Βίκυ: Το κουτάβι που κάποιοι ήθελαν να θανατώσουν και δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια του, σήμερα μας μαθαίνει τι σημαίνει δύναμη

Η ζωή για τη Βίκυ ξεκίνησε με τον πιο σκληρό τρόπο. Μόλις ήρθε στον κόσμο, αντί για χάδια, ασφάλεια και παιχνίδι, βρέθηκε να κουβαλάει ένα βαρύ ιατρικό φορτίο: μυϊκή ατροφία στα δύο πίσω της πόδια με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τα κουνήσει και νεόσπορα. Κάποιοι έκριναν πως η ευθανασία ήταν η μόνη λύση.

Όμως, η Adopt a Paw Today έβαλε ένα τέλος σε κάθε τέτοιο σενάριο. Όταν οι εθελοντές της ομάδας ανέλαβαν τη μικρή Βίκυ, η κατάστασή της έμοιαζε μη αναστρέψιμη.

Για εκείνη, όμως, δεν ήταν έτσι. Δεν το έβαλε κάτω και κάθε μέρα κάνει από ένα βήμα παραπάνω. Πίσω από κάθε βήμα της βρίσκονται δεκάδες άνθρωποι. Οι εθελοντές που έτρεξαν για εκείνη, οι κτηνίατροι που πίστεψαν ότι μπορεί να τα καταφέρει, οι άνθρωποι που τη φιλοξενούν, όσοι στήριξαν οικονομικά τις επεμβάσεις της και όσοι συνεχίζουν να καλύπτουν τις ανάγκες της αποκατάστασής της.

Η μάχη στα χειρουργικά κρεβάτια

Έχοντας στα χέρια τους γνωματεύσεις από κορυφαίους ορθοπαιδικούς κτηνιάτρους, η ομάδα της Adopt a Paw Today πήρε μια γενναία απόφαση: να παλέψει για να κρατήσει τη Βίκυ όρθια. Το πλάνο της αποκατάστασης ξεκίνησε στην κλινική Yourvet, με τον κτηνίατρο Δημήτρη Κουτσογιώργο να αναλαμβάνει το εξαιρετικά δύσκολο έργο των χειρουργικών επεμβάσεων.

Η Βίκυ υποβλήθηκε σε δύο εξαιρετικά σοβαρές επεμβάσεις (αρθρόδεση γονάτου) με διαφορά περίπου μίας εβδομάδας, ώστε να αποκτήσει ξανά αίσθηση και στήριξη στα ποδαράκια της και να σταματήσει να σέρνεται. Παράλληλα, έπρεπε να αντιμετωπίσει μολύνσεις στις πληγές της, αλλά και να λάβει ειδική φαρμακευτική αγωγή για το παράσιτο Νεόσπορα, το οποίο επιβάρυνε το νευρομυϊκό της σύστημα.

Η δύναμη της θέλησης

Σήμερα, η έξι μηνών Βίκυ δεν σέρνεται πια. Έχει καταφέρει το αδιανόητο. Σηκώνεται μόνη της, τρέχει να υποδεχτεί τους ανθρώπους της, ζητάει παιχνίδι και εξερευνά τον κόσμο με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Κάθε της βηματάκι είναι κάτι που πριν από λίγους μήνες φαινόταν αδύνατο.

Μάλιστα, για τις... εξορμήσεις της, η Βίκυ έχει πλέον και το δικό της custom αμαξίδιο, μια ευγενική δωρεά του Βασίλη Τζιγκούρα (Plus2feet), που της δίνει ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία κίνησης -και εντάξει, παραδεχθείτε το, είναι και τόσο χαριτωμένη με αυτό!

Ο δρόμος προφανώς παραμένει μακρύς. Η μικρή έχει ήδη ξεκινήσει τις πρώτες της εξειδικευμένες υδροθεραπείες και συνεδρίες αποκατάστασης (με την πολύτιμη συμβολή της ομάδας Any Thing is Pawsible), ενώ στο μέλλον θα χρειαστεί διαχείριση και για τη δυσπλασία που παρουσιάζει στα ισχία της.

Ωστόσο, η καθημερινότητά της πλέον χαρακτηρίζεται από έλλειψη πόνου και όρεξη για παιχνίδι. Φιλοξενείται προσωρινά σε σπίτι στην Αθήνα και συμπεριφέρεται ακριβώς όπως κάθε άλλο χαρούμενο κουτάβι που διψάει για ανθρώπινη συντροφιά.

Δεν ζητά λύπηση, ζητά μια ευκαιρία - Έκκληση για φιλοξενία

Η Βίκυ δεν είναι απλώς ένα «ιατρικό περιστατικό». Είναι η απόδειξη ότι η αγάπη, η επιστήμη και η θέληση για ζωή μπορούν να νικήσουν.

Αυτό που χρειάζεται τώρα η μικρή μαχήτρια δεν είναι η λύπησή μας. Είναι ένας άνθρωπος, μια οικογένεια που θα κοιτάξει πέρα από το ιατρικό της ιστορικό, θα τη δει για αυτό που πραγματικά είναι και θα της προσφέρει το «για πάντα». Ψάχνει τον άνθρωπο που θα γίνει ο δικός της ήρωας, συνεχίζοντας να στηρίζει τα βήματά της.

Έως τότε επείγει να βρεθεί φιλοξενία στην Αττική, κοντά στο Παλαιό Φάληρο (Άλιμος, Νέα Σμύρνη, Δάφνη, Άγιος Δημήτριος, Νέος Κόσμος).

Η ιστορία της Βίκυς είναι μια υπενθύμιση ότι κανένα ζώο δεν σώζεται μόνο από έναν άνθρωπο. Σώζεται από όλους εκείνους που αποφασίζουν να μην κοιτάξουν αλλού.