Γρανάδα: Τσιγγάνικη σονάτα στο σεληνόφως

«Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο στη ζωή από το να είναι κανείς τυφλός στη Γρανάδα», είχε πει ο Μεξικανός ποιητής Francisco Icaza. Χτισμένη στους πρόποδες του βουνού Σιέρα Νεβάδα, η Γρανάδα μοιάζει να έχει ευλογηθεί από κάποιο θεό για τη φυσική της ομορφιά. Η πόλη καθηλώνει με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της και αιχμαλωτίζει με την πολυσυλλεκτική αυθεντικότητά της. Κι όπως μας λέει και η Διονυσία Κωστή, η Γρανάδα είναι μια σονάτα πλημμυρισμένη χρώματα και ευωδιές, ειδικά τώρα την Άνοιξη.

Το πρώτο πράγμα που θα σου πει γελώντας ο ταξιτζής, από το αεροδρόμιο κιόλας, είναι πως σε αυτήν την πόλη, πας το πρωί για σκι και το απόγευμα για βουτιές στη Μεσόγειο.

Κι άδικο δεν έχει μιας και τα χιόνια της Σιέρα Νεβάδα δε λιώνουν ποτέ, έλα όμως που από τέλη Απρίλη μέχρι βαθύ φθινόπωρο, μια βουτιά τη ρίχνεις από τις playas του Μοτρίλ κι ατενίζεις απέναντι, προς Μαρόκο μεριά, τη Μελίγια (ισπανική μεν, μα σε αφρικάνικο καμβά χτισμένη).

Διαβάστε περισσότερα στο carnetdevoyage.gr.