Τζάμπα οι μπριζόλες στον Χαφτάρ, η δικαίωση του Αβραμόπουλου και το χρονόμετρο του Τσίπρα

Ο Σαμαράς σηκώνει το γάντι και ο Γεραπετρίτης τον αντιμετωπίζει ως... αρχηγό

Προσέξτε τι συνέβη με το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Το Κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης, που το 2020 είχε απορρίψει τη συμφωνία με την Τουρκία, τώρα την ενέκρινε ομόφωνα. Και ο Αντώνης Σαμαράς βρήκε την αφορμή να εξαπολύσει νέα επίθεση κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, ζητώντας ευθέως την παραίτηση του Γιώργου Γεραπετρίτη. Εκείνο που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η αντίδραση του υπουργού Εξωτερικών. Αντί να περιοριστεί στην υπεράσπιση των διπλωματικών χειρισμών, καταλόγισε στον πρώην πρωθυπουργό «βαθύτατη μισαλλοδοξία» και τον αποκάλεσε «εν δυνάμει πολιτικό αρχηγό». Μεγάλη κουβέντα. Διότι ο Γεραπετρίτης αντιμετωπίζει πλέον τον Σαμαρά και ως πιθανό αρχηγό αντίπαλου κόμματος.

Τι άλλαξε;

Με απασχολεί και μια άλλη πλευρά της λιβυκής ιστορίας. Πώς κατάφερε η Άγκυρα να μετατρέψει τους μέχρι πρότινος αντιπάλους της στην ανατολική Λιβύη σε υποστηρικτές του τουρκολιβυκού μνημονίου; Το στρατόπεδο του Χαλίφα Χαφτάρ διατηρούσε επί χρόνια εχθρική στάση απέναντι στην τουρκική επιρροή. Τώρα το κοινοβούλιο που εδρεύει στην ανατολική Λιβύη επικυρώνει τη συμφωνία του 2019. Και υπάρχει ακόμη το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, με την Τουρκία να συνεχίζει τις αμφισβητήσεις της. Η επόμενη κίνηση των ερευνητικών πλοίων θα έχει, επομένως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 

Ο Χαφτάρ, τα τουρκικά εκατομμύρια και οι μπίζνες της οικογένειας

Θέλετε, λοιπόν, να καταλάβετε τι μεσολάβησε και ο Χαλίφα Χαφτάρ άλλαξε στάση απέναντι στην Τουρκία; Ψάξτε πρώτα τις εργολαβίες και τις χρηματοδοτήσεις της ανοικοδόμησης στη Βεγγάζη. Τον Απρίλιο του 2025, ο γιος του, Μπελγκάσεμ Χαφτάρ, επικεφαλής του λιβυκού Ταμείου Ανάπτυξης και Ανοικοδόμησης, υπέγραψε συμβάσεις με τις τουρκικές Libco και Cavahir για δρόμους, υποδομές και εγκαταστάσεις υγείας. Τον περασμένο Αύγουστο συναντήθηκε με τον Χακάν Φιντάν, συζητώντας την επέκταση των τουρκικών δραστηριοτήτων. Και μόλις πριν από την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου συζητούνταν νέες εργολαβίες για αεροδρόμια και υποδομές 20.000 κατοικιών. Προσέξτε τώρα. Τα οικονομικά μεγέθη των συμφωνιών παραμένουν αδημοσίευτα. Σε αυτά θα αναζητούσα τις απαντήσεις για την προσέγγιση Άγκυρας–Χαφτάρ. Γιατί όσο στην Αθήνα θυμούνται τις μπριζόλες του 2020, στη Βεγγάζη ο γιος του στρατάρχη διαχειρίζεται το ταμείο της ανοικοδόμησης και υπογράφει συμβάσεις με τουρκικές εταιρείες.

Θυμάστε τις μπριζόλες της Βάρης και τον Χαφτάρ; Πού πήγαν οι μεγάλες φιλίες;

Κάπου εδώ θα πρέπει να σας θυμίσω τι είχε συμβεί με τον Χαλίφα Χαφτάρ στις ταβέρνες της Βάρης, όταν ο στρατάρχης κατανάλωνε τις περίφημες μπριζόλες. Τον Ιανουάριο του 2020, όταν η Ελλάδα είχε μείνει εκτός της Διάσκεψης του Βερολίνου, το Μαξίμου παρουσίαζε την επίσκεψη του Λίβυου στρατάρχη ως σημαντική διπλωματική κίνηση. Συναντήσεις με Μητσοτάκη και Δένδια, φωτογραφίες και μεγάλη κινητοποίηση. Τα θυμάστε όλα αυτά; Ο Χαφτάρ εμφανιζόταν ως αντίβαρο στην τουρκική επιρροή, την ώρα που οι σοβαροί επέμεναν ότι δεν μπορεί η ελληνική διπλωματία στηρίζεται σε στρατάρχες και φυλάρχους. Αναρωτιέμαι σήμερα τι απέγιναν εκείνες οι μεγάλες προσδοκίες. Διότι οι δημόσιες φιλοφρονήσεις και οι φωτογραφίες πέρασαν, αλλά η Άγκυρα κατάφερε να αποκτήσει ισχυρούς διαύλους στη Βεγγάζη. Οι μπριζόλες της Αθήνας έμειναν βαθιά χαραγμένες στη συλλογική μνήμη. Η συμφωνία με την Τουρκία, όμως, πέρασε από το λιβυκό Κοινοβούλιο.

Τι είχε πει ο Αβραμόπουλος

Θα σας θυμίσω κάτι που είχε πει ο Δημήτρης Αβραμόπουλος για τον Χαλίφα Χαφτάρ. Ότι η Ελλάδα επέλεξε ως συνομιλητή το λάθος πρόσωπο. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Λιβύη, εκείνη η κουβέντα αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον. Αναζητώ, λοιπόν, την απάντηση σε ένα ενοχλητικό ερώτημα. Πόσο σοβαρά είχε υπολογίσει η Αθήνα τη δυνατότητα του Χαφτάρ να αλλάξει στρατόπεδο; 

Ο Τσίπρας δεν χρησιμοποιεί το ίδιο χρονόμετρο για όλους

Επιστρέφω τώρα στην εγχώρια και πεζή πολιτική πραγματικότητα για να σας ενημερώσω ότι στην ΕΛ.Α.Σ. ετοιμάζουν τις πρώτες μεγάλες ανακοινώσεις υποψηφίων, με το δημοσιευμένο χρονοδιάγραμμα να τοποθετεί την παρουσίαση σημαντικού μέρους των ψηφοδελτίων γύρω από το Εθνικό Συμβούλιο του Νοεμβρίου. Εκείνο που ακούω είναι ότι δεν αντιμετωπίζονται όλες οι περιπτώσεις με την ίδια αυστηρότητα. Αλέξης Χαρίτσης, Αθηνά Λινού και Όλγα Γεροβασίλη εμφανίζονται σε συζητήσεις ειδικότερου χειρισμού, με διαφορετικά πολιτικά δεδομένα για τον καθένα. Ο Τσίπρας χρειάζεται να πιέσει για αποφάσεις, αλλά θέλει και να διατηρήσει ανοιχτές ορισμένες πόρτες.

Το 52,7% δεν ανήκει στο Μαξίμου

Θα συνιστούσα λίγη αυτοσυγκράτηση σε όποιο κυβερνητικό γραφείο ετοιμάζεται να παρουσιάσει το 52,7% υπέρ αυτοδύναμης κυβέρνησης της GPO σαν προσωπικό έπαθλο του Μητσοτάκη. Στην ίδια έρευνα, 68,5% επιθυμεί αλλαγή κατεύθυνσης, ενώ η παραμονή της ΝΔ και του σημερινού πρωθυπουργού συγκεντρώνει 27,8%. Πρόκειται για διαφορετικές ερωτήσεις. Γι’ αυτό και η ανάγνωσή τους δεν χωρά σε έναν πανηγυρικό τίτλο. Υπάρχει κοινό που προτιμά καθαρή κυβερνητική λύση, χωρίς να ταυτίζει υποχρεωτικά αυτή την προτίμηση με τη σημερινή κυβέρνηση. Στην αντιπολίτευση, πάλι, δεν αρκεί να επικαλούνται τη δυσαρέσκεια και να αφήνουν αναπάντητο το ποιος θα κυβερνήσει με ποιον. Το ίδιο εύρημα δημιουργεί διαφορετική πίεση σε κάθε επιτελείο.

Ο Κυρανάκης ανοίγει την κάλπη των προτάσεων

Μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου τα ενεργά μέλη της ΝΔ θα μπορούν να στέλνουν προτάσεις για το επόμενο κυβερνητικό πρόγραμμα. Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης αναλαμβάνει την κομματική κινητοποίηση και ο Κωστής Χατζηδάκης τη σύνθεση. Στη σύσκεψη μπήκαν επίσης οι άνθρωποι του οργανωτικού μηχανισμού και της ΟΝΝΕΔ. Το εγχείρημα δίνει στα μέλη κάτι περισσότερο από την πρόσκληση να χειροκροτήσουν ένα έτοιμο κείμενο. Δημιουργεί όμως και μια ενδιαφέρουσα εκκρεμότητα για την ηγεσία. Όποιος καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση θα θέλει μετά να δει αν χωρά στο πρόγραμμα. Το πιο ενδιαφέρον είναι, πάντως, ότι πολλές εισηγήσεις θα αφορούν σε πράγματα που η κυβέρνηση μπορούσε ήδη να έχει κάνει.

Ο Κώστας Γκιουλέκας «οργώνει» τα Βαλκάνια

Μπορεί στην αρχή να έμοιαζε με ένα φιλόδοξο σχέδιο εξωστρέφειας, πλέον, όμως, η βαλκανική περιοδεία που οργάνωσε ο Υφυπουργός Εσωτερικών Μακεδονίας - Θράκης, Κωνσταντίνος Γκιουλέκας απέδωσε ουσιαστικά αποτελέσματα.  Σόφια, Βελιγράδι, Βουκουρέστι, Τίρανα και Ποντγκόριτσα. Πέντε πρωτεύουσες, με το ΥΜΑΘ να συνεχίζει τον κύκλο των προγραμματισμένων αποστολών, με στόχο να βάλει την Βόρεια Ελλάδα ακόμη πιο δυναμικά στον αναπτυξιακό χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Το ενδιαφέρον, πάντως, δεν βρίσκεται μόνο στα χιλιόμετρα που διανύθηκαν. Η αποστολή δεν ταξίδεψε για μια σειρά εθιμοτυπικών συναντήσεων, αλλά επιχείρησε να φέρει κοντά επιχειρήσεις, Πανεπιστήμια, Περιφέρειες και παραγωγικούς φορείς, ανοίγοντας διαύλους συνεργασίας με τις γειτονικές χώρες. Και το εγχείρημα έχει ήδη χειροπιαστά στοιχεία: στις τρεις πρώτες αποστολές, στην Βουλγαρία, την Σερβία και την Ρουμανία, ήλθαν σε επαφή περισσότερες από 370 ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις, ενώ υπογράφηκαν μνημόνια συνεργασίας και ξεκίνησαν οι πρώτες συνεργασίες. Με τις επαφές στην Αλβανία και το Μαυροβούνιο, ο κύκλος των προγραμματισμένων επισκέψεων ολοκληρώθηκε στην πρώτη φάση του, διευρύνοντας ακόμη περισσότερο το δίκτυο επαφών της Βόρειας Ελλάδας στα Βαλκάνια. Το στοίχημα τώρα είναι οι επαφές να μετατραπούν σε νέες επιχειρηματικές συμφωνίες, επενδύσεις και ευκαιρίες για τα Πανεπιστήμια και τις επιχειρήσεις της Βόρειας Ελλάδας. Ένα είναι βέβαιο: το βαλκανικό ημερολόγιο του Κώστα Γκιουλέκα γέμισε για τα καλά. Τώρα αρχίζει η επόμενη φάση για να αποδώσουν οι συναντήσεις και άλλους καρπούς. Μαθαίνουμε, πάντως, ότι η βαλκανική περιοδεία εξωστρέφειας του Κώστα Γκιουλέκα δεν έχει ακόμη κλείσει. Έπεται συνέχεια.

Ο Παφίλης πήρε απευθείας τον Χρυσοχοΐδη

Πριν ολοκληρωθούν οι χθεσινές κινητοποιήσεις, ο Θανάσης Παφίλης είχε ήδη τηλεφωνήσει στον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και διαμαρτυρήθηκε για τους αστυνομικούς ελέγχους και το κλίμα που διαμορφωνόταν στο κέντρο της Αθήνας. Δεν γνωρίζω ποια ήταν η απάντηση του υπουργού, αλλά ο σκοπός του Παφίλη ήταν σίγουρα να μεταφέρει την ένσταση στην πολιτική ηγεσία την ώρα που οι δυνάμεις βρίσκονταν στον δρόμο. Όχι να περιμένει την επόμενη συνεδρίαση της Βουλής. 

Η Βεργίνα, τα 111 εκατομμύρια και ο πονοκέφαλος της Heineken

Αυτή την ιστορία θα σας πρότεινα να την παρακολουθήσετε μέχρι τέλους. Η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης, γνωστή από τη Βεργίνα, πέτυχε στο Άμστερνταμ δικαστική απόφαση για αποζημίωση περίπου 111 εκατ. ευρώ από τη Heineken και την Αθηναϊκή Ζυθοποιία. Προσέξτε όμως πώς διαμορφώνεται ο λογαριασμός. Τα 43 εκατ. αφορούν στην αποζημίωση και σχεδόν 68 εκατ. τους τόκους που συσσωρεύτηκαν όλα αυτά τα χρόνια. Οι Ολλανδοί αμφισβητούν τον υπολογισμό και προαναγγέλλουν έφεση. Το πραγματικό ενδιαφέρον βρίσκεται στην τεράστια χρονική απόσταση από τις πρακτικές της περιόδου 1998–2014 που οδήγησαν στη δικαστική διαμάχη. Μια υπόθεση ανταγωνισμού στην ελληνική αγορά μπίρας μετατρέπεται σε οικονομικό λογαριασμό εκατοντάδων εκατομμυρίων για τον πολυεθνικό όμιλο. Η Βεργίνα έχει πλέον στα χέρια της μια πολύ ισχυρή δικαστική απόφαση, έστω και αν η αντιδικία συνεχίζεται. Στα νομικά επιτελεία των δύο πλευρών ο υπολογισμός των τόκων θα απασχολήσει τις επόμενες κινήσεις.

Ο Αγγελάκης αφήνει για λίγο τα κοτόπουλα και κοιτάζει την Κηφισιά

Έχουμε συνηθίσει να συνδέουμε την Αγγελάκης ΑΕ με την πτηνοτροφία. Γι' αυτό και μου τράβηξε την προσοχή μια καινούργια εταιρεία που ιδρύθηκε χθες, η KIFISIA PLACE Μονοπρόσωπη ΙΚΕ. Μοναδικός εταίρος η γνωστή πτηνοτροφική βιομηχανία, αρχικό κεφάλαιο 200.000 ευρώ, έδρα η Κηφισιά και διαχειριστής ο Αθανάσιος Αγγελάκης. Το αντικείμενο δεν έχει σχέση με την παραγωγή τροφίμων, αλλά με επιπλωμένα δωμάτια και διαμερίσματα βραχυχρόνιας διαμονής. Την ώρα που η βασική επιχείρηση ολοκλήρωσε το 2025 με τζίρο 55,5 εκατ. ευρώ και συνεχίζει επενδύσεις στις παραγωγικές εγκαταστάσεις της, δημιουργεί ξεχωριστό όχημα για την αγορά ακινήτων. Τι ετοιμάζει η οικογένεια Αγγελάκη στην Κηφισιά και γιατί επέλεξε τώρα να ανοίξει αυτή τη δραστηριότητα;

Το γράμμα του SSM που περίμεναν οι τραπεζίτες

Στα γραφεία των τεσσάρων μεγάλων τραπεζών έφτασε μια εξέλιξη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους μετόχους. Σύμφωνα με πληροφορίες της τραπεζικής αγοράς, ο SSM ενημέρωσε τις διοικήσεις ότι από την 1η Ιανουαρίου 2027 δεν θα χρειάζεται η προηγούμενη ειδική έγκρισή του για κάθε πρόταση διανομής μερίσματος. Οι τράπεζες θα εξακολουθήσουν να γνωστοποιούν την πολιτική τους και να τηρούν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις. Η αλλαγή, όμως, μεταφέρει μεγαλύτερο βάρος της απόφασης στα ίδια τα διοικητικά συμβούλια. Στους Φωκίωνα Καραβία, Χρήστο Μεγάλου, Παύλο Μυλωνά και Βασίλη Ψάλτη τίθεται το εξής ερώτημα. Πόση από την κερδοφορία θα επιστρέφει στους μετόχους και πόση θα κρατείται για εξαγορές και νέα δάνεια; Οι επενδυτές ασφαλώς θα ζητήσουν μεγαλύτερες διανομές. Οι διοικήσεις, όμως, έχουν επίσης να χρηματοδοτήσουν την επόμενη αναπτυξιακή φάση.

Ο πελάτης που φάνηκε στα αποτελέσματα της Παπουτσάνης

Μέσα στα καλά αποτελέσματα της Παπουτσάνης υπάρχει ένα σημείο που εξηγεί πολλά για τις βιομηχανικές συνεργασίες. Η συνολική δραστηριότητα ξενοδοχειακών προϊόντων υποχώρησε 6%, παρότι οι πωλήσεις των δικών της επώνυμων ξενοδοχειακών προϊόντων αυξήθηκαν 10%. Η εταιρεία αποδίδει τη διαφορά κυρίως στις έκτακτες παραγωγές που είχε κάνει πέρυσι για συγκεκριμένο πελάτη τρίτων. Το όνομά του δεν δημοσιοποιείται. Φαίνεται όμως πόσο μπορεί να επηρεάσει τη σύγκριση μια μεγάλη παραγγελία που δεν επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο. Την ίδια ώρα, οι συνολικές πωλήσεις έφτασαν τα 63,7 εκατ. ευρώ και τα καθαρά κέρδη τα 5,2 εκατ.. Η διοίκηση έχει λόγο να είναι ικανοποιημένη, αλλά γνωρίζει ότι οι διαφορετικές δουλειές της δεν κινούνται όλες μαζί. Πίσω από τον ενιαίο τζίρο υπάρχουν δικά της σήματα, παραγωγές για άλλους και πελάτες που αλλάζουν τις ετήσιες συγκρίσεις.