Κάτι δεν μου κολλάει στον εκλογικό λογαριασμό που παρουσίασε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον Άρη Πορτοσάλτε. Από τη μία δήλωσε ότι επιμένει πολύ στην αυτοδυναμία, επειδή θεωρεί πως μόνο μια μονοκομματική κυβέρνηση μπορεί να παίρνει γρήγορα αποφάσεις και να εξασφαλίζει σταθερότητα. Λίγη ώρα αργότερα, όταν η κουβέντα έφτασε στο σενάριο μιας ΝΔ στο 25%, παραδέχθηκε ότι σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα ήταν εύλογο να ανοίξει θέμα ηγεσίας. «Καλά θα έκαναν να τα έλεγαν αυτά», ήταν η χαρακτηριστική φράση του. Το ένα σενάριο απαιτεί ποσοστό πολύ υψηλότερο και καθαρή νίκη. Το άλλο περιγράφει ήδη τι θα συμβεί αν η κάλπη βγάλει πολύ διαφορετικό αποτέλεσμα. Πολιτικά, λοιπόν, ο πρωθυπουργός έβαλε στην ίδια συνέντευξη και τον μέγιστο στόχο και το κατώφλι της προσωπικής του αμφισβήτησης. Μου φαίνεται λίγο μεγάλη αυτή η απόσταση.
Μέχρι τώρα όποιος μιλούσε για διαδοχή στη Νέα Δημοκρατία άκουγε ότι συζητά σενάρια χωρίς πραγματική βάση. Με μία απάντησή του όμως ο ίδιος ο Μητσοτάκης έδωσε για πρώτη φορά συγκεκριμένο αριθμό γύρω από τον οποίο μπορεί να στηθεί αυτή η κουβέντα. Το 25%. Δεν δεσμεύτηκε ότι θα παραιτηθεί αυτομάτως ούτε υιοθέτησε το σενάριο αλλαγής αρχηγού «εν κινήσει» που του έθεσε ο Πορτοσάλτε. Είπε όμως ότι με τέτοιο αποτέλεσμα οι βουλευτές θα είχαν λόγο να θέσουν ζήτημα και θύμισε ότι στη ΝΔ οι αρχηγοί που δεν πηγαίνουν καλά κάνουν στην άκρη. Αυτά τα λόγια θα τα θυμηθούν πολλοί αν οι μετρήσεις αρχίσουν να πλησιάζουν επικίνδυνα προς εκείνη την περιοχή.
Πριν αρχίσουν οι υπουργοί να αντιμετωπίζουν τα υπουργεία ως σταθμούς ανεφοδιασμού της προσωπικής τους καμπάνιας, ο Μητσοτάκης ζήτησε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εξαμήνου για όσα θα ολοκληρώσουν. Το είπε δημοσίως, οπότε η απαίτηση έχει πλέον και ακροατήριο έξω από το Υπουργικό Συμβούλιο. Όποιος εμφανίζεται διαρκώς στην περιφέρειά του, αλλά δεν παραδίδει όσα ανέλαβε, θα δυσκολεύεται να ισχυριστεί ότι απλώς υπηρετεί τη Νέα Δημοκρατία. Ο πρωθυπουργός επιχειρεί να δέσει τον προσωπικό προεκλογικό αγώνα με τον κυβερνητικό απολογισμό. Αν ήμουν στη θέση των υπουργών, θα πρόσεχα περισσότερο το τι υποσχέθηκα να τελειώσω και λιγότερο πόσες προσκλήσεις αποδέχτηκα.
Ο Μητσοτάκης δεν υιοθέτησε την εικόνα εκτεταμένης αλαζονείας στην κυβέρνηση και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Πρόσθεσε ότι ο πολιτικός που συμπεριφέρεται έτσι τιμωρείται από τον πολίτη μέσω του σταυρού προτίμησης. Προσέξτε τη μετατόπιση. Ένα μέρος της διόρθωσης παραπέμπεται στην κάλπη, δηλαδή στον ίδιο τον ψηφοφόρο. Μέχρι τότε, ο πρωθυπουργός διατηρεί την εκτίμησή του ότι το πρόβλημα δεν έχει την έκταση που του αποδίδεται. Για τους συναδέλφους όσων προκαλούν αντιδράσεις, πάντως, υπάρχει μια δυσάρεστη λεπτομέρεια. Η ζημιά στην εικόνα του κόμματος μπορεί να μοιράζεται πριν φτάσει η ώρα της ατομικής εκλογικής τιμωρίας.
Στην ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ για τα κέντρα επιστροφών σε τρίτες χώρες, οι παραλήπτες είναι δύο υπουργοί, Μετανάστευσης και Εξωτερικών. Σωστά επιλεγμένοι. Ο Θάνος Πλεύρης μπορεί να παρουσιάζει τη μεταναστευτική πολιτική, αλλά για να λειτουργήσει μια τέτοια εγκατάσταση χρειάζεται και χώρα που θα δεχθεί τη συμφωνία. Εκεί μπαίνει ο Γιώργος Γεραπετρίτης. Οι βουλευτές ζητούν ονόματα κρατών και εγγυήσεις προστασίας των δικαιωμάτων. Η αυστηρή εσωτερική ρητορική συναντά ένα εξωτερικό τραπέζι διαπραγμάτευσης. Ο συνομιλητής στην άλλη πλευρά δεν υποχρεούται να εντυπωσιαστεί από όσα ακούστηκαν στην ελληνική τηλεόραση. Θα έχει δικούς του όρους.
Έχει τη σημασία του ότι ο Κυριάκος Πιερρακάκης, με την ιδιότητα πλέον του προέδρου του Eurogroup, πέρασε από την έδρα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο Λουξεμβούργο και συναντήθηκε με τη Λάουρα Κοβέσι. Η συζήτηση αφορούσε στην προστασία των ευρωπαϊκών πόρων, τη συνεργασία εθνικών και ευρωπαϊκών αρχών και τους μηχανισμούς λογοδοσίας. Πρόκειται για πεδίο που έχει αποκτήσει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης και των κοινοτικών προγραμμάτων να βρίσκονται υπό αυξημένο έλεγχο. Ο Πιερρακάκης επέλεξε να συνδέσει ευθέως την οικονομική αξιοπιστία με τη διαφάνεια και την αποτελεσματική Δικαιοσύνη. Καθόλου δευτερεύουσα κίνηση για έναν υπουργό Οικονομικών που πλέον εκπροσωπεί θεσμικά ολόκληρη την Ευρωζώνη. Στις Βρυξέλλες και στο Λουξεμβούργο τέτοιες επαφές χτίζουν και κάτι ακόμη. Θεσμικό κεφάλαιο.
Είχαμε δει πολλά στην πολιτική, αλλά πρώην υπουργό και διεκδικήτρια της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει την κομματική της εγγραφή μπροστά στην κάμερα, σαν να παρουσιάζει υπηρεσία του gov.gr, όχι ακόμη. Η Έφη Αχτσιόγλου δέχθηκε την πρόκληση του in.gr, άνοιξε την πλατφόρμα της ΕΛΑΣ, επέλεξε «Εργασία» και θυμήθηκε τη Θεοπούλα. Μας εξήγησε, μάλιστα, ότι κανονικά θα πήγαινε σε οργάνωση στα δυτικά, εκεί όπου έχει πολιτικές ρίζες. Φαίνεται πως αυτή η διαδρομή δεν είχε την ίδια τηλεοπτική αξία. Κατά τα άλλα, μιλά για σοβαρό πολιτικό πρόγραμμα και κυβερνητική εναλλακτική. Πολύ καλά κάνει. Γιατί, λοιπόν, δέχθηκε να μετατρέψει την επιστροφή της στον Τσίπρα σε διαφημιστική επίδειξη της κομματικής πλατφόρμας; Η πολιτική ωριμότητα δεν πιστοποιείται πατώντας «υποβολή» μπροστά στον φακό. Κι αν αυτή ήταν η μεγάλη στιγμή της επιστροφής, ας ελπίσουμε ότι στη συνέχεια θα υπάρξει και καμιά πολιτική εξήγηση πέρα από το πώς συμπληρώνεται η αίτηση.
Το 2023 η Έφη Αχτσιόγλου δεν είχε, όπως έλεγε, «ενέργεια» για να αναλάβει θέση στον ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη. Το 2024 κατηγορούσε τον Τσίπρα ότι η σιωπή του είχε «εξυπηρετήσει τις επιδιώξεις» του Κασσελάκη και, όταν ρωτήθηκε για επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού, απαντούσε ότι πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε «μεσσίες». Τον Ιούνιο του 2026 παρέδωσε τη βουλευτική της έδρα, εξηγώντας λίγο αργότερα ότι θέλει να βρίσκεται σε κόμμα ώστε να μπορεί να δρα στη Βουλή. Και τώρα γράφτηκε στην ΕΛΑΣ μπροστά στην κάμερα, επιλέγοντας μάλιστα τον τομέα «Εργασία». Εξαιρετική η ευκολία της πλατφόρμας. Αλλά σε ποιο πεδίο συμπληρώνονται οι εξηγήσεις για όσα έλεγε προηγουμένως; Πότε αναθεώρησε την κρίση της για τη σιωπή του Τσίπρα; Τι αυτοκριτική άκουσε; Το να αλλάζεις πολιτική απόφαση είναι θεμιτό. Το να συμπεριφέρεσαι σαν να μη θυμάται κανείς την προηγούμενη είναι μάλλον υπερβολική εμπιστοσύνη στη μνήμη των ψηφοφόρων. Άλλωστε, τα παλιά της λόγια υπάρχουν ακόμη.
Θυμάστε που σας έγραφα πριν από λίγες ημέρες, προτού ακόμη εγγραφεί επισήμως στην ΕΛΑΣ, ότι η Έφη Αχτσιόγλου κοιτάζει προς τον Δυτικό Τομέα Αθηνών για τις επόμενες εκλογές Θυμάστε που σας έγραφα, ότι πρώτα έπρεπε να ντιλάρει την εκλογική περιφέρεια για να ανακοινώσει την ένταξή της; Ε, ήρθε η ίδια να ενισχύσει το προηγούμενο ρεπορτάζ μου. Μπροστά στην κάμερα του in.gr, αφού ολοκλήρωσε την εγγραφή της, εξήγησε ότι κανονικά θα πήγαινε σε κομματική οργάνωση στα δυτικά, επειδή εκεί έχει τις πολιτικές της ρίζες και εκεί εκλεγόταν βουλευτής. Προσέξτε την αναφορά. Ακριβώς την περιφέρεια που σας είχα υποδείξει πριν, μάλιστα, την εμφάνισή της σε κομματική διαδικασία στο Ίλιον. Η αναφορά της λοιπόν στα δυτικά ήταν τροχιοδεικτική. Σας το είχα αποκαλύψει πριν από την τηλεοπτική εγγραφή.
Στον Κώστα Τσουκαλά πιστώνω ότι μιλά για το ΠΑΣΟΚ με τη φιλοδοξία κόμματος που διεκδικεί την κυβέρνηση. Επανέλαβε τον στόχο της πρωτιάς και προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, εξηγώντας ότι ακόμη και ένα μικρό προβάδισμα της ΝΔ θα μπορούσε να ανατραπεί σε δεύτερη κάλπη, εφόσον απέναντί της υπήρχε ισχυρό ΠΑΣΟΚ. Αρνείται, δηλαδή, να αντιμετωπίσει μια οριακή πρωτιά της ΝΔ ως εξασφαλισμένη παραμονή της στην εξουσία. Αυτή η επιμονή έχει πολιτική χρησιμότητα για τη Χαριλάου Τρικούπη. Δίνει στον ψηφοφόρο που επιθυμεί αλλαγή κυβέρνησης συγκεκριμένο λόγο να ενισχύσει το ΠΑΣΟΚ και συνδέει κάθε επιπλέον ψήφο με τη δυνατότητα ανατροπής. Στη θέση των κυβερνητικών στελεχών, πάντως, θα πρόσεχα αυτή την τοποθέτηση...
Από τις 180 και πλέον παρεμβάσεις του ΠΑΣΟΚ για τον πρωτογενή τομέα, προτιμώ εκείνη που θα δυσκόλευε και έναν μελλοντικό δικό του υπουργό. Νέος ανεξάρτητος οργανισμός διαχείρισης και ελέγχου των ευρωπαϊκών αγροτικών πόρων, με πρόεδρο που θα επιλέγεται μέσω δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού και πενταετή θητεία. Οι Χνάρης, Σταρακά και Μουλκιώτης προτείνουν περιορισμό της υπουργικής ευχέρειας στην επιλογή της διοίκησης.
Στην κοινή παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ για τους σχολικούς νοσηλευτές, μέτρησα πέντε υπογραφές, από την Παιδεία και την Υγεία έως την εκπροσώπηση των ανθρώπων με αναπηρία. Ανάμεσά τους οι Πέτρος Παππάς και Γιάννης Τσίμαρης. Η σύνθεση έχει σημασία. Η αντιπολίτευση επιχειρεί να συντονίσει τους δικούς της τομείς και να απαιτήσει αντίστοιχο συντονισμό από την κυβέρνηση.
Μέσα στην ομιλία του Γαβριήλ Σακελλαρίδη για την Υγεία υπάρχει μια πρόσκληση που δεν θα άφηνα να περάσει απαρατήρητη. Είπε ότι στο σχέδιό του χωρούν οι αυτοαπασχολούμενοι γιατροί και οι μικροί πάροχοι, διαχωρίζοντάς τους από τη συγκέντρωση της αγοράς σε μεγάλους ομίλους και funds. Η Νέα Αριστερά επιχειρεί έτσι να απευθυνθεί και σε επαγγελματίες του ιδιωτικού τομέα, χωρίς να εγκαταλείπει την υπεράσπιση του ΕΣΥ.
Η Σία Αναγνωστοπούλου επαναφέρει την ανάγκη συμφωνίας σε δέκα προγραμματικά σημεία, αντί η συζήτηση στην Αριστερά να εξαντλείται στις μετακινήσεις προσώπων. Η παρέμβαση έχει και πρακτική χρησιμότητα για τη Νέα Αριστερά. Όταν η συζήτηση γίνεται για το πρόγραμμα, κάθε κόμμα διεκδικεί θέση συνομιλητή. Όταν η συζήτηση γίνεται για το ποιος θα φύγει για να πάει αλλού, τα μικρότερα κόμματα κινδυνεύουν να αντιμετωπίζονται ως κατάλογοι διαθέσιμων στελεχών. Η Αναγνωστοπούλου επιχειρεί να αλλάξει το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης πριν αποφασιστεί ποιος θα κάθεται στο τραπέζι. Δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς μαζί της για να αντιληφθεί τη διαφορά. Στο πρόγραμμα συμμετέχεις με προτάσεις. Στη μεταγραφή περιμένεις πρόσκληση.
Στην πρόταση του Νίκου Παππά για τη ΔΕΗ, στάθηκα στον επενδυτή που προτείνει. Ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ θέλει τον ΕΦΚΑ με ενεργό ρόλο στην επιστροφή της επιχείρησης υπό δημόσιο έλεγχο και την περιουσία των ασφαλισμένων να αξιοποιείται σε ενέργεια, υποδομές και κοινωνική κατοικία, με τα έσοδα να επιστρέφουν στο ασφαλιστικό σύστημα. Έχει ενδιαφέρον αυτή η προσέγγιση. Ο Παππάς βάζει δίπλα στη διεκδίκηση του δημόσιου ελέγχου συγκεκριμένο φορέα επένδυσης και συγκεκριμένο αποδέκτη του οφέλους, τους ασφαλισμένους. Υπό αυτό το πρίσμα διαβάζω και την αναφορά του ότι η ΔΕΗ πρέπει να υπηρετεί την οικονομία, αντί να έχει ως αποστολή τη διασφάλιση των κερδών των μετόχων της. Η κοινωνική χρησιμότητα και τα έσοδα για το Ταμείο μπορούν να αποτελέσουν επιδιώξεις του ίδιου σχεδίου. Θα ήθελα να ακούσω την εξειδίκευση, ιδίως τις εγγυήσεις για τα κεφάλαια των ασφαλισμένων. Ο Παππάς, πάντως, έδωσε στην κουβέντα για τη δημόσια ΔΕΗ περισσότερο περιεχόμενο από ένα αίτημα επανακρατικοποίησης.
Στη διαδοχή της Lidl Ελλάς και Κύπρου, ο ενδιαφέρων χάρτης ενώνει την Ελλάδα με τη Δανία και τον όμιλο Schwarz. Ο Γεώργιος Τοκατλής, επικεφαλής σήμερα της Lidl Δανίας, έχει επιλεγεί για την επόμενη διοικητική περίοδο, ενώ ο Μίλτος Φοροζίδης θα συνεχίσει τη διαδρομή του σε διεθνή ρόλο στον όμιλο. Η εταιρεία αναζητά τη συνέχεια μέσα στο δικό της στελεχιακό δίκτυο. Ο διάδοχος έρχεται με εμπειρία από άλλη αγορά, χωρίς να χρειάζεται να μάθει από την αρχή τον οργανισμό. Για τα στελέχη της ελληνικής λιανικής, το ενδιαφέρον θα είναι ποιες πρακτικές θα ταξιδέψουν μαζί του.
Η νέα έκθεση της PCT για τη χρήση 2025 έχει έναν συνδυασμό που αξίζει να διαβαστεί χωρίς βιασύνη. Η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων μειώθηκε κατά 5,95%, αλλά τα έσοδα αυξήθηκαν περίπου 12%, στα 317,9 εκατ. ευρώ, και τα καθαρά κέρδη έφτασαν τα 36,1 εκατ. ευρώ. Η εταιρεία συνδέει την επίδοση με το κόστος, τις τιμολογιακές συνθήκες και τη λειτουργική αποτελεσματικότητα. Ο αριθμός των κοντέινερ, επομένως, δεν αφηγείται μόνος του την οικονομική ιστορία του σταθμού. Όποιος χρησιμοποιεί τη διακίνηση ως μοναδικό επιχείρημα για το πώς πηγαίνει η δουλειά, χάνει το μισό κάδρο. Στο ταμείο του συγκεκριμένου διαχειριστή, η μικρότερη κίνηση συνυπήρξε με μεγαλύτερο κέρδος.
Στην CrediaBank, δίπλα στις θετικές προοπτικές που αποδίδει η Fitch, εμφανίστηκε αύξηση της αρνητικής θέσης της Qube, από 0,56261% σε 0,61914%. Θα έβαζα τις δύο πληροφορίες στην ίδια σελίδα, χωρίς να τις παρουσιάσω ως μαθηματική αντίφαση. Η πιστοληπτική αξιολόγηση και η αποτίμηση μιας μετοχής είναι διαφορετικά πράγματα, ενώ μια επενδυτική θέση μπορεί να εντάσσεται σε ευρύτερη στρατηγική. Η χρήσιμη είδηση είναι ότι η θετική πιστοληπτική εικόνα δεν καταργεί τις αντίθετες τοποθετήσεις στο ταμπλό. Για τη διοίκηση, οι αξιολογήσεις αποτελούν εφόδιο. Η Qube υπενθυμίζει ότι η χρηματιστηριακή πειθώ απαιτεί και τη δική της συνέχεια.
Στη HELLENiQ ENERGY, το έργο αποθήκευσης των 100 MW και 200 MWh δεν αφορά μόνο στην προσθήκη άλλης μίας εγκατάστασης. Συνδέεται με τη φιλοδοξία ο ηλεκτρισμός, οι ΑΠΕ και η αποθήκευση να αποκτήσουν βάρος που θα μπορούσε να φτάσει το 20%–25% της κερδοφορίας. Ο όμιλος ζητά να αξιολογείται όλο και λιγότερο αποκλειστικά μέσα από τη διύλιση. Θα παρακολουθούσα τον επόμενο απολογισμό. Η ισχύς μιας μονάδας είναι συγκεκριμένο τεχνικό μέγεθος. Το μερίδιό της στα κέρδη είναι εκείνο που αλλάζει ουσιαστικά τη συζήτηση με τους μετόχους.