Σε ποιον ανήκε ο σκελετός: Αρχαιολόγος υποστηρίζει ότι έλυσε το μυστήριο του Αββαείου του Ουεστμίνστερ

Την απάντηση σε ένα μυστήριο που κρατά από το 1869 και αφορά στον σκελετό ενός άνδρα και την σαρκοφάγο που βρέθηκε στον χώρο του Αββαείου του Ουεστμίνστερ, ισχυρίζεται ότι έχει ένας αρχαιολόγος.

Η ασβεστολιθική σαρκοφάγος εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1820 και ανασκάφηκε επίσημα το 1869, σε μια περιοχή που σήμερα καλύπτεται από γρασίδι, στη βόρεια πλευρά του κεντρικού κλίτους του Αββαείου.

Σύμφωνα με τον Guardian, στο σημείο αυτό βρισκόταν παλαιότερα η αυλή ενός σκευοφυλακίου, το οποίο είχε κατασκευαστεί επί βασιλείας του Ερρίκου Γ΄. Η ανακάλυψη, ωστόσο, δημιούργησε ένα μυστήριο που παρέμενε άλυτο για περισσότερο από έναν αιώνα: σε ποιον ανήκαν τα λείψανα που βρίσκονταν μέσα στη σαρκοφάγο;

Η ίδια η σαρκοφάγος χρονολογείται στην ύστερη ρωμαϊκή περίοδο. Φέρει λατινική επιγραφή με το όνομα Βαλέριος Αμαντίνος (Valerius Amandinus), καθώς και ρωμαϊκή διακόσμηση στη μία πλευρά της. Ωστόσο, στις μεταγενέστερες ανασκαφές στην περιοχή δεν βρέθηκαν άλλα ρωμαϊκά αντικείμενα.

Άλλος ο τόπος ταφής της;

«Δεν ήταν αυτός ο αρχικός τόπος ταφής της», εξήγησε ο καθηγητής Γουόργουικ Ρόντγουελ, σύμβουλος αρχαιολόγος του Αββαείου του Ουέστμινστερ. Όπως σημείωσε, είναι πιθανό η σαρκοφάγος να βρισκόταν αρχικά σε μια εσοχή τοίχου κάποιου μαυσωλείου, ενώ ο Βαλέριος Αμαντίνος φαίνεται πως ήταν εύπορος άνθρωπος.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο ήταν το καπάκι της σαρκοφάγου, το οποίο χρονολογείται στον 4ο αιώνα. Πάνω του υπήρχε ένας μεγάλος, σκαλιστός σταυρός, ο οποίος, όπως διαπιστώθηκε αργότερα, είχε προστεθεί εκ των υστέρων στο αρχικό καπάκι.

«Εκτείνεται σε όλο το μήκος και το πλάτος του καπακιού και ανήκει σε έναν πολύ συγκεκριμένο τύπο σταυρού της ύστερης αγγλοσαξονικής περιόδου», ανέφερε ο Ρόντγουελ.

Η έκπληξη

Σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of the British Archaeological Association, ο αρχαιολόγος παρουσιάζει όσα ήταν μέχρι σήμερα γνωστά για τη σαρκοφάγο, αλλά και τα ευρήματα μιας νεότερης έρευνας που πραγματοποιήθηκε το 2018. Η έρευνα έγινε στο πλαίσιο των σχεδίων για την έκθεση της σαρκοφάγου στις αίθουσες Queen’s Diamond Jubilee Galleries του Αββαείου.

Στο πλαίσιο των εργασιών, η σαρκοφάγος μεταφέρθηκε σε εργαστήριο και αφαιρέθηκε το καπάκι της. Τότε αποκαλύφθηκε κάτι που κανείς δεν περίμενε.

«Μέσα στη σαρκοφάγο, βρισκόταν ο σκελετός», είπε ο Ρόντγουελ.

Η ανακάλυψη προκάλεσε έκπληξη, καθώς οι γραπτές ιστορικές αναφορές υποδείκνυαν ότι ο σκελετός είχε χαθεί. Ωστόσο, σύμφωνα με τον αρχαιολόγο, τα οστά ταίριαζαν με εκείνα που απεικονίζονταν σε σχέδια του 19ου αιώνα.

Η ανάλυση των λειψάνων έδειξε ότι επρόκειτο για έναν άνδρα με ύψος περίπου 1,75, ηλικίας μεταξύ 35 και 49 ετών.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας προέκυψε και ακόμη ένα ενδιαφέρον στοιχείο. Όταν οι ειδικοί καθάρισαν το εσωτερικό της σαρκοφάγου, εντόπισαν στον πυθμένα της ένα ορθογώνιο περίγραμμα, σχηματισμένο από μια λευκή ουσία.

Σύμφωνα με τον Ρόντγουελ, το εύρημα υποδηλώνει ότι το σώμα είχε καλυφθεί με κονιορτοποιημένο ασβέστη πριν τοποθετηθεί σε ένα ξύλινο φέρετρο, το οποίο στη συνέχεια μπήκε μέσα στη σαρκοφάγο.

Καθοριστικής σημασίας αποδείχθηκε η ραδιοχρονολόγηση των οστών, η οποία έδειξε ότι χρονολογούνται στα τέλη του 10ου ή στις αρχές του 11ου αιώνα.

Μεσαιωνικός ηγούμενος

Με βάση τα νέα δεδομένα, ο Ρόντγουελ εκτιμά πλέον ότι ο άγνωστος νεκρός ήταν πιθανότατα ένας μεσαιωνικός ηγούμενος.

«Κανείς χαμηλότερης κοινωνικής ή εκκλησιαστικής βαθμίδας δεν θα είχε ταφεί σε κάτι τέτοιο», ανέφερε, προσθέτοντας ότι και ο σταυρός στο καπάκι αποτελεί σημαντική ένδειξη. «Ο λατινικός σταυρός παραπέμπει και πάλι σε έναν υψηλόβαθμο εκκλησιαστικό αξιωματούχο».

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο, υπάρχουν δύο πιθανοί υποψήφιοι που ταιριάζουν στα στοιχεία: ο Alfwig, ο οποίος πέθανε περίπου το 1020, και ο Wulfnoth, που πέθανε περίπου το 1049.

Ο ίδιος θεωρεί πιθανότερο να πρόκειται για τον Alfwig. Όπως εξηγεί, ήταν ήδη μοναχός στο Αββαείο του Ουέστμινστερ όταν πέθανε ο προηγούμενος ηγούμενος και παρέμεινε στη θέση για περίπου 27 χρόνια.

Ο Ρόντγουελ εκτιμά επίσης ότι η σαρκοφάγος, η οποία χρησιμοποιήθηκε ξανά για την ταφή, είχε αρχικά τοποθετηθεί στην ανατολική πτέρυγα του ναού του Αββαείου. Το καπάκι της πιθανότατα χρησιμοποιούνταν ως πλάκα στο δάπεδο.

Αργότερα, κατά τις οικοδομικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν επί Ερρίκου Γ΄, η σαρκοφάγος ενδέχεται να απομακρύνθηκε από την αρχική της θέση και να θάφτηκε ξανά στο σημείο όπου ανακαλύφθηκε αιώνες αργότερα.

«Όπως συμβαίνει με τόσα πολλά ζητήματα στην αρχαιολογία, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη απ' όσο φαίνεται αρχικά», κατέληξε ο Ρόντγουελ.