Ο Χάνιµπαλ Λέκτερ της µπάλας

Ετσι ένιωθε ο Λουίς Σουάρες πριν ξεκινήσει το ντέρµπι µε τη Ρεάλ. Ηξερε ότι είναι η δική του νύχτα, η νύχτα του καρχαρία! Ετσι δεν τον είχαν βγάλει όταν ξεκίνησε εκείνη η απίθανη ιστορία µε τα διαδοχικά δαγκώµατα; Και όχι ένα, τρία! Πρώτα ως παίχτης του Αγιαξ, όταν δάγκωσε τον Μπακάλ της Αϊντχόφεν, έπειτα τον Ιβάνοβιτς της Τσέλσι ως παίχτης της Λίβερπουλ, µε αποκορύφωµα το δάγκωµα στον Κιελίνι στο Παγκόσµιο Κύπελλο του 2014, τότε που χρειάστηκε τη βοήθεια ψυχιάτρου για να αποφύγει το τρελάδικο! Γιατί ναι, κάποιοι αποφάνθηκαν ότι ήταν ψυχοπαθής, µε τη συνεχή ροπή του σε επιθέσεις σε αντιπάλους και µάλιστα µε τον ίδιο τρόπο: δάγκωµα! Και όταν εκείνο το καλοκαίρι η Μπαρτσελόνα έδωσε 81 εκατοµµύρια για να τον αγοράσει από τη Λίβερπουλ, πολλοί είπαν ότι πέταξε τα λεφτά της. Ο ίδιος κουβαλούσε µια σοβαρή τιµωρία που δεν του επέτρεπε καν να προπονηθεί επίσηµα! Κρυφά το έκανε! Και επιπλέον έτρεχε σε ψυχιάτρους για να µαζέψει την «τρέλα» του, ένας... Χάνιµπαλ Λέκτερ του ποδοσφαίρου, δακτυλοδεικτούµενος απ’ όλους. Τέσσερα χρόνια µετά, ο Σουάρες έχει κάνει ευτυχισµένη την Μπαρτσελόνα, αφού αποδείχθηκε η καλύτερη µεταγραφή των τελευταίων πολλών χρόνων! αΚι η απόσβεση; ∆εδοµένη! Γιατί τα 159 γκολ (µε τα τρία χθεσινά) σε 212 παιχνίδια είναι ένας συγκλονιστικός απολογισµός! Καρχαρίας ο τύπος, κανονικός! Γιατί αφού έλυσε τα θέµατά του -και ήταν πολλά- συνέχισε πια να «δαγκώνει» µε άλλον τρόπο: καθαρά ποδοσφαιρικό! Το αποδεικνύουν αυτά τα 159 γκολ. Τα µυρίζει όπως ο καρχαρίας το αίµα! Γιατί το φονικό του ένστικτο -αν και πασίγνωστο πια- δεν αντιµετωπίζεται ούτε από τους καλύτερους αµυντικούς, που... κουτουλάνε µπροστά του! Αυτό έγινε και χθες, στο classico. Πέντε αµυντικοί της Ρεάλ εκτέθηκαν µπροστά του, αν και η πιο σωστή λέξη είναι ότι διασύρθηκαν! Αυτό δεν έγινε µε τον Σέρχιο Ράµος, τον Βαράν, τον Νάτσο, τον Μαρσέλο και µετά τον Κασεµίρο; Ούτε µε... λάσο! Τον αποθέωνε ο Λίο Μέσι από την εξέδρα και έβγαζε και την τραγιάσκα του, αφού έβλεπε ότι αυτός ο χαρισµατικός Ουρουγουανός έπαιζε και γι’ αυτόν. Ο πατέρας µας «Mi papa!» (ο πατέρας µου!) φώναζαν περήφανα και εκστασιασµένα τα δύο παιδιά του στην εξέδρα, η Ντελφίνα και ο Μπενχαµόν, που καµάρωναν για τον γονιό τους. Αλλά εκείνος -αφιονισµένος από το ξεκίνηµα του µατς- είχε κάτι ακόµα στο µυαλό του. Να σκοράρει για να αφιερώσει το γκολ στον νεογέννητο γιο του, τον Λαουτάρο, που γεννήθηκε τη ∆ευτέρα. Τα είχε όλα έτοιµα. Μπλούζα και σύνθηµα! Μόλις λοιπόν σκόραρε, σήκωσε τη φανέλα για να δείξει το σύνθηµα σε όλο τον κόσµο, αφού το ντέρµπι µεταδιδόταν ζωντανά σε όλη τη Γη: «Bienvenido Lauti»! Ετσι καλωσόρισε τον Λαουτάρο. Με κοντσέρτο για πολυβόλα! Και τα έκανε όλα. Κέρδισε το πέναλτι -και το εκτέλεσε- µε το οποίο άνοιξε τον δρόµο η Μπαρτσελόνα (πρώτο πέναλτι µε VAR στην Ισπανία!), πέτυχε γκολ µε εκπληκτική κεφαλιά πίσω από τη βούλα του πέναλτι (!), έβαλε και τρίτο µε συγκλονιστικό τσίµπηµα της µπάλας. Γιατί αυτός είναι ο Σουάρες. Εχει τροµερή αίσθηση του γκολ -από κάθε σηµείο του γηπέδου- και είναι από τους λίγους παγκοσµίως που µπορεί να κρίνει µόνος του την έκβαση ενός αγώνα. Οι... ψυχίατροι έσωσαν ένα µεγάλο ταλέντο, ευτυχώς για το ποδόσφαιρο.