Συγκλονιστική μαρτυρία πυρόπληκτου στη Σαλαμίνα: «Η φωτιά μπήκε μέσα, έκανα ό,τι μπορούσα - Κατακάηκα παντού»

Ανάμεσα στους κατοίκους στα Περιστέρια Σαλαμίνας που είδαν τα σπίτια τους να παραδίδονται στις φλόγες είναι και ο Άγγελος Χατζής, χορογράφος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Το σπίτι του υπέστη σοβαρές ζημιές από τη φωτιά, με τον ίδιο να περιγράφει ότι μόλις λίγες ημέρες πριν είχε επιστρέψει από την εμπόλεμη Ουκρανία.

«Οι ζημιές είναι πολύ μεγάλες. Έφυγε όλη η κεραμοσκεπή, έπεσε. Η φωτιά πήρε το παράθυρο, πήρε την μπαλκονόπορτα, μπήκε μέσα. Κάηκαν ορισμένα τμήματα της βεράντας. Ευτυχώς δεν άρπαξαν φωτιά τα καλοριφέρ και το ντεπόζιτο, ήμουν τυχερός. Αλλά το οξύμωρο ξέρεις ποιο είναι; Ότι εγώ πριν από μια εβδομάδα ήρθα από την Οδησσό. Φεύγοντας από εκεί, η Οδησσός βομβαρδίστηκε. Με το που ήρθα εδώ, συνέχεια κάτι συμβαίνει. Σήμερα ήταν το τρίτο κακό, άρπαξε φωτιά και καήκαμε. Τι άλλο; Από εκεί και πέρα, ρίχνω λίγο χώμα επάνω μου για να το συνηθίσω. Τι να κάνω; Δεν έχω άλλη επιλογή» σημειώνει ο γνωστός χορευτής – χορογράφος.

«Κατακάηκα παντού, με έβγαλαν με το ζόρι»

Όταν οι φλόγες περικύκλωσαν το οίκημα, ο κ. Χατζής αρνήθηκε να το εγκαταλείψει, προσπαθώντας να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να μην καεί το σπίτι: «Ήμουν μέσα, μέσα, μέσα. Με έβγαλε η αστυνομία με το ζόρι. Παίξαμε ξύλο, δεν έφευγα, γιατί εγώ έσβηνα τη φωτιά μέσα. Επειδή μου είχε κοπεί και το νερό, είχα μπουκάλια με νερό και άρχισα να τα σβήνω σιγά-σιγά και με τα χέρια μου».

«Κατακάηκα παντού. Με έβγαλαν, γιατί εάν με έπαιρνε ο ύπνος μέσα, το διοξείδιο του άνθρακα θα με κοίμιζε και δεν θα ξαναξύπναγα ποτέ. Ήταν άκρως επικίνδυνο. Με πήραν σηκωτό και με βγάζανε. Έβριζα, δεν ήθελα να φύγω. Το σπίτι σώθηκε επειδή έμεινα», συνέχισε.

«Ευχαριστώ την Πυροσβεστική, την Αστυνομία και το ΕΚΑΒ»

Παρά την καθυστέρηση που σημειώθηκε εξαιτίας των στενών δρόμων του οικισμού, ο ίδιος νιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει όλους όσοι συνέδραμαν στην κατάσβεση της φωτιάς. «Οι δρόμοι είναι στενοί. Η πυροσβεστική έκανε μεγάλη προσπάθεια να περάσει, αλλά δεν γνώριζαν τους δρόμους, δεν γνώριζαν το φάρδος και έτσι τα οχήματα δεν μπορούσαν να έρθουν γρήγορα. Έτσι καήκαμε όλοι, άργησαν. Επίσης, άργησαν και τα αεροπλάνα και ρίχνανε εκεί που γνώριζαν αυτοί. Ίσως αυτοί να ξέρουν καλύτερα».

«Αυτό που έχω να πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στην πυροσβεστική, γιατί πραγματικά έκανε φιλότιμες προσπάθειες και μας βοήθησε, στην αστυνομία και στο ΕΚΑΒ. Έστειλαν γρήγορα ασθενοφόρα ώστε να μας παραλάβουν, να μας πάνε στο κέντρο υγείας για αναπνοή. Μου έκανε εντύπωση ότι κάθε τριάντα μέτρα υπήρχαν πάνω από πενήντα έως εκατό μπουκάλια παγωμένο νερό για να μπορεί ο κόσμος να πάρει, να δροσιστεί, γιατί βγάζουμε βλέννες μαύρες. Εγώ επάνω δεν έχω νερό, δεν ξέρω πού θα κάνω μπάνιο, δεν ξέρω τι θα κάνω», καταλήγει.