Κραυγή απόγνωσης από τα μπλόκα: «Δεν μπορούμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας - Παλεύουμε για τα αυτονόητα»

Εδώ και περίπου δύο μήνες οι αγρότες βρίσκονται στον δρόμο και «φωνάζουν» για το δίκιο τους.

Πίσω από τα τρακτέρ και τις κινητοποιήσεις που βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση και τα social media, κρύβονται ιστορίες ανθρώπων που βλέπουν τον μόχθο τους να μην αποδίδει ούτε τα προς το ζην.

«Βαρέθηκα να με κλέβουν»

Ο Δημήτρης Αλεξάκης, μόλις 31 ετών, αποτελεί το πρόσωπο της νέας γενιάς που παλεύει στα μπλόκα. «Είμαι εδώ γιατί βαρέθηκα να με κλέβουν και να μην βγάζω αυτά που μου αναλογούν», αναφέρει χαρακτηριστικά. Παρά τις επενδύσεις χιλιάδων ευρώ κάθε χρόνο, το περιθώριο κέρδους είναι πλέον ελάχιστο, καθιστώντας το επάγγελμα μη βιώσιμο. Ο ίδιος προσθέτει πως στην οικονομική ασφυξία έρχεται να προστεθεί και η ανασφάλεια για την παραγωγή, καθώς ο φόβος της ευλογιάς παραμένει διαρκής.

«Δεν θα φύγω μέχρι να γίνει το επάγγελμά μου ξανά βιώσιμο», διαμηνύει.

«Χωρίς τα απαραίτητα, δεν υπάρχει μέλλον»

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο 32χρονος Ντανιέλ Μεχμετάι. «Δεν μπορώ να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Χρόνο με τον χρόνο το εισόδημά μου μηδενίζεται και τα τελευταία χρόνια μπαίνω και μέσα», εξομολογείται.

Ο Ντανιέλ αποκαλύπτει μια σκληρή αλήθεια: Αν δεν ήταν δεσμευμένος από το πρόγραμμα «Νέων Αγροτών», ενδεχομένως θα είχε ήδη εγκαταλείψει τη γη: «Θα ήμουν πολύ κοντά στο να φύγω», λέει χαρακτηριστικά και εκφράζει την απαισιοδοξία του σχετικά με τις επικείμενες συναντήσεις με τον πρωθυπουργό.

Οι φωνές του Δημήτρη και του Ντανιέλ αποτυπώνουν το κλίμα απόγνωσης που επικρατεί στα μπλόκα της χώρας, όπου οι παραγωγοί δηλώνουν αποφασισμένοι να παραμείνουν μέχρι να πάρουν αυτά που τους ανήκουν.