«Το βλέπουμε να χάνεται»: Ένα χωριό στην Αλάσκα είναι μία μεγάλη οικογένεια και οι κάτοικοί του δεν το εγκαταλείπουν

«Σπίτι μου, σπιτάκι μου»: Έτσι αποκαλεί η Helen Kakoona το χωριό Shishmaref των ιθαγενών της Αλάσκας, όταν τη ρωτούν τι σημαίνει να ζεις σε ένα απομακρυσμένο νησί κοντά στον Αρκτικό Κύκλο.

Το σπίτι της και ο τρόπος ζωής τους, όμως, εδώ και χιλιάδες χρόνια κινδυνεύει, καθώς είναι ευάλωτο στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, τη διάβρωση και την απώλεια του θαλάσσιου πάγου.

Έχουν χαθεί τόσα πολλά με την πάροδο του χρόνου που οι κάτοικοι έχουν ψηφίσει δύο φορές για μετεγκατάσταση. Ωστόσο, το Shishmaref παραμένει στο ίδιο μέρος.

Μια μετεγκατάσταση θα ήταν πολύ δαπανηρή. Παράλληλα, ορισμένοι φοβούνται ότι αν μετακομίσουν, θα χάσουν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής που έχουν διατηρήσει από τους προγόνους τους.

«Κανένα άλλο μέρος δεν μοιάζει με το σπίτι μου εκτός από εδώ», δήλωσε η 28χρονη Kakoona. Προσπάθησε να εγκατασταθεί σε διάφορες πόλεις, αλλά κατέληξε να επιστρέφει στο Shishmaref για να μείνει με τη μητέρα της, Mary Kakoona.

«Το νερό ανεβαίνει και το νησί μικραίνει»

«Ξέρω ότι κάποια στιγμή πρέπει να μετακομίσουμε», είπε η μητέρα της μιλώντας για μια πιθανή μετεγκατάσταση που μερικές φορές μοιάζει αναπόφευκτη. «Το νερό ανεβαίνει και το νησί μικραίνει», λέει χαρακτηριστικά, μιλώντας στο Associated Press.

Το Shishmaref είναι ένα από τα δεκάδες χωριά της Αλάσκας που απειλούνται από την κλιματική αλλαγή.

«Είμαστε εδώ όλη μας τη ζωή», δήλωσε ο Ned Ahgupuk, κάτοικος του Shishmaref. Η κλιματική αλλαγή, είναι «κατά κάποιο τρόπο» μια ανησυχία, είπε, αλλά δεν πρόκειται να φύγει από το νησί. «Όλοι είναι σαν μια μεγάλη οικογένεια που φροντίζει ο ένας τον άλλον».

«Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπουμε την πατρίδα μας να χάνεται και να εξαφανίζεται στον ωκεανό», δήλωσε από πλευράς του ζευγάρι που ζει στο νησί αυτό εδώ και χρόνια.