Τα «γεράκια» της Ψάθας: Έσωσαν από τη μεγάλη φωτιά τη γειτονιά που κάποτε τους έδιωχνε

To όνομα Σοκόλ, στα αλβανικά σημαίνει «γεράκι». Και στη μεγάλη φωτιά που έκαψε την άνω Ψάθα Αλεποχωρίου το μεσημέρι της Δευτέρας 3 Αυγούστου, ο Σοκόλ, το «γεράκι» μαζί με τον συμπατριώτη του Ανδρέα αλλά και τον Αλέξανδρο με τον Άρη ήταν οι αφανείς ήρωες.

Λίγο μετά τις 3 που ο αέρας γύρισε και το μέτωπο της φωτιάς κατέβηκε από το δάσος και τα λιοστάσια μέσα στα σπίτια της Ψάθας οι τέσσερις φίλοι ήταν οι φύλακες άγγελοι των περιουσιών που οι συμπολίτες τους τις είχαν αφήσει στο έλεος του Θεού.

Πεζοπόρα τμήματα της Πυροσβεστικής αλλά και εναέρια μέσα έδιναν τις δικές τους μάχες για να σώσουν τα πρώτα σπίτια αλλά και οικόσιτα ζώα. Μέσα στον καπνό τους είδαμε να πολεμούν με το «θηρίο».

Η εκκένωση

Οι αστυνομικοί είχαν εντολή να εκκενώσουν πάση θυσία την περιοχή. Οι τέσσερις φίλοι βλέποντας τους αστυνομικούς αρχικά πειθάρχησαν και κατέβηκαν στην παραλία. Όταν όμως είδαν τις φλόγες να μπαίνουν στα σπίτια κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και με δική τους ευθύνη έτρεξαν στο μέτωπο. Τους ακολουθήσαμε...

Καθαρή τρέλα...

Έπεσαν στη μάχη της κατάσβεσης χωρίς προστατευτικά μέσα. Είχαν μόνο κάποιες υγειονομικές μάσκες που στην πορεία τις πέταξαν. Όταν τους είδαμε να μπαίνουν μέσα στο δάσος για να σώσουν τα σπίτια που ήταν μέσα στα πεύκα μας κόπηκε η ανάσα. Ήταν καθαρή τρέλα με τις φλόγες να ορθώνονται μέχρι και 30 μέτρα ψηλά.

Ακολούθησε πανικός. Η ορατότητα έγινε μηδενική και η φωτιά έκαιγε τα πάντα με μανία και δύναμη. Μετά από αρκετή ώρα είδαμε τις φιγούρες τους μέσα στον πυκνό καπνό. Κρατούσαν λάστιχα και με ότι μέσα είχαν έδιναν λυσσαλέα τη μάχη τους. Δεν στάθηκαν μόνο στα δικά τους σπίτια αλλά προστάτευσαν όλη τη γειτονιά.

«Δεν είχαμε σβήσει άλλη φωτιά»

Οι κινήσεις τους ήταν σίγουρες, με αυτοπεποίθηση και έδειχναν πως ήταν εκπαιδευμένοι στην πυρόσβεση. Λίγη ώρα μετά θα μας αφήσουν άφωνους όταν τους ρωτήσαμε εάν είναι εθελοντές: «Όχι. Ούτε εθελοντές είμαστε, ούτε τίποτα. Ούτε μας έχει τύχει να σβήσουμε πάλι τόσο μεγάλη φωτιά. Ήμασταν αποφασισμένοι και ορκισμένοι να μη μας καεί κανένα σπίτι. Κακώς ήθελε να μας διώξει η αστυνομία. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Αν δεν είχαμε μείνει θα είχαν καεί πολλά σπίτια», λέει στο ethnos.gr o Aλέξανδρος.

Λιποθύμησε το «γεράκι»

Κι ενώ μας μιλούσε ο Αλέξανδρος, ο Σοκόλ, το «γεράκι» από την Αλβανία κατέρρευσε. Έβγαλε τα παπούτσια του και σωριάστηκε στο τσιμέντο αποκαμωμένος. Ήταν σε σοκ. Ανέπνεε βαριά και έκλαιγε με αναφιλητά. Επιχείρησα να καλέσω πρώτες βοήθειες αλλά αρνήθηκε. Μου είπε πως είναι καλά. Λίγα λεπτά μετά με δάκρυα στα ματιά μου είπε:

«Πέρασε όλη η ζωή μπροστά μου»

«Φίλε μου... Πέρασε όλη η ζωή μπροστά από τα μάτια μου. Δε φοβήθηκα πως θα πεθάνω. Δεν κλαίω από φόβο αλλά γιατί θυμήθηκα τον πρώτο καιρό που ήρθα στην Ελλάδα πριν 30 χρόνια. Ημασταν ταλαιπωρημένοι και πεινασμένοι. Οι ντόπιοι στην αρχή δε μας ήθελαν. Μας έδιωχναν. Σήμερα μαζί με τους φίλους μου, τον Ανδρέα, τον Άρη και τον Αλέξανδρο παλεύαμε σαν ομάδα να σώσουμε τα σπίτια του χωριού. Κάτι κάναμε. Αυτό που μπορούσαμε. Κάποια σπίτια σώσαμε, κάποια κάηκαν. Τι να πεις… Δόξα τω Θεώ. Αισθάνομαι πόνο για όλο αυτό που έχει γίνει. Θα μπορούσαμε να το είχαμε αποφύγει».

«Το δάσος είναι το σπίτι μας»

Όπως παραδέχτηκε και ο Σοκόλ πρώτη φορά είδε τόσο μεγάλο κακό: «Πρώτη φορά είδα τόσο μεγάλη φωτιά. Δε φοβήθηκα. Την παρακολουθούσαμε και την παρατηρούσαμε δύο μέρες. Το δάσος είναι το πρώτο μας σπίτι. Μετά φτιάξαμε όλα τα υπόλοιπα. Μακάρι να μην ξανασυμβεί πάλι τέτοιο κακό και ο κόσμος να φτιάξει γρήγορα τα σπίτια που έπαθαν ζημιές».