Eurovision 2026: Όλα πήγαν όπως έπρεπε και τώρα ώρα για διάκριση

Η αλήθεια είναι πως αυτό το κείμενο έπρεπε να το βγάλω εχθές, αλλά ήταν τόσο μεγάλη η χαρά μου και ο ενθουσιασμός μου από εχθές που δεν μπορούσα να βάλω τις σκέψεις μου σε μία σειρά για να τις αποτυπώσω σωστά.

Θα μου πεις, η πρόκριση ήταν δεδομένη και σίγουρα δε θα υπήρχε κάποια έκπληξη, αλλά και πάλι. Μέχρι να ακούσεις το «GREECE» η ψυχούλα σου κάπως χτυπάει πιο δυνατά.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή! Ο πρώτος αυτός Ημιτελικός ήταν πραγματικά ένα κακό σόου. Και από θέμα τραγουδιών αλλά κυρίως από θέμα παρουσιαστών και διοργάνωσης. Δεν ξέρω ποιο από όλα τα interval act ήταν το χειρότερο πραγματικά!

Εξαίρεση φυσικά αποτελεί η συγκινητική έναρξη (που βέβαια ήδη είχαμε δει) και η υπέροχη και χαμογελαστή Βίκυ Λέανδρος, η οποία μας γύρισε 59 χρόνια πριν στη μεγάλη νίκη της με το Λουξεμβούργο.

Περνώντας στα τραγούδια τώρα, το πρώτο μισό ήταν πολύ δυνατό με φαβορί αλλά και ενδιαφέρουσες σκηνικές παρουσίες. Το δεύτερο πάλι ήταν ένας αχταρμάς. Με εξαίρεση δύο-τρία τραγούδια τα υπόλοιπα ήταν εφιαλτικά κακά.

Οι προκρίσεις ήταν αναμενόμενες σε πολύ μεγάλο βαθμό, με εξαίρεση το Βέλγιο το οποίο έκανε την έκπληξη ανέτρεψε τα προγνωστικά και τα στοιχήματα και πήρε την πρόκριση. Και ίσως την άξιζε κιόλας.

Ας μιλήσουμε όμως και για εμάς. Από τη Δευτέρα το μεσημέρι σας είχα προειδοποιήσει ότι αυτό που θα δείτε είναι υπέροχο. Ο Akylas και ο Φωκάς Ευαγγελινός έκαναν τα πάντα για να φτιάξουν ένα τρίλεπτο υπερθέαμα που να σε κρατάει σε κάθε σκηνή εκεί και να μη θες να τραβήξεις τα μάτια σου από την τηλεόραση.

Η πρόκριση ήρθε αναμενόμενα, η γκρίνια ωστόσο δεν έλειψε και η μιζέρια συνεχίστηκε. Στα στοιχήματα παραμένουμε δεύτεροι με τη Φινλανδία να πρωτοπορεί. Βέβαια, σας θυμίζω ότι τα τελευταία χρόνια κερδίζει πάντα ο δεύτερος.

Α και κάτι ακόμη. Θα μπορούσαμε για μία χρονιά να μην κράζουμε και απλά να στηρίζουμε τον καλλιτέχνη. Λέω εγώ τώρα...

Ραντεβού ξανά την Παρασκευή!