Η Σούδα που συνιστά κίνδυνο για την Ελλάδα, η οργή του νομικού κόσμου για τον Γεραπετρίτη και ο Τσίπρας που «ψαρεύει» σε πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ

Κύπρος – Ελλάδα – Τουρκία στο πολεμικό σκηνικό

Οι χθεσινές εξελίξεις στο πολεμικό σκηνικό αφορούσαν την Κύπρο, την Ελλάδα, την Τουρκία και την Ευρώπη. Ας τα πιάσουμε με τη σειρά. Δύο ελληνικά F-16 απογειώθηκαν από την Πάφο προκειμένου να ερευνήσουν «ύποπτα αντικείμενα», που πληροφορίες έφεραν να είναι ιρανικά drone τύπου Shahed στον εναέριο χώρο του Λιβάνο. Ακολούθησε ένα θρίλερ γύρω από τι πραγματικά συνέβη, με τον Κύπριο κυβερνητικό εκπρόσωπο να λέει ότι το θέμα «θεωρείται λήξαν», να γνωστοποιείται πως δεν βρέθηκε κάτι και να επισημαίνεται από αρμόδιες πηγές πως ο εναέριος χώρος της Κύπρου δεν έκλεισε ποτέ. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη, αλλά είναι εμφανής η προσπάθεια να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι για το θέμα. Και δικαιολογημένα, γιατί σε πρόσφατη δήλωση του ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Ισμαΐλ Μπακαΐ είπε πως ακόμα και μια αμυντική ενέργεια ευρωπαϊκών κρατών «θα συνιστούσε πολεμική ενέργεια». Αν λοιπόν Κύπριοι και Έλληνες είχαν πάει μέχρι τον Λίβανο για να ρίξουν κάποιο drone, τότε θα άνοιγε διάπλατα η πόρτα του πολέμου.

Η Σούδα προκαλεί κίνδυνο

Από την άλλη είχαμε τον ισχυρισμό του Δημήτρη Κουτσούμπα πως τα δυο drone που φέρονταν να είχαν στόχο την βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου και αναχαιτίστηκαν τη Δευτέρα, είχαν στόχο τη Σούδα. Πρόκειται για μια πληροφορία που περιπλέκει τα πράγματα, ενώ δημιουργούνται υποψίες για το τι ακριβώς συνέβη. Αν ευσταθεί η πληροφορία που γνωστοποίησε σε δημοσιογράφους ο γ.γ. του ΚΚΕ, τότε επιβεβαιώνεται ακόμα μια φορά πως η Ελλάδα διατρέχει κίνδυνο λόγω της βάσης της Σούδας. Η Αθήνα ούτως ή άλλως προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αλλά δεν παραθέτει και όλη την τακτική της για το ποια είναι η «κόκκινη γραμμή» της. Με αποτέλεσμα να μεγαλώνει η αβεβαιότητα.

Το Ιντζιρλίκ και η μοιρασιά της «ασπίδας»

Και αν δεν έχει πεισθείθ κάποιος για τον κίνδυνο που εγκυμονεί η Σούδα, αρκεί να δούμε τι έγινε και με την αντίστοιχη βάση στην Τουρκία, την βάση του Ιντζιρλίκ. Πέραν αυτού, η είδηση πως οι Τούρκοι αναχαίτισαν βαλλιστικό πύραυλο, που είχε εκτοξευθεί από το Ιράν και διέσχισε τον εναέριο χώρο του Ιράκ και της Συρίας πριν κατευθυνθεί προς την Τουρκία, αποτυπώνει μια διαφορετική οπτική από αυτήν που προσπαθούσαν να φιλοτεχνήσουν οι κορυφαίοι της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Φαίνεται πως στην Ανατολική Μεσόγειο και την περιοχή στα δυτικά του Ιράν έχει αναπτυχθεί μια αντιβαλλιστική «ομπρέλα» για την αντιμετώπιση των ιρανικών απειλών, που μοιάζει να έχει το περίβλημα του ΝΑΤΟ. Τουρκία και Ελλάδα φαίνεται μάλιστα να έχουν χωρίσει τους τομείς που θα εποπτεύουν, ενώ η Τουρκία βρίσκεται εγγύτερα στο πολεμικό τοπίο λόγω των συνόρων που μοιράζεται με το Ιράν. Μην ξεχνάμε επίσης πως Γαλλία και Ιταλία ενδιαφέρονται να βρεθούν στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ερώτημα που θα μας απασχολήσει στο μέλλον είναι, θα εμπλακεί επίσημα το ΝΑΤΟ στην πολεμική σύρραξη;

Επικίνδυνες δηλώσεις από τον Συρίγο

Ένα άλλο ερώτημα που πλανάται τις τελευταίες μέρες είναι τι θα πράξουν οι φρεγάτες και τα αεροσκάφη που έστειλε η Ελλάδα στην Κύπρο αν πληγούν περιοχές που των Κατεχομένων. Το ενδεχόμενο αυτό μπορεί να είναι εξαιρετικά απίθανο, αλλά έχει ενδιαφέρον από διπλωματική και στρατιωτική άποψη. Η κυβέρνηση λέει ότι αν συμβεί κάτι τέτοιο, οι ελληνικές δυνάμεις θα δράσουν αποτρεπτικά. Ο Νίκος Δένδιας, άλλωστε, στις σχετικές δηλώσεις του αναφέρθηκε στην «άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας», που εκτείνεται σε όλο το νησί. Ωστόσο ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και καθηγητής στο Πάντειο, Άγγελος Συρίγος, είπε τη Δευτέρα (Action24) πως οι ελληνικές δυνάμεις δεν θα προστατεύσουν τα Κατεχόμενα, σημειώνοντας μάλιστα πως κάτι τέτοιο είπε ο Νίκος Δένδιας σε ενημέρωση στη Βουλή. Κάτι που δημιουργεί εύλογες απορίες, καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε πως η Αθήνα αναγνωρίζει πλήρως την ύπαρξη του «ψευδοκράτους» και τον ρόλο της Τουρκίας στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού. Ο Άγγελος Συρίγος δεν άκουσε καλά ή δεν γνωρίζει τα βασικά του τομέα του;

Οι νομικοί τρελάθηκαν με τον Γεραπετρίτη

Δεν πρέπει να υπάρχει νομικός στη χώρα -με έστω ένα ελάχιστο ψήγμα αξιοπρέπειας- που να μην τρελάθηκε με τα όσα είπε ο Γιώργος Γεραπετρίτης σε συνέντευξή του (in.gr) για την δίκη των υποκλοπών. «Από τη στιγμή που δρομολογήθηκε ο δικαστικός έλεγχος δεν υπήρχε κανένας πρόσθετος λόγος να εμπλακώ σε κάτι στο οποίο δεν γνώριζα καν αν είχε επισυμβεί η γενεσιουργός αιτία που παράγει το πρόβλημα» είπε μεταξύ άλλων ο υπουργός Εξωτερικών που ήταν και ο ίδιος θύμα των παράνομων παρακολουθήσεων. Ο Γεραπετρίτης, όμως, δεν είναι ένας τυχαίος πολιτικός, καθώς είναι και καθηγητής στη Νομική Σχολή Αθηνών. Οπότε η δήλωσή του προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη οργή.

Οι υπουργοί «έσωσαν» τους κατηγορούμενους για τις υποκλοπές

Γιατί οργίστηκαν όμως; Όταν τα θύματα μιας εγκληματικής πράξης δεν προχωρούν έγκαιρα στις προβλεπόμενες νομικές ενέργειες, η δικαιοσύνη δεν εξετάζει τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Στην συγκεκριμένη δίκη, υπουργοί και άλλοι αξιωματούχοι που δεν πήγαν να υποβάλουν εμπρόθεσμα έγκληση, επέτρεψαν στους εγκληματίες να την γλιτώσουν για τις δικές τους περιπτώσεις και έτσι έτυχαν ευνοϊκότερης ποινικής αντιμετώπισης. Για να το πούμε ακόμα πιο απλά: Ο Γεραπετρίτης και οι άλλοι υπουργοί έριξαν στα «μαλακά» τους κατηγορούμενους για τις υποκλοπές. Εμένα με απασχολεί και κάτι άλλο. Ένας καθηγητής Νομικής σαν τον Γεραπετρίτη, αποκλείεται να αγνοεί αυτόν τον βασικό κανόνα του Ποινικού Κώδικα. Γιατί όμως ευτελίζει έτσι και την ακαδημαϊκή του ιδιότητα;

Ο πανικός στο Μαξίμου: Το εκλογικό σενάριο ως διέξοδος

Αναγνώστριες και αναγνώστες μου. Ο πόλεμος στο Ιράν και η γενικότερη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή ίσως αποτελούν τη συνθήκη που θα καθορίσει και τις εξελίξεις στο δικό μας εσωτερικό πολιτικό μέτωπο. Οι πιο έμπειροι στο πολιτικό παιχνίδι πάντοτε αποφεύγουν να κάνουν μεσο-μακροπρόθεσμου χαρακτήρα προβλέψεις και εκτιμήσεις, υπογραμμίζοντας πως ένα γεγονός ή μία απρόσμενη συγκυρία ή μία έκτακτη συνθήκη μπορεί να ανατρέψει, όχι μόνο κάθε αρχικό σχεδιασμό, αλλά και τα δεδομένα. Εξάλλου είναι γνωστό ότι όσα δεν φέρνει ο χρόνος, τα φέρνει η στιγμή. Και εξηγούμαι. Στο πρωθυπουργικό επιτελείο, οι εξελίξεις στο Ιράν λειτουργούν ως καταλύτης για την εκπόνηση ακραίων σεναρίων ή σεναρίων που τους τελευταίους μήνες είχαν ατονήσει τόσο λόγω της κυριαρχίας Μητσοτάκη και ΝΔ στις δημοσκοπήσεις, όσο και εξαιτίας της αδυναμίας ανάδειξης αντιπολιτευτικού πόλου ικανού να απειλήσει. Οι διεθνείς εξελίξεις, όμως, αλλάζουν το τοπίο. Μου λένε πως η ανησυχία για παρατεταμένη ενεργειακή θύελλα έχει οδηγήσει στην εξέταση του ενδεχομένου για πρόωρες κάλπες ακόμα και προτού η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης ανοίξει τις πύλες της. Το σκεπτικό των συνεργατών του Πρωθυπουργού είναι απλό και κυνικό: η κυβέρνηση πρέπει να προλάβει τις συνέπειες και το πολιτικό κόστος από την την κοινωνική έκρηξη οργής που θα προκαλέσει η νέα έκρηξη ακρίβειας, από το επικείμενο πλήγμα στον τουρισμό και από τη φθορά που θα προκαλέσουν οι νέες ανατιμήσεις στην ενέργεια . Για να είμαστε ρεαλιστές, ο χρόνος για την κυβέρνηση μοιάζει να έχει συμπιεστεί δραματικά.

Η οικονομική ασφυξία και το ρίσκο της δημοσκοπικής κατάρρευσης

Η εκτόξευση του πληθωρισμού, ενώ η ευρωζώνη παραμένει καθηλωμένη έχει σημάνει συναγερμό. Η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και οι δυσοίωνες προοπτικές που φέρνει για την ελληνική οικονομία δημιουργούν, συνδυαστικά, ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, που, κακά τα ψέματα, η κυβέρνηση θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαχειριστεί. Η κατάσταση στα οικονομικά των νοικοκυριών τείνει να ξεφύγει από τον έλεγχο, και το Μαξίμου αντιλαμβάνεται ότι η πραγματική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με εκτροχιασμό. Μου λένε πως ο φόβος στο Μαξίμου, αλλά και στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, δεν απορρέει μόνο από την εκτόξευση του πληθωρισμού, αλλά και από τις εκτιμήσεις για πιθανή κατάρρευση των τουριστικών εισπράξεων τους ερχόμενους μήνες. Εάν οι ακυρώσεις σε πτήσεις και κρουαζιερόπλοια συνεχιστούν, τότε η ελληνική οικονομία θα έχει υποστεί ένα ακόμη σοβαρό πλήγμα, ενώ η κυβέρνηση θα έχει μείνει εκτεθειμένη απέναντι στην οργισμένη κοινωνία που θα βλέπει τα εισοδήματά της να εξανεμίζονται και στους επιχειρηματίες - ειδικά του τουριστικού κλάδου- οι οποίοι θα έχουν καταστραφεί για άλλη μια σεζόν τα τελευταία χρόνια. Έμπειροι δημοσκόποι με τους οποίους συνομιλώ μου λένε ότι αν επιβεβαιωθούν τα παραπάνω, τότε η πτώση των ποσοστών της ΝΔ θα είναι τέτοια ώστε δύσκολα θα μπορέσε να ανακοπεί, όποιο επικοινωνιακό τέχνασμα και αν ανακαλύψουν στο Μαξίμου.

Ο εφιάλτης της τουριστικής αβεβαιότητας και η σκιά των ταξιδιωτικών οδηγιών

Η αμερικανική ταξιδιωτική οδηγία για την Κύπρο, που φτάνει στο «επίπεδο 3» και εγκρίνει την αποχώρηση μη αναγκαίου κυβερνητικού προσωπικού, έχει προκαλέσει ανησυχία και στο Μέγαρο Μαξίμου, που βλέπει ότι τα απόνερα μπορεί να φτάσουν και στην πόρτα μας. Η ανησυχία αφορά στο ενδεχόμενο γενικευμένης ψυχολογίας φόβου που θα αγγίξει συνολικά την Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς βέβαια να αποκλείεται το ενδεχόμενο, αν η κατάσταση εκτραχυνθεί, τότε να εκδοθεί τουριστική οδηγία ακόμη και για την Ελλάδα, αφού η βάση της Σούδας είναι πιθανός στόχος, και όπως αποκάλυψε χθες ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, drones που αναχαιτίστηκαν στην Κύπρο είχαν ως... τελικό προορισμό την Κρήτη. Κακά τα ψέματα; αν η ένταση με το Ιράν συνεχιστεί, η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί στο επίκεντρο αρνητικής τουριστικής δυναμικής. Εξάλλου οι ταξιδιώτες και οι ξένοι τουρίστες, οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι δηλαδή, ανοίγοντας έναν χάρτη βλέπουν ότι η χώρα μας βρίσκεται πολύ κοντά στο θέατρο των εξελίξεων και για να είμαστε ειλικρινείς δεν θα εξετάσουν το «πώς» και το «τί» και το «γιατί». Οι επιτελείς της κυβέρνησης, λοιπόν, φοβούνται ότι ενδεχόμενη κλιμάκωση ή η επιμήκυνση της κρίσης θα οδηγήσει σε ακυρώσεις κρατήσεων, ενδεχόμενο που θα έχει τρομακτικές οικονομικές επιπτώσεις, ειδικά σε προορισμούς όπως η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα, που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τις φλεγόμενες ζώνες.

Η Σούδα στο επίκεντρο: Ο γεωπολιτικός κίνδυνος και η τουριστική αγορά

Η παρουσία κρίσιμων στρατηγικών υποδομών στην χώρα μας, όπως η Σούδα, αποτελεί πλέον παράγοντα που ενισχύει την αίσθηση του κινδύνου για τους δυτικούς τουρίστες. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως τα πρώτα μηνύματα από τις αγορές της Δύσης είναι ανησυχητικά, με τους tour operators να παρακολουθούν κάθε κίνηση του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Η αγωνία στο παρασκήνιο είναι πως αν η κρίση δεν εκτονωθεί άμεσα, το φετινό καλοκαίρι θα κριθεί όχι από τις... προσφορές των ξενοδόχων, αλλά από τη ροή των ειδήσεων που μετατρέπουν την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου από παράδεισο σε περιοχή «υψηλής επιτήρησης», ακόμη και υψηλού κινδύνου.

Η εσωκομματική αναταραχή και ο φόβος των δελφίνων

Δεν είναι, όμως, τα παραπάνω τα μοναδικά προβλήματα που προκαλούν ανησυχία στην Ηρώδου Αττικού. Οι εσωτερικές τριβές στη Νέα Δημοκρατία είναι ένας ακόμη πονοκέφαλος για το Μαξίμου που έρχεται να προστεθεί στην πληθωριστική κρίση, στις επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν, στη δραματική πτώση των ποσοστών της ΝΔ στις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις και στη διάρρηξη των σχέσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη με κοινωνικές ομάδες κυρίως στην επαρχία (βλέπε αγρότες), όπου σύμφωνα με δημοσκόπους τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος καταρρέουν. Η εσωστρέφεια, η οποία εκδηλώνεται αργά, αλλά σταθερά και είναι πλέον οφθαλμοφανής, αποτελεί μια πραγματικότητα που απειλεί την ενότητα στο κυβερνών κόμμα και αναγκάζει το πρωθυπουργικό επιτελείο να αναζητήσει αντίδοτο. Το Μαξίμου νιώθει όλο και περισσότερο την πίεση των «δελφίνων», όπως ο Νίκος Δένδιας, οι οποίοι αρχίζουν να κρατούν αποστάσεις, προετοιμάζοντας το έδαφος για την επόμενη ημέρα. Παράλληλα το κεντρικό σύστημα εξουσίας αναζητά τρόπους αντιμετώπισης του ανταρτοπόλεμου που διεξάγει ο Αντώνης Σαμαράς - για τον οποίο στελέχη της ΝΔ συγκεντρώνουν υπογραφές για την επιστροφή του στο κόμμα - και αναμένει, επίσης, την επόμενη παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή. Μου λένε λοιπόν πως ένας από τους παράγοντες, που εκτός από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, μπορεί να οδηγήσει το Μαξίμου σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες είναι και ο εσωκομματικός πόλεμος που ήδη έχει ξεσπάσει. Σύμφωνα με το πρωθυπουργικό επιτελείο, οι πρόωρες εκλογές θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνηση «αυτοσυντήρησης», αναγκάζοντας τους αμφισβητίες να στοιχηθούν πίσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος θα κάνει χρήση του μόνιμου διλήμματος «σταθερότητα ή χάος». Και η αλήθεια είναι ότι η επίκληση του συγκεκριμένου διλήμματος, το οποίο χρησιμοποιεί όλο και πιο συχνά ο Πρωθυπουργός το τελευταίο διάστημα, κουμπώνει θεωρητικά πλήρως στο κλίμα της αστάθειας που δημιουργεί σε περιφερειακή κλίμακα η κρίση στον Περσικό Κόλπο και ο πόλεμος στο Ιράν. Δεν γνωρίζω βέβαια ή είναι νωρίς να εκτιμήσω, αν τα διλήμματα του Μαξίμου θα μπορέσουν να πείσουν την κοινωνία. 

Οι πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ στον Τσίπρα

Ο Αλέξης Τσίπρας στο δρόμο προς την ανακοίνωση κόμματος τον Σεπτέμβριο, φαίνεται ότι έχει αποφασίσει να «ψαρέψει» στην δεξαμενή των άλλοτε πολιτευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Στην εκδήλωση για την παρουσίαση της «Ιθάκης» το Σάββατο στην Κοζάνη θα μιλήσουν δύο υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2023, ένα πρώην βουλευτής και ο πρώην συντονιστής του κόμματος στην Καστοριά. Συγκεκριμένα, ομιλητές θα είναι οι Θεόδωρος Καρυπίδης και Σωτήρης Βατάλης που βρίσκονταν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ στην Κοζάνη το 2023 (αλλά έχασαν από την Καλλιόπη Βέττα), ο Θέμης Μουμουλίδης, που ήταν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην ίδια περιφέρεια από το 2015 μέχρι το 2019, και ο Στέφανος Μπαλταγιάννης που θήτευσε επικεφαλής της οργάνωσης του κόμματος στη γειτονική Καστοριά.

Πιο ενδιαφέρουσα είναι βέβαια η περίπτωση του Καρυπίδη, που έχει περάσει και από τη ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ, ενώ στις περιφερειακές του 2019 κατέβηκε με στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και έχασε από τον γαλάζιο Γιώργο Κασαπίδη στον πρώτο γύρο.

Ραγκούσης – Μαντζουράνης κατά... Φάμελλου

Και μιας και είπα για τον Τσίπρα, να σας πω πως έχουν αρχίσει να δραστηριοποιούνται ζεύγη στελεχών, που κινούνται ανάμεσα στην Κουμουνδούρου και την Αμαλίας. Χαρακτηριστική ήταν η ανακοίνωση των Γιάννη Ραγκούση και Γιάννη Μαντζουράνη για την μεταφορά ελληνικών αεροσκαφών και φρεγατών στην Κύπρο. «Κανενός είδους επιχείρημα ή απόπειρα δικαιολόγησης της αντίθετης άποψης, στο όνομα μάλιστα της αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης, εκ των πραγμάτων, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν με οποιαδήποτε συμβατική, συμβιβαστική λογική» έγραψαν τα δυο στελέχη. Προφανώς με την ανακοίνωση αυτή επιτίθενται στον Σωκράτη Φάμελλο, που δεν ευθυγραμμίστηκε πλήρως με την «γραμμή» Τσίπραγια την αποστολή φρεγατών και αεροσκαφών στην Κύπρο. Από το επιτελείο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, υπήρξε αμυντική «διαρροή» με την οποία σημείωναν πως «από την πρώτη στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ο πρόεδρός του ήταν ξεκάθαροι όσον αφορά την αδιαπραγμάτευτη στήριξη της χώρας μας στην Κύπρο».

Η οργή του Φάμελλου και το «δακτυλικό αποτύπωμα» του Τσίπρα

Το κλίμα πάντως στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εκρηκτικό, καθώς ο Σωκράτης Φάμελλος αντιλαμβάνεται ότι έχει γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος σε μια εσωκομματική σκακιέρα που ελέγχεται από άλλους. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως ο ίδιος είναι κυριολεκτικά έξαλλος, έχοντας πειστεί ότι η ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον του μέσω δημοσιευμάτων -που τον στοχοποιούν για την αρνητική στάση στο θέμα των φρεγατών και των αεροσκαφών- έχει την αόρατη στήριξη του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα. Μου λένε ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει πως ο πρώην Πρωθυπουργός, επιλέγοντας έμμεση αλλά καίρια παρέμβαση, επιχειρεί να εκθέσει την ηγεσία του κόμματος, υπογραμμίζοντας τις αντιφάσεις της και προετοιμάζοντας το έδαφος για τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς. Τα σημάδια πάντως δείχνουν ότι δεν θα αργήσει να ξεσπάσει ανοιχτή ρήξη, ακόμη και εντός του κόμματος, ακριβώς τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του με τον κίνδυνο στις επόμενες εκλογές να μείνει εκτός Βουλής να είναι ορατός.

Πότε θα δώσει τηλεοπτική συνέντευξη ο Αλέξης Τσίπρας;

Και μιας και αναφέρθηκα στον Αλέξη Τσίπρα θα πρέπει να σας πληροφορήσω ότι ένα είναι το ερώτημα που μονοπωλεί τις συζητήσεις στο πολιτικό παρασκήνιο: Πότε θα επιλέξει ο πρώην Πρωθυπουργός να εμφανιστεί στην τηλεόραση; Πότε θα δώσει τηλεοπτική συνέντευξη; Σίγουρα όχι πριν ανακοινώσει το νέο πολιτικό εγχείρημα. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο Αλέξης Τσίπρας θα προχωρήσει στις επίσημες ανακοινώσεις τον ερχόμενο Μάιο ή το αργότερο τον Ιούλιο αν οι συνθήκες ανατρέψουν τον αρχικό σχεδιασμό που έχει πραγματοποιηθεί στην Αμαλίας.

Ο «αψύς» ξαναχτυπά

Στο μεταξύ στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αρχίσει πάλι τα επεισόδια από τα παλιά. Ο Παύλος Πολάκης με ανάρτησή του το βράδυ της Τρίτης, σχολιάζοντας την είδηση του ξυλοδαρμού του Θεόδωρου Αθανασόπουλου, CEO της Cepal (εισπρακτική της Alpha Bank), έγραψε μεταξύ άλλων πως «Άρχισαν τα όργανα! Τα κοράκια των φαντς έχουν φτάσει τον κόσμο στα όρια του και θα δούμε άγρια πράγματα πλέον από την απόγνωση». Μιάμιση ώρα αφού έκανε την ανάρτηση ο βουλευτής Χανίων πρόσθεσε σε αυτήν και τη φράση «Προφανώς και οι ξυλοδαρμοί ΔΕΝ είναι λύση». Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζαχαριάδης, άδειασε τον Πολάκη με συνέντευξή του χτες είπε πως «μία τέτοια άποψη δεν εντάσσεται σε καμία εκδοχή Αριστεράς και νομίζω ότι πρέπει να κατεβάσει αυτή την ανάρτηση». Μου φαίνεται ο Πολάκης θυμήθηκε τον παλιό του εαυτό επειδή υπάρχει κινητικότητα στον χώρο...

Η ηρεμία πριν την καταιγίδα: Που είναι εξαφανισμένη η Λάουρα Κοβέσι;

Πάμε σε κάτι άλλο τώρα, το οποίο έχει προκαλέσει την προσοχή μου. Τι είναι αυτό; Η σιωπή γύρω από τις κινήσεις της Λάουρα Κοβέσι. Θέτω, λοιπόν, όλο και πιο συχνά το ερώτημα στον εαυτό μου: Που είναι και τι κάνει η Λάουρα Κοβέσι; Γιατί πλέον γράφονται και ακούγονται ελάχιστα ή τίποτα για την Ευρωπαία Εισαγγελέα και την δραστηριότητά της; Μου λένε πως κάτι μεγάλο ετοιμάζεται και πως στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο Λουξεμβούργο, η επεξεργασία του όγκου των δεδομένων που έχουν συλλεχθεί για τον ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Η δεύτερη δικογραφία, που αναμένεται να διαβιβαστεί στη Βουλή εντός του Μαρτίου, αποτελεί το επόμενο μεγάλο στοίχημα, καθώς όλα δείχνουν πως περιλαμβάνει στοιχεία που συνδέουν συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα με επίμονες πρακτικές κακοδιαχείρισης κοινοτικών πόρων. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η Ευρωπαία Εισαγγελέας διατηρεί σε αυτή τη φάση στρατηγική χαμηλών τόνων, επιλέγοντας να αφήσει το έργο της να ωριμάσει, ώστε το αποτέλεσμα να είναι νομικά αδιάβλητο όταν θα έρθει η ώρα της κρίσης. Κάτι σαν την απόλυτη ησυχία και ηρεμία λίγο πριν από το ξέσπασμα της μεγάλης καταιγίδας...

Το μείγμα «εκρηκτικών» αποκαλύψεων και η αναταραχή στη Βουλή

Οι πληροφορίες για τη νέα δικογραφία, που εκτιμάται πως θα αφορά σε μια δεκάδα βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας, έχουν ήδη προκαλέσει νευρικότητα στους διαδρόμους της Βουλής και στα πολιτικά γραφεία. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως το υλικό που έχει περιέλθει στα χέρια των εισαγγελικών αρχών, συμπεριλαμβανομένων καταγραφών από επισυνδέσεις, δημιουργεί εκρηκτικό μείγμα που συνδέει τον ΟΠΕΚΕΠΕ με ευρύτερα ζητήματα διαφάνειας. Μου λένε πως η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε τους προηγούμενους μήνες οφειλόταν αποκλειστικά στη σχολαστική διασταύρωση των στοιχείων, ώστε να μην αφεθεί κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της έρευνας. Η ανησυχία στο παρασκήνιο είναι ότι η άφιξη αυτού του φακέλου, σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία η κυβέρνηση επιχειρεί να διαχειριστεί τις επιπτώσεις δεκάδων προβλημάτων πλέον, θα λειτουργήσει ως νέος καταλύτης εσωτερικής πίεσης που κανένα επικοινωνιακό «τείχος» δεν θα μπορέσει να αναχαιτίσει.

Το άνοιγμα της ψαλίδας των επιτοκίων και το κόστος για την πραγματική οικονομία

Η πρόσφατη εικόνα από την Τράπεζα της Ελλάδος επιβεβαιώνει μια πάγια πρακτική: το επιτοκιακό περιθώριο -η διαφορά δηλαδή ανάμεσα στα επιτόκια που λαμβάνουν οι καταθέτες και σε αυτά που πληρώνουν οι δανειολήπτες- παρουσιάζει έντονη διεύρυνση. Τον Ιανουάριο του 2026, ενώ οι αποδόσεις των καταθέσεων παραμένουν καθηλωμένες κοντά στο 0,32%, το μέσο επιτόκιο των νέων δανείων αναρριχήθηκε στο 4,67%.

Το αποτέλεσμα είναι η εκτόξευση του επιτοκιακού περιθωρίου στο 4,35%, που ενισχύει άμεσα την κερδοφορία των ιδρυμάτων. Για τον μέσο πολίτη - καταθέτη - φορολογούμενο και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αυτή η ανισορροπία μεταφράζεται σε ακριβό χρήμα, καθώς τα καταναλωτικά δάνεια και οι πιστωτικές κάρτες κινούνται σε δυσθεώρητα επίπεδα, συχνά ξεπερνώντας το 11% ή και το 14%.

Το προκλητικό πάρτι των τραπεζιτών και η αγωνία του Μαξίμου

Στα κυβερνητικά πηγαδάκια, η διεύρυνση της ψαλίδας στα τραπεζικά επιτόκια έχει προκαλέσει εκνευρισμό που δεν αποτυπώνεται επισήμως, ακόμη τουλάχιστον. Μου λένε πως ο Πρωθυπουργός γνωρίζει καλά ότι η εικόνα των τραπεζών να θησαυρίζουν από τα επιτόκια των δανείων ενώ οι καταθέτες εισπράττουν «ψίχουλα» είναι η απόλυτη πολιτική βόμβα εν όψει εκλογών. Η εντύπωση που έχω είναι πως η κυβέρνηση επιχειρεί να στήσει ένα «θέατρο» πίεσης προς τις τράπεζες, δήθεν για μείωση προμηθειών, προκειμένου να χρυσώσει το χάπι της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Στο παρασκήνιο, όμως, η σχέση παραμένει άρρηκτη: οι τράπεζες χρηματοδοτούν το δημόσιο χρέος και η κυβέρνηση τους επιτρέπει να διατηρούν το ολιγοπώλιο που τους εξασφαλίζει τα υπερκέρδη.

Η κοινωνική δυσαρέσκεια ως ωρολογιακή βόμβα

Πίσω από τα κλειστά γραφεία του οικονομικού επιτελείου, η ανησυχία για την «εκρηκτική» ψαλίδα του 4,35% αφορά στην πολιτική φθορά που αυτά γεννούν. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως οι εσωτερικές δημοσκοπήσεις δείχνουν την εμπιστοσύνη προς το τραπεζικό σύστημα να καταρρέει, με τους πολίτες να νιώθουν ότι το σύστημα είναι στημένο εναντίον τους. Όπως μαθαίνω, υπάρχει έντονος φόβος ότι εάν η ακρίβεια συνεχίσει να «στραγγίζει» το διαθέσιμο εισόδημα, η οργή για τα τραπεζικά υπερκέρδη θα γίνει το επόμενο κεντρικό σύνθημα της αντιπολίτευσης. Το Μέγαρο Μαξίμου φοβάται ότι το θέμα των τραπεζών μπορεί να αποδειχθεί στο τέλος ο πιο απρόβλεπτος παράγοντας αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης στον δρόμο προς τις επόμενες εκλογές.