Μια ιστορική αγόρευση υπεράσπισης, που όμως δεν εισακούστηκε: ο κατηγορούμενος έχασε το κεφάλι του

Ήταν μια αγόρευση υπεράσπισης, που έμεινε στην Ιστορία. Όχι μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά και για τη ματαιότητά της…

Ο Ρεϊμόν Ντε Σεζ (Raymond Romain-Comte de Seze) ήταν Γάλλος δικηγόρος, που υπερασπίστηκε τον εκπτωτο βασιλιά Λουδοβίκο XVI, όταν, μετά την Επανάσταση, οδηγήθηκε ενώπιον της Συνέλευσης για να δικαστεί.

Ο δικηγόρος, που είχε επί λέξει στην αρχή ο Λουδοβίκος, αρνήθηκε να τον υπερασπιστεί προφασιζόμενος ότι ήταν «πολύ μεγάλος και πολύ χοντρός» για μια τέτοια διαδικασία… ο κατηγορούμενος βασιλιάς, επέλεξε τότε τον Ρεϊμόν Ντε Σεζ για να τον σώσει από τη γκιλοτίνα. Ο δικηγόρος συμφώνησε και μια μέρα σαν σήμερα, 26 Δεκεμβρίου του 1792, άρχισε την υπεράσπιση του, αγορεύοντας ασταμάτητα επί τρεις ώρες.

Ο αστικός μύθος λέει, ότι τρεις μέρες πριν από τη δίκη, ο Ντε Σεζ δεν είχε κοιμηθεί ούτε μια ώρα, προκειμένου να προετοιμάσει τα επιχειρήματά του που θα έσωζαν τη ζωή του πελάτη του. Η αγόρευσή του ήταν σπουδαία, όμως μάταιη. Ανάμεσα στα άλλα είχε πει: «Ο Λουδοβίκος ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία είκοσι ετών και σε εκείνη την ηλικία προσέδωσε στο θρόνο την αίγλη του χαρακτήρα του. Δεν έφερε ηδονές και σκάνδαλα, ούτε διεφθαρμένα πάθη· ήταν δίκαιος, αυστηρός και οικονόμος. Έδειχνε πάντα φιλικός με τον λαό. Ο λαός ζήτησε μεταρρυθμίσεις στο ποινικό δίκαιο· έκανε αυτές τις μεταρρυθμίσεις. Ο λαός ήθελε ελευθερία· του την έδωσε. Πολίτες, δεν συνεχίζω περισσότερο... Σταματώ μπροστά στην Ιστορία. Σκεφτείτε πώς Αυτή θα κρίνει την κρίση σας και ότι η ετυμηγορία σας θα κριθεί στους αιώνες».

Ο Ζαν Πολ Μαρά, ο πολιτικός και αρθρογράφος της επαναστατικής εφημερίδας «Ο Φίλος του Λαού», εντυπωσιάστηκε και δήλωσε: «Ο Ντε Σεζ αγόρευσε με πολλή τέχνη». Η Κομμούνα, η πιο βίαιη από τις φατρίες εκείνης της εποχής, χαρακτήρισε την ομιλία ως «πολύ έξυπνη».

Στα μέσα Ιανουαρίου, από τους 721 παρόντες, 693 ψήφισαν υπέρ της καταδίκης σε θάνατο του Λουδοβίκου, κάποιοι λίγοι απείχαν και κάποιοι άλλοι είχαν ανειλημμένες υποχρεώσεις. Στις 21 Ιανουαρίου το κεφάλι του Λουδοβίκου έπεφτε από την γκιλοτίνα.
Ο ίδιος ο Ντε Σεζ φυλακίστηκε στα χρόνια της Επανάστασης, αλλά κατάφερε να γλυτώσει από το ικρίωμα· απελευθερώθηκε μετά την πτώση του Ροβεσπιέρου, αλλά εγκατέλειψε τη δημόσια ζωή. Ο δεινός ρήτωρ πέθανε σε ηλικία 78 ετών.