Οι ψεύτικες ελπίδες και η αργοπορία της ΕΕ

Οι καταυλισµοί των προσφύγων στη Βόρεια Ελλάδα, ιδίως στα ∆ιαβατά, ξεσηκώθηκαν µε την πλαστή είδηση πως άνοιξαν τα σύνορα προς την Ευρώπη. Μια νέα Ειδοµένη η ελπίδα τους. Και επειδή οι πρόσφυγες διαθέτουν υπηρεσίες ∆ιαδικτύου, το «νέο» διαδόθηκε όχι µόνο στην Ελλάδα. Ακόµη και συνέντευξη σε κουρδικό κανάλι έδωσαν. 

Η σύγκρουση µε την Αστυνοµία ήταν αναπόφευκτη. Βιώσαµε εικόνες που είχαν µαραθεί µετά το 2015. Επίσης, ο σταθµός Λαρίσης δεν λειτούργησε επειδή οικογένειες στάθηκαν στις γραµµές.

Ας θεωρήσουµε ότι υπάρχει σχετική αµηχανία, καθώς αυτές οι εµπειρίες είχαν λησµονηθεί. Αλλά οι Αρχές πρέπει να ενεργοποιηθούν, πείθοντας τους ανθρώπους αυτούς να επιστρέψουν στην έστω υποβαθµισµένη τους διαµονή. Η πληροφορία πως η µετακίνηση και το ξεσήκωµα οφείλεται στο ∆ιαδίκτυο και ότι την προκάλεσαν «διακινητές» δεν ηρεµεί κανέναν. Και είναι σχεδόν αδύνατο να την πιστέψει ο ξεσηκωµένος αυτός κόσµος που νόµισε πως µπορεί να φτάσει στη Γη της όποιας Επαγγελίας του. Ο όρος «διακινητές» πρέπει επειγόντως να αποκτήσει διεύθυνση, τηλέφωνο και πρόσωπο.

Εχουµε πικρή πείρα από ανεύθυνες διαδόσεις. Επί πολλά χρόνια τώρα. Αλλά επείγει να βρεθούν οι αίτιοι και να καταγγελθούν, ακολουθώντας τα νόµιµα. Και να ενταθούν οι µηχανισµοί προστασίας της προσφυγιάς. ∆εν είναι ώρα για αµηχανίες. Οταν η είδηση ρίχνει τις µπάρες της απόκρυψης, είναι καλό σηµάδι. Αλλά η πλαστή είδηση που στοιχειώνει ανεπιβεβαίωτη και οδηγεί τους παραλήπτες σε απονενοηµένα διαβήµατα δείχνει, εκτός των άλλων, τον στρουθοκαµηλισµό της ΕΕ για το πρόβληµα: παίζοντας καθυστέρηση και φορτώνοντάς το σε λίγες χώρες, το κρύβει κάτω από το χαλί και φουντώνει την ακροδεξιά.