Τα μηνύματα Δένδια, ο Σαμαράς που ανησυχεί κι άλλους εκτός από το Μαξίμου και ο Ρούμπιο που δίνει στήριξη πριν καν προσγειωθεί

Ο Δένδιας μέτρησε κόσμο. Και μέτρησε πολύ

Στον Άλιμο το πολιτικό μήνυμα είχε σταλεί πριν ακόμη πιάσει μικρόφωνο ο Νίκος Δένδιας. Χιλιάδες κόσμου στο Akanthus, περισσότεροι από 300 έξω για λόγους ασφαλείας και ο ίδιος να παραδέχεται ότι η συγκέντρωση τούς βγήκε μεγαλύτερη απ’ όσο είχαν υπολογίσει. Εμένα μου έκανε περισσότερο εντύπωση αυτό που ακολούθησε. Ο Δένδιας θύμισε ότι υπηρέτησε Καραμανλή, Σαμαρά και Μητσοτάκη «με την ψυχή και την καρδιά του» και πρόσθεσε ότι ποτέ δεν πλήγωσε τη ΝΔ. Τέτοιες φράσεις δεν χάνονται μέσα στον θόρυβο μιας μεγάλης συγκέντρωσης. Ακούγονται και λίγο μακρύτερα. Στο Μαξίμου προφανώς είδαν τις εικόνες, όπως τις είδαν και οι υπόλοιποι στη γαλάζια πολυκατοικία. Όσοι ξέρουν να... μετρούν, έκαναν ήδη τους λογαριασμούς τους.

Ο Ρούμπιο φρόντισε να μιλήσει πριν φτάσει

Προσέξτε καλά τη χρονική στιγμή, τη συγκυρία, το timing. Ο Μάρκο Ρούμπιο έρχεται στην Αθήνα στις 6-7 Οκτωβρίου και λίγο πριν από την άφιξή του έδωσε δημόσια, σχεδόν πανηγυρική, στήριξη στην Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Την επαίνεσε για τον ρόλο της στην προώθηση της αμερικανικής ατζέντας στην Ελλάδα και στάθηκε ειδικά στην ενέργεια και στον Κάθετο Διάδρομο. Η Ουάσιγκτον συζητούσε ήδη έντονα όσα είχαν γραφτεί για την πρέσβη. Ο Ρούμπιο λοιπόν μίλησε πριν προσγειωθεί. Στην Αθήνα κάποιοι το διάβασαν σαν μήνυμα με συγκεκριμένoυς παραλήπτες.

Το δημοσίευμα της WSJ δεν έμεινε στην εφημερίδα

Η ιστορία γύρω από τη Γκίλφοϊλ είχε ήδη φύγει από τις σελίδες της Wall Street Journal και είχε περάσει στο Κογκρέσο. Κορυφαίοι Δημοκρατικοί ζήτησαν από το State Department στοιχεία και έλεγχο για τη σχέση της πρέσβεως με τον λομπίστα Χρήστο Μαραφάτσο, την παρουσία του σε διπλωματικές επαφές και τις ενεργειακές υποθέσεις που περιγράφονταν στο δημοσίευμα. Κάπου εκεί αποκτά δεύτερη ανάγνωση και η δημόσια παρέμβαση Ρούμπιο. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ δεν περίμενε να έρθει στην Αθήνα για να τοποθετηθεί.

Και τώρα ο Ρούμπιο έρχεται στην Αθήνα

Ο Ρούμπιο θα ηγηθεί της αμερικανικής αντιπροσωπείας στον έκτο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ, με άμυνα, ενέργεια και περιφερειακή ασφάλεια στην ατζέντα, ενώ θα συναντήσει Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη. Η Γκίλφοϊλ έχει επενδύσει μεγάλο μέρος της θητείας της στην ενεργειακή παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή, ακριβώς εκεί όπου επικέντρωσαν και τα πρόσφατα δημοσιεύματα και οι δημόσιες παρεμβάσεις στις ΗΠΑ και όχι μόνο. Ο Ρούμπιο έρχεται λοιπόν στην Αθήνα με το θέμα ήδη ανοιχτό στην Ουάσιγκτον και με τη δημόσια στήριξή του προς την πρέσβη καταγεγραμμένη. Στα επίσημα τραπέζια θα συζητηθεί η στρατηγική συνεργασία σε όλη της την έκταση. Στους διαδρόμους, φαντάζομαι, θα έχουν και μερικές ακόμη κουβέντες.

Ο Σαμαράς ξαναχτυπά εκεί που πονά περισσότερο το Μαξίμου

Ο Αντώνης Σαμαράς ξαναμπήκε με φόρα απέναντι στο Μέγαρο Μαξίμου και διάλεξε, όπως συνηθίζει, πεδίο που πονά ιδιαίτερα τη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή τα εθνικά. Μίλησε για «διπλό χτύπημα», καρφώνοντας την αναφορά της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σε «μακεδονική γλώσσα» και «μακεδονικό πολιτισμό» και χτυπώντας παράλληλα τη συμφωνία με τη Βουλγαρία για τα λείψανα του Σαμουήλ και τα 48 ελληνικά κειμήλια. Η φράση «δεν είναι αυτή η Ελλάδα» τα είπε σχεδόν όλα. Ο Σαμαράς δεν κάνει πια διακριτές βολές. Χτίζει πολιτικό μέτωπο απέναντι στον Μητσοτάκη, με γλώσσα που απευθύνεται ευθέως στο πιο παραδοσιακό ακροατήριο της παράταξης. Σε αυτό ακριβώς βρίσκεται και ο πονοκέφαλος του Μαξίμου, καθώς στην Ηρώδου Αττικού αναζητούν φόρμουλες επανασυσπείρωσης της εκλογικής βάσης.

Ο Μεσσήνιος μίλησε στη Θεσσαλονίκη και άκουσαν Βελόπουλος – Λατινοπούλου

Ο Αντώνης Σαμαράς χτύπησε το Μαξίμου από τη Θεσσαλονίκη, αλλά τα απόνερα πήγαν κατευθείαν και πιο δεξιά. Λευκός Πύργος, Μακεδονία, Σκόπια, Πρέσπες, Σαμουήλ. Ο Μεσσήνιος διάλεξε ακριβώς τα θέματα πάνω στα οποία Βελόπουλος και Λατινοπούλου έχουν στήσει μεγάλο μέρος της πολιτικής τους ταυτότητας. Μου λένε ότι και στα δύο επιτελεία παρακολουθούν στενά κάθε κίνηση του πρώην πρωθυπουργού. Και έχουν λόγο. Αν ο Σαμαράς αποφασίσει τελικά να κινηθεί αυτόνομα, δεν θα κυνηγήσει το κέντρο, αλλά θα μπει κατευθείαν στη δεξαμενή τους, με βαρύ όνομα, παλιό μηχανισμό και ιδιαίτερη απήχηση στη Βόρεια Ελλάδα. Στο Μαξίμου άκουσαν τα πυρά. Στα δεξιά της ΝΔ, όμως, μέτρησαν και κάτι άλλο: πόσες ψήφους μπορεί να πάρει μαζί του.

Ο Μπακογιάννης έχει αλλού το μυαλό του

Άκουσα κι εγώ τη θεωρία ότι η τελευταία παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη για τους «καλαμοκαβαλάρηδες» έκρυβε πίσω της πίεση για να κατέβει ο Κώστας Μπακογιάννης στην Α΄ Αθήνας. Δεν μου βγαίνει. Οι πληροφορίες που έχω δείχνουν προς τελείως άλλη κατεύθυνση. Ο πρώην δήμαρχος έχει ξαναστρέψει το βλέμμα του στην Αθήνα και οργανώνει μεθοδικά την επόμενη μάχη για τον Δήμο που έχασε από τον Χάρη Δούκα. Αυτό το γνωρίζουν και στο Μαξίμου. Μάλιστα, μου λένε ότι το μήνυμα που έχει φτάσει προς την πλευρά του είναι πως, όταν έρθει η ώρα, η στήριξη θα είναι πολύ πιο ζεστή από εκείνη που είχε το 2023. Οπότε όσοι μοιράζουν ήδη θέσεις στην Α΄ Αθήνας μπορούν να βγάλουν προσωρινά ένα όνομα από το χαρτί. Ο Κώστας φαίνεται πως σχεδιάζει άλλη επιστροφή.

Το 25άρι αρχίζει και βαραίνει

Στη Νέα Δημοκρατία έχουν αρχίσει να κοιτούν λίγο διαφορετικά τις δημοσκοπήσεις. 25,8% η GPO, 25,7% η Opinion Poll, 25,1% η Metron Analysis στην πρόθεση ψήφου. Πολύ κοντά η μία μέτρηση στην άλλη. Στην εκτίμηση ψήφου τα πράγματα είναι καλύτερα για το κυβερνών κόμμα, αλλά το 25άρι έχει κάτσει άσχημα σε αρκετούς. Κυρίως σε εκείνους που θα πρέπει κάποια στιγμή να ξαναβγούν στον δρόμο και να ζητήσουν ψήφο. Το 41% του 2023 μοιάζει πια με άλλη εποχή. Και όσο αυτή η εικόνα επιμένει, τόσο δυσκολότερο γίνεται να κρατηθούν όλοι στην ίδια γραμμή. Κάποιοι κοιτάζουν ήδη περισσότερο τη δική τους περιφέρεια, άλλοι έχουν αρχίσει να εμφανίζονται συχνότερα και άλλοι να σηκώνουν λίγο περισσότερο τη φωνή. Κάθε δημοσκόπηση, βλέπετε, δεν διαβάζεται το ίδιο από το Μαξίμου και από έναν βουλευτή.

Στα δεξιά της ΝΔ έχει αρχίσει στρίμωγμα

Υπάρχει και μια κουβέντα που γίνεται όλο και συχνότερα μεταξύ γαλάζιων στελεχών, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα. Τι μπορεί να φύγει προς τα δεξιά και πόσο εύκολα ξαναγυρίζει; Ελληνική Λύση, Φωνή Λογικής, τώρα και η συζήτηση για ενδεχόμενη κίνηση Σαμαρά. Και Κασιδιάρης. Το ακροατήριο έχει γίνει πιο νευρικό και οι παλιές βεβαιότητες δεν υπάρχουν στον ίδιο βαθμό. Η ακρίβεια από τη μία, η ιδεολογική γκρίνια από την άλλη, και στη μέση βρίσκεται μια Νέα Δημοκρατία που προσπαθεί να μη χάσει επαφή με κόσμο που κάποτε θεωρούσε δεδομένο. Μου λένε ότι σε ορισμένες περιφέρειες το κοιτούν ήδη πολύ πιο προσεκτικά απ’ όσο παραδέχονται δημοσίως. Γιατί άλλο να χάνεις έναν δυσαρεστημένο ψηφοφόρο προς την αποχή και άλλο να τον βλέπεις να βρίσκει νέο πολιτικό σπίτι δίπλα σου.

Η Κασιμάτη πλησιάζει στη Χαριλάου, αλλά υπάρχουν ακόμη λογαριασμοί

Η Νίνα Κασιμάτη βρίσκεται εδώ και μήνες στον δρόμο προς το ΠΑΣΟΚ. Η ανεξάρτητη πλέον βουλευτής Β΄ Πειραιά προέρχεται άλλωστε από εκεί, αφού είχε εκλεγεί δύο φορές στην Κεντρική Επιτροπή και αποχώρησε το 2010, πριν περάσει αργότερα στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι συζητήσεις για επιστροφή της κυκλοφορούν από τον Ιανουάριο, ενώ τον Αύγουστο γράφτηκε ήδη ότι θεωρείται σχεδόν δεδομένη για τα πράσινα ψηφοδέλτια. Μου λένε, πάντως, ότι πριν από τις φωτογραφίες με τον Νίκο Ανδρουλάκη πρέπει να τακτοποιηθούν ορισμένα εσωτερικά ζητήματα. Η Κασιμάτη δεν προκαλεί μόνο χαμόγελα στη Χαριλάου Τρικούπη και στη Β΄ Πειραιά υπάρχουν ήδη παλιοί παίκτες που παρακολουθούν πολύ στενά την ιστορία. Η ανακοίνωση, όπως μου μεταφέρεται, πάει για το επόμενο δεκαπενθήμερο. Μέχρι τότε θα γίνουν και οι απαραίτητες… συστάσεις.

Ο Ανδρουλάκης κατεβαίνει Αττική

Στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν κυκλώσει την 18η Οκτωβρίου. Η επέτειος της μεγάλης νίκης του Ανδρέα το 1981 θα γίνει φέτος αφορμή για κάτι περισσότερο από μια νοσταλγική εκδήλωση. Το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει πανεξόρμηση στην Αττική, με το Αιγάλεω να κερδίζει έδαφος για το κεντρικό ραντεβού του Νίκου Ανδρουλάκη. Είχε προηγηθεί κλειστή σύσκεψη με τα στελέχη του Λεκανοπεδίου. Εκεί βρίσκεται άλλωστε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του κόμματος: η αδύναμη παρουσία του στις μεγάλες αστικές περιφέρειες. Στη Χαριλάου θέλουν να ξαναπιάσουν τις παλιές λαϊκές γειτονιές. Και ξέρουν ότι χωρίς Αττική, μεγάλη επιστροφή δεν γίνεται.

Τσακώνονται για το ποιος θα χρεώσει περισσότερο την ακρίβεια στον Μητσοτάκη

Θα παραμείνω λίγο ακόμη στο ΠΑΣΟΚ για να σας ενημερώσω ότι στη Χαριλάου Τρικούπη έχουν καταλάβει πως ο Αλέξης Τσίπρας πάει να τους πάρει από τα χέρια ένα από τα πιο προνομιακά πεδία αντιπολίτευσης, δηλαδή εκείνο της ακρίβειας. Ο Νίκος Ανδρουλάκης βγήκε με τέσσερις συγκεκριμένες προτάσεις για τα καύσιμα, ενώ ο Τσίπρας κατέβασε κι άλλο τον πήχη, ζητώντας πλαφόν 1,40 ευρώ στο πετρέλαιο θέρμανσης και 1,80 ευρώ στο κίνησης, μαζί με μείωση ΕΦΚ και ΦΠΑ. Η μάχη από εδώ και πέρα θα έχει πολλά επεισόδια.

Στα Τέμπη ο ένας κοιτάζει και τον άλλον

Στα Τέμπη η εικόνα είναι ακόμη πιο καθαρή. Το ΠΑΣΟΚ θυμίζει σε κάθε ευκαιρία ότι εκείνο άνοιξε θεσμικά τον δρόμο με την Προανακριτική για τον Χρήστο Τριαντόπουλο. Ο Αλέξης Τσίπρας διάλεξε άλλο ύφος, καθώς μετά την παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο πήγε κατευθείαν πάνω στον Γιώργο Φλωρίδη, ζητώντας παραίτηση ή αποπομπή του και ξεθάβοντας τη γνωστή φράση για τα «μπάζα». Έτσι λοιπόν, στο ίδιο μέτωπο έχουμε δύο διαφορετικές επιδιώξεις. Η Χαριλάου Τρικούπη θέλει να κατοχυρώσει την κοινοβουλευτική της πρωτοβουλία. Ο Τσίπρας θέλει τη μεγάλη πολιτική σύγκρουση και την εικόνα ότι σηκώνει εκείνος το βάρος απέναντι στο Μαξίμου. Στην υπόθεση Τριαντόπουλου δεν παρακολουθούν μόνο την κυβέρνηση. Παρακολουθούν πολύ προσεκτικά και ο ένας τον άλλον.

Στο Μαξίμου φοβούνται μήπως το success story γυρίσει μπούμερανγκ

Μου λένε ότι στους ανθρώπους που διαβάζουν για λογαριασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη τις διαθέσεις της κοινής γνώμης έχει αρχίσει να υπάρχει μια αρκετά συγκεκριμένη ένσταση και μία σύσταση που ακολουθεί. Να είναι λιγότεροι πανηγυρισμοί κάθε φορά που έρχεται καλή είδηση από οίκο αξιολόγησης. Η ομάδα Γκρίνμπεργκ, που εξακολουθεί και συμβουλεύει τον πρωθυπουργό, παρακολουθεί ούτως ή άλλως στενά τις μετακινήσεις ψηφοφόρων και τα τελευταία tracking δείχνουν σημαντική απώλεια από τη βάση του 2023. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση προβάλλει τις πρόσφατες κινήσεις Moody’s και Scope ως επιβεβαίωση της οικονομικής της πολιτικής. Όταν ο πολίτης ακούει «BBB+» και μετά ανοίγει τον λογαριασμό του μήνα. Όπως μαθαίνω λοιπόν, οι πιο σοβαροί στο Μαξίμου φοβούνται το επικοινωνιακό κοντράστ. Γιατί ένα success story που επαναλαμβάνεται πολύ δυνατά μπορεί κάποια στιγμή να αρχίσει να ενοχλεί.

Οι οίκοι ανεβάζουν την Ελλάδα, η ακρίβεια χαλάει τη γιορτή

Η Scope ανέβασε την Ελλάδα στο BBB+, η Moody’s έδωσε θετικές προοπτικές και ο Μητσοτάκης μίλησε για επιβεβαίωση της «ορθότητας» της οικονομικής πολιτικής. Ωραία όλα αυτά για τις αγορές, τα ομόλογα και το κόστος δανεισμού. Στην Ηρώδου Αττικού και στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, όμως, υπάρχει κόσμος που κοιτάζει και την άλλη οθόνη. Εκεί γράφει 5,1% πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο, με την ενέργεια να έχει ξαναπάρει φωτιά. Έμαθα ότι η συμβουλή είναι απλή: προσοχή στο πόσο πολύ πουλάς τις αναβαθμίσεις ως απόδειξη ευημερίας. Ο ψηφοφόρος μπορεί να δεχθεί ότι η χώρα δανείζεται καλύτερα και ότι τα δημόσια οικονομικά βελτιώθηκαν. Αν όμως την ίδια στιγμή αισθάνεται ότι το δικό του εισόδημα μικραίνει, η σύγκριση γίνεται άβολη. Υπάρχει η πολιτική πραγματικότητα που θα πρέπει να δουν σοβαρά στην κυβέρνηση. Ποια είναι αυτή; Εκλογικά, οι άβολες συγκρίσεις μένουν.

Βοτανικός: οι σουίτες φεύγουν πριν ανοίξει το γήπεδο

Στον Παναθηναϊκό φαίνεται ότι το νέο γήπεδο στον Βοτανικό έχει αρχίσει να παράγει εμπορική αξία πριν καν ανοίξει τις πύλες του. Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στην αγορά, η προπώληση των περίπου 80 σουιτών κινείται με πολύ υψηλούς ρυθμούς, με το ενδιαφέρον να ξεπερνά κατά πολύ τον διαθέσιμο αριθμό. Οι ίδιες εκτιμήσεις ανεβάζουν τα δυνητικά έσοδα από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα κοντά ή και πάνω από τα 30 εκατ. ευρώ.

Τα 7,6 δισ. θέλουν και τα ψιλά γράμματα

Τα 7,6 δισ. ευρώ Ξένων Άμεσων Επενδύσεων στο επτάμηνο ακούγονται εξαιρετικά. Εγώ πάντως, πριν αρχίσω τους πανηγυρισμούς, θα κοίταζα λίγο τι κρύβεται μέσα στον αριθμό. Τον Ιανουάριο μπήκαν 2,2 δισ. ευρώ, αλλά η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος σημειώνει ότι εκεί περιλαμβάνεται η αύξηση της συμμετοχής της UniCredit στην Alpha Bank. Τον Μάιο άλλα 1,7 δισ., με την αύξηση κεφαλαίου της ΔΕΗ μέσα στον λογαριασμό. Δηλαδή δύο μήνες εξηγούν πάνω από τα μισά του επταμήνου. Η στατιστική των ΞΑΕ χωρά πολλά, όπως εξαγορές, αυξήσεις κεφαλαίου, επανεπενδυμένα κέρδη, ενδοομιλικά δάνεια, ακόμη και ακίνητα. Πολύ χρήσιμος δείκτης, αλλά εργοστάσιο δεν φυτρώνει κάθε φορά που ανεβαίνει. Αυτό καλό είναι να το θυμόμαστε όταν βλέπουμε τα δισεκατομμύρια να παρελαύνουν στους τίτλους.

Πού πήγαν τα λεφτά;

Το 2025 έκλεισε με ιστορικό ρεκόρ, περίπου 12 δισ. ευρώ ΞΑΕ. Ωραία. Μετά ανοίγεις τη σύνθεση και η εικόνα γίνεται λιγότερο πανηγυρική: 41% εξαγορές και συγχωνεύσεις, 21,3% νέες μετοχές, 16,4% ακίνητα. Στη μεταποίηση καταγράφηκαν μόλις 393 εκατ. ευρώ, ενώ τα ακίνητα απορρόφησαν περίπου 2,4 δισ.. Αυτά είναι πραγματικά κεφάλαια και έχουν αξία. Εγώ θα έβαζα τον πήχη, όχι στο πόσα δισ. μπήκαν, αλλά στο τι θα έχει μείνει όταν τελειώσει η λογιστική καταγραφή.

Τα 7,6 δισ. δίπλα στο 5,1%

Τα 7,6 δισ. ευρώ των ξένων επενδύσεων ακούγονται ακόμη πιο εντυπωσιακά αν τα αφήσεις μόνα τους στον τίτλο. Δίπλα τους, όμως, μπήκε τώρα και ένας άλλος αριθμός: 5,1% πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο, από 3,7% τον Αύγουστο. Η Eurostat έδωσε την εκτίμηση στις 2 Οκτωβρίου και κάπου εδώ το επενδυτικό success story συναντά την καθημερινότητα. Διότι κεφάλαια μπορεί να μπαίνουν, εταιρικές συμφωνίες να κλείνουν και διεθνείς όμιλοι να αγοράζουν συμμετοχές, αλλά ο πολίτης εξακολουθεί να μετρά τι του μένει στο τέλος του μήνα. Εκεί οι πανηγυρισμοί ακούγονται λίγο πιο χαμηλά.

Η ενέργεια ξαναγράφει τον λογαριασμό

Κρατάω περισσότερο το 18,8% στην ενέργεια παρά το 3,8% του συνολικού πληθωρισμού στην ευρωζώνη. Τον Αύγουστο η ενέργεια έτρεχε ήδη με 14,3% και μέσα σε έναν μήνα πήγε ακόμη ψηλότερα. Για την Ελλάδα, που μόλις έγραψε 5,1%, το μήνυμα είναι άβολο. Βιομηχανία, μεταφορές, θέρμανση, καύσιμα, ο ακριβός λογαριασμός περνά από παντού και τελικά βρίσκει τον καταναλωτή. Οι βιομήχανοι ήδη γκρινιάζουν για ανταγωνιστικότητα και ενεργειακό κόστος. Τώρα έχουν και τα στοιχεία της Eurostat στο χέρι. Τα ρεκόρ επενδύσεων είναι χρήσιμα. Η οικονομία όμως κρίνεται και από το πόσο ακριβά δουλεύει.