Ο εκνευρισμός του Μαξίμου με τον Παπανικολάου της Γλυφάδας, η αναπάντεχη σύνθεση στην εκδήλωση του Γερουλάνου και η δυσπιστία της Κουμουνδούρου για τον Ανδρουλάκη

Στέρεψαν τα συλλυπητήρια

Η πρόσφατη κακοκαιρία είχε τραγικά αποτελέσματα, καθώς άφησε πίσω της δυο νεκρούς, μια εργαζόμενη μητέρα στη Γλυφάδα και έναν λιμενικό. Τα μόνα συλλυπητήρια που άκουσα προήλθαν από έναν υφυπουργό, τον Βασίλη Σπανάκη που κατοικοεδρεύει στο Εσωτερικών, που πολλές ώρες μετά τη θεομηνία αναφέρθηκε στην απώλεια των δυο συνανθρώπων μας μιλώντας στη Βουλή. Περίεργο, γιατί περίμενα από το Μαξίμου, που συχνά πυκνά θυμάται παλιότερες φυσικές καταστροφές με θύματα, να είναι πιο ευαίσθητο σε αυτό το θέμα. Ευαισθησία «α λα καρτ» θα σκεφτείτε, και δεν σας αδικώ.

Εκνευρισμός για τον Παπανικολάου της Γλυφάδας

Ο αρνητικός πρωταγωνιστής της χθεσινής ημέρας, πάντως, ήταν ο δήμαρχος Γλυφάδας, μιας από τις πλουσιότερες (ίσως και της πιο πλούσιας) περιοχής του Λεκανοπεδίου. Οι κεντρικοί δρόμοι της Γλυφάδας που ξεκινούν από το βουνό και καταλήγουν στη Βουλιαγμένης γέμισαν με κοτρόνες και χώματα, προκαλώντας πολλές καταστροφές κυρίως σε οχήματα. Όλο το πρωί ο Γιώργος Παπανικολάου ήταν εξαφανισμένος από παντού και εμφανίστηκε μόνο όταν βγήκαν μηχανήματα στο δρόμο για να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Μαθαίνω ότι με τον δήμαρχο Παπανικολάου εκνευρίστηκαν μέχρι και υψηλά ιστάμενα πρόσωπα στην κυβέρνηση, θεωρώντας πως ο πρώην ΟΝΝΕΔίτης που επανεξελέγη το 2024 με ποσοστά 83% (!) εκθέτει όλη την παράταξη με τις καταστροφές και το «κρυφτούλι» του.

1,3 δισ χρειάζονται

Στην ουσία του προβλήματος πάντως, άκουσα τον δήμαρχο Αθηναίων να μιλά σε ραδιοφωνική του συνέντευξη για την αναγκαία αντιπλημμυρική προστασία και το τι έχει προχωρήσει μέχρι σήμερα. Ο Χάρης Δούκας έφερε στην επιφάνεια μια μελέτη της Περιφέρειας Αττικής, που μιλά για έργα ύψους 1,3 δισ. ευρώ προκειμένου να θωρακιστεί η πρωτεύουσα από τα νέα έντονα πλημμυρικά φαινόμενα. Ο Δούκας μάλιστα είπε πως μόνο το 10% των πόρων έχει δοθεί. Δεν κόβει η κυβέρνηση κανένα Raffale να τα δώσει εκεί που πρέπει; Ή δεν το επιτρέπουν οι προμήθειες;

Πρόσωπα μη αναμενόμενα

Η εκδήλωση του Παύλου Γερουλάνου για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας είχε αρχηγικά χαρακτηριστικά. Και δεν μιλάω για την ομιλία του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, ούτε για την προσέλευση του κόσμου. Αναφέρομαι κυρίως στη σύνθεση του ακροατηρίου. Εκτός από τους θεσμικούς «παίκτες» του κόμματος, από τον Ανδρουλάκη και τον Δούκα μέχρι τον Γιώργο Παπανδρέου, την εμφάνισή τους έκαναν ουκ ολίγοι «παράγοντες» του ευρύτερου χώρου, που ορισμένους δεν θα περίμενες να τους δεις ποτέ σε μια εκδήλωση του Γερουλάνου.

Κοιτούν το μέλλον

Μίλησα με κόσμο που ξέρει πράγματα και καταστάσεις και μου είπαν ότι η εικόνα στην εκδήλωση του Γερουλάνου εξηγείται με δυο τρόπους. Πρώτον, δεν είναι λίγοι οι κακεντρεχείς στο «όλον ΠΑΣΟΚ» που θεωρούν πως ο βουλευτής Α' Αθήνας θα είναι ο επόμενος πρόεδρος μετά τον Ανδρουλάκη στην ηγεσία του κόμματος, καθώς μπορεί να συμβιβάσει στο μέλλον διάφορες πτέρυγες -κυρίως τις πιο «κεντρώες». Δεύτερον, πρόσωπα γύρω από τον Γερουλάνο έχουν κάνει «ανοίγματα» προς άτομα από άλλες ομάδες, με τις οποίες έχει συγκρουστεί στο πρόσφατο παρελθόν. Στόχος να σπάσει η ισχύς του Ανδρουλάκη στο στελεχικό δυναμικό και να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα στις αρχαιρεσίες του προσεχούς συνεδρίου.

Δεν καλοβλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ την πρωτοβουλία Ανδρουλάκη

Στο μεταξύ κλίμα δυσπιστίας λαμβάνω από Κουμουνδούρου μεριά απέναντι στο προσκλητήριο που αναμένεται να απευθύνει ο Νίκος Ανδρουλάκης σε κόμματα του προοδευτικού χώρου να πάνε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να καθίσουν και να συζητήσουν σε ένα «τραπέζι διαλόγου». Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μου έλεγαν πως η λογική του Ανδρουλάκη είναι αυτή του «ΠΑΣΟΚ plus», δηλαδή της ένταξης άλλων κομμάτων υπό τη σκέπη της Χαριλάου Τρικούπη, ενώ το ΠΑΣΟΚ θέλει ο όποιος διάλογος για συγκυβέρνηση να διεξαχθεί μετά τις εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μου λένε, απεναντίας θέλει ανοικτό διάλογο που να καταλήξει σε ενιαίο πρόγραμμα και κοινό ψηφοδέλτιο του προοδευτικού χώρου στις προσεχείς εκλογές.

Μη διάψευση ισούται με επιβεβαίωση

Παρατηρώ μέρα με τη μέρα τα διάφορά πρόσωπα που ξεπηδάνε και (φέρονται να) βρίσκονται στο πλευρό της Μαρίας Καρυστιανού. Από τη μία είδα την ακροδεξιά «δραχμίστρια» Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, για την οποία σας ενημέρωσα εδώ και μέρες, να βγαίνει στα κανάλι και να επιβεβαιώνει πως συμβουλεύει την Καρυστιανού στα των οικονομικών. Διάψευση δεν είδα πουθενά, οπότε θεωρώ πως τα όσα διακινούνται για την εν λόγω καθηγήτρια είναι αληθή.

Από το περιθώριο

Είδα όμως και την περίπτωση ενός μαθηματικού, του Αθανάσιου Τσόκα, που είχε κατέβει με τη «Νίκη», να δηλώνει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πως είναι μέλος της «Επιτροπής Σοφών» του κόμματος Καρυστιανού. Πρόκειται για ένα πρόσωπο που αναπαράγει ένα σωρό συνωμοσιολογικές θεωρίες και γράφει κάτι αναρτήσεις «σεντόνια» συχνά χωρίς ειρμό και συνοχή. Ούτε για τον συγκεκριμένο πήρε το μάτι μου κάποια διάψευση. Και κάπως στο μυαλό μου έχει σχηματιστεί το εξής δίλημμα: Η Καρυστιανού αδυνατεί να ελέγξει την πλημμυρίδα περιθωριακών προσώπων που μιλούν στο όνομά της ή πράγματι έχει μαζέψει γύρω της όλα αυτά τα πρόσωπα;