Του ύψους & του βάθους

Τις δηµοσκοπήσεις τελευταίας γενιάς αποτιµούν σε κυβέρνηση και αξιωµατική αντιπολίτευση, καταγράφοντας τις θετικές όψεις και τα τυφλά σηµεία των µετρήσεων. Η Νέα ∆ηµοκρατία έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιηµένη από τη συντήρηση του ισχυρού προβαδίσµατος που διέθετε και το οποίο κινείται από τη ζώνη του 5 έως την περιοχή του διψήφιου, όπως και για το καθαρό προβάδισµά της στην παράσταση νίκης, γεγονός που εµπεδώνει κλίµα εκλογικής υπεροχής. Από την άλλη πλευρά, τις ελπίδες του ΣΥΡΙΖΑ κρατάει ζωντανές η διατήρηση της στάθµης της δεξαµενής των αναποφάσιστων σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα. Η κεντροαριστερή σύνθεση αυτού του ακροατηρίου σε συνδυασµό µε τη χαµηλή συσπείρωση του κόµµατος (50%-55%), αφήνει ανοιχτή την πιθανότητα αλλαγής των συσχετισμών. 

Το εύρηµα-έκπληξη σε σχεδόν όλες τις µετρήσεις είναι ότι η Συµφωνία των Πρεσπών δεν φαίνεται να ενισχύει τη Νέα ∆ηµοκρατία, αλλά τις υπερπατριωτικές κινήσεις, όπως η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου, και την Ενωση Κεντρώων. Αν επιβεβαιωθεί η συγκεκριµένη τάση, τότε, πιθανώς, η επόµενη Βουλή δεν θα είναι πεντακοµµατική, αλλά εξακοµµατική ή ακόµα και επτακοµµατική, εξέλιξη που αποµακρύνει την προοπτική της αυτοδυναµίας. Η επίπτωση του «Μακεδονικού» αποτυπώνεται καθαρά και στον δηµοσκοπικό χάρτη, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ κλείνει αισθητά την «ψαλίδα» που τον χώριζε από τη Ν∆ σε όλη τη χώρα, πιέζεται ιδιαίτερα στη Μακεδονία και στη Βόρεια Ελλάδα, καταγράφοντας αισθητή πτώση.