Michael Byrne: Πέθανε σε ηλικία 82 ετών ο ηθοποιός του «Ιντιάνα Τζόουνς» και του «Χάρι Πότερ»

Ο Βρετανός ηθοποιός Μάικλ Μπερν (Michael Byrne), γνωστός στο ευρύ κοινό από τις συμμετοχές του στις ταινίες «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία» και «Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου», έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών.

Η ζωή και το έργο του

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian, ο ηθοποιός πέθανε στις 20 Ιουνίου, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν γίνει γνωστά τα αίτια του θανάτου του.

Γεννημένος στις 7 Νοεμβρίου 1943 στο Λονδίνο, ο Μάικλ Μπερν διέγραψε μια μακρά και πολυσχιδή πορεία στον χώρο της υποκριτικής, με καριέρα που εκτεινόταν σε σχεδόν έξι δεκαετίες.

Τα πρώτα του βήματα έγιναν στο θέατρο, όταν το 1963 εντάχθηκε στον πρώτο θίασο του National Theatre Company, υπό τη διεύθυνση του θρυλικού Λόρενς Ολίβιε, στο Old Vic του Λονδίνου. Κατά τη διάρκεια της θεατρικής του διαδρομής συμμετείχε σε σημαντικές παραστάσεις, όπως τα «Death and the Maiden», «The Double Dealer», «Πολύ κακό για το τίποτα», «Ο Βυσσινόκηπος», «Ο Γλάρος» και «Ρωμαίος και Ιουλιέτα».

Στον κινηματογράφο άφησε το δικό του αποτύπωμα με συμμετοχές σε εμβληματικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων τα «Braveheart» και «Tomorrow Never Dies». Ξεχώρισε επίσης στην ταινία «Apt Pupil», όπου συμπρωταγωνίστησε με τον σερ Ίαν ΜακΚέλεν, υποδυόμενος έναν Εβραίο επιζώντα στρατοπέδου συγκέντρωσης.

Ιδιαίτερα αγαπητός έγινε από το κοινό για τον ρόλο του μοχθηρού συνταγματάρχη Βόγκελ στην ταινία «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία», ενώ το 2010 εμφανίστηκε στο «Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου: Μέρος 1», ενσαρκώνοντας τον Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ, έναν από τους πιο ισχυρούς και διαβόητους μάγους του κινηματογραφικού σύμπαντος του Χάρι Πότερ.

Σημαντική ήταν και η παρουσία του στη μικρή οθόνη. Το 2008 και το 2010 συμμετείχε στη δημοφιλή σειρά «Coronation Street» («Corrie»), υποδυόμενος τον Τεντ Πέιτζ, τον απόντα πατέρα της Γκέιλ και πρώην σύντροφο της Όντρεϊ Ρόμπερτς. Παράλληλα, εμφανίστηκε σε γνωστές βρετανικές τηλεοπτικές σειρές, όπως οι «Casualty», «A Touch of Frost» και «Sharpe», επιβεβαιώνοντας την ευρύτητα του υποκριτικού του ταλέντου.