Τρινκιέρι για το πρότζεκτ του ΠΑΟΚ, τον Μυστακίδη και το «αύριο» του ευρωπαϊκού μπάσκετ

Ο Αντρέα Τρινκιέρι οργανώνει την επόμενη μέρα στον μπασκετικό ΠΑΟΚ, καθώς από το καλοκαίρι αναλαμβάνει επίσημα καθήκοντα πρώτου προπονητή. Ωστόσο, ο Ιταλός κόουτς τρέχει εδώ και καιρό τις διαδικασίες εξέλιξης της ομάδας, με πρώτη επίσημη κίνηση την ανανέωση του Μπεν Μουρ.

Σε δηλώσεις του στην Ιταλία και στο “Backdoor Podcast” ο Τρινκιέρι μίλησε για την πρόκληση του πρότζεκτ του ΠΑΟΚ, τον Αριστοτέλη Μυστακίδη και το «αύριο» του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ο Ιταλός δήλωσε για την πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει στον Δικέφαλο: «Είναι κάτι διαφορετικό, γιατί αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα, εκτός από ένα ιστορικό όνομα και μια μισή πόλη που δονείται από καθαρό πάθος. Τα τελευταία νικηφόρα και ανταγωνιστικά χρόνια του ΠΑΟΚ στο υψηλότερο επίπεδο ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Είναι πολύ παρόμοιο, με κάποιες ουσιαστικές διαφορές, σε σχέση με το Βελιγράδι: το 2018, η Παρτιζάν ήταν ραδιενεργή, κανείς δεν ήθελε να την αγγίξει. Ένας παράγοντας που μου δίνει κάτι επιπλέον είναι η προπονητική σε ένα μέρος όπου υπάρχει πάθος: αν η δουλειά μου είναι να παίρνω έναν παίκτη και να τον πάω στο επόμενο επίπεδο, είναι πιο εύκολο να είμαι πολύ απαιτητικός όταν σε παρακινεί το πάθος και η αγάπη των οπαδών.

Ένας προπονητής απαιτεί επένδυση χρόνου, θυσίας και προσπάθειας από τους παίκτες του: είναι πιο εύκολο όταν σε αναγνωρίζουν κάθε μέρα, όταν πας για έναν καφέ και σου λένε: "Υπέροχο παιχνίδι χθες". Όταν σε αγνοούν, είτε παίζεις καλά είτε άσχημα, θα σκεφτείς: "Γαμώτο, ο προπονητής θα με ενοχλήσει ξανά σήμερα". Κατά τη γνώμη μου, πολλαπλασιάζει την ενέργεια και το κίνητρο…».

Για την επαφή του με τον Τέλη Μυστακίδη: «Είναι κάποιος που θέλει να κάνει πολλά, έχει τεράστιους πόρους, αλλά θέλει να τα κάνει με τον σωστό τρόπο. Δεν θέλει να κόψει δρόμο. Ο πατέρας του εργαζόταν στη Ρώμη, έζησε στο Μεξικό και σε χίλια άλλα μέρη του κόσμου. Είναι κάποιος με τον οποίο μιλάω ιταλικά: η πρώτη μας συνάντηση ήταν στο Μιλάνο και είχαμε μια εξαιρετική σχέση. Είναι τόσο σημαντικό άτομο, τόσο επιτυχημένο, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να σου πει: "Δεν ξέρω τίποτα για μπάσκετ". Αλλά μετά σου κάνει μια σειρά από ερωτήσεις και καταλαβαίνεις ότι θέλει να καταλάβει.

Δεν έχει ούτε την επιθυμία ούτε τον χρόνο να τον γεμίσει με φήμες: είναι σημαντικό να του εξηγήσεις τα πράγματα με τρόπο που να μπορεί να καταλάβει, γιατί τότε δεν θα σου κάνει το ίδιο πράγμα δύο φορές. Όταν συναντάς ανθρώπους που έχουν φτάσει αυτό το μέγεθος επιτυχίας, μέσω καθαρά επιχειρηματικών αποφάσεων, συνειδητοποιείς ότι συναντάς άντρες με ελιτίστικο μυαλό».

Για τη θέση του ΠΑΟΚ στη νέα ημέρα του ευρωπαϊκού μπάσκετ: «Αυτή τη στιγμή, όλοι βρίσκονται στο επίκεντρο: όλες οι ομάδες με πολλά χρήματα, ιστορία ή οπαδούς βρίσκονται όλες σε αυτό το ποτ πουρί. NBA Europe, Euroleague, FIBA: Ξέρω ότι τελικά θα γίνει κάτι καλό. Θα μπορούσε να δώσει λίγη ζωτική ενέργεια σε ένα δέντρο που έχει ήδη μερικά νεκρά κλαδιά.

Αλλά ξέρω ότι ο αθλητισμός δεν μπορεί ποτέ να διαχωριστεί από την κοινωνική κατάσταση των χωρών. Ουσιαστικά βρισκόμαστε στη μέση ενός παγκόσμιου πολέμου: ο αθλητισμός θα μπορούσε να είναι κρίσιμος αυτή τη στιγμή. Ένας γνήσιος Δαρβινιστής θα έλεγε ότι όσοι δεν προσαρμόζονται δεν επιβιώνουν, και σήμερα εξακολουθώ να νιώθω ότι είμαστε λίγο πίσω στην εξέλιξη».