Πριν από 62 χρόνια μια νεροποντή σκοτώνει 43 ανθρώπους στις συνοικίες της Αθήνας – Κάθε που βρέχει στην Ελλάδα, προσεύχονται…

Νεροποντή σκοτώνει 43 ανθρώπους στις συνοικίες της Αθήνας. Μην τρομάζετε, στο 1961 γυρίζουμε την πυξίδα του χρόνου…

«Με τη φετινή πλημμύρα βρε όρη και βουνά επήρα. Είδα μάνα να φωνάζει βρε και βαριά να ανεστενάζει. Το μωρό το μικρό το παιδί μου, σώσε μου το και πάρ' τη ζωή μου. Έπεσα για να το σώσω βρε, κόντεψα να μη γλυτώσω»… Δυο τετράστιχα που είχε γράψει το 1934 ο Μάρκος Βαμβακάρης και τα μετουσίωσε σε τραγούδι με τίτλο: «Η Πλημμύρα».

Πλησιάζουμε στο 2024, δηλαδή 100 χρόνια παρά μια 10ετία και το τραγούδι του ’34 παραμένει τραγικά επίκαιρο. Τα απόνερα από τις πλημμύρες στην Ελλάδα, δεν στέγνωσαν ποτέ! Διαβάζουμε από το εξαιρετικό ρεπορτάζ του καλού συναδέλφου Κώστα Ασημακόπουλου για το τι έγινε μια μέρα σαν σήμερα το 1961.

«Τη νύχτα της 5ης προς την 6η Νοεμβρίου του 1961 συνέβη μία από τις μεγαλύτερες συμφορές που έχει πλήξει την πρωτεύουσα. Πολύωρη νεροποντή που ξέσπασε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, προκάλεσε έντονα πλημμυρικά φαινόμενα. Για τρεις ώρες έβρεχε ασταμάτητα με αποτέλεσμα η Αθήνα να μεταβληθεί σε μια απέραντη λιμνοθάλασσα. Τεράστιοι όγκοι νερού των ποταμών Κηφισού και Ιλισσού είχαν κατακλύσει τις Δυτικές και Βορειοδυτικές χαμηλές περιοχές της πρωτεύουσας. Τεράστιες ζημιές προκλήθηκαν στις περιοχές Μπουρνάζι, Νέα Λιόσια, Νέα Σφαγεία (Ταύρος), Θησείο, Αιγάλεω, Μοσχάτο, Νέο Φάληρο, Νίκαια και Άγιος Ιωάννης Ρέντη. Στην οδό Πειραιώς το ύψος του νερού έφθασε τα δύο μέτρα και προκάλεσε την καταστροφή μιας γέφυρας. Στο κέντρο της Αθήνας πολλοί δρόμοι μεταβλήθηκαν σε ορμητικούς χειμάρρους, όπως η Σίνα, η Ομήρου, η Βουκουρεστίου, η Πατησίων, η Αλεξάνδρας και η Συγγρού.

»Το αποτέλεσμα της θεομηνίας αυτής ήταν να πνιγούν 43 άνθρωποι, να τραυματισθούν γύρω στους 300, να καταρρεύσουν 400 σπίτια, να πλημμυρίσουν πάνω από 4.000 οικήματα και να μείνουν άστεγες πάνω από 500 οικογένειες. Ιδιαίτερα επλήγησαν οι λαϊκές συνοικίες και οι φτωχογειτονιές της λεγόμενης «Δυτικής Όχθης» (Μπουρνάζι, Ανθούπολη, Νέα Λιόσια), όπου καταμετρήθηκαν και τα περισσότερα θύματα. Σύμφωνα με το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων, οι υλικές ζημίες που προκλήθηκαν ήταν οι μεγαλύτερες της τελευταίας πεντηκονταετίας (1911-1961).

»Η βιβλική καταστροφή της 6ης Νοεμβρίου 1961 ήταν η αφορμή να ξεσπάσει πολιτική κρίση. Η καταστροφική πλημμύρα συνέβη δύο ημέρες μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή και μία βδομάδα μετά τις βουλευτικές εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961, στις οποίες θριάμβευσε η ΕΡΕ, αλλά έμειναν στην ιστορία ως «εκλογές βίας και νοθείας». Ήδη, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Γεώργιος Παπανδρέου, είχε αμφισβητήσει τη νομιμότητά της και προετοίμαζε το έδαφος για τον «ανένδοτο αγώνα».

»Η αντιπολίτευση προσέθεσε ένα ακόμα επιχείρημα στην πολεμική της κατά της ΕΡΕ και προσωπικά κατά του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που ήταν ήδη πέντε χρόνια πρωθυπουργός και «είχε αφήσει την Αθήνα έρμαιη στο έλεος των στοιχείων της φύσης, χωρίς στοιχειώδη αποχετευτικά και άλλα έργα υποδομής». Από την πλευρά του, ο υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων έργων Σόλων Γκίκας, που επισκέφθηκε τις πληγείσες περιοχές, δήλωνε ότι επί κυβερνήσεων της ΕΡΕ «εξετελέσθησαν όσα ουδέποτε έργα» και επέρριψε τυχόν ευθύνες στις προηγούμενες κυβερνήσεις»... Έτσι συμβαίνει πάντοτε!

Το 1934, όταν ο Βαμβακάρης εμπνεύστηκε το τραγούδι «Η Πλημμύρα», μέσα σε έξη ώρες σπίτια και καταστήματα σε Αθήνα (Ν. Φιλαδέλφεια, Ν. Ιωνία, Κυψέλη, Πατήσια...), αλλά και σε Πειραιά (Μοσχάτο, Φάληρο, Ρέντη, Κοκκινιά...) πλημμύρισαν από την ισχυρη καταιγίδα· υπερχείλισε ο Κηφισός και τα νερά έπνιξαν Μοσχάτο και Νέο Φάληρο. Η θεομηνία σκότωσε επτά ανθρώπους. Τι 1934, τι 1961, τι 2022; Μια βροχή πέφτει και πνίγεται η Ελλάδα! Το ‘παμε: ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται, αλλά τόση καταιγίδα αδιαφορίας δεν βαστιέται…