Το εξαήμερο σόου του Άδωνι στη Νίκαια, το «ελεύθερο» που του έχει δώσει το Μαξίμου και το ανέμελο ζεϊμπέκικο της Άννας Διαμαντοπούλου

Μονοπωλεί ο Άδωνις

Τρίτη σήμερα και βρισκόμαστε αισίως στην έκτη μέρα που ο Άδωνις Γεωργιάδης κυριαρχεί στην επικαιρότητα με τα καμώματά του στο Νοσοκομείο της Νίκαιας. Έχει πάρει σβάρνα τα κανάλια και τις τηλεοπτικές εκπομπές και οδύρεται πως τον χτύπησαν, πως τον έφτυσαν και τον τραμπούκισαν «κομμουνιστές» γιατροί, νοσηλευτές και εργαζόμενοι. Δεν περίμενα κοτζάμ υπουργός να παριστάνει το θύμα, ιδίως αφού μπούκαρε με πάνοπλους αστυνομικούς της ΟΠΚΕ και των ΥΜΕΤ, στο συγκεκριμένο νοσοκομείο. Και δεν περίμενα από έναν πρωτοκλασσάτο υπουργό να ανεβάζει παραπλανητικές φωτογραφίες από τις δήθεν βιαιοπραγίες εναντίον του.

Η «μπούκα» του Άδωνι

Θα προσπαθήσω να συμβάλω στην αποκατάσταση των πραγμάτων και επιγραμματικά θα αναφερθώ στη χρονολογική αποτύπωση των γεγονότων. Ο Άδωνις Γεωργιάδης πήγε στο υποστελεχωμένο Νοσοκομείο της Νίκαιας, για να κάνει δήθεν κάτι εγκαίνια σε ένα έργο που δεν έχει ολοκληρωθεί και έχει ήδη σοβαρά προβλήματα, στάζουν τα ταβάνια κλπ. Πήρε μαζί τους αστυνομικούς της ΟΠΚΕ, που χρησιμοποιούνται κανονικά στην καταστολή της βαριάς ένοπλης εγκληματικότητας (ναρκέμποροι, μαφίες κλπ) και προσπάθησε μαζί με άνδρες των ΜΑΤ να ανοίξει δίοδο και σπάσει την συγκέντρωση εργαζομένων στην είσοδο του κτιρίου. Προκλήθηκε ένταση και οι αστυνομικοί, όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο, χτύπησαν τους νοσοκομειακούς. Ο Άδωνις μπήκε στο νοσοκομείο, αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Ένας από τους εργαζόμενους του νοσοκομείου που συνδικαλίζονται μάλιστα είναι ο Δημήτρης Ζιαζιάς. Βρισκόταν μπροστά στην ένταση και του πέρασαν χειροπέδες. Ο Ζιαζιάς κάλεσε δημόσια τον Άδωνι να φέρει ένα αποδεικτικό στοιχείο πως πράγματι έκανε ό,τι τον κατηγόρησε και ο υπουργός δημοσιοποίησε ένα στατικό καρέ από βίντεο που ο Ζιαζιάς έχει υψωμένο το χέρι. Αλλά η αλήθεια ήταν διαφορετική. Βίντεο που βγήκαν στη δημοσιότητα έδειξαν πως ο γιατρός δεν σηκώνει το χέρι για να χτυπήσει, αλλά για να το βάλει ανάμεσα στο σώμα του και τις αστυνομικές ασπίδες μέσα στο σπρωξίδι.

Ανεξέλεγκτος

Εμένα μου κάνει πιο πολλή εντύπωση πάντως που το Μαξίμου δεν μάζεψε τον Άδωνι Γεωργιάδη. Είναι γνωστό πως ο υπουργός αρέσκεται να συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας για να οξύνονται τα πνεύματα της πολιτικής αντιπαράθεσης. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση η γελοία συμπεριφορά του Άδωνι έχει καλύψει κάθε πτυχή της κυβερνητικής δραστηριότητας και οποιαδήποτε «θετική είδηση» θέλει να κυκλοφορήσει το Μαξίμου. Αφήστε, δε, που χτυπάει πολύ άσχημα στο κεντρώο και μετριοπαθές ακροατήριο η διαρκής επίκληση σε «κομμουνιστές» (λες και είναι κάτι κακό να είσαι κομμουνιστής) που επαναλαμβάνει διαρκώς ο υπουργός Υγείας. Και μάλιστα λίγες μέρες αφότου ανακαλύφθηκαν οι φωτογραφίες με την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή το 1944.

Παραφωνίες

Στο μεταξύ όλα τα προοδευτικά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά, έβγαλαν ανακοινώσεις για την συμπεριφορά του Άδωνι Γεωργιάδη, εστιάζοντας μάλιστα στο στιγμιότυπο που φωνάζει «θα σε απολύσω» στον Ζιαζιά που έχει τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα. Η Χαριλάου Τρικούπη μίλησε μάλιστα για «στημένα σόου». Ωστόσο στη Χαριλάου Τρικούπη υπάρχουν στελέχη που μάλλον δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν στις ανακοινώσεις του κόμματός τους. Αναφέρομαι στην Βάσια Αναστασίου που σε τηλεοπτική συνέντευξή της είπε: «Εγώ δεν θεωρώ ότι ήταν στημένο του σόου ούτε ότι πήγε κάποιος εκεί γιατί γούσταρε να φάει ξύλο». Την κυρία Αναστασίου την βλέπω να προσεγγίζει γρήγορα την δεξιά πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ, σε βαθμό που σε λίγο θα βγεις εκτός του, όπως έκανε ένα πρώην στέλεχός του, ο Ανδρέας Λοβέρδος, στο επιτελείο του οποίου αναδείχθηκε πριν χρόνια.

Ζεϊμπέκικο σε ελαφρολαϊκό

Ανέμελη είδα την Άννα Διαμαντοπούλου να χορεύει το τραγούδι «Πρώτη Φορά» σε γλέντι στην Κοζάνη. Η υπεύθυνη Στρατηγικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ δεν έδειξε να κάμπτεται από τις πληροφορίες πως η Αναστασία Χατζηδάκη, που βρίσκεται στο επίκεντρο του σκανδάλου στον ΟΠΕΚΑ με τα «μαϊμού» επιδόματα, βρισκόταν επί χρόνια στο πλευρό της. Βλέπετε, τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης σήκωσαν τείχος προστασίας και δεν επέμειναν στο θέμα, εστιάζοντας κυρίως στο ότι η συγκεκριμένη ήταν για κάποιο καιρό εκλεκτή του Νίκου Ανδρουλάκη...

Μάιο ή Σεπτέμβριο;

Αντικρουόμενες πληροφορίες διαβάζω σε μέσα ενημέρωσης για το πότε θα κάνει το επόμενο πολιτικό βήμα ο Αλέξης Τσίπρας και θα ανακοινώσει την ίδρυση του δικού του φορέα. Άλλοι γράφουν για Μάιο, άλλοι για Σεπτέμβριο. Τα δεδομένα, όμως, είναι σαφή. Συνεργάτες του λένε ότι προγραμματίζονται αρκετές ακόμα παρουσιάσεις του βιβλίου του σε πόλεις της περιφέρειας και επόμενοι σταθμοί του Αλέξη Τσίπρα θα είναι η Αλεξανδρούπολη, η Κοζάνη, η Λαμία, η Καλαμάτα, η Κρήτη, η Λέσβος, η Ρόδος, η Κέρκυρα κ.α. για να κάνει τουλάχιστον οκτώ παρουσιάσεις, θα χρειαστούν τουλάχιστον τρεις μήνες. Άρα ο γύρος αυτός θα ολοκληρωθεί τέλη Μαΐου ή αρχές Ιουνίου. Οι προγραμματικές θέσεις του Τσίπρα θα είναι έτοιμες στα μέσα Απριλίου, είπε δε ο Γιώργος Σιακαντάρης. Το ερώτημα είναι θα κάνει κίνηση λίγο πριν το καλοκαίρι με υπαρκτό τον κίνδυνο να «χαθεί» η πρωτοβουλία του στο θέρος; Πιο πιθανό βλέπω να ανακοινώνει κόμμα το Σεπτέμβριο μετά τη ΔΕΘ. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις, γιατί ο Τσίπρας προτιμά συνήθως τις «ανορθόδοξες» επιλογές.

Γιάννης Στουρνάρας: Η διαδρομή των «χρισμάτων» και η μοιραία σύμπτωση του 2012

Η ανάδυση του Γιάννη Στουρνάρα στην κεντρική πολιτική σκηνή παραμένει καταγεγραμμένη ως μια ιστορική συγκυρία που εδραιώθηκε πάνω σε μια απρόσμενη αδυναμία. Όταν ο Βασίλης Ράπανος υποχρεώθηκε να αποσυρθεί για λόγους υγείας από το σχήμα Σαμαρά-Βενιζέλου, το κενό καλύφθηκε από τον άνθρωπο που έμελλε να ταυτίσει την υπογραφή του με τη δημοσιονομική ασφυξία της χώρας. Κάνοντας κάποιος απολογισμό θα καταλήξει στο ότι η θητεία του στο Υπουργείο Οικονομικών λειτούργησε ως επιταχυντής για την κοινωνική εξαθλίωση, προκαλώντας τεράστια φθορά στα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας, που τελικά έστρωσε το χαλί για την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Ο ίδιος, ωστόσο, εγκατέλειψε εγκαίρως το κυβερνητικό σκάφος, εξασφαλίζοντας τη μακρόχρονη παραμονή του στον θώκο της Τράπεζας της Ελλάδος.

Το όραμα της τρίτης θητείας και η προσδοκία για... Μαξίμου

Η πρόσφατη δημόσια σύγκρουση του κεντρικού τραπεζίτη με τον Αλέξη Τσίπρα για τα πεπραγμένα της προηγούμενης δεκαετίας, επαναφέρει στο προσκήνιο τις πραγματικές του στοχεύσεις. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι ο Γιάννης Στουρνάρας δεν προσδοκά απλώς την ανανέωση της θητείας του με την έγκριση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά προετοιμάζει το έδαφος για πολύ υψηλότερη πτήση. Στο παρασκήνιο, το όνομά του ψιθυρίζεται ως η ιδανική λύση για την ηγεσία μιας μελλοντικής κυβέρνησης συνεργασίας. Το σενάριο ενός διορισμένου πρωθυπουργού που θα γεφυρώσει τη Νέα Δημοκρατία με το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να αποτελεί τον απώτερο στόχο μιας στρατηγικής συγκεκριμένων, δομημένων συμφερόντων, που ποντάρει στην ανάγκη για τεχνοκρατική «ασφάλεια».

Ο εκλογικός «γρίφος» και το κλειδωμένο ημερολόγιο του Μαξίμου

Παρά την έντονη παραφιλολογία και τα σενάρια που διακινούνται για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες εντός του 2026, οι πραγματικές προθέσεις του Μεγάρου Μαξίμου φαίνεται να κινούνται σε εντελώς διαφορετικό χρονικό ορίζοντα. Μου λένε πως η ηγεσία της κυβέρνησης έχει ήδη προκρίνει σαφή οδικό χάρτη, ο οποίος δεν αφήνει περιθώρια για εκπλήξεις, στοχεύοντας στην εξάντληση της τετραετίας. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι μπορεί γεγονότα και συγκυρίες να ανατρέψουν εκ νέου τον σχεδιασμό του κεντρικού συστήματος εξουσίας. Οι πληροφορίες μου, πάντως, αναφέρουν ότι η ημερομηνία που έχει πλέον «κλειδώσει» στις κλειστές συσκέψεις για τον πρώτο γύρο των εθνικών εκλογών είναι θα είναι μέσα στον Μάρτιο του 2027.

Η στρατηγική της «άνοιξης» του 2027 και το σενάριο της διπλής αναμέτρησης

Η επιλογή του Μαρτίου του 2027 για την έναρξη της εκλογικής διαδικασίας δεν θεωρείται τυχαία, καθώς επιτρέπει τον σχηματισμό σταθερής κυβέρνησης το αργότερο μέχρι τον Μάιο, ενόψει της κρίσιμης ανάληψης της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από τη χώρα μας. Αν και είναι νωρίς ακόμη, καταλαβαίνω πως το Μαξίμου επιδιώκει να αποφύγει κάθε «συγκλονιστικό απρόοπτο» που θα μπορούσε να διαταράξει τη δημοσιονομική σταθερότητα, ποντάροντας σε καθαρή αναμέτρηση την άνοιξη του 2027. Εφόσον η πρώτη κάλπη δεν αποδώσει αυτοδύναμο σχήμα, η δεύτερη αναμέτρηση τον Μάιο του επόμενου έτους, θα αποτελέσει το τελικό στάδιο για την παγίωση των πολιτικών ισορροπιών, με το κυβερνητικό επιτελείο να διαμηνύει πως οι όποιες φήμες περί εκλογικού αιφνιδιασμού εντός του τρέχοντος έτους στερούνται πραγματικής βάσης.

Το πολιτικό στοίχημα του 30% και η αναγκαία «μετωπική» με τα καρτέλ της καθημερινότητας

Πάντως, στο Μέγαρο Μαξίμου επικρατεί ένας ιδιότυπος αναβρασμός, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνειδητοποιεί πως το ψυχολογικό και εκλογικό όριο του 30% μετατρέπεται σε δυσπρόσιτο στόχο, με τα δημοσκοπικά δεδομένα του σήμερα. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις του Φεβρουαρίου ναι μεν διατηρούν τη Νέα Δημοκρατία στην κορυφή, αλλά το «αγκομαχητό» για την υπέρβαση είναι εμφανές. Η κυβέρνηση δείχνει να εξαντλεί τα επικοινωνιακά της πυρομαχικά, με τα επιδόματα και τις υποσχέσεις για σταθερότητα να μην αρκούν πλέον για να συγκινήσουν μια κοινωνία που δοκιμάζεται από την επίμονη ακρίβεια.

Σούπερ Μάρκετ και Τράπεζες: Τα δύο μέτωπα της τελευταίας στιγμής

Για να αναστρέψει το κλίμα, ο πρωθυπουργός εξετάζει πλέον την υιοθέτηση μιας πολύ πιο επιθετικής ρητορικής - που θα επιχειρήσει να τη συνοδέψει από πράξεις - απέναντι στους δύο «συνήθεις υπόπτους» της ακρίβειας. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι το πρώτο μέτωπο αφορά στις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, όπου ο πληθωρισμός στα τρόφιμα παραμένει σε επίπεδα που εξοργίζουν τους καταναλωτές. Το δεύτερο μέτωπο ανοίγει με τις τράπεζες, οι οποίες παρά τα δισεκατομμύρια των κερδών τους, λειτουργούν ως τροχοπέδη για την πραγματική οικονομία, με τις συστημικές τράπεζες να παράγουν υπερκέρδη σε βάρος των φορολογούμενων και των καταθετών, ενώ την ίδια στιγμή είναι ορατό ότι η «φούσκα» είναι έτοιμη να σκάσει προσεχώς. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως αν το Μαξίμου δεν προχωρήσει σε πραγματικές «συγκρούσεις» με αυτά τα συστήματα, το 28% των ευρωεκλογών θα παραμείνει το ταβάνι.

Το «άδειασμα» των golden boys και ο εκλογικός συναγερμός του Μαξίμου

Η προκλητική εικόνα των υψηλόβαθμων τραπεζικών στελεχών, που εν μέσω γενικευμένης ακρίβειας σπεύδουν να μοιράσουν στα «δικά τους παιδιά» μπόνους-μαμούθ και προκλητικά μερίσματα, έχει προκαλέσει την οργή της κοινωνίας, ακόμη και την έντονη δυσφορία του Πρωθυπουργού. Μου λένε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχοντας στραμμένο το βλέμμα στον κρίσιμο στόχο της αυτοδυναμίας, όσο και αν αυτό φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός, δεν πρόκειται να επιτρέψει σε μια κάστα «γιάπηδων» να ναρκοθετήσει την πολιτική του επιβίωση. Η αίσθηση ότι οι τράπεζες λειτουργούν ως κλειστό κλαμπ απομύζησης του λαϊκού εισοδήματος, αδιαφορώντας για τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, έχει φτάσει στο γραφείο του ως «κόκκινος συναγερμός».

Το τέλος της ασυλίας και η «σφαλιάρα» που έρχεται

Η κυβέρνηση διαισθάνεται πως ο παρασιτισμός των golden boys, που θησαυρίζουν από το χάσμα επιτοκίων ενώ ρυθμίζουν με κυνισμό ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει στην αγορά, αποτελεί πλέον την κυριότερη απειλή για το κυβερνητικό αφήγημα. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι το Μαξίμου ετοιμάζει ηχηρή «απάντηση» για να χαλιναγωγήσει την απληστία των τραπεζικών διοικήσεων, ξεκαθαρίζοντας πως η ανοχή τελείωσε. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως αν οι τράπεζες συνεχίσουν να λειτουργούν ως «κράτος εν κράτει», ο Μητσοτάκης δεν θα διστάσει να πάρει πίσω τα «δώρα» των προηγούμενων ετών, καθώς κανείς δεν πρόκειται να θυσιάσει την πρωθυπουργική καρέκλα για να πλουτίζουν μερικοί τεχνοκράτες της γυάλινης σφαίρας.

Το «πράσινο» τοπόσημο της Αθηναϊκής Ριβιέρας

Η ανάδυση του Riviera Tower στον 42ο όροφο σηματοδοτεί την αντίστροφη μέτρηση για την ολοκλήρωση του υψηλότερου βιοκλιματικού οικιστικού πύργου στη Μεσόγειο. Με ύψος που θα αγγίξει τα 200 μέτρα, το αρχιτεκτονικό δημιούργημα των Foster + Partners έχει ήδη καταστεί «χρυσό» αντικείμενο πόθου, καθώς τα 170 διαμερίσματά του, μαζί με τις Cove Villas και τα Residences, έχουν προ πολλού εξαντληθεί. Η Lamda Development δεν χτίζει απλώς έναν ουρανοξύστη, αλλά εγκαθιστά ένα παγκόσμιο σύμβολο βιωσιμότητας. Η εναρμόνιση του τσιμέντου με το πράσινο και τη φυσική ομορφιά της ακτής φιλοδοξεί να επαναπροσδιορίσει την ποιότητα ζωής στα ελληνικά δεδομένα, μετατρέποντας το Ελληνικό σε σημείο αναφοράς του διεθνούς jet set.

Ένας «ζωντανός» οργανισμός εκατό ειδικοτήτων πίσω από το σκυρόδεμα

Πέρα από την εντυπωσιακή πρόσοψη, η κατασκευή του Riviera Tower αποτελεί ένα πρωτοφανές τεχνολογικό και παραγωγικό επίτευγμα για τα εγχώρια χρονικά. Πάνω από 100 εξειδικευμένες ειδικότητες και μια στρατιά 20 μηχανικών καθημερινής επίβλεψης συνθέτουν ένα πολυεπίπεδο σύστημα συνεργασίας. Από τους BIM specialists που συντονίζουν τρισδιάστατα τη μελέτη, μέχρι τους facade engineers και τους αναλυτές μικροκλίματος, κάθε λεπτομέρεια είναι υπολογισμένη με μαθηματική ακρίβεια. Τα αυστηρά πρωτόκολλα υγείας και οι ειδικές ομάδες για εργασίες σε μεγάλα ύψη εγγυώνται την ασφάλεια σε ένα εργοτάξιο που λειτουργεί ως πρότυπο, επιβεβαιώνοντας πως ο πύργος δεν είναι απλώς ένα κτίριο, αλλά ένας σύνθετος μηχανισμός υψηλής μηχανικής.