O Γεώργιος Παπαδόπουλος είχε μιλήσει σε Επιτροπή της Βουλής που ερευνούσε την προδοσία της Κύπρου. Είχε πει ανάμεσα σε άλλα: «Την Αμερική την γνώριζα από τον κινηματογράφο. Με πολέμησαν οι αμερικανοί μετά μανίας»...21η Απριλίου σήμερα. Για τη GenZ η ημερομηνία (ίσως και να) είναι μια μέρα τ’ Απρίλη σαν όλες τις άλλες, που... γελάει ο κάμπος με το τριφύλλι. Για τους Baby Boomers όμως η 21η Απριλίου είναι η στροφή στη ζωή τους, το κομβικό εκείνο σημείο της Ιστορίας που τους κάνει να λένε μέχρι σήμερα: «Εγώ έζησα δικτατορία, Πολυτεχνείο, Εισβολή στην Κύπρο, Μεταπολίτευση…». Αυτά λένε για να δικαιολογήσουν την δημιουργική ασάφεια που ξεδίπλωσαν σαν χάρτη για την πορεία της επόμενης γενιάς, την πλαδαρότητα και τον «ωχαδερφισμό» που λειτούργησαν σαν πυξίδα για να φθάσουμε ίσαμε εδώ, στις τρικυμίες των σκανδάλων και των σβησμένων φάρων του: «μετά τον Μητσοτάκη ποιος;»….405368_1Ελλάδα, Απρίλης 1967 και μια χούφτα ανωτέρων αξιωματικών του Στρατού Ξηράς τα έκαναν θάλασσα- όπως εκ του αποτελέσματος προέκυψε. Η ιστορία χιλιογραμμένη και ειπωμένη από όλες τις πλευρές. Εμείς, σήμερα τι να κάνουμε ως αφιέρωμα στην αποφράδα εκείνη Παρασκευή, μέρα τ’ Απρίλη, ξημερώματα; Να θυμηθούμε λόγια του πρωταιτίου του απριλιανού πραξικοπήματος; Γιατί όχι;«Aς κρίνει η Ιστορία την πράξη μου»Ο ιθύνων νους της Χούντας, ο συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος, που στην πορεία, μέχρι το 1974, αυτοαναγορεύτηκε σε Αντιβασιλέα, Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Πρωθυπουργό, Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Υπουργό Προεδρίας Κυβερνήσεως, δεν έδωσε συνέντευξη ποτέ σε δημοσιογράφο, ούτε στη δίκη του (κατηγορούμενος για εσχάτη προδοσία) ουσιαστικά δεν είπε τίποτα περισσότερο από το ότι «αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για το πραξικόπημα…» και «…ας κρίνει η Ιστορία την πράξη μου».Ο Παπαδόπουλος πέθανε στο Λαϊκό Νοσοκομείο το 1999 σε ηλικία 80 χρονών από έμφραγμα του μυοκαρδίου, προσβεβλημένος από πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση (ALS) και καρκίνο του προστάτη. Ο Παπαδόπουλος αρνήθηκε να κάνει χρήση των νομικών δυνατοτήτων (ανήκεστος βλάβη- αίτηση χάριτος) για να αποφυλακιστεί, όταν άλλοι συγκατηγορούμενοί του απολάμβαναν την οικογενειακή θαλπωρή και την ασφάλεια του σπιτιού τους από χρόνια. Ο Στυλιανός Παττακός είχε αποφυλακιστεί το 1990 λόγω «ανηκέστου βλάβης» και πέθανε 23 χρόνια μετά, στα 103 χρόνια του, αθεράπευτα αμετανόητος!Ο Παπαδόπουλος μίλησε στην Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων που ερευνούσε την υπόθεση της προδοσίας της Κύπρου. Τι (φέρεται να) είχε πει τότε;«Ουδέν εγνώριζα»...- Έχω 13 χρόνια στη φυλακή. Και ακούω από την τηλεόραση να με αποκαλούν στη Βουλή προδότη. Έπρεπε να απαντήσω και εγώ. Και αποφάσισα να το κάνω σήμερα. Δεν είμαι προδότης. Εμείς υπηρετούσαμε ενσυνειδήτως τον ελληνικό λαό.- Με υβρίζετε. Ουδέποτε υπήρξα πράκτορας. Την Αμερική την γνώριζα από τον κινηματογράφο. Ουδέποτε δέχθηκα πιέσεις από τους ξένους. Επί τω λόγω της τιμής μου, εάν μπορείτε να τον δεχθείτε, ουδείς ξένος εγνώριζε τα της 21ης Απριλίου.- Με πολέμησαν οι Αμερικανοί μετά μανίας. Αντέδρασαν σφοδρά στην ενέργεια μας (σ.σ. στο πραξικόπημα). Και αν εκ των υστέρων κάποιοι ξένοι ήθελαν να με χρησιμοποιήσουν σαν όργανο τους, απογοητεύτηκαν- Ουδέποτε έδωσα εγώ εντολή για βασανιστήρια. Ουδέν εγνώριζα. Και εάν έγιναν, ντρέπομαι γι' αυτά.- Τη νύκτα που ξεκινούσαμε (σ.σ. το πραξικόπημα) όρκισα στο Ιερό Ευαγγέλιο όλους τους επικεφαλής αποστολών ότι δεν θα κακοποιήσουν κανένα από τους συλλαμβανόμενους. Ιδιαίτερα, μάλιστα τον επικεφαλής της ομάδας που θα συνελάμβανε τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον προειδοποίησα: Αν κακοποιηθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου θα σε εκτελέσω εγώ ο ίδιος- Δεν υπήρξα Μασόνος. Αντίθετα εξέδωσα διαταγές εναντίον των Μασόνων.Τα τελευταία λόγια του δικτάτοραΟ Παπαδόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Λέγεται ότι, λίγες ώρες πριν πεθάνει, είπε, παρόντων των Παττακού, Λαδά και Θεοφιλογιαννάκου: ««Εγώ τελειώνω. Εύχομαι εσείς να είστε καλά. Εμείς δεν θα υπάρχουμε αλλά το αργότερο σε μια εικοσαετία πιστεύω ότι ο Ελληνικός λαός θα νοσταλγήσει την 21η Απριλίου». Κάτι παρόμοιο είχε πει κι ο Γκέμπελς: «Θα ξαναγυρίσουμε και η γη θα τρέμει»…Αυτά μεταδόθηκαν από φίλα προσκείμενους στον Γεώργιο Παπαδόπουλο και το ανάλγητο καθεστώς του, που δήθεν άφησε την Ελλάδα δίχως χρέη, όμως… Όμως η έγκυρη εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ έγραφε: «Το τελευταίο διάστημα ο Γεώργιος Παπαδόπουλος λόγω της τραχειοτομής στην οποία είχε υποβληθεί πριν από δύο μήνες δεν ήταν σε θέση να μιλήσει και επικοινωνούσε με το περιβάλλον μόνο παρά μέσω σημειωμάτων»...Διαβάζουμε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ της 28ης Ιουνίου 1999, την επομένη του θανάτου του Παπαδόπουλου: «Μέχρι την τελευταία στιγμή ο πρώην δικτάτορας αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη για τα εγκλήματα που διέπραξε εις βάρος Ελλήνων πολιτών, αλλά και για τη βίαιη κατάλυση της δημοκρατίας. Έτσι, ουδέποτε υπέβαλε αίτηση για αποφυλάκιση με το αιτιολογικό “της αποτροπής ανηκέστου βλάβης της υγείας του”, όπως συνέβη με άλλους πρωταίτιους του απριλιανού πραξικοπήματος. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος πέθανε χθες το πρωί από έμφραγμα του μυοκαρδίου στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου νοσηλευόταν φρουρούμενος από τον Αύγουστο του 1996. Η υγεία του είχε κλονισθεί σοβαρά πριν από πέντε χρόνια στις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς προσεβλήθη από καρκίνο στο ουροποιητικό σύστημα, ο οποίος σύντομα εξαπλώθηκε σε όλα τα ζωτικά του όργανα».Σήμερα, κοντά εξήντα χρόνια από το ξημέρωμα της 21ης Απριλίου του 1967, όλα έχουν αλλάξει. Ο Ουμπέρτο Έκο το είχε γράψει χρόνια πριν: «Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση»...Και ως επίλογο: Σε όλη την Ιστορία υπήρξαν κατά καιρούς τύραννοι και δολοφόνοι που για λίγο έμοιαζαν ανίκητοι, αλλά στο τέλος πάντα έπεφταν. Πάντα! Γκάντι, μουστάκια…*** Ο πλήρης βίος και η πολιτεία του Γεωργίου Παπαδοπούλου εδώ στο ethnos.gr