Η ώρα της αλήθειας για τη Συμφωνία των Πρεσπών

Οι γείτονες είχαν κάθε λόγο να πραγµατοποιήσουν δηµοψήφισµα για το θέµα: τους ζητήθηκε να αλλάξουν το συνταγµατικό τους όνοµα, όπως και το σύνταγµά τους – εποµένως, ήταν µια ευθύνη που δεν θα µπορούσε να αναλάβει το πολιτικό προσωπικό της FYROM.

Βεβαίως, η συµµετοχή στο δηµοψήφισµα ήταν πολύ χαµηλή, γεγονός που εξηγείται από τη δυσφορία µεγάλου µέρους της κοινωνίας της γειτονικής χώρας για τον συµβιβασµό µε την Ελλάδα. Στη χώρα µας τα πράγµατα είναι διαφορετικά. Οι γείτονες είχαν υποχρεώσεις, εµείς όχι.

Ανεξάρτητα από τη γνώµη που µπορεί να έχει κάθε πολίτης για τη Συµφωνία -και οι δηµοσκοπήσεις δείχνουν ότι µεγάλο µέρος της ελληνικής κοινωνίας τη βλέπει τουλάχιστον επιφυλακτικά-, δεν είναι η Ελλάδα που κλήθηκε να αλλάξει όνοµα και σύνταγµα. Είναι προφανές ότι την ευθύνη για την κύρωση της Συµφωνίας οφείλουν να αναλάβουν οι πολιτικές δυνάµεις, όπως συµβαίνει µε την υπερψήφισή της στην Επιτροπή Εξωτερικών και Αµυνας της Βουλής.

Η συζήτηση -και η ψηφοφορία- στην Ολοµέλεια θα κρίνει τα πάντα. Και βεβαίως, έπειτα από το όποιο αποτέλεσµα, ειδικά αν υπάρξει πλειοψηφία των «151», είτε για το «ναι», είτε για το «όχι», κανένα κόµµα δεν δικαιούται να ξανανοίξει τη συζήτηση για το θέµα.