Θεοφάνεια: Τα Ρουγκάτσια στο Ρουμλούκι Ημαθίας κρατούν από το Βυζάντιο

Τότε που οι άνθρωποι γιόρταζαν με την ψυχή, το σώμα και τις ανάσες. Και ξεχύνονταν με τα όργανα στους δρόμους, ξεσηκώνοντας πόλεις και χωριά. Όλη μια παρέα, με χορό, μουσική, το κρασί να ρέει άφθονο. Σε εποχές όχι τόσο μακρινές.

Όπως τότε που η Άννα Σαρρή ταξίδεψε τέτοιες μέρες στην Ημαθία και γεύτηκε από κοντά πως γιορτάζουν οι ντόπιοι τα Θεοφάνεια. Τα ξακουστά Ρουγκάτσια που κρατούν από το Βυζάντιο.

Αφήσαμε πίσω μας τη Δράμα, και τα μάτια μας, άκλειστα σχεδόν τρία μερόνυχτα, άσβεστες φωτιές. Ζωντανές ακόμη οι εικόνες από τους «Αράπηδες» του Βώλακα. Τα βλέφαρα ανοιγόκλειναν και στριφογύριζαν οι «Γκιλίγκες» με τους «Τσολιάδες» που είχαμε συναντήσει στο Μοναστηράκι. Οι μουσικές και τα κουδούνια ηχούσαν στ΄αυτιά μας, ενώ το στομάχι βαρύ, από το πρωινό με λουκάνικα, κιμαδόπιτες, τσίπουρο, κρασί, κεράσματα των φιλόξενων φίλων μας στο Μοναστηράκι. Είχαμε ακολουθήσει απ΄το χάραμα την «Τσέντα» στους δρόμους του χωριού, για τα «Χρόνια πολλά» από πόρτα σε πόρτα κι ως το κοιμητήριο. Όμως κούραση δε λογαριάζεις όταν ξέρεις ότι σε περιμένουν στο Ρουμλούκι!

Ρουμλούκι επικράτησε να λέγεται, από τα χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, η περιοχή της Ημαθίας, η οποία περιλαμβάνει περίπου σαράντα χωριά και σημαίνει Ρωμιότοπος (Ρούμ : Ρωμιός-Λουκ : κοιλάδα), Ελληνότοπος, η χώρα των Γραικών. Συννεφιασμένος ουρανός, ψιλόβροχο και κρύο τσουχτερό, μύτες κόκκινες και χέρια παγωμένα, αλλά άνοιξη στην καρδιά με την θερμή υποδοχή που μας έκαναν τα «Ρουγκάτσια» στο Κεφαλοχώρι.

Διαβάστε περισσότερα στο carnetdevoyage.gr.