Ο «πόλεμος» Μητσοτάκη - Σαμαρά, μία κρυφή δημοσκόπηση και τα περίεργα των ελληνικών τραπεζών

Το πρωθυπουργικό «ανάχωμα» στις βολές Σαμαρά και η ενεργειακή κυριαρχία

Η άμεση παρέμβαση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος έσπευσε να δηλώσει πως η Ελλάδα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα «στην πράξη και όχι στα λόγια», αποτελεί μια ξεκάθαρη προσπάθεια να εξουδετερωθούν οι εκρηκτικές καταγγελίες του Αντώνη Σαμαρά. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου έχει χτυπήσει «κόκκινο», καθώς η αμφισβήτηση των όρων της σύμβασης με τη Chevron αγγίζει τον πυρήνα της εθνικής στρατηγικής. Ο Πρωθυπουργός επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από τις νομικές «γκρίζες ζώνες» στον γεωπολιτικό ρόλο της χώρας ως βασικής πύλης εισόδου φυσικού αερίου για την Ευρώπη, θέλοντας να εμφανίσει τις συμφωνίες ως θωράκιση και όχι ως υποχώρηση.

Η κλιμάκωση και η επόμενη κίνηση του Μεσσήνιου

Παρά την απάντηση των κυβερνητικών κύκλων και την προσωπική τοποθέτηση του Πρωθυπουργού, το ρήγμα στο εσωτερικό της παράταξης δείχνει πλέον αγεφύρωτο. Μου λένε πως ο Αντώνης Σαμαράς δεν θεωρεί το θέμα λήξαν και ετοιμάζει ήδη τη νέα του παρέμβαση, η οποία θα εστιάζει με ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια στις ρήτρες «αποχώρησης» από την υφαλοκρηπίδα. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός σκοπεύει να συντηρήσει την ένταση μέχρι την κύρωση των συμβάσεων στη Βουλή, αναγκάζοντας το Μαξίμου σε διαρκή απολογία. Η στρατηγική του «ανταρτοπολέμου» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με την πλευρά Σαμαρά να διαμηνύει ότι η σιωπή απέναντι σε «σκοτεινούς» όρους ισοδυναμεί με συνενοχή, προμηνύοντας μια κλιμάκωση που θα δοκιμάσει τις αντοχές της κυβερνητικής συνοχής, αφού είναι γεγονός ότι ο Αντώνης Σαμαράς ασκεί επιρροή σε ένα τμήμα, όχι μόνο της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και της βάσης.

Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι η στρατηγική του Αντώνη Σαμαρά στοχεύει στην πλήρη αποδόμηση της κυβερνητικής γραμμής πριν οι συμβάσεις φτάσουν στην Ολομέλεια. Εκείνο πάντως που είναι οφθαλμοφανές είναι πως το Μέγαρο Μαξίμου, θορυβημένο από την ταύτιση των επιχειρημάτων του Σαμαρά με τις ανησυχίες της βάσης, θα επιχειρήσει να «στεγανοποιήσει» την κοινοβουλευτική ομάδα, την ώρα που ο Μεσσήνιος πολιτικός θα αναδεικνύει κάθε τεχνική λεπτομέρεια που μπορεί να εκληφθεί ως εθνική υποχώρηση.

Η προετοιμασία για τη «μητέρα των μαχών» στη Βουλή

Ο πόλεμος αναμένεται να κορυφωθεί με την κατάθεση των συμβάσεων προς κύρωση. Η πλευρά Σαμαρά ενδέχεται να ζητήσει περαιτέρω διευκρινίσεις για το αν οι επίμαχες ρήτρες «αποχώρησης» έχουν συζητηθεί στο πλαίσιο του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Μου λένε πως το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού συγκεντρώνει στοιχεία που θα αποδεικνύουν ότι ανάλογες διατυπώσεις δεν υπήρχαν σε προγενέστερες διεθνείς συμβάσεις της χώρας, εκθέτοντας έτσι το επιχείρημα των «συνηθισμένων νομικών όρων». Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι η κινητικότητα αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό σε βουλευτές της περιφέρειας, οι οποίοι φοβούνται ότι η υπερψήφιση των συμβάσεων χωρίς σαφείς απαντήσεις θα τους φέρει αντιμέτωπους με το «πατριωτικό» ακροατήριο σε όλη την επικράτεια και ειδικά σε νομούς της Βόρειας Ελλάδας όπου διαπιστώνεται δημοσκοπική αιμορραγία της ΝΔ.

Το «μανιφέστο» Δένδια και η στρατηγική των ιδρυτικών αξιών

Δεν είναι, όμως, μόνο ο Αντώνης Σαμαράς που ανησυχεί το κεντρικό σύστημα εξουσίας. Η κινητικότητα του Νίκου Δένδια το τελευταίο διάστημα υπερβαίνει τα όρια της υπουργικής δραστηριότητας, σκιαγραφώντας μια μεθοδική πορεία με τελικό προορισμό την ηγεσία του κόμματος. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας έχει ήδη επιλέξει το ιδεολογικό του οχυρό: την «επιστροφή στις ρίζες». Η διαρκής επίκληση στην παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή αποτελεί σαφές πολιτικό στίγμα απέναντι στον... «κεντρώο» εκσυγχρονισμό του Μαξίμου. Ο Δένδιας αυτοπροβάλλεται ως ο θεματοφύλακας του γαλάζιου DNA, στοχεύοντας απευθείας στο συναίσθημα και στην ιδεολογία της παράταξης που νιώθει παραγκωνισμένη από τις τρέχουσες επιλογές της ηγεσίας.

Η «συμμαχία των πρώην» και το μέτωπο της διαδοχής

Το πιο εκρηκτικό στοιχείο στην εξίσωση της αμφισβήτησης είναι η διαφαινόμενη υποστήριξη που απολαμβάνει ο Νίκος Δένδιας από τους δύο πρώην πρωθυπουργούς. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι τόσο ο Κώστας Καραμανλής όσο και ο Αντώνης Σαμαράς -με τον δεύτερο να εμφανίζεται ιδιαίτερα ενεργός στο παρασκήνιο- βλέπουν στο πρόσωπο του Υπουργού τον ιδανικό εκφραστή της «παραδοσιακής» Νέας Δημοκρατίας. Η σύμπλευση αυτή δημιουργεί έναν πανίσχυρο εσωτερικό πόλο που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός σε μια μελλοντική αναμέτρηση για την ηγεσία, ειδικά αν η Νέα Δημοκρατία δεν πάει καλά στις εθνικές εκλογές. Τα σημάδια δείχνουν ότι ο Νίκος Δένδιας χτίζει προσεκτικά τις συμμαχίες του, γνωρίζοντας ότι η στήριξη των «ιερών τεράτων» της παράταξης του προσδίδει το απαραίτητο πολιτικό βάρος για να σταθεί απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη την κατάλληλη στιγμή.

Φωτογραφίες γιοκ

Σας μεταφέρω για λίγο μέχρι το Έβρο. Η ανακοίνωση που είχε εκδώσει το Μαξίμου για την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη ανέφερε πως ο πρωθυπουργός «θα μεταβεί σε περιοχές που έχουν πληγεί από τα πρόσφατα πλημμυρικά φαινόμενα». Έψαχναν οι συντάκτες του κυβερνητικού ρεπορτάζ φωτογραφίες ή πλάνα από την παρουσία του στις περιοχές αυτές, μα δεν βρήκαν τίποτα παρά μόνον ένα στιγμιότυπο από την συνομιλία που είχε «στα όρθια» με δημάρχους της περιοχής. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βλέπετε, δεν πήγε στις πλημμυρισμένες εκτάσεις που εκτείνονται σύμφωνα με τους ντόπιους σε πάνω από 100.000 στρέμματα. Έψαξα να μάθω γιατί δεν έκανε τον κόπο να βρεθεί στον τόπο της καταστροφής ο πρωθυπουργός. Απάντηση σαφή και πειστική δεν έλαβα, καθώς κάποιοι με γραφείο στο Μαξίμου ισχυρίστηκαν πως μια τέτοια δραστηριότητα «δεν χωρούσε στο πρόγραμμά του». Προτίμησε προφανώς τον Φράχτη, που συγκινεί και ακροατήρια που θέλει να προσεγγίσει… 

Ντολμαδάκια στο «σπίτι» του Βελόπουλου

Προτίμησε επίσης να πάει να δει ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που διαμένει σε ένα αυτοσχέδιο σπίτι, που στη σκεπή του μπήκαν φωτοβολταϊκά μετά από ενέργειες του Μαξίμου, ενώ δίπλα κυματίζει μια βυζαντινή σημαία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έφαγε ντολμαδάκια, έβγαλε φωτογραφίες με την κυρία που τα φιλοκυβερνητικά μίντια την ονόμασαν «Κυρά του Δέλτα» (κατά αντιστοιχία της «Κυράς της Ρω») και έφυγε. Μου λένε ντόπιοι πως η παρουσία του εκεί δεν ήταν τυχαία. Η εν λόγω περιοχή αποτελεί την βασική «έδρα» του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης, Πάρη Παπαδάκη. Οπότε ο πρωθυπουργός συνδύασε το τερπνόν μετά του ωφελίμου…

Τα ευρήματα μιας κρυφής δημοσκόπησης

Πάμε τώρα στο μέτωπο των δημοσκοπήσεων από όπου έχω σπουδαία νέα, καθώς έφτασαν στα χέρια μου τα ευρήματα μιας νέας, αδημοσίευτης μέτρησης από μεγάλη εταιρεία δημοσκοπήσεων, τα οποία έχουν τεθεί και σε γνώση του Μεγάρου Μαξίμου προκαλώντας έντονο προβληματισμό, καθώς αποτυπώνουν μια πρωτοφανή καθίζηση των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας. Η καταγραφή της πρόθεσης ψήφου κινείται σε ένα εξαιρετικά ανησυχητικό εύρος, με το κατώτατο όριο να «βουλιάζει» στο 17,8% και το ανώτατο να μην ξεπερνά το 26,9%. Η εικόνα αυτή πιστοποιεί σαφή καθοδική τροχιά, καθώς η κυβερνητική παράταξη φαίνεται να χάνει οριστικά την επαφή με το ψυχολογικό και πολιτικό όριο του 30%, με αποτέλεσμα να προκύπτει σκηνικό στρατηγικής φθοράς που δύσκολα ανατρέπεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Η αποσυσπείρωση της βάσης και το τρομακτικό σενάριο

Η συγκεκριμένη «κρυφή» μέτρηση αναδεικνύει ότι η φθορά δεν είναι πλέον επιφανειακή, αλλά αγγίζει τον σκληρό πυρήνα της παράταξης. Η δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, σε συνδυασμό με τις εσωκομματικές βολές των πρώην πρωθυπουργών για τα εθνικά θέματα, έχει προκαλέσει μαζική διαρροή προς τα δεξιά αλλά και προς τη «γκρίζα ζώνη» της αποχής. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως το Μαξίμου βρίσκεται αντιμέτωπο με τον εφιάλτη μιας πλήρους απονομιμοποίησης, καθώς το κατώτατο όριο του 17,8% θα μπορούσε να φέρει τη Νέα Δημοκρατία σε απόσταση αναπνοής από τους διώκτες της, καθιστώντας το ενδεχόμενο μιας πολιτικής ανατροπής κάτι παραπάνω από ορατό.

Εμφύλιος στον ΣΥΡΙΖΑ: Το «όχι» του Φάμελλου στην περιχαράκωση και τα βέλη Πολάκη

Η εσωκομματική αντιπαράθεση στον ΣΥΡΙΖΑ προσλαμβάνει πλέον χαρακτηριστικά μετωπικής σύγκρουσης, με τον Σωκράτη Φάμελλο και τον Παύλο Πολάκη να ανταλλάσσουν βαριά πυρά για τη στρατηγική επιβίωσης του κόμματος. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας στο Action24 ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να υποχωρήσει από την πρόταση για συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων, χαρακτηρίζοντας κάθε άλλη επιλογή ως «λάθος περιχαράκωσης». Ο Φάμελλος υπενθύμισε με νόημα ότι παρέλαβε ένα κόμμα σε κατάσταση «πλήρους απαξίωσης» λόγω των χειρισμών Κασσελάκη και της αποχώρησης του Αλέξη Τσίπρα, διαμηνύοντας πως ο ίδιος ακολουθεί έναν «καθαρό διάδρομο» με ομόφωνη εντολή από τη βάση.

Η αμφισβήτηση της «ενότητας» και η επίθεση στον «ναρκισσισμό»

Από την άλλη πλευρά, ο Παύλος Πολάκης, μέσα από τη συχνότητα του Open, εξαπέλυσε δριμεία κριτική που άγγιξε τόσο την τωρινή ηγεσία όσο και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα. Ο Κρητικός  χαρακτήρισε το προσκλητήριο ενότητας ως ένα «παραμύθι» που τελειώνει μπροστά στην άρνηση του ΠΑΣΟΚ, ενώ εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του για τα δημοσκοπικά ποσοστά που παραμένουν σε χαμηλές πτήσεις. Δεν έμεινε, όμως, μόνο εκεί, αφού η αναφορά του στον «προσωπικό ναρκισσισμό» και στις «επιτροπές σοφών» αποτελεί ευθεία βολή προς τον Αλέξη Τσίπρα, την ώρα που το φάντασμα ενός νέου κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό πλανάται πάνω από την Κουμουνδούρου, βαθαίνοντας το ρήγμα ανάμεσα σε εκείνους που αναζητούν συμπορεύσεις και σε όσους επιμένουν στην αυτόνομη και σκληρή αντιπολιτευτική γραμμή.

Το «πράσινο» αντάρτικο: Η πλατφόρμα Χριστοδουλάκη και ο νέος γύρος εσωστρέφειας

Λίγο πιο πέρα από την πλατεία Κουμουνδούρου, στη Χαριλάου Τρικούπη, το κλίμα μυρίζει «μπαρούτι», καθώς η εμφάνιση της πλατφόρμας «Αλλαγή+» από τον Μανώλη Χριστοδουλάκη σηματοδοτεί την έναρξη νέας εσωκομματικής σύγκρουσης μετά από εκείνη του Νίκου Ανδρουλάκη με Χάρη Δούκα και Παύλο Γερουλάνο. Ο πρώην γραμματέας του κόμματος, έχοντας απομακρυνθεί από τη συμμαχία του με τον Χάρη Δούκα, χαράζει πλέον αυτόνομη πορεία που ενισχύει τη δελφινολογία στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αφού οργανώνει ανοιχτά πανελλαδικό μηχανισμό ενόψει του Συνεδρίου του Μαρτίου. Στα ηγετικά κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ έχει εμπεδωθεί ότι πρόκειται για την επίσημη πρεμιέρα ενός νέου «δελφίνου» που φιλοδοξεί να εκφράσει τη νέα γενιά στελεχών. Είναι περιττό να σας περιγράψω ότι  στο επιτελείο του Νίκου Ανδρουλάκη επικρατεί τουλάχιστον... εκνευρισμός.

Η στρατηγική του «δελφίνου» και το δίλημμα της διαγραφής

Η προσπάθεια του Χριστουδουλάκη να μετρήσει δυνάμεις στο Συνέδριο έχει εκληφθεί από την ηγεσια του κινήματος ως αμφισβήτηση του Νίκου Ανδρουλάκη. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρακολουθεί στενά τις κινήσεις του νέου δελφίνου και είναι αποφασισμένος να μην επιτρέψει νέο κύκλο εσωστρέφειας που θα ανακόψει τη δημοσκοπική άνοδο του κόμματος. Μαθαίνω πως η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει έτοιμο το «όπλο» της διαγραφής, σε περίπτωση που ο Χριστοδουλάκης ή οποιοδήποτε άλλο προβεβλημένο στέλεχος επιχειρήσει να μετατρέψει το Συνέδριο σε αρένα για την ηγεσία. Η σύγκρουση παλιών και νέων μηχανισμών αναμένεται να κορυφωθεί τις επόμενες εβδομάδες, με το διακύβευμα να είναι η ενότητα της παράταξης στον δρόμο προς τις εκλογές.

Βολή Δούκα με συγκεκριμένους στόχους

Εντωμεταξύ, ο Χάρης Δούκας «ξαναχτύπησε». Μεταξύ άλλων είπε πως τα πορίσματα του ΠΑΣΟΚ και των ΣΥΡΙΖΑ-Νέας Αριστεράς για τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είχαν μεγάλες διαφορές, και σημείωσε ότι υπήρχε η δυνατότητα να φτιαχτεί ένα κοινό πόρισμα. Η αναφορά του Δούκα δεν υπηρετεί μόνο το πολιτικό σχέδιό του για διάλογο του ΠΑΣΟΚ με τα σχήματα στα αριστερά του, αλλά αποτελεί αντικειμενικά και μια αιχμή προς τους βουλευτές και τις βουλεύτριες του κόμματος που συμμετείχαν στην Εξεταστική Επιτροπή. Τον πρώτο ρόλο είχε, θυμίζω, η Μιλένα Αποστολάκη που δεν καλοβλέπει την διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ προς τα αριστερά.

Η υπουργός Καρυστιανού

Η Μαρία Καρυστιανού ανάμεσα στα άλλα που είπε στο πρώτο μέρος της συνέντευξής στης στο Open, ανάφερε πως είχε προτάσεις να κατέλθει με κόμματα τόσο από την αριστερή όσο και από τη δεξιά πτέρυγα του πολιτικού συστήματος. Της προτάθηκε μάλιστα, είπε, και το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Με τη μέθοδο της εις άτοπον απαγωγής, συμπεραίνω πως πρέπει να την προσέγγισαν κόμματα όπως η Ελληνική Λύση, η Νίκη, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Πλεύση Ελευθερίας. Ποιος όμως από τους επικεφαλής τους θα μπορούσε να κάνει μια τέτοιου είδους πρόταση; Λόγω δυναμικής και ιδιοσυγκρασίας, ποντάρω στον Στέφανο Κασσελάκη. Ο ίδιος άλλωστε είχε πει σε άλλη φάση ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα μπορούσε να αναλάβει το συγκεκριμένο υπουργείο. 

Οι αιχμές Στυλιανίδη που στοχεύουν το Μαξίμου

Μια συνέντευξη-ποταμός του Ευριπίδη Στυλιανίδη έρχεται να προσθέσει ακόμη έναν «πονοκέφαλο» στο κυβερνητικό επιτελείο. Ο βουλευτής Ροδόπης επέλεξε να αναφερθεί στον επώνυμο της οικογένειας Μητσοτάκη μόνο για να τιμήσει τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, χωρίς να αναφερθεί στον σημερινό πρωθυπουργό, Κυριάκο. Η παρέμβαση αυτή, αν και δόθηκε σε περιφερειακό μέσο, μεταφέρει μηνύματα που ηχούν εκκωφαντικά, αμφισβητώντας το μοντέλο του «ενός ανδρός αρχή».

Όρια θητείας για τον Πρωθυπουργό και το τέλος των «χειροκροτητών»

Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης δεν περιορίστηκε σε φιλοσοφικές αναζητήσεις, αλλά έθεσε ζητήματα που αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα της πολιτικής κυριαρχίας και του μοντέλου διακυβέρνησης που ακολουθείται από το 2019 μέχρι σήμερα. Η πρότασή του για θέσπιση ορίων ακόμη και στην πρωθυπουργική θητεία αποτελεί μια ευθεία βολή κατά της «παντοδυναμίας» του Μαξίμου. Ο έμπειρος και στενά συνδεδεμένος με τη βάση της Νέας Δημοκρατίας, Ευριπίδης Στυλιανίδης, είναι εμφανές ότι επιχειρεί να εκφράσει τη δυσαρέσκεια των βουλευτών της περιφέρειας, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν είναι «χειροκροτητές» ούτε «αυτοφοράκηδες» συμφερόντων. Η αποδόμηση των «τζακιών» και η απαίτηση για θεσμικά αντίβαρα δείχνουν ότι η εσωκομματική αντιπολίτευση δεν εκπορεύεται πλέον μόνο από τους πρώην πρωθυπουργούς, αλλά ριζώνει βαθιά στην κοινοβουλευτική ομάδα.

Εθνική Τράπεζα: Το ψηφιακό χάσμα ανάμεσα στα PowerPoint και το γκισέ

Η εικόνα της μεγαλύτερης τράπεζας της χώρας φαίνεται να διχάζεται ανάμεσα στον εκσυγχρονισμό των παρουσιάσεων και τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες στα καταστήματα. Παρακολουθώ, λοιπόν, την εξής πραγματικότητα: η Εθνική Τράπεζα παραμένει εγκλωβισμένη σε έναν γραφειοκρατικό λαβύρινθο, όπου μια απλή διαδικασία, όπως η έκδοση ή η αντικατάσταση μιας κάρτας, μετατρέπεται σε «Οδύσσεια». Την ώρα που οι ψηφιακές τράπεζες του εξωτερικού ολοκληρώνουν συναλλαγές σε δευτερόλεπτα, εδώ οι πελάτες έρχονται αντιμέτωποι με χαμένες κάρτες, αδυναμία εσωτερικής επικοινωνίας μεταξύ των τμημάτων και χειρόγραφες διαδικασίες που παραπέμπουν σε άλλες εποχές.

Παύλος Μυλωνάς: Το στοίχημα του μετασχηματισμού που «κολλάει» στην πράξη

Από το 2021, η διοίκηση υπό τον Παύλο Μυλωνά προαναγγέλλει τη δημιουργία μιας «νέας τράπεζας», επενδύοντας τεράστια ποσά σε τεχνολογικές υποδομές και εθελούσιες εξόδους προσωπικού. Ωστόσο, οι καταγγελίες για την ποιότητα της εξυπηρέτησης πληθαίνουν, αποκαλύπτοντας ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός παραμένει σε μεγάλο βαθμό «στα χαρτιά» για τον μέσο καταναλωτή. Μου λένε πως η απογοήτευση των πελατών οδηγεί σε φυγή προς τον ανταγωνισμό, καθώς η υποτιθέμενη online εξυπηρέτηση απαιτεί συχνά φυσική παρουσία και αναμονή εβδομάδων για ένα ραντεβού. Όσο η τράπεζα εστιάζει αποκλειστικά στη βελτίωση των λογιστικών μεγεθών, παραμελώντας την ουσιαστική τραπεζική και τον σεβασμό στον πελάτη, το μέλλον της θα απειλείται από την ίδια της την απαξίωση.

Τράπεζα Πειραιώς: Κέρδη-μαμούθ και «γενναιόδωρα» μερίσματα με φόντο την ακρίβεια

Η Τράπεζα Πειραιώς ολοκλήρωσε το 2025 με μια επίδειξη ισχύος, ανακοινώνοντας καθαρή κερδοφορία που ξεπέρασε το 1 δισ. ευρώ. Ωστόσο η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η διοίκηση υπό τον Χρήστο Μεγάλου σπεύδει να ικανοποιήσει τους μετόχους της, αναβαθμίζοντας τη συνολική διανομή κερδών στο 55% (περίπου 0,40 ευρώ ανά μετοχή), τη στιγμή που η ελληνική κοινωνία πιέζεται από το υψηλό κόστος ζωής. Ενώ ο Πρόεδρος, Γιώργος Χαντζηνικολάου, κάνει λόγο για «θεσμικό καθήκον» και στήριξη της οικονομίας, η πραγματικότητα δείχνει πως η κερδοφορία αυτή τροφοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τα καθαρά έσοδα προμηθειών, τα οποία άγγιξαν τα 696 εκατ. ευρώ, καταγράφοντας το υψηλότερο επίπεδο στην αγορά.

Η «ανάσταση» της στεγαστικής πίστης και η σκιά του αναβαλλόμενου φόρου

Παρά τους πανηγυρισμούς για τις νέες εκταμιεύσεις ύψους 13,3 δισ. ευρώ και την επιτυχή εξαγορά της Εθνικής Ασφαλιστικής, η Τράπεζα Πειραιώς παραμένει υπό το βλέμμα των σκεπτικιστών αναλυτών. Η επιστροφή στα στεγαστικά δάνεια με το πρόγραμμα «Σπίτι 25» είναι μια θετική κίνηση, όμως οι κεφαλαιακοί δείκτες (CET1 στο 12,7%) συνεχίζουν να «κουβαλούν» το βάρος της απόσβεσης του αναβαλλόμενου φόρου (DTC). Η διοίκηση ετοιμάζεται για το Capital Markets Day στο Λονδίνο στις 5 Μαρτίου, όπου θα κληθεί να πείσει τους διεθνείς επενδυτές ότι η ψηφιακή neobank Snappi και ο τεχνολογικός μετασχηματισμός δεν είναι απλώς βιτρίνα, αλλά μια ουσιαστική αλλαγή μοντέλου που θα δικαιολογεί τα υψηλά έσοδα από προμήθειες που πληρώνουν οι Έλληνες καταθέτες.