Απαραίτητες συναινέσεις τουλάχιστον στα «αυτονόητα»

Ο επικεφαλής της ΕΚΤ υπήρξε «πηγή» ελπιδοφόρων ειδήσεων για την ελληνική οικονοµία και ταυτόχρονα αφορµή για προβληµατισµό. Η ελπίδα φυσικά έρχεται από την πρόθεση του χρηµατοπιστωτικού συστήµατος της Ευρωζώνης να απαντήσει µε «φθηνό χρήµα» στις συνεχείς ανταγωνιστικές πιέσεις που δέχονται οι ευρωπαϊκές οικονοµίες. Γεγονός ιδιαίτερα θετικό για τις ελληνικές τράπεζες, που συνεχίζουν να κινούνται σε «διστακτικούς» ρυθµούς έπειτα από 10ετή κρίση και συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις.

Από την άλλη, όµως, ο Μάριο Ντράγκι ξεκαθάρισε ότι κανείς δεν µπορεί να λειτουργεί µε εφησυχασµό και αυταρέσκεια. Ενα µήνυµα προς τους «µεγάλους» και τους «µικρούς» της Ευρωζώνης, αφού εστίασε σε εσωτερικούς παράγοντες που λειτουργούν ανασταλτικά προς την ανάπτυξη. Είναι ένα ερώτηµα εάν το µήνυµα θα ληφθεί και κυρίως θα αποτιµηθεί ορθά από τις πολιτικές δυνάµεις στην Ελλάδα. Ιδίως στην τρέχουσα προεκλογική -αντικειµενικά- περίοδο.

Κριτήριο θα αποτελέσει το εάν παράλληλα µε την εύλογη ιδεολογική αντιπαράθεση που θα υπάρξει, θα µπορέσουν να συνυπάρξουν και οι απαραίτητες συναινέσεις. Τουλάχιστον στα «αυτονόητα». Οσα δηλαδή αφορούν εκσυγχρονισµούς. Προσαρµογές και µεταρρυθµίσεις που µε τον έναν ή τον άλλον τρόπο είναι ήδη αποδεκτές από τα πολιτικά προγράµµατα των περισσότερων κοµµάτων. Οι επόµενες µέρες και οι επόµενοι µήνες θα το δείξουν.