Φιάσκο η εκτέλεση της Κρίστα Πάικ στο Τενεσί - Της χορήγησαν το θανατηφόρο κοκτέιλ αλλά... έζησε

Σε φιάσκο κατέληξε η εκτέλεση της Κρίστα Πάικ στο Τενεσί, αφού φαίνεται ότι παρά της χορήγηση δυο θανατηφόρων ενέσεων παρέμεινε ζωντανή, αναγκάζοντας τις αρχές να διακόψουν την διαδικασία και να τη μεταφέρουν εσπευσμένα σε νοσοκομείο.

Η 50χρονη Κρίστα Πάικ είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τη δολοφονία μιας συμφοιτήτριάς της το 1995, όταν η ίδια ήταν 18 ετών.

Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα που κατέθεσαν οι συνήγοροί της, στις 20:26 (τοπική ώρα) οι εκτελεστές είχαν ήδη χορηγήσει και τις δύο σύριγγες με τα θανατηφόρα χημικά. Ωστόσο, η Πάικ παρέμενε ζωντανή, διατηρώντας τις αισθήσεις και τον σφυγμό της.

«Το χέρι μου κοντεύει να σκάσει»

Δημοσιογράφοι που ήταν παρόντες ως μάρτυρες περιέγραψαν σκηνές αλαλούμ στον θάλαμο εκτελέσεων. Η 50χρονη ακουγόταν να ροχαλίζει, να παραπονιέται για σφοδρούς πόνους φωνάζοντας «το χέρι μου κοντεύει να σκάσει», ενώ από τους σπασμούς και τα κλωτσήματα πέταξε τα σεντόνια που την κάλυπταν. Οι υπεύθυνοι αναγκάστηκαν να κατεβάσουν τις κουρτίνες του θαλάμου δύο φορές, με τους παριστάμενους να ακούν μόνο ήχους.

Λίγο αργότερα, ένα ασθενοφόρο παρέλαβε την Πάικ από τις φυλακές για να τη μεταφέρει σε εξωτερικό νοσοκομείο, όπου της παρασχέθηκε ιατρική φροντίδα, χωρίς να έχει γίνει γνωστή η ακριβής κατάσταση της υγείας της.

Το περιστατικό συνέβη λίγες μόλις ώρες αφότου το Αρχαιολογικό Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ είχε άρει το προσωρινό «μπλόκο» που είχε επιβάλει ομοσπονδιακό Εφετείο, δίνοντας το «πράσινο φως» για την εκτέλεση παρά τις διαφωνίες των φιλελεύθερων δικαστών.

«Απόψε η Πολιτεία του Τενεσί απέτυχε για άλλη μια φορά να εκτελέσει μια νόμιμη θανατική ποινή», τόνισαν οι δικηγόροι της Πάικ. Πρόκειται για τη δεύτερη φορά φέτος που μια εκτέλεση στο Τενεσί εξελίσσεται σε φιάσκο, καθώς τον περασμένο Μάιο οι αρχές δεν μπορούσαν να βρουν φλέβα σε άλλον μελλοθάνατο.

Εκπρόσωπος του Τμήματος Σωφρονιστικών Υπηρεσιών υποστήριξε ότι τηρήθηκαν όλα τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα, αποφεύγοντας ωστόσο να διευκρινίσει αν και πότε θα επιχειρηθεί εκ νέου η εκτέλεση.

Το έγκλημα που συντάραξε το Νόξβιλ

Η υπόθεση χρονολογείται από τον Ιανουάριο του 1995. Η τότε 18χρονη Πάικ, μαζί με τον 17χρονο σύντροφό της Ταντάριλ Σιπ και τη 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον -όλοι σπουδαστές σε επαγγελματικό κέντρο Job Corps- παρέσυραν σε δασώδη περιοχή τη 19χρονη Κόλιν Σλέμερ, την οποία η Πάικ θεωρούσε ερωτική αντίζηλο.

Εκεί τη υπέβαλαν σε βασανιστήρια και τη σκότωσαν. Η υπόθεση προκάλεσε σοκ στην κοινή γνώμη, ιδίως όταν αποκαλύφθηκε ότι οι δράστες είχαν χαράξει στο στήθος του θύματος ένα σύμβολο που παρέπεμπε σε σατανισμό, ενώ η Πάικ είχε κρατήσει ένα θραύσμα από το κρανίο της Σλέμερ.

Το 1996, Πάικ και Σιπ καταδικάστηκαν για φόνο πρώτου βαθμού. Η Πάικ έλαβε τη θανατική ποινή, ενώ ο Σιπ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αναστολής.

Η υπεράσπισή της δηλώνει πως «Η Κρίστα είναι μια 50χρονη γυναίκα που έχει μετανιώσει και κατανοεί τις πράξεις της», ενώ η μητέρα του θύματος παραμένει σταθερά υπέρ της εκτέλεσης.

Η διαμάχη για την εκτέλεση και τα ψυχολογικά τραύματα

Οι συνήγοροι της Πάικ, επικαλούμενοι ειδικούς σε θέματα ψυχικού τραύματος, υποστήριξαν ότι η διαδικασία της θανατηφόρας ένεσης θα λειτουργούσε ως αναβίωση της βίας και της παραμέλησης που υπέστη ως παιδί, συμπεριλαμβανομένων βιασμών σε ηλικία 11 και 17 ετών. Η ίδια έχει διαγνωσθεί με διπολική διαταραχή και μετατραυματικό στρες.

Φοβούμενη έναν επώδυνο θάνατο, η Πάικ ζήτησε να εκτελεστεί από αμιγώς γυναικείο εκτελεστικό απόσπασμα, μέθοδο που όμως δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία του Τενεσί. Στη συνέχεια πρότεινε τον απαγχονισμό (μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε στην τελευταία εκτέλεση γυναίκας στην πολιτεία), αλλά το αίτημα απορρίφθηκε λόγω έλλειψης υποδομών και νομικού πλαισίου.

Το αίτημα μετατροπής της ποινής

Οι δικηγόροι της Πάικ αιτήθηκαν από τον κυβερνήτη τη μετατροπή της ποινής σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αναστολής. Μεταξύ των επιχειρημάτων περιλαμβάνεται η βαριά κατανάλωση αλκοόλ από τη μητέρα της κατά την εγκυμοσύνη, που επηρέασε την εγκεφαλική της ανάπτυξη, καθώς και το γεγονός ότι ήταν μόλις 18 ετών κατά τη διάπραξη του εγκλήματος.

«Η Κρίστα είναι η μόνη γυναίκα στη σύγχρονη ιστορία του Τενεσί που καταδικάστηκε σε θάνατο για έγκλημα που διέπραξε ως νεαρή ενήλικας», σημειώνει η υπεράσπισή της, τονίζοντας πως η σύγχρονη επιστήμη αντιλαμβάνεται διαφορετικά την ανάπτυξη του εφηβικού εγκεφάλου.

Παρά τις εκκλήσεις και από ομάδα ειδικών του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο κυβερνήτης Μπιλ Λι απέρριψε το αίτημα χάριτος.

Σπάνια περίπτωση για το αμερικανικό σύστημα δικαιοσύνης

Η θανατική ποινή επιβάλλεται εξαιρετικά σπάνια σε γυναίκες στις ΗΠΑ. Από το 1976, όταν επαναφέρθηκε η θανατική ποινή από το Ανώτατο Δικαστήριο, έχουν εκτελεστεί συνολικά 1.683 άνθρωποι, εκ των οποίων μόλις 18 ήταν γυναίκες (ποσοστό λίγο πάνω από 1%).

Στο Τενεσί έχουν πραγματοποιηθεί 17 εκτελέσεις από το 1976. Η Κρίστα Πάικ παραμένει η μοναδική γυναίκα στη λίστα των θανατοποινιτών της πολιτείας και, εφόσον εκτελεστεί, θα είναι η πρώτη από το 1820.