Πρεμιέρα κάνει απόψε στο διάσημο Public Room των Σκοπίων ένα ελληνικό έργο

Σε έναν από τους πιο δημοφιλείς πολυχώρους των Βαλκανίων, το διάσημο Public Room στα Σκόπια, κάνει πρεμιέρα σήμερα ένα ελληνικό έργο. Πρόκειται για τον μονόλογο «Αρτώ / Βαν Γκογκ» της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη που ανεβαίνει από τον ανερχόμενο σκοπιανό περφόρμερ Branko Mihajloski.

Εμπνευσμένο από το δοκίμιο του Αντονέν Αρτώ «Βαν Γκογκ: ο αυτόχειρας της κοινωνίας», το έργο «Αρτώ / Βαν Γκογκ» γράφτηκε το 2015 και αποτελεί το πρώτο μέρος της τετραλογίας των θεατρικών έργων –«Οικογένεια Τσέντσι» (2015), «Κόκκαλο» (2022), «Genica: o πίδακας του αίματός μου» (2025)– που δημιούργησαν η Ιόλη Ανδρεάδη και ο Άρης Ασπρούλης με αφορμή τη ζωή και το έργο του ρηξικέλευθου και πρωτοπόρου καλλιτέχνη και διανοητή του 20ού αιώνα.

Λίγα λόγια για το έργο

Παρίσι, 1947. O Αντονέν Αρτώ εμφανίζεται σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο. Δείχνει ήρεμος. Είναι ήρεμος. Ύστερα από εννέα χρόνια ψυχιατρικού εγκλεισμού και έχοντας υποστεί 51 ηλεκτροσόκ, μοιάζει να έχει επανέρθει στην «τάξη». Η διάλεξή του έχει τίτλο «Βαν Γκογκ, ο Αυτόχειρας της Κοινωνίας».

Το περιβάλλον γύρω του είναι ασφυκτικό. Το κοινό σιωπηλό. Το φρόνημά του υψηλό. Έχει έρθει με αποδείξεις. Τις κουβαλάει στα 406 μουντζουρωμένα τετράδια που δεν αποχωρίζεται ποτέ. Όλη η καλή κοινωνία του Παρισιού έχει κατακλύσει τον χώρο για να τον ακούσει. Gide, Breton, Camus, Lacan. Υπερασπίζεται με πάθος μια ιδέα: η αυτοκτονία του Βίνσεντ Βαν Γκογκ είχε τους εκτελεστές της.

Αναζητώντας αρχικά μέσα στους πίνακες, τις σημειώσεις και την αλληλογραφία του μεγάλου ζωγράφου τα αίτια της αυτοχειρίας του, υποπτεύεται πως οι πραγματικοί αυτουργοί βρίσκονται ανάμεσα στο ακροατήριό του. Ο Αρτώ ταυτίζεται, ηλεκτρίζεται, μαγεύεται και πάσχει. Νιώθει τον παλμό του Βαν Γκογκ και προφητεύει. Θέλει να ξεσκεπάσει τους ενόχους. Θέλει να φωνάξει για τους αθώους. Θέλει να αρθρώσει την τελευταία συλλαβή ανάμεσα στη μεγάλη αδικία του κόσμου και σε αυτό που μεσολαβεί για φτάσει κάποιος να κοιμάται αγκαλιά με ένα γεμάτο πιστόλι.

Λίγα λόγια για τον Branko Mihajloski

Γεννημένος το 1996 στο Πρίλεπ της Βόρειας Μακεδονίας ο Branko Mihajloski ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην υποκριτική στο Πανεπιστήμιο Europa Prima των Σκοπίων, με δάσκαλο τον Ντέγιαν Προϊκόφσκι. Το καλλιτεχνικό του έργο κινείται μεταξύ ψυχολογικού και σωματικού θεάτρου, με έντονο ενδιαφέρον για την εκφραστική δύναμη του σώματος, την κίνηση και τη μεταμόρφωση του ηθοποιού επί σκηνής.

Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες θεατρικές παραγωγές και καλλιτεχνικά projects, όπως το «Inferno» του Δάντη σε σκηνοθεσία Ντέγιαν Προϊκόφσκι, το «Racin» σε σκηνοθεσία Ντέγιαν Προϊκόφσκι στο J.H.K. Dzinot – Veles, «Edward II» του Christopher Marlowe σε σκηνοθεσία Andriy Zholdak, «Hinkemann» σε σκηνοθεσία Tamara Stojanoska, «The Collapse of Evolution» (βασισμένο στον Οθέλλο του William Shakespeare) σε σκηνοθεσία Damjan Dimovski, «Art» της Yasmina Reza σε σκηνοθεσία Dejan Projkovski, «Much Ado About Nothing» του William Shakespeare σε σκηνοθεσία Tamara Stojanoska, «Woyzeck» του Georg Buchner σε σκηνοθεσία Tamara Stojanoska, «Karaoke Requiem» (μια παράσταση κολάζ εμπνευσμένη από τον Shakespeare).

Έχει επίσης συμμετάσχει σε διεθνή θεατρικά εργαστήρια με επικεφαλής την Diana Dobreva στο J.H.K. Dzinot – Veles, το CSAK - Eszeny Eniko στο Csenger της Ουγγαρίας και τον Emmanouel Konstantidis στο Εθνικό Θέατρο της ΠΓΔΜ, με επίκεντρο τη σύγχρονη performance, το σωματικό θέατρο και την πειραματική σκηνική έρευνα.