Αυτές είναι οι 10 καλύτερες πόλεις για να ζεις το 2026 - Η θέση της Αθήνας

Η τελευταία έκδοση του Παγκόσμιου Δείκτη Βιωσιμότητας της Economist Intelligence Unit αναδεικνύει τις πόλεις με την καλύτερη ποιότητα ζωής στον κόσμο.

Η ετήσια κατάταξη αξιολογεί 173 πόλεις παγκοσμίως με βάση τη σταθερότητα, την υγειονομική περίθαλψη, τον πολιτισμό και το περιβάλλον, την εκπαίδευση και τις υποδομές, προκειμένου να αναδείξει εκείνες που προσφέρουν την υψηλότερη ποιότητα ζωής.

Η Κοπεγχάγη διατήρησε, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, την πρώτη θέση ως η πιο βιώσιμη πόλη του κόσμου στον Παγκόσμιο Δείκτη Βιωσιμότητας 2026. Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν η Βιέννη, η Μελβούρνη, το Σίδνεϊ και η Ζυρίχη, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική κυριαρχία των ευρωπαϊκών πόλεων αλλά και τη σταθερά ισχυρή παρουσία της Αυστραλίας.

Από την άλλη, η Αθήνα «έπεσε» τρεις θέσεις σε σχέση με το 2025 και βρίσκεται πλέον στην 88η θέση ανάμεσα σε 173 πόλεις, σημειώνοντας «σκορ» 78 στα 100.

Το πάνω και κάτω... ράφι

Την κορυφαία δεκάδα πόλεων, με βάση τη λίστα του Παγκόσμιου Δείκτη Βιωσιμότητας 2026, αποτελούν:

1. Κοπεγχάγη, Δανία
2. Βιέννη, Αυστρία
3. Μελβούρνη, Αυστραλία
4. Σίδνεϊ, Αυστραλία
5. Ζυρίχη, Ελβετία
6. Γενεύη, Ελβετία
7. Οσάκα, Ιαπωνία
8. Αδελαΐδα, Αυστραλία
9. Βανκούβερ, Καναδάς
10. Τόκιο, Ιαπωνία

Από την άλλη, τη χειρότερη ποιότητα ζωής, σύμφωνα πάντα με την Economist Intelligence Unit, προσφέρουν:

1. Τεχεράνη, Ιράν
2. Χαράρε, Ζιμπάμπουε
3. Κίεβο, Ουκρανία
4. Πορτ Μόρεσμπι, Παπούα Νέα Γουινέα
5. Λάγκος, Νιγηρία
6. Αλγέρι, Αλγερία
7. Καράτσι, Πακιστάν
8. Ντάκα, Μπανγκλαντές
9. Τρίπολη, Λιβύη
10. Δαμασκός, Συρία

Τι λένε οι κάτοικοι του «TOP 5»

Για το πώς μπορεί είναι πραγματικά η ζωή στις πόλεις που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας, το BBC ζήτησε από κατοίκους τους να εξηγήσουν γιατί αγαπούν να ζουν εκεί και ποια μέρη προτείνουν στους επισκέπτες που θέλουν να γνωρίσουν την πόλη σαν ντόπιοι.

• Κοπεγχάγη

Η πρωτεύουσα της Δανίας κατέκτησε την πρώτη θέση για δεύτερη συνεχή χρονιά, συγκεντρώνοντας την υψηλότερη δυνατή βαθμολογία στη σταθερότητα, την εκπαίδευση και τις υποδομές, καθώς και μία από τις υψηλότερες βαθμολογίες στην κατηγορία του πολιτισμού και του περιβάλλοντος. Για τους κατοίκους της, αυτό σημαίνει έναν τρόπο ζωής όπου οι απλές καθημερινές απολαύσεις αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας.

«Μπορείς να πας στη δουλειά με το ποδήλατο, να κάνεις μια βουτιά στο λιμάνι μετά τη δουλειά και να είσαι σπίτι εγκαίρως για το βραδινό. Δεν είναι μια ξεχωριστή μέρα, είναι απλώς μια Τρίτη», λέει η Λάουρα Αμίρα Κάσεμ, φοιτήτρια Ιατρικής και υποψήφια διδάκτορας, η οποία ζει στην Κοπεγχάγη εδώ και οκτώ χρόνια. «Αυτός ο συνδυασμός άριστων ποδηλατικών υποδομών, καθαρών αστικών νερών όπου μπορείς να κολυμπήσεις και μιας πόλης που διασχίζεται εύκολα με τα πόδια ή το ποδήλατο - είναι κάτι που δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού».

Η Κάσεμ ξεκινά τις ημέρες της με ένα πρωινό τρέξιμο σε ήσυχα μέρη, όπως το πάρκο Ούτερσλεβ Μόσε ή γύρω από τις λίμνες της πόλης. Στη συνέχεια απολαμβάνει πρωινό και καφέ, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες ολοκληρώνει τη ρουτίνα της με μια βουτιά. Όταν υποδέχεται επισκέπτες, ξεκινά την περιήγηση από το Νέρεμπρο, την πολυπολιτισμική γειτονιά όπου κατοικεί. «Μανάβικα, κεμπαμπτζίδικα και κοσμηματοπωλεία συνυπάρχουν με φούρνους που ψήνουν ψωμί με προζύμι, wine bars με φυσικά κρασιά και μικρά εστιατόρια», εξηγεί.

Από εκεί προτείνει να νοικιάσουν ποδήλατα και να κατευθυνθούν στο Νόρντχαβν, όπου μπορούν να απολαύσουν καφέ και μια βουτιά στη θάλασσα. Για το μεσημεριανό προτείνει ένα σμέρμπροντ, το παραδοσιακό ανοιχτό σάντουιτς με ψωμί σίκαλης της Δανίας, στο εστιατόριο Ντετ Γκάμλε Άποτεκ. Το βράδυ, όσοι αγαπούν το τρέξιμο μπορούν να συμμετάσχουν στο Λούπετ, μια κυκλική διαδρομή τριών χιλιομέτρων γύρω από το πάρκο Φέλεντπαρκεν, όπου συγκεντρώνεται η δρομική κοινότητα της πόλης. «Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι», λέει η Κάσεμ. «Τρέχεις, συναντάς φίλους και μετά κάθεστε όλοι μαζί για δείπνο σε κάποιο υπαίθριο τραπέζι».

• Βιέννη

Η πρωτεύουσα της Αυστρίας μπορεί να έχασε την πρώτη θέση από την Κοπεγχάγη την περασμένη χρονιά, όμως οι άριστες βαθμολογίες της στην υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση την κρατούν στη δεύτερη θέση της κατάταξης. Για τους κατοίκους της, η υψηλή ποιότητα ζωής αποτυπώνεται κυρίως στην ευκολία των μετακινήσεων, είτε με τα μέσα μαζικής μεταφοράς είτε με τα πόδια, αλλά και στη δυνατότητα να απολαμβάνουν τις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας.

«Η καθημερινή μου συνήθεια είναι να πηγαίνω στη δουλειά ακολουθώντας τη Ρίνγκστρασε, χρησιμοποιώντας ένα από τα εμβληματικά τραμ της πόλης», λέει η Φραντσίσκα Χόχμιλερ, εργαζόμενη στον Οργανισμό Τουρισμού της Βιέννης. «Αντί να χαζεύω στο κινητό μου, διαβάζω ένα βιβλίο ή απλώς παρατηρώ τα υπέροχα κτήρια που περνούν μπροστά από τα μάτια μου. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια που μου θυμίζει καθημερινά πόσο ξεχωριστή είναι η "συνηθισμένη" ζωή στη Βιέννη».

«Στις συνοικίες από την πρώτη έως την ένατη δύσκολα θα χρειαστείς τα μέσα μαζικής μεταφοράς», συμπληρώνει ο Ρόλαντ Έγκενχοφερ, υπεύθυνος πωλήσεων και μάρκετινγκ στο ξενοδοχείο Hotel MOTTO. Στους επισκέπτες προτείνει κυρίως την έκτη και την έβδομη συνοικία, γύρω από τη Νόιμπαουγκασε και το Σπίτελμπεργκ, περιοχές γεμάτες καφέ, μικρές μπουτίκ και χαλαρή ατμόσφαιρα. Επίσης, συστήνει την αγορά Νάσμαρκτ, γνωστή για τις διεθνείς γεύσεις της. Το φθινόπωρο θεωρεί απαραίτητη μια επίσκεψη σε ένα παραδοσιακό Χόιριγκερ, δηλαδή σε μια ταβέρνα κρασιού μέσα στους αμπελώνες της πόλης, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν τοπικό βιεννέζικο κρασί.

Για να γνωρίσουν οι επισκέπτες την αυθεντική πλευρά της Βιέννης, η Χόχμιλερ προτείνει την αγορά Κούτσκερμαρκτ, στη 18η συνοικία, ιδιαίτερα το Σάββατο, όταν λειτουργεί η λαϊκή αγορά με παραγωγούς, εστιατόρια και καφέ. «Το να βλέπεις οικογένειες, ζευγάρια και ηλικιωμένους να κάνουν τα ψώνια της εβδομάδας ή απλώς να απολαμβάνουν τον καφέ τους είναι, για μένα, η πιο χαρακτηριστική εικόνα της Βιέννης», λέει.

Παρότι ζει στην πόλη εδώ και αρκετά χρόνια, αυτό που εξακολουθεί να την κερδίζει είναι ο ρυθμός της ζωής. «Παρόλο που πρόκειται για μια μεγάλη μητρόπολη, βρίσκεις πάντα τον τρόπο να χαλαρώσεις», λέει. «Είτε βρίσκεσαι σε ένα παραδοσιακό καφέ, είτε σε ένα πάρκο, είτε στις όχθες του Δούναβη, ο χρόνος κυλά διαφορετικά στη Βιέννη».

• Μελβούρνη

Στην τρίτη θέση της κατάταξης βρέθηκε η Μελβούρνη, η οποία ξεπέρασε την παραθαλάσσια «αντίπαλό» της, το Σίδνεϊ, χάρη στη συνδυασμένη βαθμολογία 96 που συγκέντρωσε στις κατηγορίες πολιτισμού και περιβάλλοντος - μία από τις υψηλότερες σε ολόκληρο τον δείκτη. Για τους κατοίκους της, αυτός ο πολιτιστικός πλούτος αντικατοπτρίζεται στις γειτονιές της, καθεμία από τις οποίες διαθέτει τη δική της ξεχωριστή προσωπικότητα.

«Η Μελβούρνη είναι μια μεγάλη πόλη που, με κάποιον τρόπο, λειτουργεί σαν χωριό», λέει η Αν Μαρί Λένον, γενική διευθύντρια του ξενοδοχείου Crowne Plaza Carlton, η οποία έχει εργαστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και την Αυστραλία. «Οι άνθρωποι εδώ ενδιαφέρονται πραγματικά να σε γνωρίσουν. Και ύστερα υπάρχει ο πολιτισμός, το φαγητό, η μουσική, η μόδα, η τέχνη. Κάθε συνοικία έχει τη δική της ατμόσφαιρα και ταυτότητα».

Η Λου ΜακΓκρέγκορ, Σκωτσέζα που ζει στη Μελβούρνη εδώ και είκοσι χρόνια, συμφωνεί. «Το Φούτσκραϊ είναι η γειτονιά μου και ένα από τα καλύτερα μέρη της πόλης για φαγητό και ποτό - θα βρεις κουζίνες από κάθε γωνιά του κόσμου και πάντα επικρατεί ζωντάνια. Το Φιτζρόι είναι γεμάτο μικρά, ιδιαίτερα μπαρ και καταστήματα με vintage είδη, το Σεντ Κίλντα είναι ιδανικό για μια βόλτα δίπλα στη θάλασσα, ενώ το Κάρλτον δύσκολα ξεπερνιέται όταν πρόκειται για ιταλικό φαγητό και περίπατο στα όμορφα παλιά δρομάκια του».

Όταν έχει επισκέπτες, τους ξεναγεί στην εντυπωσιακή θολωτή αναγνωστική αίθουσα της Κρατικής Βιβλιοθήκης της Βικτώριας, στα συνεχώς μεταβαλλόμενα έργα street art της Χόζιερ Λέιν, στην Εθνική Πινακοθήκη της Βικτώριας, καθώς και στα χαρακτηριστικά στενά και τις ιστορικές εμπορικές στοές της πόλης. «Αυτή είναι για μένα η Μελβούρνη: μια πόλη περίεργη, δημιουργική και γεμάτη μικρές, απρόσμενες εκπλήξεις σε κάθε γωνιά», λέει.

Για μια αυθεντική εικόνα της καθημερινής ζωής στη Μελβούρνη, η Λένον προτείνει το Πάρκο Πρίνσες, έκτασης 39 εκταρίων. «Θα δείτε ανθρώπους να βγάζουν βόλτα τους σκύλους τους, δρομείς, οικογένειες ή απλώς ανθρώπους που κάθονται και απολαμβάνουν την ηρεμία. Δεν υπάρχουν βιασύνες, όλα είναι αυθεντικά. Αυτή είναι η Μελβούρνη που ζω καθημερινά και δεν παύει ποτέ να με γοητεύει», λέει. «Αρκεί να μετακινηθείς δύο χιλιόμετρα για να νιώσεις ότι βρίσκεσαι σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο».

• Σίδνεϊ

Με συνολική βαθμολογία 97, ίδια με εκείνη της Μελβούρνης, το Σίδνεϊ κατέλαβε την τέταρτη θέση, συγκεντρώνοντας άριστη βαθμολογία στην υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση. Ωστόσο, οι κάτοικοί του θεωρούν ότι εκείνο που κάνει την πόλη τόσο ευχάριστη για να ζει κανείς είναι η άμεση πρόσβαση στη φύση, οι πολυπολιτισμικές γειτονιές και ο υπαίθριος τρόπος ζωής.

«Στο Σίδνεϊ όλα γίνονται εύκολα, γιατί όπου κι αν βρίσκεσαι δεν απέχεις ποτέ πολύ από μια υπέροχη θέα, είτε πρόκειται για το λιμάνι, τα Γαλάζια Όρη ή τις παραλίες», λέει ο Στιβ Κάμπερ, υπουργός Απασχόλησης και Τουρισμού της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας. «Ο συνδυασμός διαφορετικών πολιτισμών, οι γειτονιές, το εξαιρετικό φαγητό και ο τρόπος ζωής κάνουν το Σίδνεϊ μοναδικό. Είναι μια παγκόσμια μητρόπολη που εξακολουθεί να μοιάζει με ένα σύνολο μικρών τοπικών κοινοτήτων».

Ο Κάμπερ συμβουλεύει τους επισκέπτες να απομακρυνθούν από τα κλασικά αξιοθέατα, όπως η Γέφυρα του Λιμανιού του Σίδνεϊ και η Παραλία Μπόνταϊ, και να ανακαλύψουν τα δυτικά προάστια της πόλης. «Το Μπέργουντ είναι το Σίδνεϊ που αγαπούν οι ντόπιοι», λέει. «Είναι γεμάτο ζωή, διαθέτει απίστευτες επιλογές για φαγητό και είναι από τα καλύτερα μέρη για να γνωρίσει κανείς τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της πόλης». Επίσης, θεωρεί απαραίτητο να παρακολουθήσει κανείς έναν αγώνα αυστραλιανού ποδοσφαίρου. «Ελάχιστα μέρη στον κόσμο ζουν τον αθλητισμό όπως το Σίδνεϊ», τονίζει.

Η Γαλλίδα σχεδιάστρια κοσμημάτων Ζιλί Λιβνί, η οποία έχει ζήσει σε τέσσερις ηπείρους, εξακολουθεί να εκπλήσσεται από την καθημερινότητα της πόλης. «Οι άνθρωποι δεν περιμένουν να έρθει το Σαββατοκύριακο για να πάνε στην παραλία ή να κολυμπήσουν· το κάνουν μέρος της καθημερινής τους ζωής», λέει. Για την ίδια, η ποιότητα ζωής ξεκινά από τις καθημερινές πρωινές βόλτες με τις φίλες της, από την Παραλία Μπόνταϊ έως την Παραλία Μπρόντε, την ώρα της ανατολής. «Ως επιχειρηματίας και μητέρα δύο παιδιών, η ζωή μου κυλά με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Εκείνη η μία ώρα δίπλα στον ωκεανό είναι ο τρόπος μου να επαναφορτίζομαι. Είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεκινά η ημέρα».

Στους επισκέπτες προτείνει να δουν την ανατολή από την Παραλία Ταμαράμα, να συνεχίσουν με έναν καφέ στο Μπόνταϊ και στη συνέχεια να πάρουν το πλοιάριο από τον Ρόουζ Μπέι. «Όχι απαραίτητα για να πάνε κάπου, αλλά για να απολαύσουν τη θέα της Όπερας του Σίδνεϊ και του λιμανιού από τη θάλασσα», λέει, προτείνοντας στάση για μεσημεριανό στο εστιατόριο Uncut Seafood. «Το Σίδνεϊ είναι επίσης απίστευτα πολυπολιτισμικό, με εξαιρετικό φαγητό και ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί μια χαλαρή και ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρα. Είναι ένας σπάνιος συνδυασμός για μια τόσο μεγάλη πόλη».

• Ζυρίχη

Παρότι η Ζυρίχη υποχώρησε από την κοινή δεύτερη θέση που κατείχε το 2025 στην πέμπτη θέση φέτος, οι κάτοικοί της θεωρούν ότι ο συνδυασμός αποτελεσματικής οργάνωσης και άμεσης πρόσβασης στη φύση αποτελεί το θεμέλιο της εξαιρετικής ποιότητας ζωής της. «Η Ζυρίχη δεν θα ήταν η ίδια χωρίς τη λίμνη και τα ποτάμια της. Κάθε μέρα περνώ είτε από τη Λίμνη της Ζυρίχης, είτε από τον ποταμό Λίμματ, είτε από τον ποταμό Ζιλ, αφιερώνοντας λίγο χρόνο στον εαυτό μου», λέει η Μανουέλα Λέονχαρντ, γεννημένη στη Ζυρίχη και δημιουργός ψηφιακού περιεχομένου. «Τα νερά είναι καθαρά και δροσερά, ενώ σε όλη την πόλη υπάρχουν περισσότερες από 1.200 δημόσιες κρήνες από τις οποίες μπορεί κανείς να πιει πόσιμο νερό».

Για να δείξει στους επισκέπτες γιατί αγαπά τόσο πολύ τη Ζυρίχη, τους οδηγεί πρώτα στο Λίντενχοφ, ένα πρώην ρωμαϊκό οχυρό που σήμερα αποτελεί πλατεία στην κορυφή λόφου, με πανοραμική θέα στον ποταμό Λίμματ και στην Παλιά Πόλη, στις δύο όχθες του. Στη συνέχεια, προτείνει τις βεράντες του Ομοσπονδιακού Πολυτεχνείου της Ζυρίχης (ETH Ζυρίχης) και του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, από όπου απλώνεται πανοραμική θέα σε ολόκληρη την πόλη. «Και φυσικά περπατώ πάντα μαζί τους στην Παλιά Πόλη, την καρδιά της Ζυρίχης, με τα στενά δρομάκια και τα μικρά καταστήματα», λέει.

Παρότι ζει στη Ζυρίχη όλη της τη ζωή, εξακολουθεί να εκπλήσσεται από την υποδειγματική καθαριότητα και οργάνωση της πόλης. «Όσο μεγάλη κι αν είναι μια εκδήλωση που πραγματοποιείται στη Ζυρίχη, το επόμενο πρωί δεν υπάρχει σχεδόν κανένα ίχνος από όσα συνέβησαν το προηγούμενο βράδυ. Αυτό εξακολουθεί να με εντυπωσιάζει κάθε φορά».