Η «συγκατάθεση» για το γαλλικό πλοίο και ο δρόμος προς τον νόμο για τη Γαλάζια Πατρίδα

Η Άγκυρα επιμένει πως το γαλλικό ερευνητικό Abeille Marengo ξεκίνησε τις έρευνες για το καλώδιο Great Sea Interconnector με τη δική της συγκατάθεση. Και ενώ σε πολιτικό επίπεδο κρατά σιωπή, ο φιλοκυβερνητικός Τύπος βλέπει ήδη στην υπόθεση το πρώτο δείγμα αυτού που θα θεσμοθετήσει ο νόμος για τη «Γαλάζια Πατρίδα».

Η τουρκική NAVTEX 1127/26, που εξέδωσε ο σταθμός της Αττάλειας το βράδυ της 10ης Νοεμβρίου, αναφέρει πως οι έρευνες γίνονται σε γραμμές «συντονισμένες με τις αρμόδιες τουρκικές αρχές», για τις οποίες «έχει ληφθεί η συγκατάθεση των τουρκικών αρχών». Τέσσερις μέρες νωρίτερα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών έγραφε πως η διαδικασία συγκατάθεσης «δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί».

Κλίμα επιτυχίας

Το κλίμα στην Άγκυρα είναι κλίμα επιτυχίας. Στον φιλοκυβερνητικό Τύπο η υπόθεση παρουσιάζεται ως κέρδος για την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο και ως έμπρακτη αποδοχή των τουρκικών θέσεων, αποτέλεσμα μιας συντονισμένης κινητοποίησης διπλωματίας και στρατού τις μέρες πριν από τη NAVTEX. Ακόμα και η αντιπολίτευση, που πριν λίγο καιρό μιλούσε για «ξεπούλημα», έχει χαμηλώσει τους τόνους.

Η λογική της Άγκυρας, όπως περιγράφεται εδώ, είναι απλή. Είχε θέσει εγκαίρως τις κόκκινες γραμμές της, πως τίποτα δεν θα γίνει στην περιοχή που θεωρεί τουρκική υφαλοκρηπίδα χωρίς τη συγκατάθεσή της. Και, γνωρίζοντας πως κανείς δεν θα ζητούσε «άδεια», μιλούσε από την αρχή για «συγκατάθεση».

Από τη διπλωματία στον νόμο

Ο αρθρογράφος της Σαμπάχ Μελίχ Αλτινόκ συνδέει ευθέως την υπόθεση με το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο, όπως γράφει, αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή ως το τέλος της χρονιάς. Για τον ίδιο, η γραπτή επικοινωνία του Παρισιού με την Άγκυρα επιβεβαιώνει στην πράξη πως η Τουρκία μπορεί να επιβάλει συντονισμό στις έρευνες.

Το σχέδιο νόμου παρουσιάστηκε τον Μάιο από το Κέντρο Δικαίου της Θάλασσας του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, που το ετοίμασε μαζί με την προεδρία και τα αρμόδια υπουργεία. Συγκεντρώνει σε ένα κείμενο χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Δίνει στον Τούρκο πρόεδρο την αρμοδιότητα να κηρύσσει «θαλάσσιες περιοχές ειδικού καθεστώτος» εκεί όπου η Τουρκία δεν έχει κηρύξει ΑΟΖ, και στο Αιγαίο.

Σε αυτό που έγινε με το γαλλικό πλοίο μέσα από διπλωματικά κανάλια, η Άγκυρα θέλει έτσι να δώσει και νομική βάση: έρευνες, καλώδια και γεωτρήσεις σε περιοχές που διεκδικεί θα χρειάζονται, κατά τον τουρκικό νόμο, τουρκική συγκατάθεση.

Οι συντάκτες του σχεδίου τόνιζαν, κατά την παρουσίασή του, πως στόχος δεν είναι η αντιπαράθεση με την Ελλάδα. Το πώς θα εφαρμοστεί, κυρίως στο Αιγαίο, μένει να φανεί.