Κόσμος|22.11.2026 20:05

«Τα μαγαζιά ήταν για μένα σαν ΑΤΜ»: Η γυναίκα που έκλεβε για τη δόση της και πλέον άλλαξε τη ζωή της

Newsroom

Έχοντας συμπληρώσει πλέον 14 χρόνια «καθαρή», μια γυναίκα που στο παρελθόν έκλεβε συστηματικά από καταστήματα και κατάφερε να αλλάξει τη ζωή της, αποκαλύπτει τι μπορεί πραγματικά να βοηθήσει τους ανθρώπους να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της παραβατικότητας.

«Κατά βάθος, ξέρεις ότι έχεις διαλυθεί και ότι χρειάζεσαι βοήθεια. Αλλά από πού να ξεκινήσεις όταν είσαι άστεγος, έχεις απομακρύνει την οικογένειά σου και τίποτα καλό δεν υπάρχει στη ζωή σου;».

Μιλώντας στην Mirror, η 57χρονη σήμερα Τζίλι έχοντας συμπληρώσει 14 χρόνια καθαρή και νηφάλια, γνωρίζει από πρώτο χέρι τι κρύβεται πίσω από τις συστηματικές κλοπές σε καταστήματα. Κάποτε, η αστυνομία την είχε χαρακτηρίσει «κύμα εγκληματικότητας από μόνη της». Ο εθισμός της στην ηρωίνη και το κρακ τροφοδοτούσε την παραβατική της δράση.

Για να ικανοποιήσει τον εθισμό της, τριγυρνούσε σε καταστήματα επώνυμων ειδών και σούπερ μάρκετ και αποσπούσε λεία αξίας έως και 500 λιρών σε ρούχα και σαμπάνιες, κρυμμένα μέσα σε μια ειδικά επενδυμένη με αλουμινόχαρτο τσάντα, ώστε να μην ενεργοποιούνται οι συναγερμοί ασφαλείας.

«Ήμουν εντελώς θολωμένη. Προσπαθούσα διαρκώς να βρω χρήματα. Τα μαγαζιά ήταν για μένα σαν ΑΤΜ», αφηγείται.

Στο αποκορύφωμα του εθισμού της, η Τζίλι είχε εξελιχθεί σε μια πολύ οργανωμένη κλέφτρα. Ντυνόταν κομψά και είχε τα μαλλιά της πιασμένα, ώστε να μη κινεί υποψίες στα ακριβά καταστήματα.

Προμήθευε με κλεμμένες σαμπάνιες όλα τα καταστήματα πώλησης αλκοολούχων ποτών στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου από το Ολύμπια έως το Τσέλσι, ενώ αντάλλασσε επώνυμα ρούχα με εμπόρους ναρκωτικών, εισπράττοντας μόλις το ένα τρίτο της λιανικής τους αξίας. Άλλες φορές, τα έδινε απευθείας ως αντάλλαγμα για την επόμενη δόση της. Το ενδεχόμενο να συλληφθεί ήταν, όπως λέει, «επαγγελματικός κίνδυνος».

Ακόμη κι όταν προσπαθούσε να αφήσει πίσω της την παραβατικότητα, ο πειρασμός αποδεικνυόταν ακαταμάχητος. Όπως θυμάται, πηγαίνοντας σε συναντήσεις με τον επιμελητή επιτήρησής της, μπορούσε να «περάσει έξω από ένα Sainsbury’s, να δει ότι δεν βρίσκεται εκεί ο φύλακας ασφαλείας και να μπει μέσα για να πάρει δέκα μπουκάλια σαμπάνια».

Με αφορμή την ανακοίνωση της υπουργού Εσωτερικών για την εφαρμογή αυστηρότερων μέτρων σε βάρος 500 συστηματικών δραστών κλοπών, μεταξύ των οποίων η χρήση ηλεκτρονικών συσκευών γεωεντοπισμού (GPS) και η απαγόρευση εισόδου σε εμπορικά κέντρα, η Τζίλι προειδοποιεί την κυβέρνηση ότι το πρόβλημα δεν πρόκειται να εξαφανιστεί χωρίς περισσότερη χρηματοδότηση των υπηρεσιών απεξάρτησης και επανένταξης, καθώς και ουσιαστική υποστήριξη όσων προσπαθούν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της παραβατικότητας.

Η Τζίλι σήμερα συνεργάζεται με τη φιλανθρωπική οργάνωση Working Chance, η οποία βοηθά γυναίκες με ποινικό μητρώο να αποκτήσουν πρόσβαση στην εργασία και την εκπαίδευση. Όπως επισημαίνει, οι αρμόδιοι δεν αντιμετωπίζουν τη βασική αιτία του προβλήματος.

Μεγαλώνοντας στο Μάντσεστερ, έδωσε οκτώ φορές για να περάσει τις εξετάσεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πριν αρχίσει να κινείται στους κύκλους της rave σκηνής της δεκαετίας του 1990 και καταλήξει να ξοδεύει 25 χρόνια κάνοντας χρήση ηρωίνης και κρακ. Στα 28 της χρόνια, μια σηψαιμία την καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο για έναν χρόνο, διάστημα κατά το οποίο χρειάστηκε να μάθει ξανά να περπατά.

Παγιδευμένη σε έναν καταστροφικό κύκλο, οδηγήθηκε επανειλημμένα στη φυλακή. Οι σύντομες παραμονές της στις φυλακές Bronzefield προσέφεραν μόνο μια προσωρινή διακοπή της παραβατικής της πορείας. Κάθε φορά που αποφυλακιζόταν, επέστρεφε στον δρόμο χωρίς σπίτι και χωρίς χρήματα.

«Μόλις βγαίνεις έξω, ξαναμπαίνεις στον ίδιο μύλο και όλα αρχίζουν από την αρχή», λέει. «Ακόμα και αν μου προσέφεραν τα πάντα, τίποτα δεν είχε αποτέλεσμα, γιατί η επιθυμία για τη δόση ήταν τόσο ισχυρή που είχα χάσει τον έλεγχο».

Για την Τζίλι, αποδείχθηκε σωτήρια η παρέμβαση μιας εργαζόμενης της οργάνωσης Women In Prison, που την περίμενε στην πύλη των φυλακών κατά την αποφυλάκισή της και τη βοήθησε να υποβάλει αίτηση για κοινωνικές παροχές και να εξασφαλίσει ένα δωμάτιο σε ξενώνα.

Ακολούθησε ένα διάστημα σε κέντρο απεξάρτησης και στη συνέχεια η μετακόμισή της στο Μπόρνμουθ. Εκεί, η κολύμβηση στη θάλασσα και η ενασχόλησή της με τον βουδισμό τη βοήθησαν να ξαναχτίσει τη ζωή της.

Ωστόσο, ακόμη και μετά την απεξάρτησή της, η ίδια διαπίστωσε ότι η κλοπή από καταστήματα είχε μετατραπεί σε μια βαθιά ριζωμένη ψυχαναγκαστική συμπεριφορά, από την οποία δυσκολευόταν να απαλλαγεί.

«Η τελευταία εξάρτηση που κατάφερα να ξεπεράσω σε ψυχολογικό επίπεδο ήταν οι κλοπές από τα καταστήματα», αναφέρει. «Κατά τη διάρκεια της απεξάρτησης, έμπαινα σε καταστήματα και σκεφτόμουν: “Μπορώ να τα πάρω όλα αυτά, για μένα είναι δωρεάν”. Το πιο δύσκολο πράγμα που χρειάστηκε να… ξεμάθω ήταν να πληρώνω για όσα αγόραζα».

Σήμερα, καλεί την κυβέρνηση να μεταφέρει πόρους από τα τιμωρητικά μέτρα σε χρηματοδοτούμενα προγράμματα δομών απεξάρτησης, σε υπηρεσίες σχεδιασμένες ειδικά για γυναίκες και σε εξειδικευμένα προγράμματα για όσους υποτροπιάζουν συστηματικά.

«Τα χρήματα πρέπει να κατευθυνθούν στην ανάρρωση και την επανένταξη και όχι στην τιμωρία», τονίζει. «Οι περισσότεροι άνθρωποι που κλέβουν συστηματικά από καταστήματα είναι εξαρτημένοι. Αν δεν αντιμετωπίσεις τη ρίζα του προβλήματος, θα συνεχίσουν να γυρίζουν ξανά και ξανά».

«Η φυλακή δεν λύνει το πρόβλημα»

Η Νατάσα Φίνλεϊσον, διευθύνουσα σύμβουλος της Οργάνωσης Working Chance, δήλωσε: «Η ιστορία της Τζίλι αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι πολλές γυναίκες που βρίσκονται στη φυλακή χρειάζονται υποστήριξη και όχι μόνο τιμωρία. Πολύ συχνά, η φυλάκιση δεν συμβάλλει ουσιαστικά στην αντιμετώπιση των τραυμάτων, των εξαρτήσεων και των δυσκολιών που μπορεί να οδηγήσουν τις γυναίκες σε αδικήματα όπως οι κλοπές από καταστήματα. Μια ποινή φυλάκισης από μόνη της δεν μπορεί να λύσει αυτά τα προβλήματα.

»Με την κατάλληλη υποστήριξη, οι γυναίκες μπορούν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της παραβατικότητας. Στην Working Chance βλέπουμε καθημερινά πώς γυναίκες με ποινικό μητρώο μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους, όταν αποκτούν μια αξιοπρεπή εργασία που τους επιτρέπει να στηρίζουν τις οικογένειές τους και να συμβάλλουν θετικά στις κοινότητές τους.

»Η επένδυση στην απεξάρτηση και στην πρόληψη της υποτροπής δεν είναι απλώς το σωστό για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Συμβάλλει στη δημιουργία ισχυρότερων οικογενειακών δεσμών, ασφαλέστερων κοινοτήτων και καλύτερων αποτελεσμάτων για την κοινωνία και την οικονομία συνολικά».

Αριθμοί που σοκάρουν

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, στοιχεία από την εταιρεία Auror, η οποία παρέχει πληροφορίες για την εγκληματικότητα στον τομέα του λιανεμπορίου, την οποία συμβουλεύονται μεγάλες αλυσίδες όπως οι Tesco, Boots και Marks & Spencer, έδειξαν ότι μόλις το 10% των δραστών ευθύνεται για το 70% των κλοπών από καταστήματα στη Βρετανία.

Οι 500 συστηματικότεροι δράστες στο Ηνωμένο Βασίλειο συνδέονται με περισσότερα από 22.000 περιστατικά μέσα σε έναν χρόνο, ενώ ο πιο δραστήριος από αυτούς φέρεται να εμπλέκεται σε περισσότερα από 265 αδικήματα.

Η φιλανθρωπική οργάνωση κοινωνικής δικαιοσύνης Revolving Doors έχει προειδοποιήσει ότι η εξάρτηση, η αστεγία, τα προβλήματα ψυχικής υγείας και η φτώχεια αποτελούν βασικούς παράγοντες που συντελούν στην επαναλαμβανόμενη παραβατικότητα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της οργάνωσης, Πάβαν Ντάλιουαλ, δήλωσε: «Η έρευνά μας έδειξε ότι περίπου 30.000 άνθρωποι που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε έναν φαύλο κύκλο επαναλαμβανόμενης παραβατικότητας ενδέχεται να ευθύνονται για περισσότερα από 130.000 αδικήματα σε εθνικό επίπεδο. Δεν πρόκειται για χιλιάδες μεμονωμένα περιστατικά, χωρίς μεταξύ τους σύνδεση. Συχνά, είναι τα ίδια άτομα που επανέρχονται διαρκώς σε έναν κύκλο εγκληματικότητας, κρίσεων και εμπλοκής με το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης.

»Η παροχή ουσιαστικής υποστήριξης, όπως η εξασφάλιση σταθερής στέγασης, η φροντίδα της ψυχικής υγείας, η θεραπευτική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων, η έγκαιρη απομάκρυνση από την παραβατικότητα και οι υπηρεσίες υποστήριξης από ανθρώπους με αντίστοιχα βιώματα, αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό και βιώσιμο τρόπο για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος κρίσεων και εγκληματικότητας.

»Τα μέλη μας και οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργαζόμαστε, αποδεικνύουν ότι η απεξάρτηση, η επανένταξη και η επανεκκίνηση της ζωής είναι εφικτές, όταν υπάρχει η κατάλληλη υποστήριξη. Η επιτυχία θα πρέπει να μετριέται τόσο με τη μείωση της υποτροπής και τη δημιουργία ασφαλέστερων κοινοτήτων όσο και με τον αριθμό των ανθρώπων που καταφέρνουν να ανακάμψουν, να προσφέρουν στην κοινωνία και να αντιληφθούν τις δυνατότητές τους», πρόσθεσε.

Βρετανίαεθισμόςκλοπέςειδήσεις τώραπαραβατικότητα