Ποιους «δείχνει» ο Παναγόπουλος ως δημιουργούς της υπόθεσης με τα αδήλωτα εκατομμύρια, ο Άδωνις που θεωρεί φυσιολογικό να τον παρακολουθούν και ο Θεοδωράκης που πάει Τσίπρα

Αδήλωτα εκατομμύρια ευρώ

«Σφυρίζουν» πάνω από το κεφάλι μας τα εκατομμύρια και προκαλούν ζάλη τα όσα αποκαλύπτονται για τον Γιάννη Παναγόπουλο, την Άννα Στρατινάκη και τον σύζυγό της Ανδρέα Γεωργίου. Σύμφωνα με νέα δικογραφία που σχηματίστηκε από τον επικεφαλής της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος, Χαράλαμπο Βουρλιώτη, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ το διάστημα 2020-2025 δεν είχε δηλώσει εισοδήματα 3,2 εκατ ευρώ, ενώ η πρώην γ.γ. του υπουργείου Εργασίας και ο σύζυγός της δεν είχαν δηλώσει 1,3 εκατ. ευρώ και περίπου 800 χιλιάδες αντίστοιχα. Τα ύψη των ποσών που δεν δηλώθηκαν είναι τόσο μεγάλα που οι κατηγορίες αναμένεται να λάβουν το χαρακτήρα κακουργήματος. Και αναρωτιέμαι, πώς γίνεται να έβγαλαν τόσο πολλά λεφτά οι συγκεκριμένοι; Γιατί εξ όσων γνωρίζουμε ούτε οι τραπεζικοί υπάλληλοι ούτε οι δημόσιοι υπάλληλοι βγάζουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο...

Ποιους «δείχνει» ο Παναγόπουλος

Ο Παναγόπουλος στο μεταξύ με δήλωσή του έκανε λόγο για «στημένη υπόθεση», ενώ πρόσθεσε πως «θα πρέπει να φοβούνται όταν η φούσκα αυτή σπάσει και ο δημιουργός της και όλοι όσοι εκόντες και άκοντες τη χρησιμοποιούν, σπιλώνοντας υπολήψεις και δολοφονώντας χαρακτήρες». Θα αναρωτιέστε κι εσείς ποιους «δείχνει» ως δημιουργούς και «έκοντες και άκοντες» ο Παναγόπουλος. Ο σχεδόν ισόβιος πρόεδρος της ΓΣΕΕ θεωρεί πως έχει γίνει θύμα μιας άγριας κόντρας μέσα στην κυβέρνηση, και πως κάποιοι από το Μαξίμου «σπρώχνουν» την ιστορία αυτή, προκειμένου να πληγεί ο ίδιος και οι υπουργοί με τους οποίους συνεργάστηκε. Θεωρεί, δε, πως η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει βρει ευκαιρία να τον «καθαρίσει» από την ηγεσία της Συνομοσπονδίας. Ωστόσο εκείνος δεν υποχωρεί.

Αμηχανία στην κυβέρνηση για τις υποκλοπές

Για τις παρακολουθήσεις και το σκάνδαλο των υποκλοπών, παρατηρώ πως οι κορυφαίοι της κυβέρνησης δεν έχουν βγάλει σαφή «γραμμή» για τις εξελίξεις, ιδιαίτερα μετά την δήλωση του Ταλ Ντίλιαν πως δίνει κακόβουλο κατασκοπευτικό λογισμικό μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικούς κατασταλτικούς οργανισμούς. Απεναντίας διακρίνω μια αμήχανη προσπάθεια να δείξουν πως η υπόθεση έχει «κλείσει» και πως δεν τους ενδιαφέρει να μάθουν ποιος παρακολουθούσε υπουργούς, στρατιωτικούς και συγγενείς τους, ούτε πού βρίσκονται τα στοιχεία των παρακολουθήσεων αυτών. Χτες ο Παύλος Μαρινάκης προσπάθησε μάλιστα να επαναφέρει την διάταξη του (συνταξιούχου πια) αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση, που δεν βρήκε στοιχεία για παροχή του Predator στο ελληνικό κράτος. Αυτήν την διάταξη όμως, που δεν είναι δικαστική απόφαση, έκανε «κουρελόχαρτο» το δικαστήριο, καθώς ανάπεμψε την υπόθεση πίσω στους εισαγγελείς ώστε να εξεταστεί το ζήτημα της κατασκοπείας.

Συναινεί στην παρακολούθησή του

Υπάρχει βέβαια και η «σχολή» του Άδωνι Γεωργιάδη που σχεδόν νιώθει ικανοποιημένος για το ότι παρακολουθείτο. «Όποιος κάνει την δική μου τη δουλειά και θεωρεί ότι δεν παρακολουθείται το τηλέφωνό του, κάνει λάθος δουλειά. Είναι ένα αδιάφορο θέμα. Δεν υπήρξε παράνομη κρατική εμπλοκή» δήλωσε. Σε άλλο σημείο επέδειξε, δε, τα κινητά του για να πει πως τα χρησιμοποιεί ενώ γνωρίζει πως τα δεδομένα του μπορούν να σταλούν στα κεντρικά της εταιρίας που τα κατασκευάζει. Λες και έχει σχέση το ένα θέμα με το άλλο. Τέλος πάντων, εγώ αναρωτιέμαι το εξής: Ο Άδωνις Γεωργιάδης, δεν ενδιαφέρεται να μάθει ποιος και γιατί τον παρακολουθούσε ή το γνωρίζει και -ως συνήθως- υποκρίνεται τον χαλαρό για να μην τον ρωτήσει κανείς παραπάνω;

Το Predator ως εργαλείο ελέγχου

Η αποκάλυψη της κακουργηματικής εμπλοκής της άλλοτε αμετακίνητης αξιωματούχου του Υπουργείου Εργασίας ρίχνει φως στις πιο σκοτεινές πτυχές της κρατικής μηχανής. Θα πρέπει να σας θυμίσω κάτι που έχει ξεχωριστή σημασία. Ποιο είναι αυτό; Η Άννα Στρατινάκη ήταν θύμα παρακολούθησης μέσω του παράνομου λογισμικού Predator. Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από το Μαξίμου είναι αμείλικτο: γιατί άραγε οι αυτουργοί των υποκλοπών είχαν στοχοποιήσει μια Γενική Γραμματέα; Γιατί τέσσερις ιδιώτες να δείχνουν ξεχωριστό ενδιαφέρον για τη δραστηριότητά της και πως σχετίζεται η παρακολούθησή της με τον χορό των εκατομμυρίων ευρώ που έχει έρθει στο φως; Ή μήπως τελικά δεν ενδιαφέρονταν οι ιδιώτες; (Και γιατί να ενδιαφέρονται εδώ που τα λέμε;)

Κατάρτιση και παρακολουθήσεις: Ο φαύλος κύκλος της εκβιάσιμης εξουσίας

Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως η γνώση των κινήσεων της Στρατινάκη ήταν το απόλυτο όπλο στα χέρια όσων ήθελαν να ελέγχουν τη ροή του χρήματος. Η πεποίθησή μου είναι πως η στοχοποίησή της συνδέεται άρρηκτα με τη διασπάθιση των κοινοτικών πόρων και με τα αδήλωτα εκατομμύρια ευρώ. Έχω την εντύπωση ότι η παρακολούθηση ήταν το μέσο πίεσης για αλλότριους σκοπούς ή ο τρόπος ώστε η ροή του χρήματος να βρίσκεται κάτω από τον απόλυτο έλεγχο, όχι βεβαίως των τεσσάρων ιδιωτών, αλλά των. πραγματικών... ωτακουστών και των ηθικών αυτουργών. Η... σύμπτωση των αδήλωτων περιουσιακών στοιχείων με την ψηφιακή αιχμαλωσία της Στρατινάκη δημιουργεί  εκρηκτικό κοκτέιλ... Ας μείνουμε συντονισμένοι. Έχουμε να δούμε πολλά ακόμη

Ξεπέρασε τις προσδοκίες η συμμετοχή

Πήρε κάμποσες ώρες στον κεντρικό μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ να ανακοινώσει την συνολική συμμετοχή στις εσωκομματικές εκλογές για τους συνέδρους, αλλά και στα επιτελεία να διαμορφώσουν μια ευκρινή εικόνα για τους συσχετισμούς που διαμορφώνονται στο συνέδριο. Σε 174.813 ανήλθαν τα μέλη του κόμματος που πήγαν στην κάλπη την Κυριακή, αριθμός που ξεπέρασε την αρχική πρόβλεψη για 150.000 συμμετέχοντες και συμμετέχουσες. Όσον αφορά το «ταμείο» των εκατέρωθεν στρατοπέδων, η ομάδα Ανδρουλάκη γνωστοποίησε ατύπως πως «ελέγχει» το 65% των συνέδρων, ενώ συνεργάτες του προέδρου έλεγαν πως η ομάδα έχει εκλέξει περισσότερους συνέδρους και στις 13 διοικητικές περιφέρειες της χώρας. Κατά τα λοιπά η κατάταξη των δυνάμεων είναι αυτή που είχε προβλεφθεί: Δεύτερος ο Χάρης Δούκας, τρίτος ο Παύλος Γερουλάνος και έπονται Μανώλης Χριστοδουλάκης, Μιχάλης Κατρίνης και Στέφανος Παραστατίδης.

Ηχηρό μήνυμα αναγέννησης από τη βάση του ΠΑΣΟΚ: Η δημοκρατική έκρηξη των 180.000

Η μαζική προσέλευση 180.000 πολιτών στις κάλπες του ΠΑΣΟΚ συνιστά μια αναμφισβήτητη πολιτική επιτυχία, που υπερβαίνει τις προσδοκίες και στέλνει ηχηρό μήνυμα ισχύος προς πάσα κατεύθυνση. Έμαθα, μάλιστα, ότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι, οι οποίοι μπροστά στις ουρές που σχηματίστηκαν κυριακάτικα, και μάλιστα για μια εσωκομματική διαδικασία, αποχώρησαν. Τόσο μεγάλη ήταν η συμμετοχή. Η Χαριλάου Τρικούπη δικαιούται να πανηγυρίζει, ενώ σε πολιτικό επίπεδο είναι γεγονός ότι στον νικητή, Νίκο Ανδρουλάκη προσφέρεται ισχυρή λαϊκή εντολή. Παρά τις επιμέρους εσωκομματικές αναγνώσεις για τα αποτελέσματα, η ουσία παραμένει η εντυπωσιακή επιστροφή του κόσμου...

Διαφωνούν για τους συνέδρους

Κυκλοφόρησαν, βέβαια, και δημοσιεύματα που εμφάνιζαν τελείως διαφορετικά αποτελέσματα για τους Δούκα και Χριστοδουλάκη. Ο δήμαρχος Αθηναίων και ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής έχουν «σπάσει» από καιρό τη συμμαχία τους, με αποτέλεσμα καθένας από αυτούς να λογίζει ως δικούς μερικές εκατοντάδες συνέδρους. Στελέχη της πλευράς Δούκα πάντως λένε πως μόνο στην Αττική έχουν εκλέξει περίπου 250 συνέδρους και πως έχουν μεγάλη επιρροή σε όλη την Ελλάδα. Όλα πάντως θα ξεκαθαρίσουν σε αυτό καθαυτό το συνέδριο και ιδιαίτερα στις εκλογές για την ανάδειξη των νέων οργάνων. Και εκεί «θα αρχίσουν τα όργανα».

Το θέατρο των «νικητών»

Πάντως, η εικόνα αυτής της μεγάλης επιτυχίας τραυματίζεται από την επιμονή αντίπαλων προς προς τον Ανδρουλάκη εσωκομματικών στρατοπέδων να ανακοινώνουν τα δικά τους, αυθαίρετα αποτελέσματα. Η τακτική αυτή, σύμφωνα με την οποία κάθε πλευρά αυτοανακηρύσσεται νικήτρια, δεν συνάδει με τη σοβαρότητα ενός κόμματος που διεκδικεί την εξουσία. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως τέτοιες πρακτικές των εσωκομματικών αντιπάλων του Ανδρουλάκη παραπέμπουν περισσότερο σε φοιτητικές εκλογές παρά σε ώριμη πολιτική διαδικασία. Η άρνηση ορισμένων να αποδεχθούν την πραγματικότητα των αριθμών και η σπουδή να κατασκευάσουν δικά τους νούμερα προκαλεί σκιές και εσωστρέφεια, υπονομεύοντας την ίδια τη δυναμική που προσέδωσε η μαζική συμμετοχή των μελών.

Ο Κωνσταντινόπουλος παραμένει ισχυρός

Ενδιαφέρον είχε πάντως το ότι ο άρτι διαγραφείς Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος κινητοποίησε το μηχανισμό του για να εκλέξει συνέδρους. Και κρίνοντας από το αποτέλεσμα στην Τρίπολη, το κατάφερε και με το παραπάνω, αφού εξέλεξε πολλούς συνέδρους του «κλίματός» του, ενώ πρώτος βγήκε ο στενός του συνεργάτης και περιφερειακός σύμβουλος Γιάννης Νικολάου. Στον αντίποδα, ο διάδοχός του στη Βουλή, Βαγγέλης Γιαννάκουρας, εξελέγη σχετικά χαμηλά, αφού κατέλαβε την 17η θέση.

Μια «γαλάζια» βεντέτα με άρωμα Αρκαδίας και όργιο φημών για τον Κωνσταντινόπουλο

Και ενώ στο ΠΑΣΟΚ η κατάσταση θα αργήσει να ξεκαθαρίσει και ακόμη μαζεύουν τα απόνερα από τη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, οι φήμες στο παρασκήνιο οργιάζουν. Θα είναι ο πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ ο εκλεκτός της ΝΔ για την Περιφέρεια Πελοποννήσου; Τα τελευταία 24ωρα λένε ότι ο Κωνσταντινόπουλος να αναλαμβάνει ρόλο «πολιορκητικού κριού» για λογαριασμό του Μαξίμου και πως η πρόωρη ενεργοποίηση του πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κάτω από τη σκέπη της ΝΔ, στοχεύει απευθείας στην αποκαθήλωση του Δημήτρη Πτωχού, τον οποίο το πρωθυπουργικό περιβάλλον δείχνει να «διαγράφει» λόγω της στενής του ταύτισης με τον Αντώνη Σαμαρά. Είναι άραγε η υποψηφιότητα Κωνσταντινόπουλου η απάντηση της Ηρώδου Αττικού στις κινήσεις Μεσσήνιου πρώην Πρωθυπουργού;

Η Πελοπόννησος πεδίο αναμέτρησης με τον Αντώνη Σαμαρά;

Πόσο τυχαία μπορεί να θεωρηθεί η φημολογούμενη επιστράτευση του υφυπουργού Κώστα Βλάσση για την υποστήριξη ενός μέχρι πρότινος πολιτικού αντιπάλου, προκειμένου να ηττηθεί ο νυν Περιφερειάρχης; Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως οι ψυχρές σχέσεις του υφυπουργού με τον Πτωχό λειτουργούν ως ο ιδανικός καταλύτης για τη δημιουργία ενός αρκαδικού «μετώπου» που θα αμφισβητήσει την κυριαρχία του σαμαρικού στρατοπέδου στην περιοχή. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως το Μαξίμου δεν διστάζει να θυσιάσει την εσωκομματική ηρεμία προκειμένου να εξουδετερώσει κάθε εστία αμφισβήτησης. Θα καταφέρει αυτή η ιδιότυπη συμμαχία να κάμψει τις αντιστάσεις της «σκληρής» δεξιάς πτέρυγας ή η Πελοπόννησος θα γίνει ο τόπος όπου ο Μητσοτάκης θα μετρήσει τις πρώτες του σοβαρές απώλειες;

Ο Θεοδωράκης πάει στον Τσίπρα

Ο Γρηγόρης Θεοδωράκης παραιτήθηκε από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Ουδείς εξεπλάγη ιδιαίτερα στην Κουμουνδούρου με αυτήν την εξέλιξη, αφού τους τελευταίους μήνες ουσιαστικά δεν ασκούσε τα καθήκοντα του αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου, ενώ λέγεται ότι πλέον ασχολείται με τις δραστηριότητες που αναπτύσσει ο Αλέξης Τσίπρας. Μοιάζει λοιπόν λογικό το ενδεχόμενο να θέλει να κατέβει στις προσεχείς εκλογές στην Αιτωλοακαρνανία με ένα «κόμμα Τσίπρα». Αν βέβαια τελικά φτιαχτεί ένα ευρύτερο ψηφοδέλτιο και με εκλεγμένους του ΣΥΡΙΖΑ, τότε θα βρει μπροστά του ξανά τον Μίλτο Ζαμπάρα. Ο οποίος, σημειωτέον, είχε πάει στην πρόσφατη εκδήλωση του πρώην πρωθυπουργού στην Πάτρα.

Η Κασιμάτη στην Κύπρο

Μένω στα του ΣΥΡΙΖΑ, για να σας ενημερώσω πως η Νίνα Κασιμάτη βρέθηκε χτες στη Λευκωσία όπου συνάντησε τον υπουργό Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Βασίλη Πάλμα, ενώ στη συνάντηση παρίστατο και ο Αρχηγός της ΕΦ Αντιστράτηγος Εμμανουήλ Θεοδώρου. Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιεί και με το παραπάνω την ιδιότητα του μέλους της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών και δείχνει να θέλει να φτιάξει ακόμα πιο «πατριωτικό» προφίλ. Το ερώτημα είναι πώς θα το αξιοποιήσει, γιατί μέχρι στιγμής δεν έχει ξεκαθαρίσει τη στάση της απέναντι στην σεναριολογία που την φέρουν να μετακομίζει στο ΠΑΣΟΚ.

Ο Χατζηθεοδοσίου βιάζεται

Ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου την Κυριακή ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για περιφερειάρχης Αττικής από την Αγία Βαρβάρα, σε μια εκδήλωση που πέρασε στα «ψιλά». Και αυτό γιατί απέχουμε ακόμα δυόμισι χρόνια από τις περιφερειακές εκλογές, κάτι που όμως δεν δείχνει να απασχολεί τον πρόεδρο του ΕΕΑ που θέλει να προλάβει άλλους «μνηστήρες» για την κούρσα της Αττικής. Πολύ κόσμο δεν είχε, άλλωστε το ΠΑΣΟΚ βρισκόταν στις κάλπες, ενώ μαθαίνω πως τα κόμματα δεν δείχνουν ιδιαίτερη θέρμη να τον στηρίξουν από τώρα. Μαθαίνω μάλιστα πως στην Χαριλάου Τρικούπη υπάρχει σχετική δυσφορία για τον Χατζηθεοδοσίου και την πρωτοβουλία του. Ο πρόεδρος του ΕΕΑ λέει πάντως πως δεν θέλει να πάρει χρίσμα από κανένα κόμμα, παρά μόνο στήριξη.

Ο Μητσοτάκης ετοιμάζει «χαράτσι» στους τραπεζίτες

Πάμε τώρα λίγο στο μέτωπο των τραπεζών όπου γίνονται πραγματάκια και βλέπω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία πολύ μεγάλη σύγκρουση. Και εξηγούμαι. Η χωρίς προηγούμενο προκλητική στάση και συμπεριφορά των τραπεζιτών και των golden boys των πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας μας, φαίνεται πως εξάντλησε τα περιθώρια ανοχής του Μεγάρου Μαξίμου, οδηγώντας, όπως μου λένε καλά πληροφορημένες πηγές,τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε μια απόφαση που θα προκαλέσει «σεισμό» στην αγορά. Μαθαίνω πως ο Πρωθυπουργός είναι εξοργισμένος από το συνεχιζόμενο «πλιάτσικο» μέσω της ιστορικής ψαλίδας των επιτοκίων και των αδιανόητων προμηθειών. Το σχέδιο για την επιβολή έκτακτης εισφοράς στα υπερκέρδη βρίσκεται ήδη στο συρτάρι του και η επίσημη ανακοίνωση από το βήμα της ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο θα αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα μιας σκληρής περιόδου αντιπαράθεσης. Αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες μου, τότε είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση εγκαταλείπει οριστικά τις «συστάσεις» και περνά στα αντίποινα, αναγνωρίζοντας πως η τραπεζική αλαζονεία απειλεί πλέον την κοινωνική συνοχή και τελικά την ίδια την κυβέρνηση

Προμήθειες-μαμούθ και το τέλος της τραπεζικής ασυλίας

Τα νούμερα που φτάνουν στο πρωθυπουργικό γραφείο προκαλούν ίλιγγο και οργή. Από τα 4,7 δισ. ευρώ καθαρών κερδών του 2025, τα 2,44 δισ. προέρχονται αποκλειστικά από προμήθειες και «ψηφιακούς κεφαλικούς φόρους» στους λογαριασμούς των πολιτών. Η επιβολή μηνιαίων συνδρομών και οι χρεώσεις για αυτονόητες υπηρεσίες έχουν δημιουργήσει εκρηκτικό κλίμα που το Μαξίμου δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει. Ο Μητσοτάκης, λοιπόν, προσανατολίζεται στο να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα πως η περίοδος που οι τράπεζες θησαύριζαν στις πλάτες των νοικοκυριών, την ώρα που τα μερίσματα δισ. ευρώ προς τους μετόχους αγγίζουν τα όρια της ανοιχτής πρόκλησης προς την κοινωνία, τελείωσε οριστικά.

Έρχεται νέα καταιγίδα από καταναλωτικές οργανώσεις

Εκτός από το κυβερνητικό «στρίμωγμα», οι τράπεζες βρίσκονται αντιμέτωπες και με διαφαινόμενη νέα καταιγίδα καταγγελιών από καταναλωτικές οργανώσεις. Μου λένε πως οι προσφυγές για τις αδιαφανείς χρεώσεις και τη στρέβλωση του ανταγωνισμού θα πυκνώσουν, καθώς η Ελλάδα παραμένει η ακριβότερη χώρα στην Ευρωζώνη για τραπεζικές υπηρεσίες. Η πλήρης εξυγίανση των ομίλων με κρατικά κεφάλαια καθιστά τη σημερινή τους στάση ηθικά και πολιτικά μη βιώσιμη. Όπως όλα δείχνουν η ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου θα είναι η αφετηρία για έναν βίαιο επαναπροσδιορισμό των σχέσεων κράτους και τραπεζών, με τον Πρωθυπουργό να κρατά το «κλειδί» της έκτακτης φορολόγησης ως το απόλυτο όπλο πολιτικής επιβίωσης.