Καλλιόπη Ταχτσόγλου: «Η επιτυχία που είχα στην τηλεόραση μού έκλεισε τις πόρτες στο θέατρο»

Για τη μεγάλη αναγνωρισιμότητα που της έφερε η συμμετοχή της, στη σειρά «Δύο Ξένοι», μίλησε η Καλλιόπη Ταχτσόγλου, αποκαλύπτοντας πως ο ρόλος της «Μαρούσκας» την ακολουθούσε παντού, ακόμα και εις βάρος της θεατρικής της πορείας.

Η ηθοποιός θυμήθηκε πως στην αρχή δεν είχε συνειδητοποιήσει τον αντίκτυπο της σειράς. Οι αντιδράσεις του κόσμου —από κορναρίσματα μέχρι έντονη αναγνώριση στον δρόμο— την ξάφνιασαν. Όπως εξήγησε, αρχικά αντιμετώπιζε την επιτυχία με απορία, θεωρώντας ότι είχε συμμετάσχει απλώς σ' έναν μικρό ρόλο.

Στη συνέχεια, όμως, η συνεχής ταύτιση με τη «Μαρούσκα» άρχισε να την ενοχλεί. Με τον καιρό, βρήκε τρόπο να το διαχειρίζεται με χιούμορ, απαντώντας στον κόσμο με πειράγματα. «Αρχισα να εκνευρίζομαι. Γιατί λέω: "Τι έγινε τώρα; Δηλαδή όπου πηγαίνω θα λένε και θα με δείχνουνε; Η Μαρούσκα;". Μετά λέω: "Όχι, δεν πειράζει, έχω παντού φίλους". Και έτσι κάνω πλάκες. Μου λένε διάφορα, τους λέω διάφορα».

Όταν η τηλεόραση… της έκλεισε πόρτες στο θέατρο

Παρά τη δημοφιλία που απέκτησε, η ίδια υποστήριξε πως η τηλεοπτική της επιτυχία είχε αρνητικό αντίκτυπο στην επαγγελματική της πορεία στο θέατρο. Όπως είπε, πριν τη σειρά είχε μια σταθερή παρουσία στη σκηνή, όμως μετά τη συμμετοχή της στην τηλεόραση οι προτάσεις μειώθηκαν αισθητά. Η ίδια τόνισε πως δεν επεδίωκε τηλεοπτική καριέρα και ότι η εμπλοκή της ήταν περιορισμένη, κάτι που κάνει την εξέλιξη ακόμη πιο οξύμωρη.

Αναφερόμενη σε μεταγενέστερη πρόταση για τηλεοπτική δουλειά, η ηθοποιός ξεκαθάρισε πως αρνήθηκε λόγω χαμηλής αμοιβής. Τόνισε ότι προτιμά να στραφεί ακόμη και σε άλλη εργασία με λιγότερα χρήματα, παρά να υποτιμήσει τη δουλειά της ως ηθοποιός. Για εκείνη, η αξιοπρέπεια και η σταθερότητα στους επαγγελματικούς όρους είναι αδιαπραγμάτευτες.

Η μεγάλη αγάπη για το θέατρο

Μετρώντας τέσσερις δεκαετίες στο σανίδι, η Καλλιόπη Ταχτσόγλου δήλωσε ξεκάθαρα πως το θέατρο παραμένει η μεγάλη της αγάπη. Αντίθετα, η τηλεόραση δεν αποτελεί για εκείνη δημιουργική προτεραιότητα, παρά μόνο ένα μέσο που της χάρισε την αγάπη του κοινού, κάτι που αναγνωρίζει ως το πιο θετικό στοιχείο της εμπειρίας της.

«Την τηλεόραση μπορώ να πω ότι δεν την αγαπώ και καθόλου. Το μόνο καλό που μου χάρισε είναι η αγάπη του κόσμου. Οι άνθρωποι που δεν βλέπουν θέατρο είναι ωραίο που μπόρεσαν να δουν και κάποια όμορφα πράγματα στα οποία συμμετείχα κι εγώ».