Δίκη Λιγνάδη: Η συγκλονιστική κατάθεση του τρίτου καταγγέλλοντα - «Δεν μπορούσα να αντιδράσω»

Η ακροαματική διαδικασία στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας, όπου δικάζεται σε δεύτερο βαθμό ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Δημήτρης Λιγνάδης για σεξουαλική κακοποίηση και τον βιασμό ανηλίκων, συνεχίστηκε με την ιδιαίτερα συναισθηματικά φορτισμένη μαρτυρία ενός εκ των θυμάτων. 

Καταπέλτης ήταν η κατάθεση του 29χρονου -πλέον- μάρτυρα στη δίκη, καθώς περιέγραψε το χρονικό της σιωπής και της ανάγκης, προκαλώντας σοκ, με τα όσα βίωσε. Ο τρίτος κατά σειρά καταγγέλλων εξιστόρησε στο δικαστήριο τις εφιαλτικές στιγμές που έζησε στα 17 του χρόνια από τον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου.

«Γνώρισα το φόβο και τώρα το παλεύω με τον ψυχολόγο μου»

«Ήρθα να πω εδώ αυτό που έχω βιώσει και αυτά που έχω κάνει. Τίποτα άλλο. Μετά τους ψυχολόγους και τις συνεδρίες έρχομαι εδώ για να δικαιωθώ για το δικό μου κομμάτι, γιατί έχω μερίδιο ευθύνης για αυτό. Ήταν άδικο να πάρεις ένα 17χρονο με προβλήματα να τον εκμεταλλευτείς έτσι. Μου έχει στερήσει σχέσεις, επαφές, δυσκολία να επικοινωνήσω με τον κόσμο… γνώρισα το φόβο και τώρα το παλεύω με τον ψυχολόγο μου».

Ο μάρτυρας, ο οποίος σήμερα είναι 29 ετών, περιέγραψε πώς οι οικογενειακές δυσκολίες και ο αλκοολισμός των γονιών του τον ανάγκασαν να εγκατασταθεί στην οικία του κατηγορουμένου.

Η πρώτη επαφή έγινε μέσω social media, ενώ ακολούθησαν μη συναινετικές σεξουαλικές πράξεις μέχρι το 2016, χρονιά κατά την οποία επέστρεψε στην πατρική του εστία. Αναφερόμενος στην κακοποίηση που υπέστη, ο νεαρός δήλωσε: «Συνέχισα να μένω στο σπίτι του κατηγορούμενου. Έθαψα το κομμάτι μέσα μου και προσπάθησα να μην έχω πολύ επικοινωνία μαζί του. Το άφησα και ταυτόχρονα για να αποφύγω άλλη αντίστοιχη κίνηση, του έκανα αναφορά ότι μου αρέσει άλλος για να αποκλείσω ότι θα με πλησίαζε με αυτό τον τρόπο ξανά. Ήθελα να λάβει το μήνυμα ότι δεν μου αρέσει».

Παρά τις προσπάθειές του να θέσει σαφή όρια, ο κατηγορούμενος τον βίασε ένα βράδυ, την ώρα που στο σπίτι βρίσκονταν και άλλοι νεαροί. Το θύμα βρισκόταν στο κρεβάτι συζητώντας με έναν φίλο του για τον οποίο έτρεφε αισθήματα, όταν δέχθηκε την επίθεση.

«Προσπαθούσα να αντιδράσω και δεν είχα τη δυνατότητα. Όλα έγιναν χωρίς καμιά προειδοποίηση. Προσπάθησα να καταλάβω τί συμβαίνει. Όταν βγαίνω πια από το μπάνιο και προσπαθώ να καταλάβω τι είχε συμβεί. Βγαίνω και βλέπω να μιλά με τους άλλους και να γελάνε και κανείς δεν αντιδρούσε. Θολωμένος κάθισα και έμεινα εκτεθειμένος…»

Πρόεδρος: «Δεν κατάλαβαν οι άλλοι;»

Μάρτυρας: «Δεν ξέρω ποια ήταν η αντίδρασή τους αν κατάλαβαν ή τί κατάλαβαν… δεν μπορούσαν να δουν, αλλά δεν ξέρω αν άκουσαν όλο αυτό γιατί είχε και μουσική. Όλοι έπιναν αλκοόλ που μας πρόσφερε ο κατηγορούμενος. (…) Δεν ήξερα, δεν καταλάβαινα πώς ήμουν. Αν ήταν αντιληπτό ή όχι ότι έκλαιγα. Απομονώθηκα και δεν μίλησα. Ένιωσα σαν να ήταν αποδεκτό από τους άλλους.»

Πρόεδρος: «Μετά από αυτό;»

Μάρτυρας: «Έμειναν εκεί γιατί δεν είχα πού να πάω. Μετά ο κατηγορούμενος δεν έδωσε σημασία. Έκατσε, είδε τηλεόραση και πήγε στο δωμάτιο.»

Πρόεδρος: «Ξαναγίνονταν τέτοια;»

Μάρτυρας: «Μετά από αυτό παρέμεινα μέχρι τον Οκτώβρη. Κάποια σκηνικά ξαναέγιναν αλλά όχι σαν αυτά. Για εμένα ήταν κακοποιητικές συμπεριφορές. (…) Έφυγα από το σπίτι γιατί άρχισε η μητέρα μου να με καλεί και να μου λέει ότι οι συνθήκες ήταν καλύτερες.»

Εισαγγελέας: «Εξακολουθούσατε να μένετε στο σπίτι του όμως…»

Μάρτυρας: «Δεν υπήρχε άλλη επιλογή να μένω κάπου αλλού.»

Όπως διευκρίνισε ο καταγγέλλων, η παραμονή του εκεί οφειλόταν αποκλειστικά σε αντικειμενική δυσκολία και έλλειψη εναλλακτικής στέγης, χωρίς να τρέφει κανένα θετικό συναίσθημα για τον σκηνοθέτη. Λόγω της απουσίας ενός υποστηρικτικού περιβάλλοντος, αποχώρησε νιώθοντας τύψεις και ενοχές για όσα συνέβησαν, επιλέγοντας τότε τη σιωπή.

Πρόεδρος: «Σκεφτήκατε να το καταγγείλετε;»

Μάρτυρας: «Ήμουν ανήλικος. Όταν ενηλικιώθηκα, ήμουν παράνομος. Δεν είχα διαβατήριο, νόμιμα έγγραφα. Επίσης, η σχέση των γονιών μου που ερχόταν η αστυνομία τόσο συχνά, μου προκαλούσαν μόνο φόβο για το τι μπορεί να συμβεί.»