Η αντεπίθεση Μητσοτάκη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η «νάρκη» Καρυστιανού και οι μεταγραφές του ΠΑΣΟΚ

Η επιχείρηση αντεπίθεσης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Στη χθεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να αντεπιτεθεί, μετά την παραπομπή των τεσσάρων για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, προτάσσοντας την αρχειοθέτηση για τα εννέα γαλάζια στελέχη. Σας πληροφορώ ότι στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν -και το πιστεύουν- ότι η εξέλιξη αυτή είναι ικανή να αποδομήσει το αφήγημα των κατηγόρων και των επικριτών της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα η υπαγωγή του ελεγκτικού μηχανισμού στην ΑΑΔΕ παρουσιάζεται ως το οριστικό κλείσιμο των αμαρτωλών λογαριασμών του παρελθόντος. Η τακτική αυτή έχει ως αντικειμενικό σκοπό να απορροφήσει τη μεγάλη πίεση στην περιφέρεια, προσφέροντας γραμμή κάλυψης στους βουλευτές της υπαίθρου που έχουν στριμωχτεί. Δεν ξέρω από που ακριβώς αντλούν την αισιοδοξία στην Ηρώδου Αττικού, καθώς τα μηνύματα που λαμβάνω από την περιφέρεια δεν είναι καλά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όπως μάλιστα με πληροφορούν δημοσκόποι που παρακολουθούν με μεγάλη προσοχή την πορεία των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας και τα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων, το κλίμα για το κυβερνών κόμμα, ειδικά στις αγροτικές περιοχές μόνο καλό δεν είναι. Και δεν γνωρίζω αν υπάρχει τρόπος να βελτιωθεί...

Το ρίσκο και το στοίχημα με τους αγρότες

Στο Μαξίμου πάντως γνωρίζουν ότι η υπόθεση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ κρύβει σοβαρούς κινδύνους. Η μεταφορά του ταμείου στον φοροεισπρακτικό μηχανισμό της ΑΑΔΕ υπόσχεται διαφάνεια, όμως στο παρασκήνιο οι βουλευτές της υπαίθρου φοβούνται νέες γραφειοκρατικές εμπλοκές στις πληρωμές. Το Μαξίμου επιχειρεί να στείλει σήμα ηρεμίας στον αγροτικό κόσμο πριν τις επόμενες κάλπες, γνωρίζοντας ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταβολή των κοινοτικών ενισχύσεων θα πυροδοτήσει νέο γύρο αμφισβήτησης, ακυρώνοντας τα αφηγήματα περί αθώωσης των στελεχών.

Βαφτίζουν το ψάρι κρέας

Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να ζητήσει ρέστα, μετά τις ποινικές διώξεις που άσκησε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αποκαλύπτει πάντως μια απεγνωσμένη προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης της ζημιάς. Το κυβερνητικό στρατόπεδο επιχειρεί να βαφτίσει το ψάρι κρέας, παρουσιάζοντας τις παραπομπές μόνο τεσσάρων -και όχι περισσότερων- βουλευτών, δηλαδή των Σκρέκα, Παπακώστα, Μπουκώρου και Σενετάκη, ως δήθεν δικαίωση, επειδή άλλες περιπτώσεις μπήκαν στο αρχείο. Η σπουδή του Παύλου Μαρινάκη να προεξοφλήσει την εκ νέου υποψηφιότητά τους επιβεβαιώνει ότι στο Μαξίμου επιλέγουν την πλήρη κάλυψη των εμπλεκομένων, νομιμοποιώντας στην πράξη τις πελατειακές παρεμβάσεις για τα κοινοτικά κονδύλια.

Η πραγματικότητα των αριθμών και οι βαρύτερες ευθύνες

Για να λέμε και να γράφουμε τα πράγματα όπως έχουν, πίσω από την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης κρύβεται η μεθοδευμένη απόπειρα αλλοίωσης της πραγματικότητας. Η κυβερνητική ρητορική προσπερνά σκόπιμα ότι η προστασία των υπουργών επιτεύχθηκε μέσω της γαλάζιας πλειοψηφίας στη Βουλή, όπως συνέβη στην περίπτωση του Σπήλιου Λιβανού. Παράλληλα, στην υπόθεση του Κώστα Τσιάρα η δίωξη μετατοπίστηκε βολικά στον συνεργάτη του πολιτικού του γραφείου, ενώ η παρουσία κορυφαίων πρώην στελεχών του οργανισμού -όπως ο Δημήτρης Μελάς, που πρόσφατα καταδικάστηκε σε άλλη υπόθεση του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ για υπόθαλψη εγκληματία και παράβαση καθήκοντος- στη λίστα των 22 αποδεικνύει το βάθος της διαφθοράς. Πάντως, με τις δίκες να δρομολογούνται με διαδικασίες εξπρές μέσα στους επόμενους μήνες, το κυβερνητικό στρατόπεδο βρίσκεται αντιμέτωπο με μια δικαστική βόμβα που απειλεί να εκραγεί στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου.

Η ανοιχτή σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία

Οι ευθείες αιχμές του Κυριάκου Μητσοτάκη κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, με την κατηγορία ότι «φάνηκε να εμπλέκεται στον εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό», προκαλούν ήδη - όπως μου μεταφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές από τις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο - ισχυρούς κραδασμούς στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και αναμένεται να πυροδοτήσουν σφοδρές αντιδράσεις. Η τακτική που επιλέγει ο πρωθυπουργός να κλιμακώσει τις επιθέσεις στον ανεξάρτητο ευρωπαϊκό θεσμό, επιχειρώντας να υποβαθμίσει τις διώξεις κατά των τεσσάρων βουλευτών σε «απλά πλημμελήματα» και να προτάξει την αθώωση των εννέα, ερμηνεύεται από ευρωπαϊκούς κύκλους ως επικίνδυνη αμφισβήτηση της δικαστικής ανεξαρτησίας της ΕΕ. Ήδη οι ίδιοι κύκλοι καθιστούν σαφές στο παρασκήνιο ότι η κριτική αυτή δεν πρόκειται να προσπεραστεί ανώδυνα, καθώς η EPPO θεωρείται το βαρύ πυροβολικό της Ένωσης για την περιφρούρηση των κοινοτικών κονδυλίων.

Το καυτό φθινόπωρο των ευρωπαϊκών φακέλων

Στο παρασκήνιο των ευρωπαϊκών οργάνων διαμορφώνεται ήδη εξαιρετικά βαρύ κλίμα εν όψει του φθινοπώρου, καθώς οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της Κομισιόν και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κρατούν ανοιχτούς φακέλους-φωτιά για τη διαχείριση των κοινοτικών ενισχύσεων στην Ελλάδα και για νέα σκάνδαλα που αναμένεται να... σκάσουν στην Αθήνα σαν αληθινές βόμβες. Η ανοιχτή αμφισβήτηση του ρόλου της Εισαγγελίας μπορεί να πυροδοτήσει αυστηρότερα αντίμετρα. Αναρωτιέμαι αν στο Μαξίμου αντιλαμβάνονται που μπορεί να οδηγηθεί η κατάσταση...

Το κυβερνητικό ντεμαράζ πριν τη ΔΕΘ

Η χώρα έχει εισέλθει σε προεκλογική περίοδο, χωρίς ωστόσο να είναι γνωστή η ημερομηνία που θα στηθούν στις κάλπες. Και στο Μαξίμου δεν είναι μόνο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που προκαλεί πονοκέφαλο. Η σπουδή του Κυριάκου Μητσοτάκη να τρέξει μπαράζ εγκαινίων στα τέλη Ιουλίου αποκαλύπτει τη μεθοδευμένη προσπάθεια να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Η Θεσσαλονίκη και η Βόρεια Ελλάδα, περιοχές δηλαδή όπου η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, έχουν τεθεί στο επίκεντρο της επιχείρησης αντιστροφής του κλίματος. Το κυβερνητικό επιτελείο βιάζεται να κόψει κορδέλες στον Ε-65 και στην επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά, επιζητώντας απεγνωσμένα ένεση θετικής δημοσιότητας. Πίσω από την επικοινωνιακή βιτρίνα των «παραδοτέων υποδομών», η ηγετική ομάδα επιχειρεί να οχυρωθεί απέναντι στη φθορά της δεύτερης τετραετίας. Στόχος είναι να διαμορφωθεί τεχνητό κλίμα αποτελεσματικότητας, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί ως ασπίδα προστασίας απέναντι στη διογκούμενη κοινωνική δυσφορία.

Το οχυρό του Αυγούστου

Η χρονική αλληλουχία των κινήσεων φανερώνει τον πανικό της κυβέρνησης εν όψει του φθινοπώρου. Οι επιτελείς του κεντρικού συστήματος εξουσίας σχεδιάζουν να αξιοποιήσουν τη θερινή ραστώνη για να παρουσιάσουν, κερδίζοντας τον απαραίτητο χρόνο, την εικόνα της παραγωγής έργου, ποντάροντας στη μικρή ανάπαυλα του Αυγούστου. Με αυτόν τον τρόπο, ο πρωθυπουργός θα ανηφορίσει τον Σεπτέμβριο στη Θεσσαλονίκη με προκατασκευασμένα επιχειρήματα στις αποσκευές του, προσπαθώντας να προλάβει τις αντιδράσεις της περιφέρειας και να βελτιώσει το κλίμα. Στην Ηρώδου Αττικού γνωρίζουν καλά πάντως ότι οι οικονομικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ δεν αρκούν πλέον, αν δεν συνοδευτούν από θεαματικές κινήσεις που θα διασκεδάσουν τις εντυπώσεις για την γενικότερη εικόνα και απόδοση της κυβέρνησης.

Οι δύο κρυφές νάρκες των μετρήσεων

Στις συχνές επαφές μου με τους αναλυτές της κοινής γνώμης, το ενδιαφέρον εστιάζεται σταθερά σε δύο αστάθμητους παράγοντες που απειλούν να τινάξουν στον αέρα τους σχεδιασμούς του Μαξίμου. Η ενδεχόμενη κάθοδος του Αντώνη Σαμαρά αλλά και η διαμορφούμενη δυναμική γύρω από το σχήμα της Μαρίας Καρυστιανού μου λένε ότι συνιστούν πλέον σοβαρό κίνδυνο για την Νέα Δημοκρατία, που δείχνει να θωρακίζει την περιοχή του Κέντρου, αλλά να χάνει από τα δεξιά. Τα ευρήματα που φτάνουν στα χέρια μου δείχνουν ότι η συγκεκριμένη διπλή πίεση δεν λειτουργεί αφηρημένα στο πολιτικό σκηνικό, αλλά προκαλεί ευθεία, καταστροφική επιδρομή στην ίδια την εκλογική βάση της Νέας Δημοκρατίας.Την ίδια ώρα το Μαξίμου συνεχίζει τον... μονομέτωπο, προς την Κεντροαριστερά, αγώνα σφυροκοπώντας αδιάκοπα τους Ανδρουλάκη και Τσίπρα, ενώ η... πίσω πόρτα έχει μείνει ανοιχτή.

Η διπλή απειλή για τη γαλάζια βάση

Όπως μου εξηγούν οι ειδικοί των δημοσκοπήσεων, το πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς η διαρροή ποσοστών, αλλά το προφίλ των ψηφοφόρων που αποσπώνται, υπό την έννοια ότι πρόκειται για ομάδες ψηφοφόρων που δύσκολα θα επαναπατριστούν ότι και αν μεσολαβήσει μέχρι τις εκλογές. Αν ο Αντώνης Σαμαράς προχωρήσει στην ίδρυση του πολιτικού φορέα αναμένεται να «ροκανίσει» τον παραδοσιακό, συντηρητικό πυρήνα, ενώ η κίνηση Καρυστιανού διεγείρει ένα ευρύτερο κύμα αντισυστημικής οργής που αγγίζει απογοητευμένους δεξιούς, οι οποίοι μέχρι σήμερα ήταν ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό το διπλό μέτωπο, σύμφωνα με τους δημοσκόπους και τους αναλυτές, αφαιρεί από το κυβερνών κόμμα κάθε δυνατότητα συσπείρωσης. Μάλιστα ένας δημοσκόπος με τον οποίο συνομιλώ τακτικά μου έλεγε τις προάλλες ότι η προσοχή του Μαξίμου είναι κυρίως στραμμένη στον Αντώνη Σαμαρά και ότι στην Ηρώδου Αττικού δείχνουν να έχουν υποτιμήσει την Μαρία Καρυστιανού και ειδικά την διείσδυση που έχει σε τμήμα του εκλογικού σώματος στη Βόρεια Ελλάδα. Αυτό, όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζει ο φίλος μου, θα το πληρώσουν...

Το συμβολικό χαρτί της Θεσσαλονίκης

Η πρόθεση του Κυριάκου Μητσοτάκη να συμπεριλάβει την Αφροδίτη Νέστορα στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας θεωρείται πλέον  προεξοφλημένη από τους παροικούντες τη γαλάζια Ιερουσαλήμ. Η τραγική απώλεια της μητέρας της κατά την επίθεση στη Θεσσαλονίκη προσδίδει στο εγχείρημα βαρύτατο συμβολισμό, που υπερβαίνει τα στενά κομματικά όρια. Συνομιλητές μου, βαθυγνώστες του παρασκηνίου στο Μαξίμου, μου λένε ότι συζητείται έντονα ακόμα και το ενδεχόμενο να τεθεί επικεφαλής της λίστας.

Το κρυφό παζάρι της Χαριλάου Τρικούπη

Κινητικότητα, όμως, διαπιστώνω ότι υπάρχει και στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς καθώς οι πληροφορίες μου θέλουν 2 ή και περισσότερους ανεξάρτητους -και όχι μόνο- βουλευτές να βρίσκονται μια ανάσα από την ένταξή τους στο ΠΑΣΟΚ. Με τη δεξαμενή των ανεξάρτητων να έχει διογκωθεί σε ιστορικά επίπεδα, η Χαριλάου Τρικούπη επιχειρεί να αξιοποιήσει τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού για να καταγράψει άμεσες κοινοβουλευτικές ενισχύσεις. Στο στόχαστρο του ΠΑΣΟΚ, σε αυτή τη μακρά... μεταγραφική περίοδο που έχει ξεκινήσει, βρίσκονται πρόσωπα που είτε έχουν αποχωρήσει από τους σχηματισμούς της αριστεράς είτε κινούνται στον ενδιάμεσο χώρο, αναζητώντας στέγη εν όψει των ερχόμενων βουλευτικών εκλογών.

Η μάχη των κοινοβουλευτικών συσχετισμών

Πίσω από τη στρατηγική της «αμφίπλευρης διεύρυνσης», το επιτελείο του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να στείλει σήμα ότι αποτελεί τον μοναδικό υπολογίσιμο πόλο απέναντι στην κυβέρνηση. Οι επαφές γίνονται κάτω από απόλυτη μυστικότητα, ενώ η ανακοίνωση νέων μεταγραφών δεν θα προσφέρει μόνο επιπλέον έδρες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά θα λειτουργήσει και ως ψυχολογικό πλεονέκτημα στην μεγάλη μάχη εκλογικής επιρροής που διεξάγεται με σκληρούς όρους μεταξύ των πολιτικών φορέων του χώρου της Κεντροαριστεράς. Στα ενδότερα της Χαριλάου γνωρίζουν ακόμη ότι η προσέλκυση βουλευτών με τοπική διείσδυση μπορεί να κλειδώσει κρίσιμες περιφέρειες, γι' αυτό και οι συζητήσεις εντείνονται, με τις τελικές ανακοινώσεις να δρομολογούνται μόλις «κλειδώσουν» οι αμοιβαίες πολιτικές δεσμεύσεις.

Το ιδιωτικό χρέος ως υπαρξιακή ομηρία

Τα νούμερα της αγοράς αποτυπώνουν μια αποκαλυπτική εικόνα οικονομικού αποκλεισμού που κρατά δέσμιο το ένα τέταρτο του ενήλικου πληθυσμού της χώρας. Η μεταβίβαση των 110 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενων δανείων από τις τράπεζες στα funds, που ξεκίνησε το 2015, δεν έφερε τη λύση, αλλά μετατράπηκε σε διαρκή παγίδα. Σήμερα, 1,5 εκατομμύριο πολίτες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες παραμένουν πλήρως πεταμένοι εκτός τραπεζικού συστήματος, αδυνατώντας να λάβουν οποιαδήποτε χρηματοδότηση ή επαγγελματική ενίσχυση. Με 75 δισ. ευρώ -ποσό που αγγίζει το ένα τρίτο του εθνικού ΑΕΠ- να παραμένουν εγκλωβισμένα σε ατέρμονες νομικές διαμάχες, η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους παράλυσης.

Η δικαστική εμπλοκή και ο ορίζοντας του 2028

Πίσω από τις κυβερνητικές διακηρύξεις για επιτάχυνση των διαδικασιών, το παρασκήνιο στις αίθουσες των δικαστηρίων δείχνει ότι η πραγματικότητα απέχει παρασάγγας από τις εξαγγελίες. Παρά την επίσημη θέση της πολιτείας για μείωση των χρόνων εκδίκασης στις 315 ημέρες, δικηγορικοί κύκλοι και εκπρόσωποι της αγοράς προειδοποιούν ότι το τοπίο δεν πρόκειται να ξεκαθαρίσει πριν από την επόμενη πενταετία. Με δικάσιμους που φτάνουν ακόμα και μέχρι το 2035, οι επιθετικές τακτικές των εταιρειών διαχείρισης και η διόγκωση των τόκων ακυρώνουν στην πράξη κάθε δυνατότητα δεύτερης ευκαιρίας, κρατώντας εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες σε μόνιμο καθεστώς ομηρίας.

Το τέλος των «εύκολων» κερδών

Η αυλαία των ανακοινώσεων για τα αποτελέσματα του δευτέρου τριμήνου αποκαλύπτει το μεγάλο παράδοξο του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Τράπεζα Πειραιώς, Eurobank, Εθνική και Alpha Bank ετοιμάζονται να παρουσιάσουν εκ νέου φουσκωμένα οργανικά κέρδη, στηριγμένα σχεδόν αποκλειστικά στην επιτοκιακή ασυμμετρία που επιβαρύνει την αγορά. Ωστόσο, το επενδυτικό παρασκήνιο γνωρίζει ότι το πάρτι των «εύκολων» εσόδων όδευει προς το τέλος του. Οι διεθνείς οίκοι απαιτούν πλέον αλλαγή μοντέλου, πιέζοντας τις διοικήσεις να εγκαταλείψουν την ασφάλεια των υψηλών επιτοκίων της ΕΚΤ. Η εξάρτηση από την επιτοκιακή κάνουλα αφήνει εκτεθειμένες τις τράπεζες, οι οποίες οφείλουν να αποδείξουν ότι μπορούν να παράξουν πραγματική αξία μέσω προμηθειών και διαχείρισης κεφαλαίων, αντί να επαναπαύονται στις δάφνες μιας πρόσκαιρης κερδοφορίας.

Η πιστωτική ασφυξία της αγοράς

Πίσω από τους πανηγυρισμούς για τους ισχυρούς δείκτες κεφαλαίων και τα μερίσματα στους μετόχους, η πραγματική οικονομία εξακολουθεί να βιώνει πιστωτική ασφυξία. Η περιβόητη πιστωτική επέκταση παραμένει εγκλωβισμένη στους εγγυημένους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και στα μεγάλα επιχειρηματικά deal, αφήνοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις εντελώς αποκλεισμένες από τον τραπεζικό δανεισμό. Παρά τις προσδοκίες που καλλιεργούνται, οι τράπεζες αποφεύγουν να αναλάβουν πραγματικό ρίσκο στην αγορά, προτιμώντας την ασφάλεια των κρατικών προγραμμάτων. Το μεγάλο στοίχημα του 2027 δεν θα κριθεί στις τηλεδιασκέψεις με τους αναλυτές της Goldman Sachs, αλλά στην ικανότητα των ιδρυμάτων να διοχετεύσουν ρευστότητα στον παραγωγικό ιστό, παύοντας να λειτουργούν ως κλειστό κλαμπ για... επιλεγμένους πελάτες.

Το χρυσό ράλι των πολυτελών ακινήτων

Η εκρηκτική άνοδος της ζήτησης για ακίνητα φιλέτα, που άγγιξε τα 6,11 δισεκατομμύρια ευρώ το πρώτο εξάμηνο, αποκαλύπτει την πραγματικότητα μιας αγοράς που έχει ξεφύγει από τα ελληνικά δεδομένα. Η έκθεση της Greece Sotheby's International Realty επιβεβαιώνει ότι οι ξένοι κροίσοι και το εγχώριο ισχυρό κεφάλαιο δεν πτοήθηκαν ούτε από τη γεωπολιτική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, απορροφώντας τους κραδασμούς μέσα σε μόλις 40 ημέρες. Η κατακόρυφη αύξηση των μπάτζετ, με τη μέση αξία ζήτησης να εκτινάσσεται στα 5,89 εκατομμύρια ευρώ, δείχνει ότι το παιχνίδι διεξάγεται πλέον αποκλειστικά για πολύ βαριά πορτοφόλια. Στο στόχαστρο των διεθνών αγοραστών βρίσκονται τα υπερπολυτελή ακίνητα άνω των 5 εκατομμυρίων, τα οποία καταλαμβάνουν το 70% της συνολικής πίτας, μετατρέποντας τη χώρα σε διεθνές καταφύγιο πλούτου.

Η απόβαση των Non-Dom και το παζάρι της Ριβιέρας

Το πραγματικό παρασκήνιο πίσω από το επενδυτικό κύμα κρύβεται στην ευεργετική φορολογική απόδραση των Βρετανών λόγω της κατάργησης του δικού τους καθεστώς Non-Dom. Οι εύποροι επενδυτές από το Ηνωμένο Βασίλειο καλύπτουν πλέον το 53% των συναλλαγών του ελληνικού προγράμματος Non-Dom, με την Αθηναϊκή Ριβιέρα να μετατρέπεται στο απόλυτο κέντρο υποδοχής. Οι τιμές στο Ελληνικό και στα branded ακίνητα σπάνε κάθε ρεκόρ, ξεπερνώντας ακόμα και τα 26.000 ευρώ ανά τετραγωνικό. Την ίδια στιγμή, οι αναλύσεις στέλνουν αυστηρό μήνυμα προς τους ιδιοκτήτες: η αγορά έχει ωριμάσει και τιμωρεί όσους ζητούν εξωφρενικά ποσά, αφήνοντας σταθερά στα «αζήτητα» όσα ακίνητα δεν προσαρμόζονται στη ρεαλιστική τιμολόγηση.

Η Μύκονος και ο χάρτης των εκατομμυρίων

Παρά τη σαρωτική έλαση της Αθηναϊκής Ριβιέρας, το παρασκήνιο των τιμών αποδεικνύει ότι η Μύκονος αρνείται να παραδώσει τα σκήπτρα της πολυτέλειας. Το Νησί των Ανέμων συνεχίζει να οδηγεί την κούρσα των ζητούμενων τιμών με διάμεσο τα 10.938 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, κρατώντας οριακά τη δεύτερη θέση η πρωτεύουσα με 10.213 ευρώ. Το διεθνές jet set, οι Έλληνες εφοπλιστές και η εγχώρια ελίτ διαμορφώνουν μια νέα γεωγραφία, όπου νησιά όπως η Λευκάδα και η Πάρος πατούν γκάζι ξεπερνώντας τα 9.000 ευρώ το μέτρο. Η Μύκονος παραμένει το απόλυτο status symbol για τους αγοραστές υψηλής οικονομικής επιφάνειας, επιβεβαιώνοντας ότι το brand name της αντέχει σε κάθε κρίση και συνεχίζει να ορίζει την κορυφή του εγχώριου real estate.