Ανάλυση: Ο Τραμπ έχει ήδη χάσει τον έλεγχο, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι το Ιράν κερδίζει τον πόλεμο

Μια εμπεριστατωμένη ανάλυση για το πώς εξελίσσεται μέχρι στιγμής ο πόλεμος που ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν, με την εξουδετέρωση του Αλί Χαμενεΐ, μοιράζεται στο X ο Τρίτα Παρσί, Ιρανοσουηδός πολιτικός επιστήμονας με γνώση του πώς λειτουργεί η Τεχεράνη, που καλείται συχνά από μεγάλα διεθνή μέσα να μιλήσει για πολιτικά και γεωπολιτά ζητήματα.

Όπως εκτιμά, το Plan A του Ντόναλντ Τραμπ, που ήταν να κάνει έναν πόλεμο 48 ωρών και να πάρει όλη τη δόξα, έχει αποτύχει παταγωδώς και το χειρότερο είναι ότι δεν δείχνει να έχει δεύτερο. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει - όπως τουλάχιστον ο ίδιος εκτιμά - ότι το Ιράν κερδίζει. Αυξάνει όμως, τις ελπίδες του να αντέξει και να βάλει σε μεγάλους μπελάδες τον Αμερικανό πρόεδρο.

Η ανάλυση του Τρίτα Παρσί

1. Το μοτίβο της συμπεριφοράς της αμερικανικής κυβέρνησης — οι αδέξιες προσπάθειες να δικαιολογηθεί ο πόλεμος, οι συνεχώς μεταβαλλόμενοι πολεμικοί στόχοι και οι υπερβολικές κινήσεις για να δοθεί η εντύπωση ελέγχου — υποδηλώνει ότι, μόλις λίγες ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη χάσει τον έλεγχο.

2. Ο διάσημος Πρώσος στρατηγιστής του 19ου αιώνα Χέλμουτ Καρλ Μπέρνχαρντ φον Μόλτκε είχε πει ότι «κανένα σχέδιο δεν επιβιώνει από την πρώτη επαφή με τον εχθρό».

Όμως εδώ πρόκειται για κάτι περισσότερο από αυτό. Το Plan Α του Τραμπ κατέρρευσε μόλις 48 ώρες μετά την έναρξη αυτού του πολέμου. Το σχέδιο της κυβέρνησης — βασισμένο σε μια υπερβολική εκτίμηση της σχετικής αδυναμίας του Ιράν — ήταν ότι η θεοκρατία στο Ιράν θα κατέρρεε λίγο μετά τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη.

Μέχρι το πρωί της Δευτέρας, πριν ανοίξουν οι αγορές, ο πόλεμος υποτίθεται ότι θα είχε τελειώσει και ο Τραμπ θα απολάμβανε άλλη μια ένδοξη νίκη, αποδεικνύοντας ότι οι επικριτές του έκαναν λάθος. Όμως καμία τέτοια κατάρρευση δεν έχει συμβεί. Ούτε βλέπουμε ενδείξεις ότι είναι πιθανό να συμβεί στο άμεσο μέλλον.

3. Αυτό που φαίνεται ολοένα και περισσότερο είναι ότι το Ιράν καθορίζει τη γεωγραφία αυτού του πολέμου, την έντασή του και — κυρίως — τη διάρκειά του στον χρόνο. Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ιράν κερδίζει τον πόλεμο — δεν υπάρχει καμία ένδειξη γι’ αυτό. Όμως οι πιθανότητες του να αναγκάσει τον Τραμπ να χάσει τον πόλεμο ή να τον τερματίσει πρόωρα αυξάνονται, ακριβώς επειδή ο Τραμπ προσπαθεί εναγωνίως να βρει ένα Plan B.

Το Plan Α του Τζορτζ Μπους στο Ιράκ δεν άρχισε να καταρρέει μέχρι τον Αύγουστο του 2005 — πέντε μήνες μετά την έναρξη του πολέμου.

4. Καθώς η αποτυχία του Plan A γινόταν ξεκάθαρη και καθώς ο Τραμπ συνειδητοποιούσε ότι οι Ιρανοί δεν θα συμφωνούσαν σε κατάπαυση του πυρός, άρχισε να αλλάζει το μήνυμά του. Γνωρίζοντας ότι οι Ιρανοί πίστευαν πως δεν μπορούσε να διατηρήσει τον πόλεμο για πολύ, ο Τραμπ άρχισε ξαφνικά να λέει ότι ο πόλεμος μπορεί να διαρκέσει τέσσερις εβδομάδες — προσπαθώντας να απομακρύνει από τους Ιρανούς την ιδέα ότι ο χρόνος είναι με το μέρος τους.

5. Αντί να κηρύξει νίκη (έχοντας σκοτώσει τον Ανώτατο Ηγέτη), ο Τραμπ αποφάσισε να συνεχίσει να ρίχνει χρήματα αλλά τώρα με ένα ακόμη πιο σοκαριστικό σχέδιο: τον εξοπλισμό Κούρδων αυτονομιστών στο Ιράν και, πιθανότατα, την αποστολή αμερικανικών στρατευμάτων μέσω των κουρδικών περιοχών μαζί με ισραηλινές ειδικές δυνάμεις. Αυτό που υποτίθεται ότι θα ήταν μια αεροπορική εκστρατεία 48 ωρών μετατρέπεται γρήγορα σε χερσαία εισβολή με αμερικανικά στρατεύματα.

6. Ούτε οι Ιρανοί ούτε ο Τραμπ θα υποχωρήσουν τις επόμενες ημέρες. Ο Τραμπ πιστεύει ότι μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση εις βάρος του Ιράν με το κουρδικό του σχέδιο, ενώ η Τεχεράνη πιστεύει ότι μια χερσαία εισβολή θα βοηθήσει να ενοποιηθεί ο πληθυσμός ενάντια στους εισβολείς και τους αυτονομιστές.

Και οι δύο πλευρές πιστεύουν ότι μπορούν να απορροφήσουν και να αντέξουν τις απώλειες, οι οποίες πιθανότατα θα είναι τεράστιες. Ωστόσο, ούτε ένας θάνατος σε αυτόν τον περιττό πόλεμο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.