Θανάσης Πατριαρχέας στο ethnos.gr: «Όλοι μας έχουμε ανάγκη το γέλιο»

Ο Θανάσης Πατριαρχέας επιστρέφει φέτος στην τηλεόραση με έναν ρόλο αρκετά διαφορετικό από εκείνους που τον έχουμε συνηθίσει. Στις «Κουτσουπιές», τη νέα καθημερινή κωμική σειρά της ΕΡΤ1, υποδύεται τον Αρίστο Μπακόλα, έναν άξεστο και αυταρχικό μεγαλοτσιφλικά, ο οποίος πίσω από τη σκληρή του εικόνα κρύβει μια πολύ πιο ευαίσθητη πλευρά. Ένας χαρακτήρας που του δίνει, για πρώτη φορά ουσιαστικά στην τηλεόραση, την ευκαιρία να κινηθεί καθαρά στον χώρο της κωμωδίας.

Η σειρά στήνεται πάνω στη σύγκρουση δύο κόσμων. Από τη μία ένα μικρό ορεινό χωριό που παλεύει να παραμείνει ζωντανό και από την άλλη άνθρωποι της πόλης που φτάνουν εκεί αναζητώντας μια νέα αρχή. Μέσα από αυτή τη συνάντηση γεννιούνται παρεξηγήσεις, συγκρούσεις, σχέσεις και καταστάσεις που σχολιάζουν, με χιούμορ, τόσο τη ζωή στην επαρχία όσο και την ανάγκη πολλών ανθρώπων να ξεφύγουν από τον ρυθμό της πόλης.

Παράλληλα, ο Θανάσης Πατριαρχέας ετοιμάζεται να ανέβει στη σκηνή του θεάτρου Embassy με το «Παγόβουνο», (από Πέμπτη - Κυριακή), τη νέα κωμωδία της Γιολάντα Γκαρθία Σεράνο, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και σε παγκόσμια πρεμιέρα. Μαζί με τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και την Κατερίνα Γερονικολού, βρίσκεται πάνω στον Τιτανικό λίγες ώρες πριν από το ναυάγιο, σε μια ιστορία γεμάτη ψέματα, απάτες, χρήματα και ανθρώπους που προσπαθούν να φανούν κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είναι.

Με αφορμή αυτούς τους δύο κωμικούς ρόλους, ο Θανάσης Πατριαρχέας μιλά στο ethnos.gr για την ανάγκη του κόσμου να γελάσει, για το πόσο δύσκολο είναι σήμερα να στηθεί μια καλή κωμωδία, για τη ζωή στην επαρχία, την οικογένεια, τον ελεύθερο χρόνο και όσα αλλάζουν όσο περνούν τα χρόνια.

Τι ήταν αυτό που σας κέρδισε πρώτο στις «Κουτσουπιές» όταν σας έγινε η πρόταση; Η ίδια η ιστορία, ο κόσμος της σειράς, ο χαρακτήρας του Αρίστου ή οι άνθρωποι με τους οποίους θα συνεργαζόσασταν;

Αυτό που πραγματικά με κέρδισε ήταν η προοπτική να παίξω κωμωδία στην τηλεόραση. Ενώ χρόνια παίρνω μέρος σε κωμικές παραστάσεις στο θέατρο, δεν είχα ποτέ την τύχη να το κάνω για την τηλεόραση. Και δεύτερον, και σημαντικότερο, οι άνθρωποι που θα αποτελούν τον κόσμο των «Κουτσουπιών». Εξαιρετικοί συντελεστές, με τους περισσότερους από τους οποίους έχω ξαναδουλέψει, συνάδελφοι παλιοί και νέοι, που θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας για μια ποιοτική δουλειά, η οποία θα κάνει τον κόσμο να ξεχάσει για λίγο τα προβλήματά του.

Η σειρά βασίζεται στη συνάντηση δύο πολύ διαφορετικών κόσμων, της πόλης και του χωριού. Συχνά έχουμε την εικόνα ότι η ζωή στην επαρχία είναι πιο απλή και πιο ανθρώπινη. Πιστεύετε ότι ισχύει πράγματι ή έχουμε την τάση να την εξιδανικεύουμε;

Θα σου μιλήσω ειλικρινά. Είμαι από επαρχία, μεγάλωσα στην υπέροχη Καλαμάτα και πηγαίναμε, και ακόμα πηγαίνω, στο χωριό μου. Ένα μικρό, πανέμορφο χωριό 20 - 30 κατοίκων. Η ζωή σε ένα μικρό μέρος είναι πιο απλή, πιο ανθρώπινη. Είσαι σε απευθείας σύνδεση με τον άνθρωπο και τη φύση. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι πρέπει να την εξιδανικεύουμε. Πάντα υπάρχουν δυσκολίες και παθογένειες, όπως και στις μεγάλες πόλεις. Σημασία έχει, όπου κι αν είμαστε, να αντιμετωπίζουμε τον συνάνθρωπο με σεβασμό.

Έχετε σκεφτεί ποτέ σοβαρά να αφήσετε την Αθήνα και να ζήσετε μόνιμα στην επαρχία; 

Θα το ήθελα πάρα πολύ, με το χέρι στην καρδιά. Βέβαια, η θεωρία από την πράξη απέχει χιλιόμετρα.

Ο Αρίστος είναι ένας άξεστος μεγαλοτσιφλικάς, αυταρχικός, σκληρός και συνηθισμένος να έχει τον έλεγχο των ανθρώπων και των πραγμάτων γύρω του. Πώς βρίσκετε το κωμικό στοιχείο σε έναν χαρακτήρα με τόσο έντονα και δύσκολα χαρακτηριστικά;

Ο Αρίστος προσπαθεί να αντεπεξέλθει στον ρόλο που του έχει φτιάξει η πυργοδέσποινα. Προσπαθεί να αποδείξει σε όλους ότι αξίζει να ζει στον Πύργο και να κουβαλάει το όνομα των Ρίτσων, ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που θέλει είναι να τριγυρνάει στα χωράφια του και να φροντίζει τα ζώα του. Αυτή η διττότητα, ανάμεσα στην ευαίσθητη, πραγματική πλευρά του Αρίστου και στην επίπλαστη εικόνα του αυταρχικού μεγαλοτσιφλικά που του έχουν φορέσει, φέρνει την αντίθεση και το γέλιο.

Υπάρχει ο κίνδυνος σε μια καθημερινή σειρά ένας χαρακτήρας να αρχίσει να επαναλαμβάνεται. Τι χρειάζεται για να συνεχίσει να έχει ενδιαφέρον;

Σε όλες τις καθημερινές σειρές, όπου δηλαδή τα επεισόδια είναι πάρα πολλά, υπάρχει ο κίνδυνος να πλατιάσει η ιστορία και να αρχίσει να επαναλαμβάνεται. Γι' αυτό ακριβώς πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση, να έχουμε κέφι και απόλυτο επαγγελματισμό, ώστε να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε αρκετά λιγότερες καθαρόαιμες κωμωδίες στην ελληνική τηλεόραση, ενώ τα δράματα έχουν κυριαρχήσει. Γιατί πιστεύετε ότι έχει συμβεί αυτό; Είναι πιο δύσκολο σήμερα να στηθεί μια καλή κωμωδία ή έχουν αλλάξει οι προτιμήσεις του κοινού και των καναλιών;

Όλοι μας έχουμε ανάγκη το γέλιο. Να ξεσκάσουμε λίγο, να ξεχάσουμε για λίγο τις αμέτρητες υποχρεώσεις που μας βαραίνουν. Η κωμωδία φέρνει κάθαρση στο τέλος. Βέβαια, σε αυτές τις πολύ δύσκολες εποχές που ζούμε, πόσο εύκολο είναι να γράψει κάποιος κωμωδία; Ίσως, βέβαια, αυτή να είναι και η ευκαιρία για τις καλές κωμωδίες να σατιρίσουν την πραγματικότητα και να δώσουν διέξοδο. Και αυτό ελπίζουμε να καταφέρουμε.

Μια καθημερινή σειρά έχει πολύ απαιτητικούς ρυθμούς, ενώ παράλληλα υπάρχει και το θέατρο. Πώς καταφέρνετε να βρίσκετε ισορροπία ανάμεσα στις επαγγελματικές υποχρεώσεις και την προσωπική σας ζωή; Πόσο εύκολο είναι να προστατεύετε τον χρόνο με την οικογένειά σας και να είστε ουσιαστικά παρών;

Με πάρα πολλή υπομονή και αγάπη. Για μένα υπάρχει πρώτα η οικογένεια και μετά η καριέρα και η δουλειά. Και μου στοιχίζει πολύ όταν δεν περνάω χρόνο μαζί τους. Φτιάχνω έτσι τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο μου, ώστε να περνάω πραγματικά ποιοτικό χρόνο με την οικογένειά μου.

Πρωταγωνιστείτε στη θεατρική κωμωδία «Παγόβουνο», η οποία διαδραματίζεται πάνω στον Τιτανικό, λίγες ώρες πριν από τη μεγάλη καταστροφή. Πώς βρίσκετε τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και στη γνώση ότι ο θεατής ξέρει ήδη τι πρόκειται να συμβεί;

Εκεί είναι όλη η κωμικότητα! Ενώ όλοι ξέρουν τι έχει συμβεί, διαδραματίζονται καταστάσεις που σε κάνουν να λες «δεν γίνεται να συμβαίνει αυτό, σε λίγο θα βουλιάξουν». Στην πραγματικότητα είναι τραγικό, πάνω στο σανίδι, όμως, γίνεται κωμικό. Νομίζω ότι η σκηνοθεσία του Νικορέστη το έχει φωτίσει αυτό και ανυπομονώ πολύ για την πρεμιέρα μας, στις 10 Οκτωβρίου, στο Θέατρο Embassy στο Κολωνάκι.

Στην παράσταση βρίσκεστε μαζί με τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και την Κατερίνα Γερονικολού. Πώς είναι η συνεργασία σας και τι είναι αυτό που θαυμάζετε περισσότερο στον καθένα, τόσο ως ηθοποιό όσο και ως άνθρωπο;

Είναι τεράστια η χαρά μου που συνεργάζομαι με τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και την Κατερίνα Γερονικολού. Έχουμε φτιάξει μια πολύ ωραία παρέα, με ωραία χημεία. Ο καθένας τους φέρνει το δικό του στοιχείο και τη δική του ενέργεια, που τους κάνει τόσο ξεχωριστούς. Είμαι πολύ τυχερός.

Το έργο είναι γεμάτο ψέματα, χρήματα και ανθρώπους που προσπαθούν να δείξουν κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είναι. Παρότι η ιστορία εκτυλίσσεται πάνω στον Τιτανικό, πόσο σημερινά σας φαίνονται όλα αυτά;

Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο είναι τόσο επίκαιρο το έργο και μας αφορά.

Τα τελευταία χρόνια επιλέγετε να δίνετε ελάχιστες συνεντεύξεις. Τι είναι αυτό που σας κάνει πλέον να λέτε «ναι» και τι σας κρατά πιο επιφυλακτικό απέναντι στη δημόσια έκθεση;

Ξεκάθαρα ο ελεύθερος χρόνος. Με δέκα ώρες γύρισμα την ημέρα, παράσταση το βράδυ, πολλές φορές και Δευτέρα και Τρίτη, περιοδεία το καλοκαίρι και οικογένεια με τρία παιδιά, κάνω κυριολεκτικά ό,τι προλαβαίνω.

Αρκετοί συνάδελφοί σας προτιμούν πλέον YouTube, podcasts ή social media αντί για τις κλασικές συνεντεύξεις με δημοσιογράφους. Πιστεύετε ότι αυτό συμβαίνει επειδή θέλουν να έχουν μεγαλύτερο έλεγχο της εικόνας τους ή επειδή έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ένας καλλιτέχνης επικοινωνεί με το κοινό;

Όλα συμβάλλουν στην επικοινωνία του έργου που παράγει ένας καλλιτέχνης. Τα podcasts και γενικότερα τα social media είναι μια πιο άμεση προσέγγιση, κυρίως προς το νεανικό κοινό. Αυτό δεν σημαίνει ότι το ένα είναι καλύτερο από το άλλο. Πάντως, ως καλλιτέχνες πρέπει να αφουγκραζόμαστε τον κόσμο και να κατανοούμε ότι κάθε εποχή έχει τα δικά της μέσα επικοινωνίας.

Κλείνοντας την κουβέντα μας, τι σημαίνει για εσάς σήμερα «καλύτερη ζωή»; Έχει αλλάξει η απάντησή σας σε αυτή την ερώτηση όσο μεγαλώνετε;

Σίγουρα έχει αλλάξει. Με τα χρόνια, οι στόχοι και τα όνειρα αλλάζουν. Η καλή ζωή για μένα είναι ξεκάθαρα χρόνος με την οικογένειά μου, ταξίδια μαζί τους και πολλές, πολλές αναμνήσεις.