Οι επίμονες εισηγήσεις στον Μητσοτάκη για εκλογές, η έγνοια για τον έλεγχο της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ, ο τουρίστας των κομμάτων και ο Τσίπρας με τους μητροπολίτες

Εισηγούνται ξανά πρόωρες εκλογές

Δεν λένε να κοπάσουν τα σενάρια για πρόωρες εκλογές, παρά τις κάθετες διαψεύσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη. Έχω γράψει επανειλημμένα πως σημαίνοντα πρόσωπα του περιβάλλοντός του προτείνουν πρόωρη προσφυγή στην κάλπη και το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της «Καθημερινής» ήρθε να καταδείξει πως η σχετική συζήτηση δεν έχει τελειώσει. Αντίθετα φαίνεται πως τα επιχειρήματα για εκλογικό αιφνιδιασμό επανέρχονται με ακόμα μεγαλύτερη ένταση, με τους εκφραστές τους να θεωρούν πως ίσως χρειαστεί να στηθούν κάλπες ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι.

Τρέξιμο πριν από άσχημες εξελίξεις

Όσοι του προτείνουν να πάει σε εκλογές, πάντως, θεωρούν πως θα πρέπει να προλάβει μια σειρά εξελίξεις προτού αυτές συμβούν. Μέσα σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον με δύο πολέμους και πιέσεις στην οικονομία μέσω της ακρίβειας, πιθανές νέες αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις υποκλοπές ίσως βαρύνουν πολύ το κλίμα και ίσως επιβραδύνουν (ή ακόμα και να ανατρέψουν) την τάση συσπείρωσης.

Δεν θα προλάβουν να ανασυνταχθούν

Υπάρχει βέβαια και ένα ακόμα επιχείρημα που προβάλλουν με ένταση όσοι εντός και εκτός Μαξίμου προτείνουν πρόωρες εκλογές. Αν γίνει ένας εκλογικός αιφνιδιασμός από τον Μητσοτάκη, ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε ο Αλέξης Τσίπρας θα έχουν καταφέρει να συντάξουν δυνάμεις και να κερδίσουν ποσοστά απειλητικά για την ΝΔ. Θεωρούν, δε, πως οι δύο φορείς θα ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τη δεύτερη θέση, οπότε η διάσπαση του χώρου της Κεντροαριστεράς, θα φέρει ξανά την Νέα Δημοκρατία μακράν πρώτη.

Τα επιχειρήματα κατά των πρόωρων εκλογών

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βέβαια, δεν πρόκειται να δώσει δημόσια κανένα σήμα πως ετοιμάζεται για τις εκλογές, αλλα ακούει τα επιχειρήματα, Και όταν θα έχει την ευκαιρία θα επαναλάβει πως θέλει να κλείσει τον κυβερνητικό του κύκλο την άνοιξη του 2027. Αυτά τα πράγματα δεν προαναγγέλλονται, άλλωστε. Ο πρωθυπουργός επίσης θεωρεί πως το επιτελείο γύρω του και η κυβέρνηση, μου λέει άνθρωπός του, πρέπει να εργαστεί άοκνα για να «ακυρώσει» με το έργο της τις όποιες δυσάρεστες πολιτικές καταστάσεις. Οσον αφορά, δε, τα άλλα κόμματα, άλλοι στενοί συνεργάτες του Μητσοτάκη, που απορρίπτουν το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, νιώθουν ασφαλείς πως και σε έναν χρόνο από σήμερα, όταν δηλαδή ολοκληρωθεί η τετραετία το ΠΑΣΟΚ ή ένα κόμμα Τσίπρα δεν θα έχουν προλάβει να συνταχθούν ή να ανασυνταχθούν.

Η γαλάζια ηρεμία, ο Μυλωνάκης και η ανασφάλεια του Πάσχα

Πάντως οργιάζουν οι φήμες για πρόωρες εκλογές ή για εκλογικό αιφνιδιασμό Μητσοτάκη, αλλά στη ΝΔ φαίνεται πως έχουν βρει το δικό τους ηρεμιστικό. Το κλίμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν είναι ήρεμο, η ανασφάλεια κυριαρχεί, αλλά καθήκοντα για να ηρεμήσει τους βουλευτές που φοβούνται για πρόωρη... απώλεια των εδρών τους έχει αναλάβει ο Γιώργος Μυλωνάκης. Ο στενός συνεργάτης του Μητσοτάκη έχει αναλάβει χρέη «πυροσβέστη» στο Μαξίμου, διαβεβαιώνοντας τους πάντες ότι κάλπες πριν την ώρα τους δεν έχει το μενού. Στόχος είναι οι βουλευτές να φύγουν για το Πάσχα χωρίς το άγχος της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, έχοντας ως «φυλαχτό» τις διαβεβαιώσεις ότι ο Κυριάκος δεν θα πατήσει το κουμπί. Βέβαια, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, αφού ειδικά οι βουλευτές της επαρχίας αναμένεται να τα ακούσουν στις περιφέρειές τους από τον κόσμο που στενάζει από την ακρίβεια και το υψηλό κόστος ζωής. 

Η νέα ΚΠΕ θα κρίνει πολλά

Πέρασα από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και άκουσα αρκετές τοποθετήσεις στελεχών και μελών του κόμματος. Προβληματισμός καταγράφηκε από ορισμένους, αλλα οι περισσότεροι είχαν το μυαλό τους σε δυο πράγματα: Πρώτον, να μην φανούν πως αμφισβητούν την πορεία μέχρι τις κάλπες. Δεύτερον, είχαν το μυαλό στις εκλογές της Κυριακής για την σύνθεση της νέας Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής. Στα συνέδρια, άλλωστε, διεξάγονται (και) μάχες μηχανισμών και το εύρος της κυριαρχίας Ανδρουλάκη θα έχει ενδιαφέρον όχι για το αμέσως επόμενο διάστημα, αλλά για μετά τις εκλογές. Κρατήστε το εξής: Αν τα πράγματα σε λίγους μήνες οδηγήσουν σε αμφισβήτηση του Νίκου Ανδρουλάκη από τους κάθε λογής «δελφίνους», τις κρίσιμες αποφάσεις για τις επόμενες διαδικασίες θα τις λάβουν τα όργανα. Οπότε έχει ιδιαίτερο νόημα ποιός θα κρατάει τα «κλειδιά» τους.

Ο «τουρίστας» των κομμάτων και η αγκαλιά με την «Προεδράρα»

Οι ειρωνείες για τον Νικόλα Φαραντούρη έχουν σπάσει κάθε κοντέρ, καθώς η εμφάνισή του στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε μειδιάματα και... υπενθυμίσεις. Το παρασκήνιο βοά για την ευκολία με την οποία ο ευρωβουλευτής μετακινείται από το ένα στρατόπεδο στο άλλο, αφού ξεκίνησε ως έμπιστος του Τσίπρα, έγινε ο «κηπουρός» του Κασσελάκη, φλέρταρε με την νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και στήριξε για λίγο τον Φάμελλο, ενώ ακούστηκε μέχρι και για αντιπρόεδρος στο υπό ίδρυση κόμμα της Καρυστιανού. Μετά τη διαγραφή του από τον ΣΥΡΙΖΑ, η φωτογραφία του να αγκαλιάζει τον Ανδρουλάκη -με πολλούς να ορκίζονται ότι τον αποκαλούσε «Προεδράρα»- ήταν το κερασάκι στην τούρτα μιας πορείας που θυμίζει περισσότερο GPS που έχει χάσει το σήμα του.

Το καρφί της Χαριλάου Τρικούπη και το επόμενο λιμάνι

Μου μεταφέρουν, πάντως, ότι οι παλιοί ΠΑΣΟΚοι, που έχουν δει πολλά τα μάτια τους, σχολίαζαν δηκτικά πως ο Φαραντούρης δεν ψάχνει κόμμα, αλλά «σανίδα σωτηρίας». Μαθαίνω ότι ακόμη και στελέχη που πρόσκεινται στον Ανδρουλάκη τον αντιμετώπισαν με δόση καχυποψίας και αναρωτιούνταν αν η επόμενη φωτογραφία του θα είναι σε κάποιο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας ή σε κάποιο άλλο σχήμα. Πάντως ο ίδιος, κάθε φορά που αντιλαμβάνεται την κριτική που δέχεται υπενθυμίζει πως ο ίδιος θα είναι ευρωβουλευτής μέχρι το 2029, ενώ άλλοι -και αυτό πάει πιο πολύ σε ΣΥΡΙΖαίους- μπορεί να μην είναι καν βουλευτές μετά τις επόμενες εκλογές.

Ο Πολάκης, ο «φελλός της Κεφαλλονιάς» και το «προξενιό» στον Κασσελάκη

Και ενώ τα παραπάνω ακούγονταν σε πηγαδάκια του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, η ανάρτηση του Πολάκη για τον Φαραντούρη προκάλεσε χαμός στο παρασκήνιο, όχι μόνο για το ύφος της, αλλά για τις λεπτομέρειες που αποκάλυψε. Ο Παύλος ισχυρίζεται πως ο Φαραντούρης τον επισκέφθηκε δύο φορές στο γραφείο του στη Βουλή, παρακαλώντας τον να μεσολαβήσει στον «απατεώνα» (όπως αποκαλεί πλέον τον Κασσελάκη) για να μπει στο ευρωψηφοδέλτιο. Ο Πολάκη ισχυρίζεται πως τον είχε «ζυγίσει» από τότε και τον είχε βρει ελαφρύ, χαρακτηρίζοντάς τον τώρα δημόσια ως «φελλό». 

Το «γαλάζιο» παρελθόν και ο ανοιχτός κύκλος των μετακινήσεων

Το πιο φαρμακερό σημείο της ανάρτησης είναι η υπενθύμιση του ΔΑΠίτικου παρελθόντος του Φαραντούρη. Ο Πολάκης δεν του συγχωρεί την ευκολία με την οποία αλλάζει «αρχηγούς», από τον «Αλεξάρα» στον «Στεφανάρα» και από εκεί στον «Σωκρατάρα» και τώρα στον «Νικολάρα» Ανδρουλάκη. Η φράση του ότι «δεν έχει κλείσει ακόμα ο κύκλος των μετακινήσεών του» είναι ένα σαφές υπονοούμενο ότι ο Φαραντούρης βάζει πλώρη για τον ΠΑΣΟΚ, ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να επιστρέψει στις «γαλάζιες» ρίζες του αν τον καλέσει το συμφέρον. Στην Κουμουνδούρου πάντως κάποιοι λένε πως ο Πολάκης απλώς είπε φωναχτά αυτό που ψιθυρίζουν πολλοί, ότι δηλαδή ο ευρωβουλευτής είναι ο ορισμός του πολιτικού «τουρίστα».

Στροφη αριστερά από τον Τσίπρα

Άκουγα την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Λαμία και παρατήρησα πως έκανε μια σαφή στροφή αριστερά. «Στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, ας είναι όλοι βέβαιοι ότι η ΝΔ και ο κος Μητσοτάκης θα έχουν αντίπαλο. Μια ανασυγκροτημένη προοδευτική παράταξη. Μια ισχυρή Αριστερά» είπε ο πρώην πρωθυπουργός σηματοδοτώντας πως έχει αφήσει πίσω τις νεφελώδεις τοποθετήσεις. Έχει κυλήσει αρκετός χρόνος απ’ όταν σε συνέντευξή του απέφευγε να μιλήσει για τον πολιτικό χώρο της Αριστεράς και φαίνεται ότι οι χλιαρές δημοσκοπικές επιδόσεις του τον ανάγκασαν να γυρίσει σε γνώριμα λημέρια.

Θέλει στελέχη, όχι τα κόμματά τους

Ωστόσο στην Αριστερά δεν είναι μόνος του ο Τσίπρας. Μπορεί τα κόμματα που αναφέρονται σε αυτήν να περνούν δύσκολες ημέρες, αλλα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα με δομές και -κυρίως- περιουσία, ενώ η Νέα Αριστερά βρίσκεται σε αιώρηση, με την μειοψηφία να καλοβλέπει τον Τσίπρα και την πλειοψηφία να τον απορρίπτει. Παρόλα αυτά ο Τσίπρας επιμένει να τοποθετείται ανταγωνιστικά στους σχηματισμούς και σύμφωνα με δημοσιεύματα επαναλαμβάνει σε συνεργάτες του πως δεν θα συνεργαστεί ο φορέας που θα φτιάξει κεντρικά με κανένα κόμμα. Θέλει μόνο να αποσπάσει στελέχη τους.

Δίπλα σε Μητροπολίτες

Ο Τσίπρας στη Λαμία ακολούθησε το γνωστό και καθιερωμένο του πρόγραμμα. Συνάντησε πολίτες, αιρετούς, αλλά και τον Μητροπολίτη Φθιώτιδας Συμεών, συνοδευόμενος από την σύντροφό του Μπέττυ Μπαζιάνα. Αναφέρω τη συνάντηση με τον Συμεών, επειδή είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες που βλέπουμε τον πρώην πρωθυπουργό να στέκεται δίπλα με έναν ιεράρχη. Θυμίζω πως στην εκδήλωση για την «Ιθάκη» στην Αλεξανδρούπολη, τον λόγο πήρε ο τοπικός Μητροπολίτης Άνθιμος.

Το ψηφιακό μακιγιάζ της Alpha και τα fonts της οργής

Βαρέθηκε ο κόσμος να ακούει για «innovation» και «user experience», την ώρα που το σύστημα της Alpha Bank θυμίζει παλιό υπολογιστή που κολλάει στο φορτωτικό. Η διοίκηση φαίνεται πως ζει σε άλλο πλανήτη, επενδύοντας σε «γκλαμουράτα» μακιγιάζ, ενώ τα θεμέλια της εξυπηρέτησης μπάζουν νερά. Αντί για μια ειλικρινή συγγνώμη για τα πολύωρα «blackout» πριν από λίγο καιρό, που άφησαν την αγορά στα κρύα του λουτρού, έστειλαν στους πελάτες προκλητικά mail για να καμαρώσουν για τη νέα εμφάνιση της σελίδας εισόδου. Μιλάμε για το απόλυτο επικοινωνιακό αυτογκόλ.

Η... «ανανεωμένη εμπειρία» του τίποτα

Μαθαίνω επίσης ότι στις επιχειρήσεις χλευάζουν την επιμονή των τραπεζιτών να πανηγυρίζουν για τις νέες γραμματοσειρές και το design. Αλήθεια, ποιος σοβαρός επαγγελματίας νοιάζεται αν η πύλη είναι «φιλική» και «μοντέρνα», όταν μόλις πατήσει το login δεν μπορεί να κουνήσει ευρώ για ώρες; Είναι ο ορισμός του εμπαιγμού: οι συναλλαγές να παγώνουν, οι υποχρεώσεις να τρέχουν και η τράπεζα να αναλώνεται σε ανακοινώσεις για το πόσο όμορφη έγινε η σελίδα που... απλώς δεν λειτουργεί.

Το φιάσκο με τον ψηφιακό βοηθό

Στο ίδιο έργο θεατές και με τον περίφημο ψηφιακό βοηθό, που διαφημίζεται σαν να είναι η NASA. Στην πράξη, ο βοηθός αυτός λειτουργεί ως ένας «τροχονόμος» που σε εγκλωβίζει σε έναν διάλογο κενής πληροφορίας. Αντί για λύση στο πρόβλημα, ο χρήστης εισπράττει αυτοματοποιημένες αρλούμπες. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Alpha Bank, αλλά και στις άλλες τράπεζες. 

Τα «παράσημα» των οίκων

Ο Μάρτιος έφερε μαζεμένα τα χαμπέρια από τους ξένους και, για να είμαστε δίκαιοι, το κλίμα δεν είναι τόσο άσχημο. Moody’s, DBRS και Scope έβαλαν τη σφραγίδα τους στην επενδυτική βαθμίδα, σφυρίζοντας λήξη στο άγχος για το αξιόχρεο, παρά το γεγονός ότι στη Μέση Ανατολή γίνεται το έλα να δεις.

Το ατού των πλεονασμάτων και το ψαλίδι στο χρέος

Λένε λοιπόν ότι στα γραφεία των οίκων αξιολόγησης έτριβαν τα μάτια τους με το 4,4% πρωτογενές πλεόνασμα του 2025. Ο Moody’s το λέει καθαρά ότι οι δημοσιονομικές επιδόσεις της Αθήνας τρέχουν πιο γρήγορα από τις προσδοκίες τους. Με την ανάπτυξη σταθερά πάνω από το 2% και το κυνήγι της φοροδιαφυγής να αποδίδει «ζεστό» χρήμα, το χρέος από το εξωφρενικό 210% του 2020 γκρεμίστηκε στο 145% πέρυσι. Και το καλύτερο; Το ΔΝΤ βλέπει το κοντέρ να γράφει 110% το 2031, μια πρόβλεψη που πριν λίγα χρόνια θα ακουγόταν σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Επενδύσεις, Ταμείο Ανάπτυξης και το κενό του 2027

Η πιάτσα, βέβαια, ξέρει καλά ότι το πάρτι τώρα γίνεται με τα λεφτά του Ταμείου Ανάπτυξης, και ο Moody’s δεν το κρύβει πως οι ιδιωτικές επενδύσεις είναι το καύσιμο της μηχανής. Όμως, επειδή οι ξένοι δεν μασάνε τα λόγια τους, ρίχνουν και την προειδοποίηση: από το 2027-2028, όταν θα στερέψουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια, η ανάπτυξη θα κατεβάσει ταχύτητα γύρω στο 1,5% με 1,75%. Εκεί θα φανεί αν το μοντέλο αντέχει ή αν θα μας μείνουν αμανάτι τα διαρθρωτικά προβλήματα.

Το καμπανάκι για την παραγωγικότητα και το δημογραφικό

Παρά τα συγχαρητήρια, οι οίκοι, όπως και το ΔΝΤ, πάντοτε κρατάνε πισινή. Και πάντοτε επισημαίνουν τα χρόνια κουσούρια: χαμηλή απασχόληση, γραφειοκρατία που πνίγει τις επιχειρήσεις και, φυσικά, το δημογραφικό. Οι συστάσεις είναι οι γνωστές: ψηφιακός μετασχηματισμός (αληθινός, όχι μόνο στα χαρτιά) και κίνητρα για δουλειά. Αναζητούνται (πειστικές) απαντήσεις για το πώς θα κινηθεί η χώρα όταν τελειώσουν τα «έτοιμα» της Ευρώπης, γιατί οι οίκοι μπορεί να δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης τώρα, αλλά παραμένουν επιφυλακτικοί για το μακρινό μέλλον.