Βρετανία: Ο Άντι Μπέρναμ νέος αρχηγός των Εργατικών - Αναλαμβάνει πρωθυπουργός τη Δευτέρα

Αντίστροφη μέτρηση για την ανάληψη καθηκόντων πρωθυπουργού της Βρετανίας από τον Άντι Μπέρναμ, καθώς ο δήμαρχος του Μείζονος Μάντσεστερ είναι πλέον ο επικεφαλής του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος.

Στις πρώτες του δηλώσεις, ο 56χρονος και γεννημένος στο Μέρσεϊσαϊντ, Μπέρναμ, δήλωσε έτοιμος για τη μεγάλη πρόκληση που ανοίγεται στην πολιτική του καριέρα και υποστήριξε ότι οι Εργατικοί παραμένουν ενωμένοι για μια Βρετανία που επιθυμεί να δει ξανά ελπίδα.

Δεν παρέλειψε να εκθειάσει τον Κιρ Στάρμερ κάνοντας αναφορά στο έργο του στο NHS, το Εθνικό Σύστημα Υγείας στη Βρετανία, ωστόσο παραδέχθηκε ότι «σε κάποιους τομείς δεν ήμασταν αρκετά καλοί και ο κόσμος δικαιολογημένα εξοργίστηκε. Το κόμμα πρέπει να επικεντρωθεί στην επίλυση προβλημάτων και να διορθώσει τα μεγάλα θέματα που η πολιτική έχει παραμελήσει, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής πρόνοιας»

Στη συνέχεια, ανέπτυξε την άποψή του για τα αίτια των σημερινών προβλημάτων της Βρετανίας.

«Είμαι πεπεισμένος ότι η χώρα μια σειρά από λανθασμένες αποφάσεις τη δεκαετία του 1980. Η πολιτική εξουσία συγκεντρώθηκε στο κέντρο και η οικονομική εξουσία ιδιωτικοποιήθηκε.

Η Βρετανία παρέδωσε τον έλεγχο βασικών αγαθών και υπηρεσιών – της κατοικίας, του νερού, της ενέργειας και των μεταφορών – αφήνοντας τους πολίτες εκτεθειμένους σε ολοένα υψηλότερο κόστος.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου και εξουσίας στα χέρια λίγων ανθρώπων και λίγων περιοχών.

Μεγάλα τμήματα της Βρετανίας αποβιομηχανίστηκαν χωρίς να αποκτήσουν τη δυνατότητα να χαράξουν μια νέα αναπτυξιακή πορεία.

Περήφανες βρετανικές πόλεις αποτελούν σήμερα σκιά του παλιού τους εαυτού, ενώ οι εμπορικοί δρόμοι παρακμάζουν σε ολόκληρη τη χώρα.

Σιγά-σιγά, σχεδόν ανεπαίσθητα, μέσα σε τέσσερις δεκαετίες, η πολιτική και οικονομική εξουσία απομακρύνθηκε από τις τοπικές κοινωνίες σε όλες τις περιοχές και τα έθνη του Ηνωμένου Βασιλείου».

Κλείνοντας, δεσμεύθηκε ότι «θα εργαστώ για να οικοδομήσουμε μια νέα πολιτική. Η χώρα τη ζητά απεγνωσμένα.

Ίσως εμείς οι πολιτικοί να απολαμβάνουμε τις αντιπαραθέσεις και το να κερδίζουμε πόντους απέναντι στους αντιπάλους μας. Οι πολίτες όμως όχι.

Πώς μπορούν οι πολιτικοί να αλληλοκατηγορούνται όταν το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων συνεχώς υποχωρεί;

Η πολιτική συνολικά δεν λειτουργεί για τους πολίτες. Τους εξοργίζει και τους κάνει να απομακρύνονται από αυτήν».