Πώς είναι να σε λένε Ντέβιντ Ντάμερ και να είσαι αδελφός του πιο διαβόητου serial killer

Υπάρχουν άνθρωποι η ζωή των οποίων δεν καθορίζεται ούτε από τις αποφάσεις, ούτε από τις πράξεις τους. Παίρνει τον δρόμο που της όρισαν οι πράξεις άλλων και πολλές φορές η κληρονομιά να κουβαλάς ένα όνομα δεν αντέχεται. Ο ανιψιός του Αδόλφου Χίτλερ, για παράδειγμα, αναγκάστηκε κάποια στιγμή να αλλάξει το επιθετό του για να υπηρετήσει στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.

Και το παράδειγμά του έχουν ακολουθήσει κι άλλοι συγγενείς προσωπικοτήτων που έχουν αφήσει αρνητικό αποτύπωμα στην ιστορία. Δεν είναι άλλωστε εύκολο να σε λένε Ντέιβιντ Ντάμερ και να είσαι ο αδελφός ενός από τους πλέον διαβόητους serial killers στην ιστορία.

Ο Ντέιβιντ Ντάμερ ήταν το δεύτερο παιδί του Λάιονελ και της Τζόις Ντάμερ και γεννήθηκε το 1966 στο Ντόιλσταουν του Οχάιο, όπου η οικογένεια είχε μετακομίσει με το πρώτο της παιδί. Μάλιστα, ο Τζέφρι είχε το προνόμιο να επιλέξει εκείνος πως θα έλεγαν τον αδελφό του. Διπλή λοιπόν η ειρωνεία και η ανάγκη κάποτε να το αλλάξει.

Τα δύο αδέλφια μεγάλωσαν έχοντας στενό δεσμό. Μια σχέση αγάπης, αλλά και ανταγωνισμού και αντιπαλότητας. Ο Τζέφρι απολάμβανε να περνά χρόνο με τον μικρότερο αδελφό του, πολλές φορές όμως ένιωθε έντονη ζήλια, πιστεύοντας ότι ο Ντέιβιντ τού είχε «κλέψει» ένα μέρος της αγάπης που του έδειχναν οι γονείς τους.

Η διάλυση της οικογένειας

Το 1978, ο Λάιονελ και η Τζόις πήραν διαζύγιο και διέκοψαν έναν γάμο που ήταν ακραία προβληματικός. Η Τζόις επέστρεψε στην οικογένειά της στο Ουισκόνσιν, παίρνοντας μαζί της τον μόλις 12 ετών Ντέιβιντ, ενώ ο Τζέφρι έμεινε με τον πατέρα του.

Παρότι μετά το διαζύγιο είχε ελάχιστη επαφή με τον μεγαλύτερο γιο της, η Τζόις Ντάμερ υποστήριζε αργότερα ότι δεν υπήρχαν «προειδοποιητικά σημάδια» για όσα θα ακολουθούσαν.

Ο πατέρας είχε διαφορετική άποψη.

Στα απομνημονεύματά του, A Father's Story, ο Λάιονελ Ντάμερ παραδέχτηκε ότι η οικογένεια μόνο ευτυχισμένη δεν ήταν. Εξαιτίας των διδακτορικών του σπουδών απουσίαζε συχνά από το σπίτι, ενώ αργότερα αναρωτιόταν αν η προδιάθεση για το κακό θα μπορούσε να κληρονομείται.

«Ως επιστήμονας, αναρωτιέμαι αν η δυνατότητα για μεγάλο κακό βρίσκεται βαθιά μέσα στο αίμα ορισμένων από εμάς και μεταδίδεται στα παιδιά μας από τη γέννησή τους», έγραψε χαρακτηριστικά.

Οι δολοφονίες

Μόλις έναν χρόνο αφότου η Τζόις και ο Ντέιβιντ μετακόμισαν στο Ουισκόνσιν, ο Τζέφρι Ντάμερ διέπραξε την πρώτη του δολοφονία στο πατρικό σπίτι όπου είχαν μεγαλώσει.

Από το 1978 έως το 1991, σκότωσε 17 άνδρες και αγόρια, ηλικίας από 14 έως 31 ετών.

Μετά τις δολοφονίες, προχωρούσε σε ακραίες πράξεις κακοποίησης των θυμάτων του. Μεταξύ άλλων, προέβη σε πράξεις κανιβαλισμού, διατηρούσε μέρη των πτωμάτων στον καταψύκτη του, διέλυε λείψανα με οξύ και βασάνιζε ορισμένα από τα θύματά του πριν πεθάνουν.

Μετά τη σύλληψή του δήλωσε ότι όσα ένιωθε «ήταν μια ασταμάτητη και ατελείωτη επιθυμία να είμαι με κάποιον, όποιο κι αν ήταν το τίμημα. Με κάποιον όμορφο, πραγματικά όμορφο. Αυτή η σκέψη κατέκλυζε το μυαλό μου όλη μέρα.».

Η δράση του θα μπορούσε να είχε συνεχιστεί για πολύ περισσότερο, αν δεν είχε καταφέρει να δραπετεύσει ο Τρέισι Έντουαρντς, το τελευταίο υποψήφιο θύμα του.

Ο Τζέφρι Ντάμερ οδηγήθηκε τελικά σε δίκη το 1992 όπου δήλωσε ένοχος για 15 ανθρωποκτονίες και καταδικάστηκε σε 15 φορές ισόβια κάθειρξη, καθώς και επιπλέον ποινή 70 ετών.

Κρατήθηκε στο σωφρονιστικό κατάστημα Columbia Correctional Institution στο Ουισκόνσιν, όπου έγινε αντικείμενο τόσο μίσους από συγκρατουμένους όσο και έντονου ενδιαφέροντος από τα μέσα ενημέρωσης.

Στις 29 Νοεμβρίου 1994, ο συγκρατούμενός του Κρίστοφερ Σκάρβερ τον ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου, ενώ οι δύο άνδρες εκτελούσαν εργασίες μέσα στη φυλακή.

Το στίγμα

Ο θάνατός του έβαλε τέλος στη ζωή του, όχι όμως και στη διαβόητη φήμη των εγκλημάτων του.

Όπως γράφει το allthatsinteresting.com, κάπου αλλού, αρκετά μακριά, ο Ντέιβιντ Ντάμερ υπέφερε εξαιτίας των εγκλημάτων του αδελφού του. Ρεπορτάζ του περιοδικού People το 1994 περιέγραφε πόσο έντονα είχε στιγματιστεί η οικογένεια. Η γιαγιά του Τζέφρι, Κάθριν Ντάμερ, δεχόταν συνεχείς ενοχλήσεις από δημοσιογράφους μέχρι τον θάνατό της το 1992 και είχε δηλώσει ότι ένιωθε σαν «ένα φοβισμένο ζώο» όταν οι ρεπόρτερ κατασκήνωναν έξω από το σπίτι της.

Ο Λάιονελ Ντάμερ και η δεύτερη σύζυγός του, Σάρι, συνέχισαν να επισκέπτονται τον Τζέφρι στη φυλακή μέχρι τον θάνατό του.

Η Τζόις Ντάμερ είχε μετακομίσει στην περιοχή του Φρέσνο της Καλιφόρνιας λίγο πριν αποκαλυφθούν τα εγκλήματά του. Εκεί εργάστηκε με ασθενείς που έπασχαν από HIV και AIDS, σε μια εποχή που πολλοί τους αντιμετώπιζαν ως «ανέγγιχτους», και συνέχισε αυτή τη δράση ακόμη και μετά τη δολοφονία του γιου της στη φυλακή.

Όταν πέθανε από καρκίνο του μαστού το 2000, σε ηλικία 64 ετών, φίλοι και συνεργάτες της δήλωσαν στους Los Angeles Times ότι προτιμούσαν να τη θυμούνται για την ανθρωπιστική της προσφορά.

Ο Ντέιβιντ, αντίθετα, ακολούθησε έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο.

Αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, λίγο πριν από τον θάνατο του Τζέφρι, άλλαξε το όνομά του, υιοθέτησε νέα ταυτότητα και έκτοτε δεν έχει εμφανιστεί ούτε έχει μιλήσει ποτέ δημόσια.

Επέλεξε να απομακρυνθεί οριστικά τόσο από την οικογένειά του όσο και από το βαρύ φορτίο της διαβόητης κληρονομιάς του αδελφού του — μια επιλογή που, υπό τις περιστάσεις, δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς.