Ουκρανία 4 χρόνια μετά: Στα μαιευτήρια η ελπίδα είναι η πιο γενναία πράξη αντίστασης

Πριν τέσσερα χρόνια, τα ρωσικά στρατεύματα απείχαν μόλις λίγα χιλιόμετρα από το μαιευτήριο Leleka, πίσω από ένα πευκοδάσος και μια λίμνη. Το όραμα του Βλαντιμίρ Πούτιν για την κατάκτηση της Ουκρανίας και την ενσωμάτωσή της σε μια νέα ρωσική αυτοκρατορία ξεκίνησε ακριβώς από εκεί. Στόχος των δυνάμεών του ήταν η κατάληψη του Κιέβου και η ανατροπή της φιλοδυτικής κυβέρνησης του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Όπως μεταδίδει ο Guardian, προς έκπληξη του Κρεμλίνου, η Ουκρανία πρόβαλε σθεναρή αντίσταση. Μια ρωσική τεθωρακισμένη φάλαγγα εξουδετερώθηκε στην κοντινή Μπούχα, ενώ οι μάχες μαίνονταν για πέντε εβδομάδες. Το προσωπικό του μαιευτηρίου προσέφερε τότε τις υπηρεσίες του σε τραυματισμένους Ουκρανούς στρατιώτες.

Τον Μάρτιο του 2022, όταν οι ρωσικές δυνάμεις αποσύρθηκαν από την περιφέρεια του Κιέβου, άφησαν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς αμάχους, ανάμεσα στους οποίους και ολόκληρες οικογένειες που πυροβολήθηκαν μέσα στα αυτοκίνητά τους ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν.

Σήμερα, το νοσοκομείο στο χιονισμένο θέρετρο Πούσα-Βοντίτσια έχει επιστρέψει στον αρχικό του σκοπό: να υποδέχεται νέες ζωές. Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, ο Πούτιν φαίνεται να εναποθέτει τις ελπίδες του στον Λευκό Οίκο και τον Ντόναλντ Τραμπ για μια νίκη που δεν κατάφερε να κερδίσει στο πεδίο των μαχών.

Στην ανατολική Ουκρανία, η Ρωσία προελαύνει με αργούς ρυθμούς, αλλά με βαρύ τίμημα: μόνο τον Ιανουάριο, οι απώλειές της ανήλθαν σε 35.000 στρατιώτες. Ο στρατός της Μόσχας ελέγχει πλέον το 20% της ουκρανικής επικράτειας, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας. Ωστόσο, χρειάστηκαν 1,2 εκατομμύρια απώλειες για να προχωρήσει μόλις 30 μίλια στην περιοχή του Ντονμπάς — ένας αριθμός θυμάτων που αγγίζει το σύνολο των απωλειών των ΗΠΑ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Δεν πιστεύω ότι η Ουκρανία θα χάσει τελικά»

«Δεν πιστεύω ότι η Ουκρανία θα χάσει τελικά. Αυτή είναι η εσωτερική μου αίσθηση. Η Ρωσία δεν θα μας νικήσει», δήλωσε η Valeriia Ivashchenko, η οποία έφερε στον κόσμο το παιδί της στην κλινική. «Τόσοι πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει φίλους και αγαπημένους. Έχει γίνει τόση καταστροφή. Έχει πληγεί και οι δύο χώρες. Η Ουκρανία δεν θα πάψει να υπάρχει. Η ζωή μας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί φυσιολογική, αλλά προσπαθούμε να προσαρμοστούμε».

Η Ιβάσενκο επισκέφθηκε το νοσοκομείο με την 20 μηνών κόρη της, Βερόνικα, ένα από τα παιδιά της νέας γενιάς που γεννήθηκαν εν μέσω της σύγκρουσης. Το 2022, ρωσικοί βομβαρδισμοί προκάλεσαν ζημιές στην πολυκατοικία της οικογένειάς της στο χωριό Χορένκα. Σήμερα, εχθρικά drones και βαλλιστικοί πύραυλοι ακούγονται συχνά πάνω από το σπίτι τους, κατευθυνόμενοι προς την πρωτεύουσα.

«Είναι τρομακτικό. Δεν ξέρεις πού κατευθύνονται. Κρυβόμαστε στο σπίτι, ανάμεσα σε δύο τοίχους. Η Βερόνικα αναγνωρίζει τις σειρήνες των αεροπορικών επιδρομών», είπε ο Ιβάσενκο. «Όταν ξεκίνησε η εισβολή, δεν είχα παιδιά. Θέλω να συνεχίσω να χτίζω τη ζωή μας εδώ. Ο πόλεμος σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις μόνο βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα σχέδια».

Ουκρανία: Καταγράφει από τα χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων παγκοσμίως

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, 5,9 εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα και 3,7 εκατομμύρια είναι εσωτερικά εκτοπισμένοι, στην πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά. Μετά από τέσσερα χρόνια γενικευμένου πολέμου, η Ουκρανία καταγράφει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων παγκοσμίως, με περίπου μία γέννηση για κάθε τρεις θανάτους. Τα στατιστικά του νοσοκομείου αποτυπώνουν το μέγεθος της δημογραφικής κρίσης: από 2.300 τοκετούς το 2020, ο αριθμός έπεσε στους 868 το 2022 και ανήλθε ελαφρώς στους 952 πέρυσι.

Ο Δρ Valerii Zukin, διευθύνων σύμβουλος του Leleka, χαρακτήρισε τη μείωση αυτή εξαιρετικά θλιβερή. «Μου αρέσει η ατμόσφαιρα στις κλινικές μητρότητας. Είναι διαφορετική από αυτή σε ένα κανονικό νοσοκομείο, όπου υπάρχει πόνος και τραγωδία. Εδώ, οι άνθρωποι έρχονται με θετικά συναισθήματα», είπε, προσθέτοντας: «Πρέπει να μάθουμε να ζούμε και να επιβιώνουμε σε αυτές τις συνθήκες. Όπως έγραψε ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ: «Είναι ανόητο να μην ελπίζεις»».

Μια άλλη μητέρα, η Ivanna Didur, αποφάσισε μαζί με την οικογένειά της να μην εγκαταλείψουν το Κίεβο. Τον Οκτώβριο του 2025 γέννησε το τρίτο της παιδί, την Αναστασία. «Δεν θα φύγουμε, εκτός αν η Ρωσία φτάσει στα σύνορα», δήλωσε, χαρακτηρίζοντας τη γέννηση ενός παιδιού σε καιρό πολέμου ως «πατριωτική πράξη». «Νιώθω ότι οφείλω στους ανθρώπους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή να μείνω, να μεγαλώσω τα παιδιά μου και να τους μιλήσω για την Ουκρανία», σημείωσε.

Η ίδια πρόσθεσε πως η υπογεννητικότητα στην Ουκρανία ακολουθεί τις ευρωπαϊκές τάσεις, όμως πλέον επιβαρύνεται από την οικονομική ανασφάλεια και την έλλειψη ασφάλειας. Η Ιβάννα έχει τοποθετήσει προστατευτικές ταινίες στα παράθυρα των παιδικών δωματίων για τον φόβο των θραυσμάτων.

Μαζί με τον σύζυγό της, Ανατόλι, πασχίζουν να προσφέρουν στα παιδιά τους μια καθημερινότητα που να θυμίζει κανονικότητα. Η οκτάχρονη Άννα ασχολείται με τα ακροβατικά, ενώ ο πεντάχρονος Αντρέι παίζει ποδόσφαιρο και συμμετέχει στους προσκόπους. Η οικογένεια αγόρασε γεννήτριες και φορτιστές για να εξασφαλίσει θέρμανση κατά τις συχνές διακοπές ρεύματος που προκαλούν οι βομβαρδισμοί. «Δεν νομίζω ότι η Ουκρανία χάνει. Στο Ντονμπάς οι Ρώσοι κάνουν μικροβήματα», κατέληξε.