Αβεβαιότητα στο Βερολίνο

Θα αντέξει ο τρίτος κατά σειρά µεγάλος συνασπισµός Χριστιανοδηµοκρατών-Σοσιαλδηµοκρατών τη δοκιµασία των ευρωεκλογών έναν χρόνο και δύο µήνες µετά τη δύσκολη συγκρότησή του;

Η απάντηση βρίσκεται στην αξιολόγηση του όποιου ποσοστού λάβουν οι Σοσιαλδηµοκράτες από την κοµµατική τους ηγεσία και κυρίως αν το ρίσκο µιας πρόωρης προσφυγής στις κάλπες είναι διαχειρίσιµο ή όχι. Οι Σοσιαλδηµοκράτες αν αποφασίσουν να εγκαταλείψουν τον µεγάλο συνασπισµό µετά τις ευρωεκλογές δεν θα ελέγχουν ούτε θα επηρεάζουν τις εξελίξεις. Κυβέρνηση µειοψηφίας των Χριστιανοδηµοκρατών, επιστροφή στο σενάριο Τζαµάικα -Χριστιανοδηµοκράτες, Πράσινοι και Φιλελεύθεροι- ή πρόωρες εκλογές;

Το τελευταίο ενδεχόµενο είναι και το πιο πιθανό καθώς ούτε οι Πράσινοι ούτε οι Φιλελεύθεροι έχουν λόγο να µοιραστούν µε τη Μέρκελ ή µε την ΚραµπΚαρενµπάουερ τη φθορά µιας προβληµατικής κυβερνητικής συγκατοίκησης µε τους Σοσιαλδηµοκράτες. Σε κάθε περίπτωση, τα δύο µεγάλα κόµµατα δείχνουν να προετοιµάζονται για πιθανό τερµατισµό της κυβερνητικής συνεργασίας.

Οι πρόωρες εκλογές στη ∆υτική και στη συνέχεια στην ενιαία Γερµανία είναι η εξαίρεση του κανόνα που θέλει την τετραετή θητεία της οµοσπονδιακής Βουλής να εξαντλείται. Πρόωρη προσφυγή στις κάλπες αποφάσισε η κυβέρνηση συνασπισµού Σοσιαλδηµοκρατών-Φιλελευθέρων του Μπραντ το 1972 για να επικυρώσει την Οστπολιτίκ του καγκελαρίου, ένα στοίχηµα που το κέρδισε.

Ακολούθησαν οι πρόωρες το 1983, όταν η κυβέρνηση συνασπισµού Χριστιανοδηµοκρατών-Φιλελευθέρων υπό τον Κολ θέλησε τη λαϊκή νοµιµοποίηση της συγκρότησής της τον Οκτώβριο του 1982, µετά το διαζύγιο Σοσιαλδηµοκρατών και Φιλελευθέρων. Τελευταία πρόωρη εκλογική αναµέτρηση η απόφαση του Σρέντερ στις αρχές Ιουλίου του 2005 να ανακόψει επιθετικά τη δηµοσκοπική συρρίκνωση των Σοσιαλδηµοκρατών. Τρεις φορές όποιος πήρε την ευθύνη πρόωρων εκλογών κέρδισε, µια διαπίστωση όµως που είναι στη σηµερινή εποχή ρευστότητας και αβεβαιότητας σχετική.