Αντάρτικα και χειροκροτήματα στα μπαλκόνια για το ελάχιστο «αντίο» στον Μανώλη Γλέζο

Ένας αγαπημένος μου φίλος και σκιτσογράφος, αποχαιρετώντας τον «αιώνιο έφηβο» Μανώλη Γλέζο με το πενάκι του, έγραψε: «Οι Ήρωες δεν πεθαίνουν, μονάχα υψώνονται». Φαίνεται πως με αυτό συντάχθηκε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου που ανταποκρίθηκε στο διαδικτυακό κάλεσμα και το βράδυ της Δευτέρας 30/3 βγήκε στα μπαλκόνια στις 21:00, θέλοντας να αποτίσει έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε έναν πολύ σπουδαίο. 

Αντάρτικα τραγούδια, χειροκροτήματα και μια λέξη: «Αθάνατος». Αυτά ήταν όλα όσα δημιούργησαν ένα πρωτόγνωρο σκηνικό ως αποχαιρετισμό σε εκείνον που από τα εφηβικά του χρόνια μέχρι και το τέλος της ζωής του έδειξε τι πάει να πει παλικαριά, αίσθημα του Δικαίου και της Δημοκρατίας, θέληση για ζωή. 

Από το κατέβασμα της σβάστικας από την Ακρόπολη, στις αντιμνημονιακές διαδηλώσεις και ψέκασμα με δακρυγόνα εξ επαφής, ο Μανώλης Γλέζος επέδειξε σε όλη του τη ζωή συνέπεια. Αριστερός για πάντα, στάθηκε στην πλευρά του λαού, πολέμησε για τα δίκια του, φυλακίστηκε, εξορίστηκε, βασανίστηκε γι' αυτή του τη στάση κι όμως ήταν πάντα παρών. 

©Eurokinissi

©Eurokinissi

Με τον θάνατο του Μανώλη Γλέζου πολλοί αισθανθήκαμε ότι κλείνει μια ολόκληρη εποχή. Μια εποχή αληθινών αγωνιστών, μια εποχή με ανθρώπους που - χωρίς να έχουν τέτοιο σκόπο - έγιναν σύμβολα ακριβώς γιατί έμειναν συνεπείς ως το τέλος. Ναι, ο Μανώλης Γλέζος θα μείνει «Αθάνατος» στις μνήμες των ανθρώπων γιατί πορεύτηκε με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, γιατί δεν λύγισε ακόμη κι όταν ήξερε πως ακολουθεί το εκτελεστικό απόσπασμα.

Για όλη αυτή τη συνέπεια, που τόσο λείπει, τον ευχαριστούμε πολύ...