Οι γιατροί της είπαν «σε τσίμπησε αράχνη» και ξαφνικά άρχισε να χάνει την όρασή της

Πόση ανησυχία μπορεί να προκαλέσει ένα φούσκωμα στο μέτωπο το οποίο συνειδητοποιείς ότι προκλήθηκε όση ώρα κοιμόσουν; Η λογική απάντηση είναι «λίγη» αλλά η λογική δεν είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος. Η Έμα Σέλβιτζ ξύπνησε στις 3 τα ξημερώματα της 2ας Απριλίου με ένα περίεργο εξόγκωμα στο μέτωπο και σκέφτηκε «κάτι με τσίμπησε».

Όταν η 19χρονη πήγε το πρωί σε γιατρό για να δει περί τίνος πρόκειται, το πρώτο πράγμα που της μεταφέρθηκε είναι ότι μάλλον επρόκειτο για τσίμπημα αράχνης και τη θεράπευσαν προληπτικά για πιθανή λοίμωξη. Της χορηγήθηκε ένεση, της συνταγογραφήθηκαν αντιβιοτικά και επέστρεψε στο σπίτι.

«Μέσα σε περίπου δέκα λεπτά το πρήξιμο επιδεινώθηκε δραματικά και άρχισε να εξαπλώνεται προς το μάτι μου. Ήταν τρομακτικό να βλέπω πόσο γρήγορα άλλαζε η κατάσταση», λέει η ίδια στο Newsweek.

Στα επείγοντα και στο χειρουργείο

Παρότι πήγε κανονικά στη δουλειά της εκείνη την ημέρα, άρχισε να ανησυχεί όταν διαπίστωσε ότι έχανε σταδιακά την όρασή της. Μόλις ολοκλήρωσε τη βάρδιά της, μετέβη στα επείγοντα, όπου οι γιατροί υποψιάστηκαν ότι είχε δημιουργηθεί απόστημα και της έκαναν αξονική τομογραφία.

Όπως περιγράφει, σε όλο αυτό το διάστημα το πρήξιμο χειροτέρευε «κάθε δευτερόλεπτο», ενώ οι γιατροί της χορήγησαν προληπτικά θεραπεία και για πιθανή λοίμωξη από ανθεκτικό χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο.

«Τελικά χρειάστηκε να υποβληθώ σε χειρουργική επέμβαση για να παροχετευθεί το απόστημα που είχε δημιουργηθεί», είπε.

Καθώς δεν είχε υποβληθεί ποτέ ξανά σε χειρουργείο, παραδέχεται ότι ήταν «τρομοκρατημένη» και ξέσπασε σε κλάματα. Ευτυχώς, η επέμβαση εξελίχθηκε ομαλά και το πρήξιμο υποχώρησε, όμως τα προβλήματα με την όρασή της παρέμειναν.

Παρέμεινε στο νοσοκομείο για λίγες ακόμη ημέρες και πήρε εξιτήριο στις 5 Απριλίου. Ωστόσο, η περιπέτειά της δεν είχε τελειώσει.

Ακραίο πρήξιμο, μέρος δεύτερο

«Περίπου έναν μήνα μετά την πρώτη νοσηλεία, το πρήξιμο επέστρεψε. Ήταν καταστροφικό, γιατί πίστευα ότι επιτέλους ανάρρωνα. Τη δεύτερη φορά προκάλεσε σοβαρή ιγμορίτιδα και συνεχείς πονοκεφάλους.

Μόλις δύο εβδομάδες μετά το δεύτερο εξιτήριο από το νοσοκομείο, πρήστηκα για τρίτη φορά. Κάθε υποτροπή έφερνε ακόμη περισσότερο φόβο και αβεβαιότητα, κυρίως επειδή κανείς δεν μπορούσε να μου εξηγήσει γιατί συνέβαινε αυτό».

Τρίτη υποτροπή

Η τρίτη υποτροπή άφησε στη νεαρή γυναίκα μόνιμα προβλήματα στην όραση, ενώ υπέφερε από αφόρητους πονοκεφάλους που διαρκούσαν ημέρες. Όπως λέει, υπάρχουν στιγμές που νιώθει σαν να μην αιματώνεται επαρκώς ο εγκέφαλός της, συμπτώματα που χαρακτηρίζει ως «από τα πιο δύσκολα με τα οποία έχει χρειαστεί να ζήσει».

Οι γιατροί πραγματοποίησαν σειρά εξετάσεων και απεικονιστικών ελέγχων. Κατά την τρίτη νοσηλεία διαγνώστηκε με ήπια στένωση του δεξιού εγκάρσιου φλεβώδους κόλπου, δηλαδή στένωση σε μία από τις κύριες φλέβες που αποχετεύουν το αίμα από τον εγκέφαλο. Ωστόσο, η διάγνωση αυτή δεν εξηγεί την αιτία του προβλήματος ούτε προσφέρει σαφή θεραπευτική λύση.

Παρότι εξακολουθεί να αναρρώνει από την επέμβαση, αντιμετωπίζει καθημερινούς πονοκεφάλους, πονόλαιμο και επίμονες διαταραχές στην όρασή της. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για την ιγμορίτιδα, όμως, όπως δήλωσε στο Newsweek, η ανάρρωση εξελίσσεται «πολύ πιο αργά» από όσο περίμενε.

«Αυτή η εμπειρία άλλαξε εντελώς τη ζωή μου. Κάτι που νόμιζα ότι ήταν απλώς ένα τσίμπημα εντόμου μετατράπηκε σε πολλαπλές νοσηλείες, χειρουργεία, αμέτρητες επισκέψεις σε γιατρούς και προβλήματα υγείας που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Το πιο δύσκολο είναι ότι ακόμη δεν γνωρίζω τι το προκαλεί, γιατί πάντα υπάρχει ο φόβος ότι μπορεί να συμβεί ξανά».