Νίκος Ζωϊδάκης: «Εκλαψα πολύ όταν έφυγε ο κουμπάρος μου, ο Βασίλης Καρράς»

Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» βρέθηκε ο Νίκος Ζωϊδάκης. Ο Κρητικός καλλιτέχνης μίλησε για την αγάπη του για τη λύρα αλλά και για την απώλεια του κουμπάρου του, Βασίλη Καρρά.

«Συνέχεια κλαίω, είμαι… κλαούρης. Οι Κρητικοί είναι ένας συναισθηματικός λαός» εξομολογήθηκε, αρχικά και συνέχισε: «Το περισσότερο κλάμα που θυμάμαι να έβγαλα, ήταν όταν έφυγε ο κουμπάρος μου, ο Βασίλης Καρράς. Αυτό δεν ήταν κλάμα ευαισθησίας, ήταν κλάμα πόνου. Είχαμε πολύ στενή σχέση και πολλά χρόνια. Ηταν κουμπάρος μου, είχε φαβτίσει τη μικρή μου κόρη. Ημασταν και πολύ φίλοι». 

«Ο μόνος τρόπος να με τιμωρήσουν τότε ήταν να μου πάρουν τη λύρα»

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Νίκος Ζωϊδάκης εξομολογήθηκε: «Από δεκαπέντε χρονών είμαι κάθε χειμώνα στην Αθήνα. Ειναι το κέντρο της Ελλάδας. Αν δεν μπορείς να έρθεις εδώ, δεν μπορείς να κάνεις τις δουλειές σου σωστά. Δεν μπορώ, όμως, να ζήσω μακριά από την Κρήτη. Ο πατέρα μου δεν ήθελε ν' ασχοληθώ με τη μουσική. Τότε κάποια επαγγέλματα ήταν αρκετά παρεξηγημένα. Ηθελαν τα παιδιά τους να τα κάνουν επιστήμονες. Γι' αυτό γεμίσαμε με επιστήμονες. Μου είχε κρύψει τη λύρα. Ηταν ο τρόπος να με τιμωρεί».