Τα χαμόγελα στο Μαξίμου για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΑ, η πορεία της Χατζηδάκη στο πλάι της Διαμαντοπούλου και οι απειλές του Άδωνι σε παρουσιαστή της ΕΡΤ

Χρυσή «πάσα»

Δεν μπορούσε να βρει καλύτερη «πάσα» η κυβέρνηση για να πλήξει το ΠΑΣΟΚ από τα όσα σκανδαλώδη αποκαλύφθηκαν με τα επιδόματα του ΟΠΕΚΑ. Βλέπετε, σε νευραλγική θέση του Οργανισμού εργαζόταν η Αναστασία Χατζηδάκη, που ήταν Γραμματέας Οργανωτικού της Χαριλάου Τρικούπη. Από την κυβέρνηση δεν έχουν βγει στα «κάγκελα» για την υπόθεση, γιατί άλλωστε τα «μαϊμού» επιδόματα δίνονταν επί των ημερών τους. Ωστόσο διέκρινα μειδιάματα από κυβερνητικά στελέχη που συνάντησα και μιλήσαμε για τις εξελίξεις.

Δυσφορία στη Χαριλάου Τρικούπη

Στο ΠΑΣΟΚ από την άλλη έχει αρχίσει να προκαλεί πονοκέφαλο η όλη κατάσταση με τα σκάνδαλα. Η ηγεσία φαίνεται να δυσανασχετεί με το γεγονός ότι λίγες μέρες μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης Παναγόπουλου, ένα άλλο στέλεχος, το οποίο μάλιστα εμπιστεύθηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης σε ένα κρίσιμο πόστο, βρίσκεται ελεγχόμενο από τις αρχές. Η Χαριλάου Τρικούπη από θέση αρχής, όπως λένε στελέχη της, ανέστειλε την κομματική ιδιότητα της Χατζηδάκη, ενώ η ίδια είχε καταθέσει σχετικό αίτημα στην κεφαλή του κόμματος. Από το ΠΑΣΟΚ, μου λένε, θα επιμείνουν πως παίρνει μέτρα κατά όσων έχουν «σκιές» σε αντίθεση με την κυβέρνηση και τη ΝΔ που δίνει ασυλία στα στελέχη της που εμπλέκονται με σκάνδαλα.

Η Χατζηδάκη της Διαμαντοπούλου

Έκανα έναν γύρο τηλεφωνημάτων στη Χαριλάου Τρικούπη για να σκιαγραφήσω το προφίλ της Τασούλας (όπως είναι γνωστή στο ΠΑΣΟΚ) Χατζηδάκη. Από τα φοιτητικά της χρόνια ενταγμένα στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ και κατόπιν στο κόμμα, σπούδασε Λογιστική στο ΤΕΙ της Κοζάνης, ενώ δραστηριοποιείτο στην πτέρυγα των ακραιφνών «Σημιτικών». Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 εντάχθηκε στο επιτελείο της Άννας Διαμαντοπούλου και εργάστηκε σε κορυφαίες θέσεις του γραφείου της. Τα χρόνια πέρασαν και οι παλιές κομματικές σχέσεις της «ομάδας Ανδρουλάκη» με διάφορους «σημιτικούς» την έφεραν το 2022 στη θέση της γραμματέα Οργανωτικού με αναπληρωτή τον Νίκο Δασκαλάκη

Από τον Ανδρουλάκη πίσω στην Διαμαντοπούλου

Στις εσωκομματικές του 2024, όμως, η Τασούλα Χατζηδάκη στήριξε ενεργά την Άννα Διαμαντοπούλου για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, οδηγώντας την μοιραία τον Φεβρουάριο του 2025 μακριά από την κρίσιμη κομματική θέση που κατείχε. Η Χατζηδάκη αντικαταστάθηκε από τον Ηρακλή Δρούλια, ενώ παρέμεινε στο οργανωτικό ο Δασκαλάκης. Παρόλα αυτά, η απόσπασή της στο ΠΑΣΟΚ από τον ΟΠΕΚΑ δεν διακόπηκε. Εσχάτως η Χατζηδάκη γύρισε σε γνώριμα μέρη και εντάχθηκε ξανά στο επιτελείο της Άννας Διαμαντοπούλου, που στο μεταξύ είχε γίνει υπεύθυνη Στρατηγικού Σχεδιασμού. Ωστόσο η Χατζηδάκη φέρεται παράλληλα να συνέχιζε να ασχολείται με τον ΟΠΕΚΑ και συγκεκριμένα με τις αιτήσεις, ορισμένες εκ των οποίων οδήγησαν στην χορήγηση επιδομάτων «μαϊμού». Τελευταίο πόστο που ανέλαβε ήταν αυτό του μέλους της Επιτροπής Προγράμματος της ΚΟΕΣ του ΠΑΣΟΚ.

Παρά τη διαρκή ρητορική για εξάντληση της τετραετίας το 2027, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να κρατά το δάχτυλο πάνω από το «κουμπί» του εκλογικού αιφνιδιασμού. Μου λένε πως ο πολιτικός σχεδιασμός του Μαξίμου εξετάζει δύο βασικά σενάρια: έναν «κεραυνοβόλο» Ιούνιο για να προληφθεί η περαιτέρω φθορά, ή τον Οκτώβριο, αμέσως μετά τη ΔΕΘ, ώστε η κυβέρνηση να προσέλθει στις κάλπες με το επικοινωνιακό πλεονέκτημα των εξαγγελιών της Θεσσαλονίκης. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις, οι οποίες αν και δείχνουν τη ΝΔ σταθερά πρώτη δεν ξεκαθαρίζουν πλήρως το τοπίο των συσχετισμών.

Η στρατηγική του κατακερματισμού: Τσίπρας, Καρυστιανού και το 10%

Ένα κεντρικό κομμάτι του πρωθυπουργικού σχεδιασμού βασίζεται στην προσδοκία της επίσημης εμφάνισης των κομμάτων του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι στο Μαξίμου «εύχονται» την πρόωρη ανακοίνωση αυτών των σχηματισμών, θεωρώντας ότι θα διασπάσουν ολοκληρωτικά την Κεντροαριστερά και την αντισυστημική ψήφο. Ο στρατηγικός στόχος είναι σαφής: μια πολυκερματισμένη αντιπολίτευση, όπου κανένα κόμμα (πλην της ΝΔ και ίσως του ΠΑΣΟΚ) δεν θα ξεπερνά το 10%, καθιστώντας κάθε εναλλακτική πρόταση εξουσίας αδύναμη και τη Νέα Δημοκρατία τη μόνη σταθερή επιλογή.

Ο «αστάθμητος παράγοντας «Σαμαράς»  και η ώρα του Συνεδρίου

Το μεγάλο «αγκάθι» στον γαλάζιο χάρτη παραμένει ο Αντώνης Σαμαράς. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως μια ενδεχόμενη ίδρυση κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα που μπορεί να «κάψει» κάθε προγραμματισμό και να επιταχύνει δραματικά τις εξελίξεις. Αλλά ακόμη και ο Αντώνης Σαμαράς να μην ιδρύσει το νέο κόμμα, που είναι το πιθανότερο, οι πρωτοβουλίες και οι παρεμβάσεις του τρομάζουν το κεντρικό σύστημα εξουσίας. Η πρόσφατη συνάντησή του με τον Κωνσταντίνο Τασούλα και η συνεχιζόμενη κριτική του στα εθνικά θέματα κρατούν το Μαξίμου σε επιφυλακή. 

Απειλή Άδωνι σε δημοσιογράφο "on air"

Ο Άδωνις Γεωργιάδης μάλωσε χτες στον «αέρα» στον παρουσιαστή της ΕΡΤ Κώστα Παπαχλιμίντζο, όταν ο τελευταίος είπε πως τσακώνεται με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. «Αυτό τον ισαποστακισμό επειδή φοβάστε την Ζωή Κωνσταντοπούλου, με μένα δεν θα το κάνετε. Γιατί μπορεί να σας πιάσω κι εγώ στο στόμα μου και να έχουμε χειρότερα» είπε ο υπουργός Υγείας μεταξύ άλλων. Δεν μου κάνει εντύπωση που εξεμάνη ο Άδωνις, φαίνεται θεωρεί πως στην ΕΡΤ πρέπει να κάνουν τεμενάδες στους υπουργούς ακόμα και για θέματα που πρέπει να κρατήσεις αποστάσεις. Την απειλή πως «μπορεί να πιάσει στο στόμα του» τον Παπαχλιμίντζο δεν κατάλαβα. Γιατί μου έμοιασε με ευθεία απειλή. Ο παρουσιαστής κράτησε την ψυχραιμία του, είπε πως οι πολίτες θα βγάλουν συμπέρσμα για την κόντρα του Άδωνι με την επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας και το ζήτημα προσπεράστηκε.

Η «αναθεώρηση» υπό τη σκιά των σκανδάλων-Το «καυτό» φθινόπωρο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι τρεις υπουργοί στο κάδρο

Πάμε τώρα και στην κυβέρνηση. Το πολιτικό κλίμα που επικρατεί αποτυπώνει την πραγματικότητα μιας κυβέρνησης που παλεύει να ελέγξει την ατζέντα, την ώρα που το ένα μέτωπο ανοίγει μετά το άλλο. Μου λένε πως η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να εμφανιστεί ως εγγυητής της «νηφαλιότητας» και της «συναίνεσης», μέσω της εξαγγελίας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση (με αιχμή το άρθρο 86), προσκρούει με δύναμη πάνω σε δύο επερχόμενα γεγονότα που αναμένεται να λειτουργήσουν ως πολιτικοί καταλύτες.

Η νέα δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το πρώτο. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει για την εμπλοκή ακόμη οκτώ κυβερνητικών στελεχών –ανάμεσά τους και τρεις (πρώην και νυν) υπουργοί– δημιουργούν εκρηκτικό κοκτέιλ. Οι ηχητικές καταγραφές και τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για παράνομες καταβολές εκατομμυρίων, καθιστούν τη συζήτηση για την «ευθύνη υπουργών» κάτι παραπάνω από επίκαιρη. Είναι σαφές πως η κυβέρνηση επιχειρεί να προλάβει τις εξελίξεις αλλάζοντας το άρθρο 86, όμως η χρονική σύμπτωση με τις νέες αποκαλύψεις μετατρέπει τη «μεταρρύθμιση» σε άμυνα επιβίωσης.

Η 23η Μαρτίου και η «ώρα της αλήθειας» για τα Τέμπη

Το δεύτερο και ίσως κρισιμότερο μέτωπο είναι η έναρξη της κύριας δίκης για το έγκλημα των Τεμπών στις 23 Μαρτίου 2026. Εκείνο που αντιλαμβάνονται είναι πως το Μαξίμου τρέμει το κλίμα που θα διαμορφωθεί στην κοινωνία όταν οι 36 κατηγορούμενοι καθίσουν στο εδώλιο και οι μαρτυρίες αρχίσουν να φωτίζουν τις σκοτεινές πτυχές της υπόθεσης. Η δίκη στη Λάρισα θα διεξαχθεί παράλληλα με τη συζήτηση για το Σύνταγμα, καθιστώντας κάθε κυβερνητική αναφορά, κάθε κυβερνητικό επιχείρημα περί θεσμών, αντικείμενο σκληρής κριτικής. Νομίζω ότι μέσα στο κλίμα που διαμορφωθεί και στις συνθήκες που θα επικρατούν ο πρωθυπουργός θα δυσκολευτεί να πείσει ότι η αναθεώρηση του άρθρου 86 γίνεται για το καλό της Δημοκρατίας και όχι για την προστασία των δικών του ανθρώπων.

Η «συναίνεση» που αναζητείται σε ερείπια εμπιστοσύνης

Σε αυτό το περιβάλλον, η πρόσκληση προς το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα για έναν «νηφάλιο» διάλογο μοιάζει με πολιτική ουτοπία. Οι insiders ψιθυρίζουν ότι η αντιπολίτευση δεν πρόκειται να προσφέρει «φύλλο συκής» σε μια κυβέρνηση που παράγει σκάνδαλα διαφθοράς. Η «νηφαλιότητα» που ζητούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το κυβερνητικό επιτελείο φαντάζουν ως το πιο σύντομο ανέκδοτο της χρονιάς, ειδικά όταν η δικαιοσύνη καλείται να αποφανθεί για υποθέσεις που αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα της εξουσίας. Το στοίχημα πλέον δεν είναι η αλλαγή του Συντάγματος, αλλά η ίδια η αντοχή του κυβερνητικού σχήματος μπροστά στην επερχόμενη δικαστική καταιγίδα.

Περιμένει ο ναύαρχος

Έχει γραφτεί πολλάκις πως το ΠΑΣΟΚ εξετάζει να κάνει κίνηση προς τον Ευάγγελο Αποστολάκη, ακόμα και να τον καλέσει στο συνέδριό του ως ένδειξη διεύρυνσης της Χαριλάου Τρικούπη. Ο ναύαρχος, όμως, φαίνεται να μην θέλει να κάνει ακόμα κάποια επιλογή και περιμένει να δει τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτό φάνηκε άλλωστε και από τα όσα είπε σε συνέντευξή του (Παραπολιτικά FM) όταν ρωτήθηκε σχετικά. «Περιμένω να δω» είπε σχετικά και σε άλλη σημείο επισήμανε πως «ο Τσίπρας είναι ένας πολιτικός του οποίου το πολιτικό κεφάλαιο δεν έχει τελειώσει, ίσα ίσα είναι ο άνθρωπος που έχει δείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις και μπορεί να λύσει προβλήματα». Ωστόσο περιμένει από εκείνος τις σχετικές ανακοινώσεις ίδρυσης κόμματος και την διακήρυξη του.

Ελλάδα όπως Ανγκόλα

Θα σας πάω τώρα στην υποσαχάρια Αφρική και συγκεκριμένα στην Ανγκόλα. Μην σας φαίνεται περίεργο το μακρινό αυτό ταξίδι, μας αφορά η συγκεκριμένη υπόθεση και εδώ στην Ελλάδα. Η Διεθνής Αμνηστία και το αρμόδιο εργαστήριό της διαπίστωσαν, διάβασα στο in.gr, πως ο Τεϊσέιρα Κάντιντου, δημοσιογράφος, νομικός και πρώην γενικός γραμματέας του συνδικάτου δημοσιογράφων της Ανγκόλας, στοχοποιήθηκε από το Predator που έχει αναπτυχθεί από την Intellexa. Συνέβη δηλαδή ό,τι ακριβώς συνέβη και στην χώρα μας με την περίπτωση του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, ενώ οι πολιτικοί υπεύθυνοι την γλίτωσαν. Δεν είναι λοιπόν υπερβολικό να πει κανείς ότι η Ελλάδα σε ορισμένε πεδία είναι μια αφρικανική χώρα της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Το «αγροτικό» έλλειμμα που πνίγει τον προϋπολογισμό και ο λογαριασμός του ενός δισεκατομμυρίου

Η επικοινωνιακή οχυρωματική γραμμή της κυβέρνησης για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ καταρρέει μπροστά στα αμείλικτα στοιχεία της έκθεσης βιωσιμότητας του χρέους. Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι το μάρμαρο θα πλήρωναν μόνο οι «μαϊμού» παραγωγοί, η δημοσιονομική διόρθωση των 415 εκατομμυρίων ευρώ έχει ήδη μετατραπεί σε δημόσιο χρέος. Η παραδοχή του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστα Τσιάρα, για την παρακράτηση αυτών των κονδυλίων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αποκαλύπτει μια «μαύρη τρύπα» που θα κληθεί να καλύψει ο μέσος φορολογούμενος, καθώς το κράτος αναγκάζεται να προκαταβάλει τις επιδοτήσεις για να αποφύγει την κοινωνική έκρηξη στην ύπαιθρο.

Το μέλλον προμηνύεται ακόμα πιο ζοφερό, καθώς η Κομισιόν και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) φαίνεται πως έχουν βάλει στο μικροσκόπιο την εκτεταμένη απάτη με τα εικονικά βοσκοτόπια, κυρίως στην Κρήτη. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι ο επερχόμενος λογαριασμός μπορεί να ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο ευρώ, προκαλώντας δημοσιονομικό έμφραγμα που θα στερήσει πόρους από την Υγεία και την Παιδεία. Η κυβέρνηση δείχνει κυνική απραξία στην ανάκτηση των κλαπέντων, φοβούμενη το πολιτικό κόστος της σύγκρουσης με τα τοπικά κυκλώματα. Ωστόσο, από το 2026, το τέλος του «πάρτι» είναι δεδομένο: η τεχνητή νοημοσύνη, οι δορυφορικές εικόνες και οι ψηφιακοί βώλοι στα ζώα θα κάνουν τη δουλειά.

Το ραντεβού της Ουάσιγκτον και ο «διάδρομος» προς την Οδησσό

Ενώ οι περισσότεροι εστιάζουν στις υπογραφές, το πραγματικό παιχνίδι θα παιχτεί στις 24 Φεβρουαρίου στην Ουάσιγκτον. Ο Σταύρος Παπασταύρου μεταβαίνει στις ΗΠΑ για να «κλειδώσει» τον Κάθετο Διάδρομο, με την αμερικανική «tiger team» να δίνει τα εύσημα στην Αθήνα για την ταχύτητα των κινήσεων. Ο στόχος είναι να ξεπεραστούν τα ρυθμιστικά εμπόδια της Κομισιόν, ώστε το αμερικανικό LNG να ρέει απρόσκοπτα από την Ελλάδα μέχρι την Ουκρανία. Με τις συμβάσεις της Chevron να κατατίθενται στη Βουλή τον Μάρτιο και το Δημόσιο να προσδοκά το 40% των κερδών, η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει τη χώρα σε «ενεργειακό φάρο» της Ευρώπης.

Το «μπλόκο» του Τραμπ στις ξένες λαμαρίνες και το ναυτιλιακό θρίλερ

Η πρόθεση του Αμερικανού προέδρου να επιβάλει οριζόντιο τέλος σε κάθε πλοίο ξένης ναυπήγησης που προσεγγίζει τις ακτές των ΗΠΑ έχει προκαλέσει παγκόσμιο σεισμό στην ποντοπόρο ναυτιλία. Το σχέδιο αυτό φαίνεται πως αποτελεί υπολογισμένο ελιγμό που στοχεύει στην αναγκαστική «ανάσταση» των αμερικανικών ναυπηγείων. Μου λένε πως το δίλημμα που αντιμετωπίζει η αγορά είναι εφιαλτικό, καθώς η χρέωση που σχεδιάζεται απειλεί να καταστήσει τα ταξίδια προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού οικονομικά ασύμφορα. Για τους πλοιοκτήτες και τους ναυλωτές, η εξίσωση μοιάζει αδύνατη, με τον κίνδυνο να ανοίξει ένας κύκλος αντιποίνων στο διεθνές εμπόριο να είναι πλέον ορατός.

Η «διπλωματία της πίεσης» και το στοίχημα των ναυπηγικών επενδύσεων

Το Διεθνές Ναυτιλιακό Επιμελητήριο εκφράζει ήδη έντονες επιφυλάξεις, φοβούμενο δομικές στρεβλώσεις στην παγκόσμια αγορά. Το σχέδιο λειτουργεί ως ωμός μοχλός πίεσης από την πλευρά της Ουάσιγκτον, προκειμένου να εξαναγκαστούν οι ισχυροί παίκτες των θαλασσών να επενδύσουν σε αμερικανικές υποδομές. Η αίσθηση που αποκομίζω από τους brokers είναι πως αν το τέλος αυτό ενσωματωθεί τελικά στους ναύλους, οι ισορροπίες σε κρίσιμα εμπορικά δρομολόγια θα ανατραπούν οριστικά. Το ερώτημα που πλανάται πάνω από τα μεγάλα λιμάνια είναι αν η συγκεκριμένη κίνηση αποτελεί το «ορεκτικό» για έναν γενικευμένο εμπορικό πόλεμο ή μια ακραία διαπραγματευτική τακτική για τη μεταφορά κεφαλαίων σε αμερικανικό έδαφος.

Το «μπλόκο» στον Πειραιά και η τριμερής για τα ναυπηγεία

Η πρόσφατη προαναγγελία της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ για μια τριμερή ναυπηγική σύμπραξη μεταξύ ΗΠΑ, Ελλάδας και Νότιας Κορέας ήταν μια.... στρατηγική «βόμβα». Η κίνηση αυτή, που φέρει τη σφραγίδα του Ντόναλντ Τραμπ, στοχεύει απευθείας στην ανάσχεση της κινεζικής επιρροής στον Πειραιά. Οι Αμερικανοί θέλουν να μετατρέψουν την Ελευσίνα σε ένα ακμάζον βιομηχανικό κάστρο, συνδέοντας την ασφάλεια των θαλάσσιων δρόμων με την ενεργειακή κυριαρχία. Η Πρέσβειρα ήταν σαφής: το «αξιόπιστο κεφάλαιο» επιστρέφει στην Ελλάδα για να δημιουργήσει υποδομές που θα αντισταθμίσουν την κυριαρχία της COSCO, στέλνοντας μήνυμα πως η περιοχή θα πρέπει να παραμείνει σε αμιγώς δυτική τροχιά.

Το «χρυσό» τραπέζι της Σαρακοστής και η επέλαση των κερδοσκόπων

Η φετινή Καθαρά Δευτέρα εξελίσσεται σε οικονομικό εφιάλτη, με το παραδοσιακό μενού να μετατρέπεται σε προνόμιο για λίγους. Μου λένε πως η αισχροκέρδεια καλπάζει χωρίς χαλινάρι, καθώς οι τιμές στα εδέσματα της ημέρας έχουν εκτιναχθεί, αφήνοντας τους καταναλωτές σε κατάσταση σοκ. Ακόμα και η εμβληματική λαγάνα, που αποτελεί το βασικό στήριγμα της ημέρας, πωλείται πλέον σε απαγορευτικές τιμές, υποχρεώνοντας τα νοικοκυριά σε δραματικές περικοπές. Η αγορά φαίνεται να λειτουργεί υπό το κράτος της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας, με τα «κοράκια» του εμπορίου να εκμεταλλεύονται το πρώιμο Πάσχα για να επιβάλουν αυξήσεις που ξεπερνούν κάθε προηγούμενο, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός παραμένει απλός θεατής.

Από τα θαλασσινά στη φασολάδα: Η εξαφάνιση του «φτωχικού» μενού

Το άλλοτε ταπεινό σαρακοστιανό τραπέζι έχει πλέον «απογειωθεί» σε τιμές που θυμίζουν είδη πολυτελείας. Η ακρίβεια δεν περιορίζεται πια στο χταπόδι ή τις γαρίδες, αλλά έχει χτυπήσει ανελέητα ακόμα και τα όσπρια και τα λαδερά, που παραδοσιακά αποτελούσαν τη λύση ανάγκης για τον κόσμο. Η ανοδική πορεία των τιμών, που ξεκίνησε μεθοδευμένα από τις αρχές του έτους, έχει δημιουργήσει εκρηκτικό κοκτέιλ στις λαϊκές αγορές και τα ράφια. Η αδυναμία παρέμβασης στην εφοδιαστική αλυσίδα αφήνει τον πολίτη ανυπεράσπιστο, μετατρέποντας τη νηστεία της Σαρακοστής από θρησκευτική ευλάβεια σε καθημερινό αγώνα επιβίωσης ενάντια στη γενικευμένη ακρίβεια.