Η αποκαθήλωση της Μαρίας, το μεγάλο φαγοπότι των υδρομετρητών και το συγχωροχάρτι στον Τραμπ

Το χρυσό ρουσφέτι των Βρυξελλών και το exclusive lobbying

Στα high-end σαλόνια των Βρυξελλών, εκεί όπου το lobbying συναντά την απόλυτη... εξασφάλιση, πολιτική και οικονομική, το όνομα του Νικόλα Φαραντούρη φιγουράρει πλέον στο επίκεντρο μιας συζήτησης που ελάχιστα θυμίζει αριστερό ασκητισμό. Η παρασκηνιακή τακτοποίηση της συζύγου του στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία, με ένα asset απολαβών που προκαλεί ίλιγγο, αποτελεί το απόλυτο... success story. Το εντυπωσιακό είναι τα... λαγωνικά της κυβέρνησης και του Μαξίμου δεν είχαν ανακαλύψει αυτή την υπόθεση, όπως έχει συμβεί σε άλλες περιπτώσης. Νομίζω ότι πρόκειται για υπόθεση κραυγαλέας ασυλίας από κυβερνητικούς κύκλους, την οποία απολαμβάνει ο Νικόλας Φαραντούρης, η οποία ασυλία, όμως, κατέρρευσε όταν το exclusive status του διορισμού έγινε γνωστό από δημοσιεύματα και διέρρευσε στα social media. Και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι στην κυβέρνηση δεν έψαξαν, είναι και η εκκωφαντική σιωπή που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση. Από την άλλη για τους μυημένους των Βρυξελλών η συγκεκριμένη υπόθεση συνιστά de facto επιβεβαίωση ότι το... status της οικογένειας Φαραντούρη εξαργυρώνεται με τον πιο προνομιακό τρόπο εκτός συνόρων... Με κάθε κυβέρνηση...

Το κομψό άδειασμα Κατρίνη

Αυτή η... αερομεταφορά ισχύος στην καρδιά της Ευρώπης μπορεί να μην προκάλεσε το ενδιαφέρον της Νέας Δημοκρατίας και της κυβέρνησης όσο θα περίμενε κανείς, αλλά σίγουρα δεν πέρασε απαρατήρητη από άλλους εγχώριους παίκτες και από ΜΜΕ που δεν πρόσκεινται στο κεντρικό σύστημα εξουσίας. Σε αντίθεση με τη ΝΔ και την κυβέρνηση η αντίδραση ήρθε με απόλυτα κομψό αλλά κυνικό τρόπο όταν ο Μιχάλης Κατρίνης του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να πάρει σαφείς αποστάσεις ασφαλείας. Ο βουλευτής Ηλείας, αρνούμενος να προσφέρει οποιοδήποτε άλλοθι, άδειασε υποδειγματικά τον ευρωβουλευτή, ο οποίος μετά από μεγάλη περιπλάνηση έχει βρει πολιτική στέγη στο ΠΑΣΟΚ: «Καθαρές κουβέντες. Εγώ στη θέση του δεν θα το έκανα, θα προστάτευα και τον εαυτό μου και την οικογένειά μου και την παράταξη από μια εύκολη κριτική». Νομίζω ότι η δήλωση αυτή σφραγίζει την εσωκομματική απομόνωση του Φαραντούρη...

Η αποκαθήλωση της Μαρίας Καρυστιανού;

Η πολιτική διαδρομή της Μαρίας Καρυστιανού και το νεοσύστατο εγχείρημά της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» κλονίζονται συθέμελα, καθώς η ίδια βρίσκεται εγκλωβισμένη σε μια βαθιά ηθική αντίφαση που πλήττει ανεπανόρθωτα το προφίλ που είχε χτίσει μέσα από Κίνημα των Τεμπών. Η αποκάλυψη για τις δραστηριότητες της εταιρείας «Where About Travels», στην οποία κατέχει τις μισές μετοχές, έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τη δημόσια, μέχρι σήμερα, ρητορική της. Το γεγονός ότι το εταιρικό σχήμα επωφελήθηκε από τις ίδιες ακριβώς διαδικασίες αναγκαστικών πλειστηριασμών τις οποίες η ίδια καταγγέλλει με πάθος, συνιστά βαρύ πλήγμα. Η απάντηση της επικεφαλής του κινήματος χαρακτηρίστηκε από έκδηλη αμηχανία, με την επίκληση πνευματικής και σωματικής αδυναμίας για να δικαιολογηθεί η πλήρης άγνοια της υπόθεσης. Αυτή η στάση, ωστόσο, δεν είναι ανεκτή στην πολιτική σκηνή του σήμερα, καθώς ακόμη και η επίκληση της άγνοιας των όσων συμβαίνουν στο ίδιο σου το σπίτι αποτελεί δείγμα επικίνδυνης διαχειριστικής αδυναμίας.

Το αναγκαστικό σχέδιο διάσωσης και η αντεπίθεση

Για να αποφευχθεί η οριστική πολιτική της εξουδετέρωση προτού καν στηθούν οι εθνικές κάλπες, το κόμμα Καρυστιανού θα πρέπει κάποια στιγμή να εγκαταλείψει τις δικαιολογίες, για σειρά υποθέσεων και παραφωνιών, και να αρχίσει να μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας. Έχω λοιπόν μία πρόταση σχετικά με τις τελευταίες αποκαλύψεις. Η μοναδική διέξοδος για την ανατροπή του αρνητικού κλίματος είναι η άμεση, έμπρακτη επανόρθωση, δηλαδή η επιστροφή της ιδιοκτησίας στους αρχικούς κατόχους της, με μια συμφωνία σταδιακής αποπληρωμής του αρχικού κεφαλαίου. Ταυτόχρονα, για να σώσει ότι σώζεται, η Καρυστιανού θα μπορούσε να περάσει στην αντεπίθεση, εξαγγέλοντας πρωτοβουλίες και παρουσιάζοντας προγραμματικές θέσεις ώστε να σωθούν οι πρώτες κατοικίες των οικονομικά αδύναμων συμπολιτών μας.

Το κύμα των αποχωρήσεων και το τέλος του συλλογικού αφηγήματος

Εκτός των παραπάνω, το πολιτικό εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού υφίσταται βίαιη εσωτερική αποσύνθεση, με την αρχικά δήθεν προοδευτική και πολυσυλλεκτική της βιτρίνα να ξηλώνεται οριστικά. Η διαδοχική αποχώρηση προσώπων, όπως του Βασίλη Κοκοτσάκη και του Αθανάσιου Παπανικολάου, σηματοδοτεί τη συρρίκνωση του νέου κόμματος, το οποίο μάλιστα βλέπει τα ποσοστά του να πέφτουν στις δημοσκοπήσεις. Ηχηρότερο όλων αποδείχθηκε το πρόσφατο άδειασμα από τον καθηγητή Κώστα Βαμβακά, ο οποίος κατείχε κεντρικό ρόλο στην οργανωτική δομή και το πολιτικό συμβούλιο. Η φυγή αυτών των προσώπων απογυμνώνει το κίνημα από το αρχικό του αφήγημα, μετατρέποντάς το από μια αυθεντική έκφραση της κοινωνικής οργής σε στενό, ελεγχόμενο μηχανισμό που αδυνατεί να κρατήσει στις τάξεις του στελέχη με ευρύτερη κοινωνική αποδοχή.

Η άρνηση του διαλόγου και η οχυρωμένη ηγεσία

Οι λόγοι της εσωτερικής αυτής έκρηξης αποκαλύπτουν μια σκοτεινή πραγματικότηταπου κρύβεται πίσω από τις δημόσιες διακηρύξεις για... δημοκρατία. Στην επίσημη παρέμβασή του, ο Κώστας Βαμβακάς κατήγγειλε με ωμότητα την απόλυτη άρνηση της ηγεσίας να επιτρέψει τη δημιουργία δημοκρατικά εκλεγμένων οργάνων και τη χάραξη στρατηγικής μέσα από συλλογικές διαδικασίες, παρά τις διαρκείς οχλήσεις του αρμόδιου οργανωτικού τομέα. Η παραίτησή του λειτούργησε ως ασπίδα προστασίας απέναντι σε συντονισμένη επιχείρηση ηθικής εξόντωσης που εξελίσσεται, όπως μαθαίνω, τις τελευταίες ώρες εναντίον των αποχωρούντων. Η επιλογή της ηγετικής ομάδας να αποδομήσει όσους ζητούν καταστατική νομιμότητα και τοπικές οργανώσεις βάσης, αποδεικνύει ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» έχει μετατραπεί σε περίκλειστο πολιτικό σχήμα το οποίο διοικεί κάτι σαν κλειστή σέχτα.

Το καμπανάκι του Λουξεμβούργου για την κατάχρηση των κοινοτικών πόρων

Η δικαστική θύελλα που ξεσπά στο Λουξεμβούργο αγγίζει άμεσα την πολιτική σκηνή της Αθήνας. Στο επίκεντρο άλλης μίας μεγάλης έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας βρίσκεται η εκτεταμένη λεηλασία κοινοτικών κονδυλίωνδεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, με τις κατηγορίες για τεχνητή διόγκωση δαπανών και υπερκοστολογήσεις σε μεγάλα κατασκευαστικά έργα να δένουν τη δικογραφία. Το πραγματικό πολιτικό παιχνίδι παίζεται τώρα στο παρασκήνιο της αξιολόγησης για τα επόμενα βήματα. Οι δικαστικές αρχές ζυγίζουν αν η βόμβα θα διαβιβαστεί άμεσα στη δικαιοσύνη ή αν θα επιλεγεί η στρατηγική της χρονικής μετάθεσης, καθώς οι προφανείς πολιτικές προεκτάσεις και οι διασυνδέσεις των εμπλεκόμενων προσώπων προκαλούν έντονο νευρικό κλονισμό στα ανώτατα κλιμάκια του κεντρικού συστήματος εξουσίας.

Το μεγάλο φαγοπότι των υδρομετρητών και η μαύρη τρύπα των 250 εκατομμυρίων ευρώ.

Ένα ακόμη πλήγμα θα έρθει από τη δεύτερη έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η οποία φωτίζει το γιγαντιαίο σκάνδαλο των υδρομετρητών. Το πόρισμα που συνοδεύει τον φάκελο καταγράφει οικονομική ζημιά-μαμούθπου αγγίζει τα 250 εκατομμύρια ευρώ. Η έρευνα θα βγάλει στη φόρα τις πρακτικές τεσσάρων συγκεκριμένων εταιρειών που είχαν στήσει κοινοπραξία εξοβελισμού του ανταγωνισμού, εκτινάσσοντας τεχνητά το κόστος του έργου στις πλάτες των Ευρωπαίων φορολογουμένων. Η ουσία, όπως μαθαίνω, της υπόθεσης βρίσκεται στην πολιτική προστασίαπου απολάμβανε το συγκεκριμένο σχήμα. Οι ευρωπαϊκές αρχές εξετάζουν με απόλυτη ακρίβεια τις ενδείξεις ότι οι επιχειρηματίες δεν έδρασαν αυτοτελώς, αλλά είχαν την πλήρη υποστήριξη και διευκόλυνση από κυβερνητικούς παράγοντες και κρατικούς αξιωματούχους. Έχω λοιπόν να σας ενημερώσω πως ένα εκρηκτικό πολιτικό θρίλερ βρίσκεται πλέον στην τελική του ευθεία.

Το παρασκηνιακό συγχωροχάρτι του Τραμπ και το δόγμα των «φίλων»

Η διπλωματική σκακιέρα ανατρέπεται βίαια με τον Ντόναλντ Τραμπ να προχωρά σε μια κυνική κίνηση στρατηγικής επαναπροσέγγισης με την Άγκυρα. Ο Αμερικανός πρόεδρος έσπασε τα δυτικά δόγματα, ανακοινώνοντας την πλήρη πρόθεσή του να εξαφανίσει το καθεστώς των οικονομικών και στρατιωτικών περιορισμών που βάραινε την Τουρκία. Η επίσημη τοποθέτησή του δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες: «Θα άρω τις κυρώσεις CAATSA κατά της Τουρκίας. Δεν θέλουμε να κυρώνουμε φίλους». Η ψυχρή αυτή διακήρυξη αποδεικνύει ότι για την Ουάσιγκτον η έννοια της συμμαχίας χαρακτηρίζεται από ρευστότητα, ικανή να παρακάμψει προηγούμενες δεσμεύσεις προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα άμεσα συμφέροντα της υπερδύναμης, αφήνοντας έκθετους όσους επένδυσαν στη διαρκή απομόνωση της γειτονικής χώρας.

Το σπάσιμο του αποκλεισμού και η νέα ισορροπία τρόμου

Αυτή η αιφνιδιαστική μεταστροφή της αμερικανικής ηγεσίας αποτελεί οπσωσδήποτε παρασκηνιακή νίκη της Τουρκίας, η οποία δικαιώνεται απόλυτα για την αμετακίνητη στάση της. Η επιβολή των αυστηρών αντιμέτρων, που είχε πυροδοτηθεί από την απόφαση της Άγκυρας να εξοπλιστεί με το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400, είχε οδηγήσει σε μακροχρόνιο και οδυνηρό αποκλεισμό από το κοινό πρόγραμμα παραγωγής των υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών F-35. Με μία μόνο προεδρική υπογραφή, το τιμωρητικό πλαίσιο καταρρέει, αποδεικνύοντας ότι η κατοχή των ρωσικών πυραύλων δεν αποτελεί πλέον απαγορευτικό παράγοντα για την Ουάσιγκτον. Η νέα ισορροπία τρόμου στην περιοχή σφραγίζεται με τον πιο ωμό τρόπο, καθώς η Τουρκία καταφέρνει να διατηρήσει τον ανατολικό εξοπλισμό της και ταυτόχρονα να ξανακερδίσει την πρόσβαση στην αμερικανική πολεμική τεχνολογία, αλλάζοντας δραματικά τους όρους της στρατιωτικής υπεροχής.

Η αμερικανική αναδίπλωση και η ανησυχία της Αθήνας

Το δόγμα της αποτροπής στην ανατολική Μεσόγειο υφίσταται σοβαρή δοκιμασία, καθώς η Ουάσιγκτον αναθεωρεί τις ισορροπίες. Η αποκάλυψη ότι η αμερικανική πλευρά προσφέρει ξανά στην Άγκυρα τη δυνατότητα ενσωμάτωσης στο κλειστό πρόγραμμα των F-35 ανατρέπει τα επιχειρησιακά δεδομένα που θεωρούνταν δεδομένα. Στο παρασκήνιο των ελληνικών επιτελείων, η εξέλιξη αυτή αντιμετωπίζεται με έκδηλη ανησυχία. Η στρατηγική της Αθήνας βασιζόταν στην αποκλειστική κατοχή της αεροπορικής υπεροχής, όμως η παράδοση των πρώτων ελληνικών αεροσκαφών μετατίθεται για το διάστημα μεταξύ 2028 και των αρχών της επόμενης δεκαετίας. Αυτή η παρατεταμένη αναμονή δημιουργεί κενό ισχύος, το οποίο η Άγκυρα μπορεί να εκμεταλλευτεί αν εξασφαλίσει ταυτόχρονη πρόσβαση στην ίδια τεχνολογία αιχμής.

Το ισραηλινό μπλόκο στα F-35 της Άγκυρας και οι περιφερειακές ισορροπίες

Η επιχειρούμενη επαναπροσέγγιση της Ουάσιγκτον με την Άγκυρα προκαλεί την άμεση και επιθετική αντίδραση του Τελ Αβίβ. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ξεκαθάρισε με απόλυτο τρόπο τις προθέσεις του, εκφράζοντας την κάθετη και αδιαπραγμάτευτη αντίθεση στο ενδεχόμενο να παραχωρηθούν αμερικανικά μαχητικά F-35 στο καθεστώς Ερντογάν. Η προειδοποίηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού ήταν σαφής, καθώς υπογράμμισε ότι μια τέτοια κίνηση θα οδηγούσε στην άμεση ανατροπή της στρατιωτικής ισορροπίας δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, απειλώντας ευθέως την ασφάλεια της περιοχής.

Η ανταρσία των 18 βουλευτών στο Κογκρέσο, η απαίτηση για ξήλωμα των S-400 και η ευθεία αμφισβήτηση των επιλογών του Ντόναλντ Τραμπ

Το εξοπλιστικό παζάρι του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Λευκό Οίκο προσκρούει σε ένα ακόμη ισχυρό τείχος. Παρά το ιδιαίτερα θερμό κλίμα και τις προσδοκίες που καλλιέργησε ο Ντόναλντ Τραμπ κατά την επίσκεψή του στην Άγκυρα, η προσπάθεια επαναφοράς της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 συναντά ανυπέρβλητα αναχώματα στο αμερικανικό νομοθετικό σώμα. Μια συμπαγής ομάδα δεκαοκτώ Δημοκρατικών βουλευτών παρεμβαίνει δυναμικά, αξιώνοντας από την ηγεσία της Βουλής των Αντιπροσώπων να παγώσει κάθε διαδικασία πώλησης ή μεταβίβασης των μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς, θέτοντας ως απαράβατο όρο τον πλήρη απεγκλωβισμό της Άγκυρας από το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400.

Η επιστολή-μανιφέστο και τα όπλα του Κογκρέσου

Η πίεση προς την αμερικανική κυβέρνηση κλιμακώνεται μέσω γραπτής παρέμβασης. Με επίσημη επιστολή τους προς τον επικεφαλής της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας Στιβ Σκαλίζ και τον ηγέτη της δημοκρατικής μειοψηφίας Χακίμ Τζέφρις, οι Αμερικανοί νομοθέτες ζητούν την πλήρη ενεργοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών του Κογκρέσου. Στόχος τους είναι να στηθεί αδιαπέραστο εμπόδιο σε περίπτωση που η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρήσει να παρακάμψει τις υφιστάμενες κυρώσεις και να προχωρήσει σε αυτοτελή συμφωνία με την Τουρκία.

Η οχύρωση της κεντρικής τράπεζας και τα όρια της παρέμβασης

Το εξώδικο που έστειλαν επαγγελματικοί φορείς και ενώσεις καταναλωτών στα τέλη Ιουνίου, έλαβε μια ψυχρή απάντηση από την Τράπεζα της Ελλάδος. Η κεντρική τράπεζα επέλεξε να τραβήξει κόκκινη γραμμή γύρω από τον ρόλο της, ξεκαθαρίζοντας ότι κινείται αποκλειστικά εντός των αυστηρών εποπτικών της ορίων. Η απάντηση της Τράπεζας επιχειρεί πλήρη αποσαφήνιση των κανόνων του παιχνιδιού, καθώς παρέχει διευκρινίσεις για το νομικό πλαίσιο του προγράμματος «Ηρακλής», τις τιτλοποιήσεις απαιτήσεων και τη λειτουργία των εταιρειών διαχείρισης με βάση τον νόμο 5072/2023. Με αυτή την κίνηση, η εποπτική αρχή πετάει το μπαλάκι της ευθύνης μακριά από το δικό της γήπεδο, οριοθετώντας με απόλυτο κυνισμό τις παρεμβάσεις της έναντι των υπολοίπων ισχυρών παικτών της αγοράς των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Το τείχος του επαγγελματικού απορρήτου και οι σκιές των διαγραφών

Πίσω από την τεχνοκρατική γλώσσα της ανακοίνωσης κρύβεται η απόλυτη άρνηση του συστήματος να ανοίξει τα χαρτιά του στο κοινό. Η Τράπεζα της Ελλάδος οχυρώθηκε πίσω από το άρθρο 54 του νόμου 4261/2014, επικαλούμενη το υπηρεσιακό και επαγγελματικό απόρρητο για να κλείσει κάθε συζήτηση γύρω από τις εσωτερικές εποπτικές διαδικασίες των τραπεζικών ιδρυμάτων. Αυτή η νομική ασπίδα κρατά στο σκοτάδι τις λεπτομέρειες των μεταβιβάσεων και των ανακεφαλαιοποιήσεων, αφήνοντας τις ενώσεις των δανειοληπτών χωρίς ουσιαστική πρόσβαση στην πληροφορία. Το μήνυμα της κεντρικής τράπεζας είναι σαφές: η χρηματοπιστωτική σταθερότητα και η εύρυθμη λειτουργία του συστήματος αποτελούν την απόλυτη προτεραιότητα, ακόμη κι αν αυτό απαιτεί την πλήρη κάλυψη των εταιρειών διαχείρισης...