Συμφωνία των Πρεσπών: Η δοκιµασία του χρόνου

Tο πλήθος ήταν µεγάλο -και το πάθος αναµφισβήτητο- στο χθεσινό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας. Αναµενόµενη ήταν και η προβοκατόρικη εµφάνιση µερικών δεκάδων ακροδεξιάς προέλευσης, που οδήγησε την ΕΛ.ΑΣ. σε αλόγιστη χρήση χηµικών.

Από το Σάββατο, ωστόσο, το ονοµατολογικό των Σκοπίων µπήκε στην τελική ευθεία µε την κατάθεση της Συµφωνίας των Πρεσπών στη Βουλή. Οι συσχετισµοί έχουν ξεκαθαρίσει – και είναι πλέον προφανές ότι έχει διαµορφωθεί απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα επιτρέψει την κύρωσή της. Από τη στιγµή που η Συµφωνία είναι πλέον γεγονός, είναι φανερό ότι ο χρόνος -και µόνο ο χρόνος-  θα δείξει αν οι Πρέσπες, που είναι ένας συµβιβασµός µεταξύ των απαιτήσεων των δύο πλευρών, θα λειτουργήσει υπέρ των ελληνικών συµφερόντων.

Εποµένως, είναι προφανές ότι οι σχέσεις µε τη FYROM δεν αρχίζουν ούτε τελειώνουν µε την κύρωση της Συµφωνίας. Απαιτείται συνεχής εγρήγορση του συνόλου του πολιτικού κόσµου, µια και κάποια στιγµή οι κοινωνίες των δύο χωρών θα δουν τις Πρέσπες όχι µε την αναπόφευκτη συναισθηµατική φόρτιση, αλλά υπό το πρίσµα της εξυπηρέτησης των συµφερόντων κάθε πλευράς. Και τότε θα υπάρξει ο λογαριασµός.

Αυτό που έχει σηµασία για το τώρα είναι να µην περάσει στην ψυχολογία της ελληνικής κοινωνίας –που, σύµφωνα µε τις δηµοσκοπήσεις, βλέπει το λιγότερο επιφυλακτικά τη Συµφωνία– ο διχασµός που θέλει εκείνους που λένε «ναι» να χαρακτηρίζονται προδότες και εκείνους που λένε «όχι» πατριώτες. Τη δοκιµασία του χρόνου ας την περάσουµε όλοι µαζί