Όλες οι εξωφρενικές ενέργειες του Τραμπ: Από το... πριμ σε ψηφοφόρους, στην «πόρτα» σε δημοσιογράφους

Ενώ η προσωπική συμπεριφορά του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ είναι συχνά παράξενη, η στάση του τις τελευταίες 12 ημέρες ήταν πραγματικά αξιοσημείωτη - ιδιαίτερα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.

Έχει προσφέρει στους ψηφοφόρους κάτι που ακόμη και ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί θεωρούν ότι ισοδυναμεί με δωροδοκία. Έχει απειλήσει - ίσως αστειευόμενος - ότι θα στερήσει από μια πολιτεία ομοσπονδιακή βοήθεια για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, εάν αυτή δεν εκλέξει Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή. Ενόψει της 25ης επετείου από την 11η Σεπτεμβρίου, αφηγήθηκε μια αμφισβητούμενη ιστορία σχετικά με την παρουσία του κοντά στο Ground Zero. Έχει υποστηρίξει χωρίς στοιχεία ότι οι Δημοκρατικοί συνωμότησαν για να τον δολοφονήσουν. Έχει απειλήσει να διακόψει όλο το εξωτερικό εμπόριο.

Κρατά ουσιαστικά το μέλλον του Kennedy Center σε ομηρία, εάν οι δικαστές δεν του επιτρέψουν να βάλει το όνομά του στο πολιτιστικό ίδρυμα. Και τώρα απαγορεύει σε ορισμένα μέσα ενημέρωσης, μεταξύ των οποίων και το CNN, την πρόσβαση στον Λευκό Οίκο.

Ένας από τους λόγους που υποτιμώνται περισσότερο σχετικά με την πτώση της πολιτικής απήχησης του Τραμπ είναι η απώλεια εμπιστοσύνης των Αμερικανών στις ηγετικές του ικανότητες.

Δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών έχουν δείξει ότι:

• Το 67% των Αμερικανών δήλωσε ότι δεν εξετάζει προσεκτικά τις σημαντικές αποφάσεις που λαμβάνει.
• Το 71% δήλωσε ότι δεν είναι «ψύχραιμος και σταθερός χαρακτήρας».
• Και περισσότεροι από 7 στους 10 Αμερικανούς, τόσο στο σύνολο των ενηλίκων όσο και μεταξύ των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, δήλωσαν ότι δεν έχει καν σχέδιο για τον πόλεμο στο Ιράν, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις τόσο του Fox News όσο και του CNN.

Και καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026, ο Τραμπ κάνει ελάχιστα για να διαψεύσει αυτές τις αντιλήψεις.

Οι εξωφρενικές ενέργειες του Τραμπ

Η προσφορά του Τραμπ να δώσει 5.000 δολάρια σε κάθε ενήλικο Αμερικανό πολίτη, εάν οι Ρεπουμπλικανοί διατηρήσουν την πλειοψηφία τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία, αποτελεί σαφώς μια μορφή ανταλλάγματος. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, σε ποσοστό 66% έναντι 18%, δηλώνουν ότι αυτό είναι «ακατάλληλο».

Η σχεδόν αστειευόμενη απειλή του την Τετάρτη (16/9) να στερήσει από τη Βόρεια Καρολίνα ομοσπονδιακή βοήθεια για φυσικές καταστροφές, εάν εκλέξει Δημοκρατικό γερουσιαστή, προκαλεί επίσης ερωτήματα. Ο Τραμπ είπε ότι αστειευόταν, όμως το ιστορικό της κυβέρνησής του δείχνει ότι έχει κάνει διακρίσεις εις βάρος πολιτειών που κυβερνώνται από Δημοκρατικούς σε ζητήματα κρατικών επιχορηγήσεων. Και πρόκειται για ένα θέμα με το οποίο είναι μάλλον δύσκολο να αστειεύεται κανείς.

Η αφήγησή του ενόψει της επετείου της 11ης Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με την οποία πυροσβέστες τον απομάκρυναν από την περιοχή εν μέσω φόβων ότι ένα κτίριο θα κατέρρεε, δεν έχει επιβεβαιωθεί και, στην καλύτερη περίπτωση, είναι παραπλανητική, όπως έγραψε τότε το CNN. Και στον βαθμό που η ιστορία είναι... διανθισμένη, θυμίζει οικειοποίηση του ηρωισμού.

Ο Τραμπ υποστήριξε επίσης αυτή την εβδομάδα ότι η απόπειρα δολοφονίας εναντίον του το 2024 στο Μπάτλερ της Πενσιλβάνια ήταν «δημοκρατική συνωμοσία, για να με βγάλουν από τις εκλογές» - ένας εξαιρετικά σοβαρός ισχυρισμός, εάν υπήρχε οποιαδήποτε αλήθεια πίσω από αυτόν. Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να δείχνει ότι εμπλέκονταν Δημοκρατικοί και ο ίδιος δεν έδωσε καμία περαιτέρω εξήγηση. Μάλιστα, ο επίδοξος δολοφόνος Τόμας Κρουκς ήταν εγγεγραμμένος Ρεπουμπλικανός. Ακόμη και την ίδια ημέρα με τις δηλώσεις του Τραμπ, ο διευθυντής του FBI Κας Πατέλ κατέθεσε ότι δεν υπήρχαν «στοιχεία» πως ο Κρουκς «κυριολεκτικά μιλούσε έστω και με έναν άλλον άνθρωπο, πέρα από τους γονείς του».

Ο Τραμπ απείλησε επανειλημμένα να διακόψει σημαντικό μέρος του εξωτερικού εμπορίου των ΗΠΑ - ακόμη και με όλες τις χώρες με τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζουν εμπορικό έλλειμμα - εάν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα δεν μειώσει τα επιτόκια. «Εάν σταματήσουμε να εμπορευόμαστε με κάθε χώρα με την οποία έχουμε έλλειμμα, δηλαδή με τις περισσότερες από αυτές, και αυτό θα ήταν πολύ εύκολο να γίνει, θα κερδίζαμε τουλάχιστον 1,5 τρισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο», υποστήριξε ο Τραμπ την Τετάρτη (16/9) στη Βόρεια Καρολίνα. Η συγκεκριμένη λογική, ωστόσο, δεν ευσταθεί.

Tην Παρασκευή (18/9), ο Τραμπ ανακοίνωσε ξαφνικά ότι «απαγορεύει» την πρόσβαση των CNN, MS NOW και Politico στον Λευκό Οίκο «με άμεση ισχύ», αιφνιδιάζοντας ακόμη και ορισμένα μέλη του προσωπικού του. Το πρωί του Σαββάτου (19/9), δημοσιογράφος του CNN δεν έλαβε άδεια εισόδου στον χώρο του Λευκού Οίκου και της κατασχέθηκε η δημοσιογραφική διαπίστευση. Επίσης, δεν επετράπη η είσοδος σε δημοσιογράφο του Politico, καθώς και σε δημοσιογράφο και φωτογράφο του MS NOW.

Οι... λιγότερο εξωφρενικές

Ορισμένα από τα υπόλοιπα περιστατικά της συμπεριφοράς του Τραμπ είναι μικρότερης κλίμακας, αλλά εξίσου αξιοπρόσεκτα.

Την Τρίτη (15/9), ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου που ο ίδιος είχε διορίσει ενδέχεται να είχαν παρουσιάσει διαφορετικές προθέσεις από αυτές που πραγματικά είχαν, λέγοντας ότι «δεν είναι οι άνθρωποι που είχα πάρει συνέντευξη» και ότι «είναι απλώς ένα κέλυφος του αρχικού τους εαυτού».

Παραβίασε επίσης τη μακροχρόνια αμερικανική διπλωματική πρακτική, εκφράζοντας την υποστήριξή του στην προοπτική επανένωσης της Ιρλανδίας. Παράλληλα, χαρακτήρισε «φάρσα» τις ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης, παρά το γεγονός ότι μεγάλος αριθμός Αμερικανών ανησυχεί για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Και, τέλος, ο Τραμπ πέρασε μεγάλο μέρος της εβδομάδας αναζητώντας τρόπο να αναγκάσει τα δικαστήρια να του επιτρέψουν να βάλει το όνομά του στο Kennedy Center, παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο φαίνεται να είναι παράνομο. Ο Τραμπ υποστηρίζει πλέον ανοιχτά ότι μπορεί να αφήσει το ίδρυμα «να μαραζώσει και να πεθάνει», εάν δεν του επιτραπεί να κάνει αυτό που θέλει.

Μπορεί να μοιάζει σαν να έχει περάσει πολύς καιρός, αλλά κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ η συζήτηση επικεντρωνόταν συχνά στην «ιδιοσυγκρασία» του και στις αναρτήσεις του στο Twitter. Η συμπεριφορά του, ωστόσο, έχει σε κάποιο βαθμό κάνει τους Αμερικανούς να συνηθίσουν τέτοιες εικόνες.

Παρόλα αυτά, πρόκειται για συμπεριφορές που θα περίμενε κανείς να προσπαθήσει να περιορίσει ένας πρόεδρος ενόψει μιας ενδιάμεσης εκλογικής αναμέτρησης, στην οποία διακυβεύεται ο έλεγχος της εξουσίας από το κόμμα του και κατά την οποία οι ψηφοφόροι έχουν ήδη αμφιβολίες για τη σταθερότητά του ως ηγέτη. Ο Τραμπ, ωστόσο, κινήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση, εντείνοντας τις προκλητικές κινήσεις.