Θέατρο στην Αθήνα: Οι sold out παραστάσεις που συνεχίζονται μετά το Πάσχα και οι νέες πρεμιέρες

Μετά το Πάσχα, τα θέατρα της Αθήνας ανοίγουν ξανά τις πόρτες τους, γεμάτα ενέργεια, δημιουργικότητα και νέες προτάσεις. Παραστάσεις που αγαπήθηκαν συνεχίζουν την επιτυχημένη τους πορεία, δίνοντας την ευκαιρία σε ακόμη περισσότερους θεατές να τις απολαύσουν, ενώ ταυτόχρονα νέες παραγωγές ετοιμάζονται να κάνουν την πρεμιέρα τους, φέρνοντας φρέσκες ιδέες, σύγχρονες αναγνώσεις και τολμηρές σκηνοθετικές προσεγγίσεις. 

Μετά τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε, η μουσική παράσταση «ASTORIA» συνεχίζεται στο Θέατρο Παλλάς, σε πρωτότυπο κείμενο του Κωνσταντίνου Σαμαρά και σκηνοθεσία του Βασίλη Μαυρογεωργίου. Η ιστορία μάς ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου, μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας, παίρνει σάρκα και οστά μια μικρή Ελλάδα. Σε αυτό το ζωντανό σημείο συνάντησης, το τραγούδι γίνεται φωνή έκφρασης, παρηγοριά αλλά και πράξη αντίστασης. Στο ίδιο θέατρο παρουσιάζεται και η «Αλεξάνδρεια», μια πρωτότυπη δημιουργία βασισμένη σε ιδέα του Φωκά Ευαγγελινού, που υπογράφει και τη σκηνοθεσία, με κείμενο της Ζέτας Φίτσιου. Με εντυπωσιακά σκηνικά, κοστούμια και έναν πολυπληθή θίασο ηθοποιών και τραγουδιστών, η παράσταση ζωντανεύει την ατμόσφαιρα και τη λάμψη της Αλεξάνδρειας του Μεσοπολέμου, ξεδιπλώνοντας μια ιστορία αγάπης.

Μέχρι τα τέλη Απριλίου συνεχίζονται στη Στέγη η ηλεκτρισμένη παράσταση του Γιάννη Αγγελάκα «Το Μπλουζ του Μικρού Πρίγκιπα» και το «Μια αχόρταγη σκιά» του διακεκριμένου Αργεντίνου σκηνοθέτη και συγγραφέα Μαριάνο Πενσότι με τους Γιάννη Νιάρρο και Κώστα Νικούλι. Το πολυβραβευμένο έργο του Μαρκ Μέντοφ «Τα Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού», που έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στο θέατρο και τον κινηματογράφο, συνεχίζεται στο θέατρο Άλφα Ληναίος – Φωτίου. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος, προσεγγίζοντας με ευαισθησία ένα έργο που θίγει την έννοια της διαφορετικότητας, της επικοινωνίας και της ανθρώπινης ανάγκης για σύνδεση. Στους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους βλέπουμε την Ευσταθία Τσαπαρέλη και τον Πάρη Θωμόπουλο.

«Η Κουζίνα» του Άρνολντ Γουέσκερ, ένα από τα σημαντικότερα έργα του σύγχρονου βρετανικού θεάτρου, παρουσιάζεται έως τις 26 Απριλίου στο θέατρο Κιβωτός. Η δράση εκτυλίσσεται στον πυρήνα ενός πολυσύχναστου εστιατορίου, κατά τη διάρκεια μιας απαιτητικής ημέρας. Άνθρωποι από διαφορετικές χώρες εργάζονται ασταμάτητα μέσα σε έναν καταιγιστικό ρυθμό, προσπαθώντας ταυτόχρονα να βρουν λίγο χώρο για όνειρα, έρωτα και ζωή, ίσως και για μια διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλον.

Μέχρι τέλος Απριλίου συνεχίζεται και «Η τελευταία έξοδος» στο Θέατρο Άνεσις. Η ιστορία ακολουθεί τον Άντι, ο οποίος καταδικάζεται σε ισόβια για έναν φόνο που επιμένει πως δεν διέπραξε. Μέσα στη σκληρή πραγματικότητα της φυλακής, παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του και να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα. Η φιλία του με τον Ρεντ γίνεται στήριγμα και μαζί αναζητούν ένα νόημα ελευθερίας σ' έναν κόσμο χωρίς προοπτική. Το συγκλονιστικό φινάλε αναδεικνύει με δύναμη την αξία της ελπίδας, ακόμη και στις πιο σκοτεινές συνθήκες.

Μετά τα συνεχόμενα sold out, το «Festen», σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, συνεχίζεται στο Θέατρο Άλμα. Πρόκειται για την ιστορία μιας οικογενειακής γιορτής για τα 60ά γενέθλια του πατέρα. Μια βραδιά που ξεκινά με αγάπη και θαυμασμό, αλλά σύντομα μετατρέπεται σε πεδίο αποκαλύψεων. Ο γιος, Κρίστιαν, φέρνει στο φως ένα βαθιά κρυμμένο μυστικό, που συνδέεται με το παρελθόν της οικογένειας και τη σκοτεινή αλήθεια πίσω από την αυτοκτονία της αδελφής του. Η παράσταση «Η Δίκη» του Άρη Μπινιάρη συνεχίζεται στο πλήρως ανασχεδιασμένο Θέατρο ARK. Με καυστικό χιούμορ, ο Φραντς Κάφκα καταδεικνύει την προσπάθεια του ατόμου να κατανοήσει μια κοινωνία που συντρίβει, σαν μια άγρια μηχανή, την ελευθερία του ατόμου. Σε έναν κόσμο όπου το «έγκλημα» δεν είναι πάντα σαφές και οι νόμοι φαίνονται αυθαίρετοι και αόριστοι, η ζωή μοιάζει με μια συνεχή κι αγωνιώδη φάρσα, ενώ η δικαιοσύνη και η αλήθεια εκλείπουν.

«Ο Εχθρός του Λαού» του Χένρικ Ίψεν, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Τόμας Όστερμάιερ, η παράσταση που συζητήθηκε όσο λίγες τις τελευταίες σεζόν και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, παρατείνεται μετά το Πάσχα λόγω αυξημένης ζήτησης. Γραμμένο το 1882, το έργο παραμένει εκρηκτικά επίκαιρο, φέρνοντας στο φως την ηθική σύγκρουση μεταξύ ατομικής ευθύνης και συλλογικού συμφέροντος, επιστημονικής αλήθειας και πολιτικής σκοπιμότητας.

Παράλληλα, η παράσταση «Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα», σε διασκευή του Θωμά Μοσχόπουλου, παρουσιάζεται έως τις 3 Μαΐου στο Νέο Θέατρο Βασιλάκου. Ένας τραπεζικός υπάλληλος βλέπει τη ζωή του να ανατρέπεται όταν μια μυστηριώδης γυναίκα τον φέρνει αντιμέτωπο με το αδιέξοδο της καθημερινότητάς του. Σε μια παρορμητική κίνηση, κλέβει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και εγκαταλείπει τα πάντα, αναζητώντας την αλήθεια μέσα από το χρήμα, τον έρωτα και τη θρησκεία. Όμως, η «μέρα» που νόμιζε πως κέρδισε, μετατρέπεται σε μια βαθιά εσωτερική νύχτα, οδηγώντας τον σε μια σκληρή συνειδητοποίηση για τον εαυτό του.

Η Ομάδα Cartel, μετά τη μεγάλη απήχηση που γνώρισε η παράσταση «Άνθρωποι και Ποντίκια», επιστρέφει δυναμικά με τον «Σωσμένο» του Έντουαρντ Μποντ. Στη νέα αυτή δουλειά, ο Βασίλης Μπισμπίκης αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία και συναντά για πρώτη φορά επί σκηνής τη Λένα Κιτσοπούλου, εγκαινιάζοντας μια απρόσμενη και ιδιαίτερη καλλιτεχνική σύμπραξη. Παράλληλα, στον ίδιο χώρο επανέρχεται για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων και το «Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ.

Την ίδια στιγμή, «Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» του Όσκαρ Ουάιλντ παρουσιάζεται στην Ελλάδα, στο Θέατρο Πορεία, βασισμένο στη βραβευμένη εκδοχή του Kip Williams που γνώρισε τεράστια επιτυχία στο West End και στο Broadway. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Δημήτρης Αγιοπετρίτης Μπογδάνος, ενώ η Νάντια Κοντογιώργη ενσαρκώνει μόνη της όλες τις προσωπικότητες του έργου, από αθώες μορφές μέχρι σκοτεινές φιγούρες που ακροβατούν ανάμεσα στη λάμψη και την κατάρρευση.

Μετά το Πάσχα συνεχίζεται, λόγω μεγάλης προσέλευσης, και η παράσταση «Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» της ομάδας The Young Quill στο Θέατρο Μπέλλος. Το έργο δομείται γύρω από τρία βασικά ερωτήματα –τι μας κινεί, τι μας διαμορφώνει και τι κρατά τον κόσμο σε τροχιά– και εξερευνά πέντε θεματικούς άξονες: το σεξ, τη βία, την εξουσία, την πίστη και την αγάπη. Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου μεταφέρεται «Ο Μαγεμένος Βοσκός» του Σπυρίδωνα Περεσιάδη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη. Πρόκειται για ένα λαϊκό παραμύθι που αφηγείται τον έρωτα του νεαρού Δάφνι για τον Μύρτο, συνδυάζοντας μουσική, γκροτέσκ στοιχεία και παραδοσιακά μοτίβα, σε μια παράσταση που αναδεικνύει τη δύναμη του έρωτα ως μέσο επαναπροσδιορισμού της ταυτότητας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επιστροφή του «Kontakthof» της Πίνα Μπάους για έντεκα παραστάσεις. Η αναβίωση πραγματοποιείται υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια της Josephine Ann Endicott και του Δάφνι Κόκκινου, με τη συμβολή της Anne Martin και του Scott Jennings. Στη σκηνή, 23 ερμηνευτές διερευνούν τα όρια του σώματος και της ανθρώπινης επαφής, δημιουργώντας μια έντονη βιωματική εμπειρία. Στο Εθνικό Θέατρο συνεχίζεται, επίσης, «Ο Βυσσινόκηπος» του Άντον Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου. 

Η ζωή της Δέσποινας Αχλαδιώτη, γνωστής ως Κυρά της Ρω, ζωντανεύει επί σκηνής μέσα από το κείμενο του Γιάννη Σκαραγκά και τη σκηνοθεσία του Σταύρου Λίτινα, με τη Φωτεινή Μπαξεβάνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο.  Οι «Άγριοι» στο Θέατρο Τζένη Καρέζη στήνουν μια φαινομενικά αθώα βραδιά φοιτητών που γρήγορα γλιστρά σε πιο σκοτεινά μονοπάτια, αποκαλύπτοντας μηχανισμούς εξουσίας και βίας που λειτουργούν υπόγεια μέσα στις σχέσεις. Από την άλλη, η «Ήμερη και το εικόνισμα» στο Θέατρο Αλεξάνδρεια Βασίλη Βλάχου, βασισμένη στον Ντοστογιέφσκι, ξεδιπλώνει έναν ασφυκτικό γάμο όπου η ανάγκη για επαφή συγκρούεται με την καταπίεση, οδηγώντας μια σχέση σταδιακά σε ψυχικό αδιέξοδο.

Στο Θέατρο Αθηνά συνεχίζεται η κωμωδία «Το Όνομα», όπου μια οικογενειακή συγκέντρωση που ξεκινά με χαμόγελα και φαινομενική οικειότητα μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο έντονων συγκρούσεων, με μια απλή αφορμή –την επιλογή του ονόματος ενός παιδιού– να πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις και αποκαλύψεις. Στο Θέατρο Βέμπο συνεχίζεται «Η Οικογένεια Άνταμς», μια σκηνική μεταφορά της γνωστής εκκεντρικής οικογένειας, όπου η Wednesday ετοιμάζεται να παντρευτεί, φέρνοντας αντιμέτωπους δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Στο Hood Art Space, το «Πανδοχείον η Φιλόξενη Ερημία» αντλεί υλικό από το ιδιότυπο σύμπαν του Επαμεινώνδα Γονατά και χτίζει μια ατμόσφαιρα ονειρική και υπαινικτική, όπου ήχοι, μνήμες και εικόνες συγχέονται, δημιουργώντας μια αφήγηση που κινείται ανάμεσα στο πραγματικό και το φαντασιακό. Σε ένα μικρό, απομονωμένο πανδοχείο, ένας μοναχικός επισκέπτης ταράζεται από παράξενους ήχους που ακούγονται από το διπλανό δωμάτιο μέσα στη νύχτα. Φτερουγίσματα και κελαηδίσματα δημιουργούν ένα μυστήριο που αρχίζει να τον στοιχειώνει. Προσπαθώντας να εξηγήσει την προέλευσή τους, εμπλέκεται σε μια σειρά παρανοήσεων και κωμικών συμβάντων μέχρι που ανακαλύπτει κάτι τελείως απροσδόκητο: στο διπλανό δωμάτιο διαμένει ένα σημαντικό πρόσωπο από το παρελθόν του.

Με πιο ανάλαφρη αλλά καυστική διάθεση, ο «Φιάκας» στο Από Μηχανής Θέατρο παρακολουθεί έναν επιτήδειο που μπλέκει σε συνεχόμενες απάτες και προσπαθεί να εξασφαλίσει την επιβίωσή του μέσα από έναν «βολικό» γάμο που όλο και ξεγλιστρά. Στον Μικρό Κεραμεικό, το «Θάνατος παλληκαριού» του Παλαμά στρέφει το βλέμμα στην ευθραυστότητα της εικόνας και της νεότητας, καθώς ένας νέος έρχεται αντιμέτωπος με τη φθορά που δεν φαίνεται αλλά υποβόσκει. Στο Θέατρο Πόρτα, ο «Κος Ζυλ» επαναπροσεγγίζει τη «Δεσποινίδα Τζούλια» του Στρίντμπεργκ, μεταφέροντας τη σύγκρουση εξουσίας, κοινωνικής θέσης και επιθυμίας σε ένα νέο δραματουργικό πλαίσιο όπου δύο άνδρες εγκλωβίζονται σε ένα παιχνίδι έντασης και αποκάλυψης.

Μια εντελώς διαφορετική ατμόσφαιρα στήνει η «Γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της» στο Θέατρο Βεάκη, όπου ένα δείπνο μετατρέπεται σε ψυχρή πράξη εκδίκησης με χιούμορ που ακροβατεί ανάμεσα στο δηλητηριώδες και το κωμικό. Στον «Ημιυπαίθριο» στο Coronet, ένας σεισμός γίνεται αφορμή για εγκλωβισμό και για την αποκάλυψη όσων οι ένοικοι της πολυκατοικίας έκρυβαν επιμελώς, μέχρι που ο χρόνος και η πίεση τα φέρνουν όλα στην επιφάνεια με τρόπο αναπάντεχα κωμικό.

Αντίθετα, το «Ο Πατέρας μου» στη Στοά κινείται σε πιο εσωτερικό τόνο, φωτίζοντας την πορεία ενός ανθρώπου μέσα στην άνοια και τη σχέση του με την κόρη του, η οποία προσπαθεί να τον στηρίξει. Τέλος, στο Θέατρο Εν Αθήναις, το «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» επιστρέφει στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης, όπου οι μαραθώνιοι χορού μετατρέπονται σε εξαντλητικούς αγώνες επιβίωσης, αποτυπώνοντας με οδυνηρή ακρίβεια τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και της ελπίδας.

Οι παραστάσεις που κάνουν πρεμιέρα μετά το Πάσχα στην Αθήνα

Στο Θέατρο Αλάμπρα, από τις 17 Απριλίου, παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά το «Girls & Boys» του Dennis Kelly, με τη Νατάσα Εξηνταβελώνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ένας σύγχρονος θεατρικός μονόλογος που ξεκινά σαν ιστορία αγάπης και μετατρέπεται σταδιακά σε μια ανατομία της απώλειας, της μνήμης και του τρόπου με τον οποίο ο άνθρωπος προσπαθεί να διαχειριστεί το τραύμα και να συνεχίσει να ζει.

Την επόμενη μέρα, στο Θέατρο Μπέλλος, η ομάδα 4Frontal παρουσιάζει το έργο «Σιρόκος» του Σταύρου Γιαννουλάδη. Σε ένα υπόγειο διαμέρισμα της Αθήνας, τρεις φίλοι περιμένουν έναν Σύρο πρόσφυγα που πρόκειται να φιλοξενήσουν. Η άφιξη του ξένου θα λειτουργήσει ως ένα δυνατός άνεμος, που θα ταρακουνήσει για πάντα την πραγματικότητά τους. Θα ανασύρει όλα τα κοινωνικά στερεότυπα, την ξενοφοβία, τις σεξιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις των ηρώων, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί και παγιωθεί στα πλαίσιο ενός δυτικού κόσμου που φαινομενικά αναπτύσσεται και ενός άλλου γειτονικού κόσμου που παλεύει για την επιβίωσή του.

Με αρχική έμπνευση το «Τζένη Τζένη», ο Νίκος Καραθάνος στρέφει το βλέμμα του, στη μυθική πλέον αφήγηση των ελληνικών ταινιών, την αφήγηση μιας Ελλάδας φωτός, καλοκαιριού, ελαφρότητας και ομορφιάς που στην σύγχρονη εποχή φαντάζει όλο και πιο μακρινή. Μέσα σε αυτό το γιορτινό και πένθιμο κλίμα,  οι ηθοποιοί του θιάσου αναζητούν αυτές τις θεϊκές μορφές που συνόδεψαν τα κυριακάτικα τραπέζια των παιδικών τους χρόνων, σε μια Ελλάδα που να καταδύεται καθημερινά στο πέλαγος των αναμνήσεων της, αναζητώντας τον εαυτό της, ξανά και ξανά. Στο Θέατρο Συγγρού 33, ο Κωνσταντίνος Βασιλακόπουλος σκηνοθετεί «Το μεγάλο φαγοπότι», βασισμένο στην εμβληματική ταινία του Marco Ferreri. Μέσα από ένα ακραίο και προκλητικό σκηνικό, το έργο εξερευνά τη λαιμαργία, την υπερκατανάλωση και την υπαρξιακή κενότητα του σύγχρονου ανθρώπου, οδηγώντας τους ήρωες στα όρια της αυτοκαταστροφής.

Η εμβληματική όπερα «Κάρμεν» επιστρέφει στην Εθνική Λυρική Σκηνή, σε σκηνοθεσία του Ρομάν Ζιλμπέρ φέρνοντας στη σκηνή ένα από τα πιο παθιασμένα και διαχρονικά έργα του λυρικού ρεπερτορίου. Η «Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι», το νέο έργο του Γιάννης Καλαβριανός, κάνει πρεμιέρα στις 15 Απριλίου στο Θέατρο Ολύμπια Μαρία Κάλλας, μεταφέροντάς μας 210 χρόνια πίσω, σε ένα από τα πιο παράξενα και σκοτεινά καλοκαίρια της ιστορίας. Η Ρούλα Πατεράκη επιστρέφει στο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη, σκηνοθετώντας και ερμηνεύοντας τον εμβληματικό μονόλογο «Ο ουρανός κατακόκκινος» στο Θέατρο Ψυρρή. Η παράσταση συνδυάζει λόγο και ζωντανό μουσικό αυτοσχεδιασμό από τον Βάιος Πράπας, δημιουργώντας μια δυνατή σκηνική εμπειρία γύρω από την απώλεια, την ταυτότητα και τη μνήμη.

Στη Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού Θεάτρου, η «Κουκλίτσα» σε σκηνοθεσία της Μαρίας Πανουργιά επανερμηνεύει το «Κουκλόσπιτο» του Henrik Ibsen. Μέσα από μια σχεδόν μεταφυσική προσέγγιση, η παράσταση αποκαλύπτει τις σκοτεινές ρωγμές μιας φαινομενικά κανονικής ζωής, φέρνοντας στο προσκήνιο ζητήματα ταυτότητας, εξουσίας και ελευθερίας. Στο Σύγχρονο Θέατρο, το έργο «Συναίνεση» της Nina Raine, σε σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά, πραγματεύεται με οξυδέρκεια το ζήτημα της σεξουαλικής συναίνεσης και τα όρια ανάμεσα στον νόμο και την ηθική. Μέσα από την ιστορία μιας ομάδας δικηγόρων, φωτίζει τις προσωπικές συγκρούσεις και τις αντιφάσεις της δικαιοσύνης.

Στον ιδιαίτερο χώρο της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας, ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Αλέξανδρος Διαμαντής παρουσιάζει το έργο «Κάφκα – ο άγγελος της ιστορίας». Το πολυβραβευμένο «Bacon» της Sophie Swithinbank ανεβαίνει στο Θέατρο Άνεσις σε σκηνοθεσία της Έμιλυ Λουίζου. Μια σκληρή και ειλικρινής ιστορία για την εφηβική βία, την καταπιεσμένη επιθυμία και τις συνέπειες της τοξικής αρρενωπότητας, που ακολουθούν τους ήρωες μέχρι την ενήλικη ζωή τους.

Στο Θέατρο Άνεσις θα κάνει πρεμιέρα το εμβληματικό έργο «Barrymore: Η άνοδος και η πτώση ενός ειδώλου» του William Luce, που χάρισε το Tony Award Α΄Αδρικού ρόλου στον Christopher Plummer, και καθιερώθηκε διεθνώς ως ένα από τα σημαντικότερα θεατρικά πορτρέτα που γράφτηκαν ποτέ. Στον ομώνυμο ρόλο ο Δημήτρης Καταλειφός. Μια νέα δραματουργία που συνδυάζει τον «Άμλετ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ με τη «Μηχανή Άμλετ» του Χάινερ Μύλλερ παρουσιάζεται στο Θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου.

Το έργο «Τρεις Αδερφές (θα έρθουν καλύτερες μέρες)», η νέα παράσταση σε σκηνοθεσία της Ειρήνης Λαμπρινοπούλου, ξεκινά στις 20 Απριλίου στο ΠΛΥΦΑ. Πρόκειται για  μια σύγχρονη ελληνική μεταγραφή του ομώνυμου θεατρικού έργου του Άντον Τσέχωφ, που φωτίζει με καυστικό χιούμορ και ευαισθησία τις ρωγμές της ελληνικής οικογένειας. Στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης παρουσιάζεται ο «Αρχιμάστορας Σόλνες» του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη. Ένα βαθιά υπαρξιακό έργο που εστιάζει στη σύγκρουση ανάμεσα στη φιλοδοξία και την ενοχή, τη δημιουργία και τον φόβο της φθοράς, μέσα από την ιστορία ενός επιτυχημένου αλλά εσωτερικά ανικανοποίητου δημιουργού.

Ο Γιώργος Κουτλής με άξονα την «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ —ένα από τα πιο πολιτικά και υπαρξιακά κείμενα του ευρωπαϊκού θεάτρου του 20ού αιώνα— και αντλώντας υλικά από την ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή και τη ζωντανή διαδικασία των προβών, δημιουργεί μια παράσταση στο Θέατρο Κιβωτός για την ανάγκη αντίστασης απέναντι στον κυνισμό, και την ανυπακοή απέναντι σε κάθε τι που τσακίζει την πίστη, τα όνειρα και στο τέλος-τέλος την ανθρωπιά μας.